Кіріспе

IPA тілінде ⟨ⱱ̟⟩ немесе ⟨b̆⟩ арқылы бейнеленген дауыстық дыбыс. Үндіше билябиальды соққы – сирек кездесетін ротикалық емес соққы. Ол әдетте, және мүмкін әрқашан, лабиодентальді соққының аллофоны, бірақ Банда және оның кейбір көрші тілдеріндегі азшылықтағы тілдерде басым аллофон болып табылады. Моно тілінде бұл дыбыс былай сипатталған: Бірінші кезеңде төменгі ерін ауыз қуысына кері тартылып, жоғарғы тістердің артына орналасады. Сонымен қатар, жоғарғы ерін төмен түсіп, жоғарғы тістерді жауып алады. Екінші кезеңде төменгі ерін жылдам алға жылжып, ауыз қуысынан шыққанда жоғарғы ерінге соғылады. Дыбыс артикуляциясының барлық кезінде дауыстық болып келеді. Сонымен қатар, дыбыстың артикуляциясы кезінде тіл ауыздың артқы бөлігінде жиырылып, дыбысқа велярлық компонент қосады. Ал билябиальды және лабиодентальді соққылардың арасындағы аллофонияда дыбыстың артикуляциясы екі кезеңнен тұрады. Біріншісі, төменгі ерін жоғарғы тістердің артына қарай ауызға баяу тартылады. Екіншісі, төменгі ерін жоғарғы ерінге немесе жоғарғы тістерге тез соғылып, алға жылжиды. Әдебиетте бұл дыбыс көбінесе w әрпімен көрсетіледі, бұл дыбыс үшін бейресми символ болып табылады. 2005 жылы Халықаралық фонетикалық қауымдастық лабиодентальді соққыны көрсету үшін оң жақ иілімді v символын қабылдады. Содан бері билябиальды соққының қабылданған транскрипциясы лабиодентальді соққы символын жетілдірілген диакритикалық белгімен өзгертуді қамтиды: соққылар қысқа тоқтауларға ұқсас болғандықтан, оны басқаша транскрипциялауға болады.

Пайда болуы

Тіл Сөз IPA Мағынасы Ескермелер Моно vwa 'жіберу' Лабиодентальді қақпақпен және еркін өзгерістің қарама-қарсылығы Ленгола Мамбай vbwah 'тұман' Қытай Тайваньдық Хакка Сисиан [kʰʲoʲ˥ ŋʲap˨ ŋʲaⱱ̟˨ ɛ˥˧] шаршаған.