Колумбиядағы «Радикалды өзгеріс» консервативті-либералдық партиясы, Конгрестегі өкілдігі, Урибе үкіметіндегі рөлі және қазіргі оппозициялық күйі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Радикалды өзгеріс (Radical Change) – Колумбиядағы консервативті-либералдық саяси партия. 2006 жылдың 12 наурызында өткен сайлаудан кейін партия жаңа Конгрестегі ең маңызды партиялардың біріне айналып, төменгі палатада 20 орын, жоғарғы палатада 15 орын иеленді. Ұлттық бірлік әлеуметтік партиясы, немесе «U партиясы» (төменгі палатадағы ең ірі партия және жоғарғы палатадағы екінші ірі партия) және Консервативтік партиямен бірге, бұл партия президент Альваро Урибедің Конгрестегі негізгі серігі болды және оның көпшілігін құрады. Қазіргі таңда Густаво Петроның солшыл үкіметіне оппозицияда.
Radical Change (lang es; stylized with a backwards "R") is a conservative liberal political party in Colombia. After the elections on 12 March 2006, the party became one of the most important in the new Congress, receiving 20 seats in the lower house and 15 in the upper house. Along with the Social Party of National Unity, or "Party of the U" (the largest party in the lower house and the second largest in the upper house) and the Conservative Party, it was president Álvaro Uribe's main ally in Congress and formed part of his majority. It is currently in opposition to the left wing government of Gustavo Petro.
Шығу тегі
Президент Ернесто Сампердің (1994-1998) өкілеттігі аяқталғаннан кейін Либералдық партияның бір тобы партияның жаңа әлеуметтік-демократиялық бағытына наразылық білдірді. Осыған байланысты, партияның оңшыл қанаты бөлініп, «Радикалды өзгеріс» партиясын құрды. Дегенмен, 1990 жылдары олар парламенттік немесе президенттік сайлауға қатыспады. 2000 жылдың 5 шілдесінде партия қазіргі атауын алды.
After the tenure of president Ernesto Samper (1994 1998), a faction of the Liberal Party was not happy with the new social democratic route the party was moving towards. As such, a more right wing faction of the party split away and formed Radical Change. However, it did not run for either parliamentary or presidential elections during the 1990s. It took on its current name on July 5, 2000.
Урибе үкіметі
2002 жылғы сайлауда партия Сенатта екі орынды, Өкілдер палатасында жеті орынды жеңіп алды. Партия Альваро Урибе үкіметімен коалиция құрып, қайта сайлау жобасын қолдады; бұл президенттің екінші мерзімге түсуіне тыйым салатын конституцияның бөлімдерін өзгертуді қамтыды. 2006 жылғы сайлау олар үшін ең табысты сайлау жылы болды. Олар 15 сенатор мен 18 депутаттан тұратын Конгрестегі төртінші ірі саяси күшке айналды. Олар Урибе әкімшілігімен коалицияда болып, оның қайта сайлануын қолдады. Сол кездегі партия жетекшісі және сенатор Герман Варгас Ллерас Сенаттағы ең белсенді дауыстардың біріне айналды.
In the 2002 elections, the party won two seats in the Senate and seven in the chamber of representatives. The party joined a coalition with the government of Álvaro Uribe, and voted in favor of the re electionist project; this involved changing sections of the constitution that prevent a president from running for a second term. The 2006 election was their best electoral year. They became the 4th largest political group in Congress with 15 senators and 18 representatives. They remained in coalition with the Uribe administration and supported his candidacy for re election. German Vargas Lleras, then leader of the party and senator, became one of the Senate's most active voices.
Бөліну
Конгресстегі ең ірі партия (және Урибедің жаңа U партиясы) президенттің үшінші мерзімге сайлануына жол беру үшін, тағы да конституцияны өзгертуді ұсынды. Партия үшінші мерзімге тікелей екінші рет сайлануды қалағандар мен оған қарсы болғандарға бөлінді. Варгас Ллерас осылардың қатарында болды. Жоғарғы Сот үшінші мерзімді конституцияға қайшы деп тапқанмен, бұзылыс жасалды және Урибені қолдағандар партиядан шығып, 2010 жылғы парламенттік сайлауда жаңа құрылған U партиясымен Конгресске үміткер болды. Партия 2010 жылы ауыр үлкен залалға ұшырады, екі палатада да дауыстар мен мүшелерді жоғалтты: жеті сенатор және екі депутат. Варгас Ллерас содан кейін 2010 жылғы президенттік сайлауда үміткер ретінде қатысып, бірінші турда үшінші орынды иеленді. Партия кейін бірінші турдың жеңімпазы Хуан Мануэль Сантосқа, Либералдық партия мен Консервативтік партияға қосылып, келесі төрт жыл бойы бірлесіп жұмыс істейтін «Ұлттық бірлік келісімін» құрды.
The biggest party in Congress (and Uribe's new U Party) proposed to change the constitution, yet again, to allow the president to run for a third term. The party was divided between those who wanted a second direct re election for a third term and those who were against it. Vargas Lleras was among those opposed. Although a third term was deemed unconstitutional by the Supreme Court, the damage was done and those who still supported Uribe quit the party to run for Congress in the 2010 parliamentary elections with the newly formed U party. The party suffered big blows in 2010, losing votes and members in both chambers: seven Senators and two Representatives. Vargas Lleras then ran as the candidate in the 2010 presidential election, finishing in third place in the first round. The party then joined the first round winner, Juan Manuel Santos, along with the Liberal Party and the Conservative party to form the "National Unity Pact" that would work together for the next four years.
Ұлттық бірлік пакты
Партия үкіметке Конгрестегі көптеген мәселелер бойынша көмек көрсетті. FARC-пен бейбіт келіссөздер басталғанда, партия қолдау білдірді және сол кездегі экс-президент Альваро Урибені диалогқа қарсы шыққаны үшін сынады. 2014 жылы партия парламенттік сайлауға қатысып, Сантостың қайта сайлануы үшін коалиция құрды. Варгас Ллерас вице-президенттікке кандидат ретінде тағайындалды. Партия 2010 жылғыдан аз дауыс жинаса да, сенатқа бір өкіл қосты, бірақ төменгі палатада бір орынды жоғалтты. Сантос сол жылы президент сайлауының екінші айналымында жеңіске жетіп, партия тарихындағы ең жоғары лауазым – вице-президенттікке ие болды.
The party assisted the government with most of their agenda in Congress. When the peace talks with the FARC began, the party offered their approval and criticized then ex President Álvaro Uribe for opposing dialogue. In 2014, the party participated in the parliamentary elections and joined in a coalition with Santos for his reelection. Vargas Lleras was named the vice presidential candidate. Although the party received fewer votes than in 2010, they added one senator, but lost one seat in the lower chamber. Santos won the second round of the presidential elections that year, making the vice presidential position the highest the party had ever achieved.