Солтүстік Дакота штатындағы тәжірибелік орман: Тарихы мен мақсаты

Кіріспе

Денбиг эксперименталды орманы 636 акр (2,6 км²) – АҚШ Ауыл шаруашылығы департаментінің Орман қызметі басқаратын арборет және эксперименталды орман. Ол Солтүстік Дакота штатының Тауннер қаласынан батысқа қарай 24 шақырым жерде орналасқан. Орманға 30-ға жуық ағаш және бұта өсімдіктері кіреді, олар белгіленген және парктегідей егілген, соның ішінде шотланд қарағайы, ponderosa қарағайы, сибир ларыгы, Black Hills шыршасы, Elaeagnus және таулы шалбары. Орман фаунасында бұғы, жабайы түйеқұс, кірпі, елік және кейде бұлан да кездеседі. Орман құс қадағалаушылар үшін де танымал. Орман 1931 жылы 20 ғасырдың басында тым көп өңделген және жайылымға пайдаланылған жерде құрылды, нәтижесінде жел соққан құмды төбелер мен экономикалық қиындықтар туды. Бұл орманды президент Франклин Делано Рузвельттің Солтүстік Дакотадан Солтүстік Техасқа дейін 100 миль (160 км) енді "қорғау белдеуі" құру жоспарының бір бөлігі ретінде көруге болады. Мақсаты – жел эрозиясын азайту, шаңды дауылдарды болдырмау, сондай-ақ Ұлы депрессия кезінде жұмыс бағдарламасы арқылы жергілікті тұрғындарды жұмыспен қамту. Жоспарлаушылар орманның қазіргі орнының айналасында 480 000 акр (1900 км²) аумақты көріп отырған. Алайда бұл жоспар іске аспады, орман солтүстік Ұлы жазықта қандай қорғау ағаштары жақсы өседі, түрлер ішіндегі қай тұқым көздері аймаққа ең жақсы бейімделген және қорғау белдеулері үшін ағаштарды егудің қай әдістері тиімді екенін анықтау мақсатымен құрылды. 1931 жылы Орман қызметі 636 акр жерді сатып алды, ал Солтүстік Дакота штаты қалған 596 акр (2,4 км²) жерді өз бақылауында қалдырды. 1971 жылы Орман қызметі барлық жерді сатып алды. Дегенмен, 1931 жылдан бері бүкіл аудан эксперименталдық мақсаттарда біртұтас бөлім ретінде басқарылуда. АҚШ, Еуропа және Азиядан 40-тан астам түр егілді, олардың шамамен 30 түрі сақталды. Орман Кастер ұлттық орманмен, Солтүстік Дакота Орман қызметімен, Ауыл шаруашылығы зерттеу қызметімен және Солтүстік Дакота штатының Фарго мемлекеттік университетімен бірлесіп пайдаланылды. Қазіргі уақытта бұл орман зерттеу жұмыстары үшін қолданылмайды, бірақ АҚШ және Канададағы егістер мен елді мекендерді желден қорғау үшін жылына шамамен 500 000 көшет өндіріледі. Орман қазір тоқтатылып, Custer ұлттық орнының әкімшілік бақылауына қайтарылу үдерісінде.

The Denbigh Experimental Forest 636 acres (2.6 km²) is an arboretum and experimental forest operated by the Forest Service of the U. S. Department of Agriculture. It is located 15 miles (24 km) west of Towner, North Dakota. The forest contains about 30 species of woody plants, labeled and planted in a park like setting, including Scots pine, ponderosa pine, Siberian larch, Black Hills spruce, Elaeagnus, and Rocky Mountain juniper. Wildlife includes deer, wild turkeys, porcupines, elk, and sometimes moose. The forest is also popular with birdwatchers. The forest was established in 1931 on a site extensively over plowed and overgrazed during the early part of the 20th century, leaving wind blown sand dunes and economic hardship. It was originally envisioned as part of a grand plan by President Franklin Delano Roosevelt to plant a 100 mile (160 km) wide "shelterbelt zone" from North Dakota to north Texas to reduce wind erosion and eliminate dust storms, as well as provide local employment in the Great Depression via a jobs program. Proponents envisioned a forest as large as 480,000 acres (1900 km²) around the forest's current site. This grand vision never came to pass, and the forest was established with the more modest goals of determining which types of shelterbelt trees would grow well in the northern Great Plains, which seed sources within species are best adapted for the region, and which methods of tree establishment are most effective for shelterbelts. The Forest Service acquired of the 636 in 1931, and the State of North Dakota retained control of the other 596 acres (2.4 km²). In 1971, the Forest Service acquired the entire tract. The entire section has been managed as one unit for experimental purposes since 1931, however. More than 40 species were planted from throughout the United States, Europe, and Asia, of which about 30 species have survived. The forest has also been used cooperatively by the Custer National Forest, North Dakota Forest Service, Agricultural Research service, and North Dakota State University, Fargo. It is no longer being used for research, although it currently provides approximately 500,000 seedlings per year for wind protection of crops and communities throughout the United States and Canada. The forest is now in the process of being de commissioned and returned to the administrative control of the Custer National Forest.