Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мело – Уругвайдың солтүстік-шығысындағы Серро-Ларго департаментінің астанасы. 2011 жылғы халық санауы бойынша елдегі халық саны бойынша тоғызыншы қала.
Melo (ˈmelo) is the capital city of the Cerro Largo Department of north eastern Uruguay. As of the census of 2011, it is the ninth most populated city of the country.
Орналасқан жері
Ол департаменттің орталығында, 7-ші және 8-ші бағдарламалық жолдардың қиылысында, Асегуаның оңтүстігінде және Бразилиямен шекараға жақын орналасқан. Қалаға басқа маңызды жолдар – 26-шы және 44-ші бағдарламалық жолдар. Аройо Конвентос ағысы (Такуари өзенінің саласы) қаланың батыс шебімен өтеді.
It is located at the center of the department, on the intersection of Route 7 with Route 8, south of Aceguá and the border with Brazil. Other primary roads to the city are Route 26 and Route 44. The stream Arroyo Conventos (a tributary of Tacuarí River) flows by the west limits of the city.
Климат
Мелоның ылғалды субтропиктік климаты бар, ол Кёппен климаттық жіктелімі бойынша Cfa деп сипатталады. Жазда күндері жылы, ал түндері салқын болып, қыстарында жиі аяз және тұман болады. Жауын-шашын жыл бойы тең бөлінеді, орташа мөлшері 1241 мм (48.85 дюйм), ал жылдық орташа температура 17 °C (63 °F). 1967 жылдың 14 маусымында Уругвайда тіркелген ең төменгі температура осы қалада -11 °C (12.2 °F) құрады.
Melo has a humid subtropical climate, described by the Köppen climate classification as Cfa. Summers are warm (with hot days and cool nights) and winters are cool, with frequent frosts and fog. The precipitation is evenly distributed throughout the year, with an average of 1,241 mm (48.85 in), and the annual average temperature is 17 °C (63 °F). This city has the lowest recorded temperature in Uruguay, of 11 °C (12.2 °F), on June 14, 1967.
Тарих
Ол 1795 жылғы 27 маусымда Испания империясының офицері Агустин де ла Роза құрған. Ол Педро Мело де Португалияның құрметіне аталды, ол португалдық патшалық әулеттен шыққан испан отарлаушы шенеунігі болған. Бразилиядағы португал колонияларына жақын орналасқандықтан, бұл елді мекен бұрын "Мело ауылы" (испанша "Villa de Melo") деп аталған және 1801, 1811 және 1816 жылдары португал әскерлерінің шабуылына ұшырады. Уругвай тәуелсіздік алғаннан кейін Мело Серро-Ларго департаментінің ресми астанасы болып жарияланды. 1845 жылы қала алаңы Уругвайдың бұрынғы президенті және Ақ партияның (Partido Blanco) саяси қайраткері Мануэль Орибе құрметіне қайта аталды, бұл елдің осы аймағының осы Ұлттық қозғалыспен байланысын көрсетті (оның тұрғындарының көп бөлігі осы саяси қауымдастыққа жатқан). Мело Уругвай тәуелсіздігіне дейін "Вилла" (кеңес) мәртебесіне ие болды. Оның мәртебесі 1895 жылғы 22 мамырда 2.3279 нөміріндегі Заң актісімен "Ciudad" (қала) деңгейіне көтерілді. Ол Республиканың алғашқы тоғыз департаментінің бірі болды. Тарихшы Дж. Ч. Шастин өзінің "Ат үстіндегі батырлар: соңғы гаучо каудильоларының өмірі мен дәуірі" атты кітабында Мелоның Уругвай тарихындағы орнын талқылады.
It was founded on 27 June 1795 by Agustín de la Rosa, an officer to the Spanish Empire. It was named after Pedro Melo de Portugal, a Spanish colonial official of Portuguese royal ancestry. Given its proximity to some Portuguese colonies in Brazil, the "Melo Village" (in Spanish, "Villa de Melo"), as it was once named, was invaded by Portuguese forces in 1801, 1811, and 1816. With Uruguayan independence, Melo was officially declared capital of the department of Cerro Largo. In 1845, the city square was renamed in honor of Manuel Oribe, a former President of Uruguay and a political leader of the White Party (Partido Blanco), which brought to light the relations of this corner of the country with that National Movement (the vast majority of its inhabitants have belonged to that same political community). Melo had acquired the status of "Villa" (town) before the Independence of Uruguay. Its status was elevated to "Ciudad" (city) on 22 May 1895 by the Act of Ley Nº 2.3279. It was capital of one of the nine original departments of the Republic. The historian J. C. Chasteen has discussed the place of Melo in the history of Uruguay in his book Heroes on Horseback: A Life and Times of the Last Gaucho Caudillos.