Кіріспе
Британдық бронетранспортері. Соғыстан кейінгі Дания, Нидерланд және Бельгия армиялары. Соғыстар= Екінші дүниежүзілік соғыс. Дизайнері=Вивиан Лойд. Құрылыс мерзімі=1939 жыл. Өндіруші=Вивиан Лойд & Co және басқалары (мәтінге қараңыз). Бірлік құны= Өндіріс мерзімі= 1939 – 1944 жылдар. Саны=26 000. Нұсқалары= Mark 1, Mark 2. Ұзындығы=13 фут (4 м). Биіктігі=4 фут (1 м). Аспасы=Хорстманн екі дөңгелекті тіреу құрылғылары. Жерден арақашықтығы= 8 дюйм. Жеделдетілген даму бағдарламасының аясында Лойд басқа көлік құралдарынан бөлшектер пайдаланды: Universal Carrier-ден – тізбек, жетек дөңгелектері және Horstmann аспасы; Fordson 7V-ден – шасси, қозғалтқыш, беріліс қорабы, күш беру білігі және алдыңғы ось. Тежегіш барабандары мен артқы пластиналары Лойд үшін арнайы жасалған. Армия 1939 жылы Лойд транспортерін сынақтан өткізіп, 200 данаға алғашқы тапсырыс берді, яғни персонал тасымалдауға арналған бронетранспортер. Бастапқы жеткізілімдер Вивиан Лойдтың өзінің компаниясынан жасалды, бірақ өндіріс ірі фирмаларға, оның ішінде Ford Motor Company және Wolseley Motors (бірге 13 000 дана) және Dennis Brothers Ltd, Aveling & Barford және Sentinel Waggon Works компанияларына көшті. Лойд транспортерінің жалпы өндірісі шамамен 26 мың дананы құрады.
Post war Danish, Dutch and Belgian armies
|wars= Second World War
|designer=Vivian Loyd
|design date=1939
|manufacturer= Vivian Loyd & Co, and others (see text)
|unit cost=
|production date= 1939 1944
|number=26,000
|variants= Mark 1, Mark 2
| length=13 feet (4 m)
| height=4 feet (1 m)
|suspension=Horstmann twin wheel bogies
|clearance= 8 inches
As part of the rapid development program, the Loyd used parts from other vehicles: From the Universal Carrier, the track, drive sprockets, and Horstmann suspension units; from the Fordson 7V, the chassis, engine, gearbox, torque tube and front axle. The brake drums and back plates were designed specifically for the Loyd. The Army tested the Loyd Carrier in 1939 and placed an initial order for 200 as the Carrier, Tracked, Personnel Carrying i. e. a personnel carrier. Initial deliveries were from Vivian Loyd's own company, but production moved to the larger firms, including the Ford Motor Company and Wolseley Motors (13,000 between them) and Dennis Brothers Ltd, Aveling & Barford and Sentinel Waggon Works. Total production of the Loyd Carrier was approximately 26,000.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Соғыстың басында ТТ және ТПК түрлері Корольдік инженерлік химиялық соғыс бөлімшелерінің стандартты жабдықтарының бір бөлігі болды. Көптеген химиялық соғыс бөлімшелері 1943 жылы таратылды немесе олардың 4,2 дюймдік минометтерін майданға жаяу әскер дивизияларының қажеттілігі үшін босату мақсатында қайта құрылды; минометтер мен қосалқы жабдықтар әр дивизияның пулемет батальонына компания деңгейінде бекітілді. Лойдтың ең маңызды қолданылуы ТТ (Tracked Towing) конфигурациясында болды, онда ол 1944 жылғы Нормандияға қонудан бастап соғыстың соңына дейін 6 фунттық танкіге қарсы зеңбіректі буксирледі. Нормандиядағы соғыста Лойдтардың көптеген суреттері сақталған, ал бірнешеуі 1944 жылғы Виллерс-Бокаж шайқасында қираған күйінде фотоға түсірілген. Лойд тасымалдағышы Royal Electrical and Mechanical Engineers қызметіндегі Caterpillar D8 тракторларымен де жұптастырылды, тракторға қажетті қосалқы жабдықтарды тасымалдады.
Соғыстан кейінгі
Бельгия мен Нидерланды британдық армиядан Loyd TT сатып алды; кем дегенде 1963 жылға дейін Бельгия армиясының меншігінде болды, себебі Бельгияның түпнұсқа көліктерінде осы күнді көрсететін қозғалтқышты жөндеу тақталары табылды. Бельгиялық түрі – CATI 90 (Canon antitank d'infanterie automoteur 90mm), 1954 жылдан 1962 жылға дейін қолданылған өздігінен жүретін артиллериялық құрал. Көлік пехота бөлімшелерінде оқ-дәрі тасымалдауышымен бірге қызмет етті. Кейбір көліктер жеке меншікке сатылып, шаруашылыққа пайдаланылды (1941 жылғы No1Mk1 TPC-нің жыртуға бейімделген түрі әлі де Ұлыбританияның Ноттингемшир округінде сақтаулы) ал қалғандары бельгиялық полигондарда нысана ретінде пайдаланылды.