Кіріспе

Альфонс Мари-Марселлин-Томас Беренгер (31 мамыр 1785 – 1 мамыр 1866), Томас Беренгер немесе Беренгер де ла Дром атымен танымал, француз заңгері және саясаткер болған. Ол Дафиннің үшінші сословиесінің Құрылтай жиналысына делегаты болған адамның ұлы еді.

Өмір

Ол Валенсияда дүниеге келген. Ол магистратураға қабылданды және Гренобльде генерал-прокурор болды, бірақ Бурбон монархиясы қайта орнатылғаннан кейін бұл лауазымнан бас тартты. Содан кейін ол өзін негізінен қылмыстық құқықты зерттеуге арнады және 1818 жылы «Франциядағы қылмыстық әділет» атты еңбегін жариялады. Онда ол зор батылдықпен реакцияның басты құралдары болған арнайы соттарға, провинциялық соттарға немесе әскери комиссияларға шабуыл жасады және ескі жалпы құқық пен қазылар алқасы арқылы соттауға оралуды жақтады. Бұл кітап үкіметтің реакциялық саясатын әшкерелеуде маңызды рөл атқарды; бірақ 1828 жылы Беренгер палатаға сайланғанда ғана, ол конституциялық оппозиция деп белгілі топтың мүшесі ретінде істерге жеке ықпал ету мүмкіндігіне ие болды. Оның батылдығы мен салмақтылығы 1830 жылғы революция кезінде де көрінді, ол Карл X министрлерін соттау үшін құрылған парламенттік комиссияның төрағасы ретінде халықтың наразылығына қарсы тұрып, олардың талап еткен өлім жазасының орнына түрме жазасын алуға қол жеткізді. Палатадағы оның беделі артып, жаңа конституцияны жасауға үлкен үлес қосты, бірақ оның мұрагерлік титул алуға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды. Ең бастысы, ол 1835 жылы жарық көрген, гуманистік принциптерге негізделген жаңа қылмыстық кодекстің жасалуына ықпал етті. 1832 жылы француз сот жүйесінде маңызды рөл атқаратын қазылар алқасына өлім жазасын қарастыратын істерде «жағдайды жеңілдететін факторларды» табу құқығы берілді. 1831 жылы ол апелляциялық соттың (cassation соты) мүшесі болып тағайындалды, сондай-ақ сол жылы Саяси және рухани ғылымдар академиясының (Académie des Sciences Morales et Politiques) мүшесі аталды. 1839 жылы ол жұртшылыққа белгілі болды. Бірақ 1848 жылғы революция салдарынан ол бұл мәртебесінен айырылып, саяси мансабы аяқталды. Дегенмен, ол сот саласындағы қызметін жалғастырды. 1849 жылы Бурж және Версальдегі жоғары соттардың президенті болды. Апелляциялық соттың бірінші палатасының президенті болып тағайындалғаннан кейін, ол зейнеткерлікке шыққанға дейін, 1860 жылдың 31 мамырында, толығымен сот жұмысына берілді. Ол туған қаласына оралып, қылмыстық құқықты реформалаумен айналысты. 1833 жылы ол жас қылмыскерлерді түзетуге арналған қоғамды құруға қатысты және оның жұмысына соңына дейін белсенді түрде атсалысты. 1851 және 1852 жылдары моральдық ғылымдар академиясының тапсырмасымен Франция мен Англияға сапар шегіп, екі елдегі жазалау жүйелерін зерттеді және салыстырды. Оның нәтижесі 1855 жылы «Қылмыстық жазаны күшейту, Франция мен Англиядағы жаза орындау жүйесін салыстыру» деген атпен жарияланды. Оның ұлы Рене Беренгер әкесінің бастаған ісін жалғастырды.

Құрметтер

1833: Леопольд орденінің офицері.