«Бұрылыс» (1977) фильмі – Нью-Йорктегі балет әлеміндегі драма. Ширли Маклейн, Анна Банкрофт, Михаил Барышников қатысқан, 11 «Оскарға» үміткер болған туынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1977 жылы Герберт Росс түсірген фильм
1977 film by Herbert Ross
"The Turning Point" – Артур Лоуренц жазған және Герберт Росс режиссерлік еткен, Нью-Йорк қаласындағы балет әлеміне арналған 1977 жылғы американдық драмалық фильм. Фильмде Ширли Маклейн, Энн Банкрофтпен қатар Лесли Браун, Михаил Барышников және Том Скеррит ойнайды. Фильм 11 «Оскар» сыйлығына ұсынылған, оның ішінде «Үздік фильм» номинациясына да іліккен. Сценарий – нақты Браун отбасының және балериналар Изабель Миро Браун (оның қызы Лесли Браун фильмде ойнайды) мен Нора Кей арасындағы достықтың көркемделіп жазылған нұсқасы.
The Turning Point is a 1977 American drama film centered on the world of ballet in New York City, written by Arthur Laurents and directed by Herbert Ross. The film stars Shirley MacLaine and Anne Bancroft, along with Leslie Browne, Mikhail Baryshnikov, and Tom Skerritt. The film was nominated for 11 Academy Awards, including Best Picture. The script is a fictionalized version of the real life Brown family and the friendship between ballerinas Isabel Mirrow Brown (whose daughter, Leslie Browne, stars in the film) and Nora Kaye.
Сюжет
Диди Роджерс жүкті болғаннан кейін, Уэйн есімді әріптес бишісінен бала күткендіктен, Нью-Йорктегі көрнекті балет труппасын тастап кетеді. Олар үйленеді де, кейін Оклахома-Ситиге көшіп, би студиясын ашады. Эмма Жаклин труппада қалып, ақырында балет қоғамында танымал балерина және белгілі тұлғаға айналады. Компания гастрольде жүргенде Оклахома-Ситиде қойылым қойғанда, Диди мен отбасы спектакльді көруге барады, содан кейін үйлерінде труппа үшін кеш ұйымдастырады. Кездесулер ескі естеліктерді оятып, жағдай шиеленісе бастайды. Кеште Дидидің қызы Эмилия, болашақ биші және Эмманың құдасы, ертеңгі күні труппамен сабаққа шақырылады. Бірақ Эмилия ұсынысты бірден қабылдамайды, мұқият ойлануға уақыт керек дейді. Диди мен Уэйн Дидидің кішкентай қарындасы сияқты ұялшақ және жаңа достар табуы қиын Эмилиямен бірге Нью-Йоркке баруын шешеді. Темірқасықпен, ұлдары Итан труппаның жазғы бағдарламасына стипендия алады, ал Уэйн мен қалған қызы Оклахома-Ситиде қалады. Нью-Йоркке келген соң, олар Карнеги залында балеттен сабақ беретін Дахарова ханымнан бірнеше бөлме жалдайды. Эмилия көп ұзамай труппадағы орыс бишісі Юриймен жақын қарым-қатынасқа түседі. Диди бұрынғы труппа дирижерімен кездесіп, оған құмар болады, бұл Эмилия мен Диди арасында жанжал тудырады. Сонымен қатар, Эмма хореограф Арнольдпен жаңа балеттегі жақсы рөл беру туралы пікір келіспейді, ол рөлден бас тартады, нәтижесінде Эмма рөлге Эмилияны ұсынады. Эмманың тұрмысқа шыққан Картермен құпия қарым-қатынасы бар екені де белгілі болады. Репетиция кезінде Эмилия Арнольдпен ұрысып, барға барып мас болады. Ол сол түні спектакльге де мас күйінде келеді, ал Эмма оған күтім көрсетеді, бұл Дидиді ашуландырады. Эмилия Юрийдің басқа биші, Каролинмен жақын қарым-қатынас жасап жатқанын көргенде қайғыға батады. Эмма мен Диди арасында үлкен жанжал орын алады. Диди Эмманың Эмилияға деген қамқорлығына наразы болады, өйткені ол Дидиді отбасылық өмірді мансабынан артық қойғаны үшін сынаған, ал Эмма бала тумайтын болған. Диди Эмманың оны жүкті болуға және Уэйннен бала сұрауға көндіргенін айыптайды, себебі Эмма «Анна Каренинада» басты рөлді ойнауға ниеттенген, және Эмма кейін бұл шындық екенін мойындайды. Ақырында, түсініксіздіктер шешіледі, Эмма мен Диди физикалық төбелес келесінде жағдайды түзетуге келіседі. Эмилия келесі маусымның жұлдызы болып жарияланады, ол Юриймен татуласып, кәсіби серіктестікке келіседі, одан артық ештеңе жоқ. Диди өміріне және отбасын құру үшін кәсіби балеттен бас тарту шешіміне риза болады. Эмманың өнер көрсету күндері азайып бара жатқанын және труппада басқа рөлді атқаруы керектігін қабылдайды. Диди мен Эмма сахнаға шығып, бірге өткен шақтарды еске алады.
DeeDee Rodgers leaves an eminent New York ballet company after becoming pregnant by Wayne, another dancer in the company. They marry and later move to Oklahoma City to run a dance studio. Emma Jacklin stays with the company and eventually becomes a prima ballerina and well known figure in the ballet community. While the company is on tour and performs a show in Oklahoma City, DeeDee and the family go to see the show and then have an after party for the company at their home. The reunion stirs up old memories and things begin to unravel. At the party, DeeDee's daughter Emilia, an aspiring dancer who is also Emma's goddaughter, is invited to take class with the company the following day. Afterwards, Emilia is asked to join the company but she does not immediately accept the offer as she wants to think it over. DeeDee and Wayne decide that DeeDee should go to New York with Emilia, who is rather shy and does not make friends as easily as her younger sister. Meanwhile, their son, Ethan, gets a scholarship to the company's summer program while Wayne and their other daughter stay in Oklahoma City. Once in New York, they rent several rooms in Carnegie Hall with Madame Dakharova, a ballet coach. Emilia soon starts a relationship with a Russian dancer in the company, Yuri. DeeDee runs into the former conductor of the company and has an affair with him, which causes conflict between Emilia and DeeDee. Meanwhile, Emma argues with Arnold, the choreographer, about giving her a better role in his new ballet, which he refuses and leads Emma to suggest Emilia for the role instead. It is also revealed Emma has been seeing a married man, Carter. During rehearsal, Emilia has an argument with Arnold and storms out, going to a bar and getting drunk. She then shows up for the performance that night still drunk and Emma takes care of her, angering DeeDee. Emilia suffers when she sees Yuri getting involved with another dancer, Carolyn. Emma and DeeDee eventually have a major conflict. DeeDee resents that Emma dotes on Emilia, when she has criticized DeeDee for choosing family life over her career while Emma chose not to have children. DeeDee accuses Emma of telling her to get pregnant and have Wayne's baby so Emma could play the lead in Anna Karenina, which Emma later admits is true. Eventually, misunderstandings are settled, with Emma and DeeDee working things out after a physical altercation. Emilia is announced as the star of the next season, and she and Yuri make up and agree to a professional partnership and nothing more. Deedee decides she is content with her life and the decision she made to leave professional ballet to have a family. Emma accepts that her performing days are numbered and she must embrace a different role within the company. DeeDee and Emma step onto the stage and reminisce together.
Актерлік құрам
Эмма мен Диди рөлдерін бірнеше актрисаларға ұсынды, соның ішінде Одри Хепберн, Грейс Келли және Дорис Дей. Банкрофтың бұрынғы би тәжірибесі болмады, ал Маклейн мансабын балет және басқа да би түрлерінде биші ретінде бастаған. Ол Бродвейде "Мен және Джульетта" және "Пижама ойыны" мюзиклдерінде өнер көрсетті. "Бұрылыс нүктесі" деген атау қос мағыналы, адам өміріндегі маңызды өзгерісті де, балеттегі "пуант" (балеринаның саусақтың ұшында билеуі) позициясын да білдіреді. Фильмнің хореографиясын Альвин Эйли мен Джордж Баланчин жасады.
A number of actresses were offered the roles of Emma and DeeDee, including Audrey Hepburn, Grace Kelly, and Doris Day. Bancroft had no previous dance experience, while MacLaine had started her career as a dancer of ballet and other types. She appeared on Broadway performing in the musicals Me and Juliet and The Pajama Game. The title "The Turning Point" is a double entendre, meaning a big change in a person's life and being on pointe. Choreography for the film was done by Alvin Ailey and George Balanchine.
Өмірбаян
Изабель Мироу Браун мен Нора Кей бала кезінен дос болған. Олардың ата-аналары шамамен бір уақытта Ресейден көшіп келген және Нью-Йорк қаласындағы үйдің бірінде тұрған. Кей Мироудан бірнеше жас үлкен болғандықтан, оны жаттығуға ынталандырған. Нора Кей 1950 жылдардың басында Джером Роббинспен қарым-қатынаста болды, бірақ олар үйленбеді, оның орнына мансаптарына ден қойды. Роббинс сондай-ақ, екі жынысты екені белгілі болды. Изабель Мироу 1947 жылдан 1953 жылға дейін Америкалық балет театрында биледі. Нора 1939 жылы театр құрылғаннан бастап 1951 жылға дейін труппада болды, кейін басшылық қызметке оралды. Фильмдегіден айырмашылығы, Изабель театрмен жұмыс істеген кезде жүкті болған жоқ; алайда, сол кезде Изабель көп іздеген биші Келли Браунға үйленді. Люсия Чейз Изабель мен Нора театрмен жұмыс істеген кезде оның басшысы болды. Кей Нью-Йоркте басқа труппалармен билеуді жалғастырды және балет әлемінде танымал тұлғаға айналды, ал Изабель үйленіп, балалы болу үшін билеуді тоқтатты. Оның тұңғыш баласы, 1957 жылы туған Лесли Браун, Нора Кейдің құда қызы болды. Кей 1959 жылы режиссер Герберт Россқа тұрмысқа шықты. Екі жұп Артур Лоуренцпен жақын дос болды. Келли Браун, Росс, Кей және Лоуренц 1962 жылы «I Can Get It for You Wholesale» Бродвей мюзиклында бірге жұмыс істеді. Лоуренц өзінің өмірбаяннда 1940 жылдары Нора Кеймен қарым-қатынаста болғанын жазды. 1965 жылы би студиясын басқару мүмкіндігі туды және Келли Браун отбасымен Финикске, Аризонаға (фильмде Оклахома-Ситиге ауыстырылған) көшуді шешті. Ол кезде ол және оның әйелі билеуден жасқа толып қалған еді. Изабель Мироу Браун туған жері Нью-Йоркті тастап, Аризонаға көшуге қуанбады, және көшу олардың некесіне керісінше әсер етті. Олардың қызы Лесли Нью-Йорктегі Америкалық балет мектебіне (SAB) оқуға түсіп, қабылданғанда, Изабель Леслиге қарау үшін Нью-Йоркқа қайтып келді, ол әлі жасөспірім еді. Фильмде Финиксте тұрып, төрт бала (фильмде үш бала) туғаннан кейін би әлеміне қайта оралған Изабельдің тәжірибесі көрсетілген. Шын мәнінде ол Келли Брауннан ажырасып, ол 1981 жылы 52 жасында қайтыс болды. Аризонада Браундар достары Нора мен Гербертпен байланыста болды. Кейін 1970 жылдардың ортасында Артур Лоуренц Браун отбасының өміріне негізделген сценарийді жазды. Росс фильмді режиссерлік етіп, әйелімен бірге продюсерлік жасады. Росс, Лоуренц және Кей ешқашан балалы болған жоқ және Лесли Браун өскен сайын оған ерекше қызығушылық танытты. Сценарий Браунның өмірі мен Изабель мен Нораның ұзақ жылдық достығының қияли нұсқасы болды. Қияли бөлімдер негізінен Эмилияға ғашық болған Юрий кейіпкеріне қатысты. Бастапқыда балерина Гелси Киркландқа, сол кезде өзінің даңқының шыңында болған және Михаил Барышниковпен (Юрий) кездескен, Эмилия рөлі ұсынылды. Ол сол кезде есірткіге тәуелділік мәселесімен күресіп жатқандықтан және «Голливудтың бір бөлігі болғысы келмегендіктен» рөлден бас тартты. Росс Лесли Браунның, он тоғыз жаста болған, фильмде өзінің қияли бейнесін сомдай алатынын шешті. Шын өмірде Лесли 1976 жылы ABT-ге қосылды және ол экранда бейнелеген нәрселерді бастан кешірді. Лесли сахналық аты ретінде тегіне «e» әрпін қосып, ойын-сауық бағдарламасында оны ер адам деп қате санағаннан кейін, оның аты әйелдікке ұқсас болды. Сценарийде Браун отбасының тегі Роджерс болып өзгертілді, ал ұлдары Итан Брауннан басқа барлық есімдер өзгертілді. Шын өмірдегі Итан Браун кейіннен Америкалық балет театрының солисі болды, 2004 жылы билеуден зейнеткерлікке шықты; қазір ол сабақ береді. Шын өмірде Браунның Келли Браун II есімді тағы бір ұлы болды, ол бала кезінде би биледі, бірақ аға-інілері сияқты кәсіби білім алмады, кейіннен кино продюсері болды. Олардың басқа қызы, Элизабет Браун (1959 жылы туған), фильмдегіден айырмашылығы, сонымен қатар биші болды және Леслиден кейін бір жылдан кейін SAB-ге қабылданды. Нора Кей 1987 жылы 67 жасында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. Фильмнен кейін Лесли Браун 1986 жылдан 1993 жылға дейін Нью-Йорктегі Америкалық балет театрының бас бишісі болды және қазір балетке сабақ береді. Оның анасы Изабель Нью-Йорк балетімен байланысын жалғастырып, 2014 жылдың тамызында 86 жасында қайтыс болды. Герберт Росс кейіннен тағы екі би тақырыбындағы фильмге, «Нижинский» (1980) және «Бишілер» (1987) фильмдеріне режиссерлік еткен, екеуінде де Лесли Браунның ролі бар. Артур Лоуренц бастапқы сценарийде Уэйннің гомосексуализміне қатысты маңызды сюжеттік желі Герберт Росс пен оның әйелінен кесілгенін мәлімдеді. Осы себепті Уэйннің кейіпкерінің дамуы фильмде тұрақты түрде дамымайды.
Isabel Mirrow Brown and Nora Kaye were childhood friends. Their parents had immigrated from Russia around the same time and they lived in the same New York City brownstone building. Kaye was a few years older than Mirrow and encouraged her to train. Nora Kaye was in a relationship with Jerome Robbins in the early 1950s, but they never married, focusing on their careers instead. Robbins was also a known bisexual. Isabel Mirrow danced with American Ballet Theatre from 1947 until 1953. Nora was with the company from its inception in 1939 until 1951, and later returned in a leadership role. Unlike in the film, Isabel did not get pregnant while she was with the company; however, during this time Isabel married fellow dancer Kelly Brown, who was widely sought after. Lucia Chase was the head of the company when Isabel and Nora were there. Kaye continued to dance in New York with other companies and became a more prominent figure in the ballet world, while Isabel had stopped performing to marry and have children. Her first child, Leslie Browne, born in 1957, was Nora Kaye's goddaughter. Kaye went on to marry director Herbert Ross in 1959. The two couples were close friends, along with Arthur Laurents. Kelly Brown, Ross, Kaye, and Laurents all worked together in the Broadway musical I Can Get It for You Wholesale in 1962. In his autobiography, Laurents wrote that in the 1940s he had a sexual relationship with Nora Kaye. In 1965, an opportunity to run a dance studio opened up, and Kelly Brown decided to move his family to Phoenix, Arizona (changed to Oklahoma City in the film). By this time he and his wife had aged out of performing. Isabel Mirrow Brown was not thrilled to leave her native New York for Arizona, and the move caused strain in their marriage. When their daughter Leslie auditioned and was accepted to train back in New York in the School of American Ballet (SAB), Isabel moved back to New York to watch over Leslie, who was still a teenager. The film depicts Isabel's experience entering back into the dance world after living in Phoenix and having four children (three in the film). In real life she eventually divorced Kelly Brown, who died in 1981 at age 52. While in Arizona the Browns had kept in touch with their friends Nora and Herbert. Later in the mid 1970s, a script based on the Brown family was developed by Arthur Laurents. Ross directed the film and co produced with his wife. Ross, Laurents, and Kaye never had children and took a special interest in Leslie Browne as she grew older. The script was a fictionalized version of the Browns' life and the long friendship between Isabel and Nora. The fictional parts primarily concern the character Yuri, who was created as a love interest for Emilia. Originally, the ballerina Gelsey Kirkland, who was at the height of her fame at the time and dating Mikhail Baryshnikov (Yuri), was offered the role of Emilia. She rejected the role as she was dealing with substance abuse issues at the time and she "wanted no part of Hollywood". Ross then decided that Leslie Browne, who was nineteen at the time, would be able to portray a fictionalized version of herself in the film. In real life, Leslie had just joined ABT in 1976 and was experiencing the same things she portrayed on screen. Leslie had added an "e" to her last name as her stage name to sound more feminine after being mistaken as a man in a playbill. The script changed the family name from Brown to Rodgers, and all the first names except for their son Ethan Brown. The real life Ethan Brown later became a soloist with American Ballet Theatre, retiring from performing in 2004; he now teaches. In real life, the Browns had another son, Kelly Brown II, who danced as a child but did not train professionally like his siblings and later became a film producer. Their other daughter, Elizabeth Brown (born 1959), was also a dancer, unlike in the film, and was accepted into SAB a year after Leslie. Nora Kaye died of cancer in 1987 at age 67. After the film, Leslie Browne went on to become a principal dancer with American Ballet Theatre in New York City from 1986 until 1993 and now teaches ballet. Her mother Isabel continued to be associated with New York ballet and died in August 2014 at the age of 86. Herbert Ross later directed two more dance themed films, Nijinsky (1980) and Dancers (1987), both of which also feature Leslie Browne. Arthur Laurents claimed an important subplot regarding Wayne's homosexuality in the original script was cut from the film by Herbert Ross and his wife. This was the reason why Wayne's character's development does not progress steadily throughout the film.
Қабылдау
Винсент Канби (The New York Times) бұл фильмін «балет әлеміне көшirilген, ескі заманғы сахна артындағы музыкалық фильм, оны жақсы білетін және сүйетін үш адам жасаған, сезімтал клишелерге толы, көңілді жаңа туынды» деп атады. Variety журналының Артур Д. Мерфи оны «осы дәуірдің ең жақсы фильмдерінің бірі» деп мәлімдеді. Бұл – әрбір маңызды элементі тамаша, ал актерлік ансамбль – абсолютті жеңіс болып табылатын синергияның сирек кездесетін мысалы. Chicago Tribune газетінің Джин Сискел фильмге төрт жұлдыздың үш жарымын берді және былай деп жазды: «Ғылыми фантастиканың әсерлі жылдары ретінде есте қалатын кино жылында, «Бұрылыс нүктесі» сияқты фильмді көру жаңарту сыйлайды, ол сіз оңай болжай алмайтын оқиғаны бақылаудың ләззатын ұсынады». Los Angeles Times газетінің Чарльз Шамплин: «Банкрофт пен Маклейннің орындауы таң қалдырады, екеуі де «Оскар» сыйлығының деңгейінде. «Бұрылыс нүктесі» – әдемі, ойлы, жақсы жасалған және эмоционалды түрде әсерлі, стильді ойын-сауық». The Washington Post газетінің Гари Арнольд фильмді «өте тартымды» және «нағыз жаңалық: күшті, қабілетті, саналы және еркіндікке ұмтылатын әйелдер арасындағы қақтығыстарды көрнекті бейнелеу» деп сипаттады. The New Yorker журналының Паулин Каел былай деп жазды: «Бұрылыс нүктесі (жасөспірім батырлардың еркекке айналатын синтетикалық жазы сияқты) құрылымдық тұрғыдан өте механикалық, ашық конструкция. [Лоранс] адамдар бір-біріне шындықты ашып, содан кейін оны түсіндіретін, ашық-жарқын диалог жазады. «Бұрылыс нүктесі» өзімен бірге түсіндірмелерді алып келеді». Metacritic сайтында 10 сыншының пікірлері негізінде 68% балл жинады.
Vincent Canby of The New York Times called the film an "entertaining new movie, an old fashioned backstage musical transplanted to the world of ballet by three people who not only know it but also love it, sentimental clichés and all." Arthur D. Murphy of Variety declared it "one of the best films of this era. It's that rare example of synergy in which every key element is excellent and the ensemble is an absolute triumph." Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film three and a half stars out of four and wrote, "In a movie year that will be remembered as the year of the science fiction special effect, it is refreshing to see a film such as 'The Turning Point,' which offers another kind of excitement: the pleasure of following a story you can't easily anticipate." Charles Champlin of the Los Angeles Times stated, "The performances by Bancroft and MacLaine are stunning, and both are at Academy Award level 'The Turning Point' is a handsome, thoughtful, well spoken and emotionally holding piece of stylish entertainment." Gary Arnold of The Washington Post called the film "enormously appealing" and "an authentic breakthrough throwback: a vividly enacted depiction of the conflicts between strong, capable, conscious, willful women." Pauline Kael of The New Yorker wrote, "As a device, the turning point (like that synthetic summer when adolescent heroes grow into men) is so mechanical it's an exposed construction [Laurents] writes sodden, expository dialogue in which people are forever revealing truths to each other and then explaining those truths—'The Turning Point' comes with its own footnotes." On Metacritic it has a score of 68% based on reviews from 10 critics.
Марапаттар
Фильм 11 академиялық наградаға ұсынылды, бірақ бірде-бір сыйлықты жеңе алмады. Ол "The Color Purple" фильмімен бірге ең көп Оскарға ұсынылып, бірде-бір жеңіске жетпеген фильмдердің рекордын бөліседі. Сыйлық санаты Жеңімпаздар Нәтижесі Академия сыйлығы Үздік фильм Герберт Росс және Артур Лоуренс Үздік режиссер Герберт Росс Үздік актриса Энн Банкрофт, Ширли Маклейн Үздік қосалқы актер Михаил Барышников Үздік қосалқы актриса Лесли Браун Үздік сценарий (экранда тікелей жазылған) Артур Лоуренс Үздік көркемдік безендіру Көркемдік режиссер: Альберт Бреннер; Декорация: Марвин Марч Үздік операторлық Роберт Суртиз Үздік фильм монтажы Уильям Х. Рейнольдс Үздік дыбыс Теодор Содерберг, Пол Уэллс, Дуглас О. Уильямс және Джерри Джост Американдық кино редакторлар сыйлығы Үздік монтаждалған фильм Уильям Рейнольдс Британдық академия кино сыйлығы Басты рөлдегі үздік актриса Энн Банкрофт Дэвид ди Донателло сыйлығы Дэвид Джовани сыйлығы Михаил Барышников Американың режиссерлер гильдиясы сыйлығы Фильмдегі ең үздік режиссерлік жетістік Герберт Росс Алтын глобус Үздік драма фильмі Үздік драма фильміндегі актриса Энн Банкрофт Үздік драма фильміндегі қосалқы актер Михаил Барышников Үздік драма фильміндегі қосалқы актриса Лесли Браун Үздік режиссер (фильм) Герберт Росс Үздік сценарий (фильм) Артур Лоуренс Жапон академиясының кино сыйлығы Ұлттық кино сыншылар қауымдастығы сыйлығы Үздік режиссер Герберт Росс Кино дыбыс редакторы сыйлығы Үздік дыбыс монтажы (диалог) Годфри Маркс Ұлттық кино кеңесі сыйлығы Үздік фильм Топ-10 фильм Үздік актриса Энн Банкрофт Үздік қосалқы актер Том Скеррит Америка жазушылар гильдиясы сыйлығы Үздік драма (экранда тікелей жазылған сценарий) Артур Лоуренс
The film was nominated for 11 Academy Awards, but failed to win any of them. It shares the record with The Color Purple for receiving the most Oscar nominations without a single win. Award Category Recipients Result Academy Awards Best Picture Herbert Ross and Arthur Laurents Best Director Herbert Ross Best Actress Anne Bancroft Shirley MacLaine Best Supporting Actor Mikhail Baryshnikov Best Supporting Actress Leslie Browne Best Screenplay – Written Directly for the Screen Arthur Laurents Best Art Direction Art Direction: Albert Brenner; Set Decoration: Marvin March Best Cinematography Robert Surtees Best Film Editing William H. Reynolds Best Sound Theodore Soderberg, Paul Wells, Douglas O. Williams, and Jerry Jost American Cinema Editors Awards Best Edited Feature Film William Reynolds British Academy Film Awards Best Actress in a Leading Role Anne Bancroft David di Donatello Awards David Giovani Award Mikhail Baryshnikov Directors Guild of America Awards Outstanding Directorial Achievement in Motion Pictures Herbert Ross Golden Globe Awards Best Motion Picture – Drama Best Actress in a Motion Picture – Drama Anne Bancroft Best Supporting Actor – Motion Picture Mikhail Baryshnikov Best Supporting Actress – Motion Picture Leslie Browne Best Director – Motion Picture Herbert Ross Best Screenplay – Motion Picture Arthur Laurents Japan Academy Film Prize Outstanding Foreign Language Film Los Angeles Film Critics Association Awards Best Director Herbert Ross Motion Picture Sound Editors Awards Best Sound Editing – Dialogue Godfrey Marks National Board of Review Awards Best Film Top Ten Films Best Actress Anne Bancroft Best Supporting Actor Tom Skerritt Writers Guild of America Awards Best Drama – Written Directly for the Screenplay Arthur Laurents
Популярлы мәдениеттегі бейнелер
"The Nanny" сериалының бір эпизодында Фрэн фильмге сілтеме жасап былай дейді: "Бұл "Тернгинг Пойнт" фильміне ұқсайды, тек олар бишілер еді, біреуі анасы, және олар ескі достар [шатасып қарайды] Мен оны қайтадан көруім керек". Джуди Блумның "Жазғы қарындастар" кітабында бұл фильм оқиғаның екі басты кейіпкері Викс пен Кейтлин арасында қызу талқылауға себеп болды, бұл қыздардың басымдықтарының қаншалықты әртүрлі екенін көрсетті. "That '70s Show" сериалының "Фез Доннамен кездеседі" атты эпизодында Эрик, өте қуанғандықтан, Доннаны фильмге алып бара алмады, себебі Донна Фезбен кездесіп жүргендей көрінді. "Beverly Hills, 90210" ("Қабылдау/Қабылдамау") эпизодында Бренда (Шаннен Доэрти) мен Андреа (Габриэль Картерис) театр сабағы үшін фильмнен бір көрініс орындайды. "Bunheads" сериалының бірінші эпизодында Саттон Фостер қайын анасының өмірбаянын естіп, "Бұл қандай "Тернгинг Пойнт" екен!" дейді. Фильм "Feud: Bette & Joan" сериалының соңғы эпизодында ("You Mean All This Time We Could Have Been Friends? ") айтылады; 1978 жылғы "Оскар" марапаттау салтанатына қатысқан Бетт Дэвис (Сьюзан Сарандон) фильмді барменге мақтап, одан сол жылғы "Үздік фильм" номинацияларының қайсысын жеңіп алады деп ойлайтынын сұрайды. Дэвис фильм және оның феминистік тақырыптары туралы жақсы пікір білдіріп, фильмді (және Банкрофт/Маклейннің шатырдағы төбелес жегін) "өзінің өмірінің тарихы" деп атайды.
In an episode of The Nanny, Fran references the film by saying: "This is like that movie The Turning Point, only they were dancers and one was the mother and they were old friends [looks confused] I should really rent that again." In the Judy Blume book Summer Sisters this film sparked a great discussion with the two main characters of the story, Vix and Caitlin, which showed how different the girls' priorities were. In the episode of That '70s Show entitled "Fez Dates Donna", Eric, much to his delight, could not take Donna out to see the movie since Donna was pretending to be dating Fez. In an episode of Beverly Hills, 90210 ("Pass/Not Pass"), Brenda (Shannen Doherty) and Andrea (Gabrielle Carteris) perform a scene from the film for their theater class. In the opening episode of Bunheads, Sutton Foster responds to hearing her mother in law's life story by saying "How very Turning Point." The film is mentioned in the final episode of Feud: Bette & Joan ("You Mean All This Time We Could Have Been Friends? "); while attending the 1978 Academy Awards ceremony, Bette Davis (Susan Sarandon) praises the film to a bartender who asks her which of that year's "Best Picture" nominees she hopes wins. Davis speaks positively of the film and its feminist themes and calls the film (and Bancroft/MacLaine's rooftop fight) "the story of her life".