Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бір жасушалы организмдердің құрылысы
Order of single celled organisms
Эуглифидтер – көптеген сипатталған түрлерінде кремнийлі қабықшалармен, тақталармен, кейде тікендермен нығайтылған қабықшалар немесе сынақтар құратын филозалы амебалардың ірі тобы, бірақ басқа түрлерде мұндай нығайту жоқ. Бұл элементтер жасуша ішінде пайда болып, кейін оның бетінде белгілі бір ретпен жиналып, сынаққа текстуралы көрініс береді. Ұзын, жіңішке псевдоподтар үшін жалғыз ашылу тесігі бар, олар қоректік заттарды ұстап, жасушаны субстрат бойынша жылжытады. Эуглифидтер топырақтарда, батпақтарда және басқа да органикалық заттарға бай ортада кең таралған, бактериялар сияқты ұсақ организмдермен қоректенеді. Сынақтың ұзындығы әдетте 30–100 мкм, бірақ жасуша осы кеңістіктің бір бөлігін ғана алып жатады. Көбейген кезде ашылу тесігіне қарама-қарсы жағынан екінші қабықша пайда болады, соның арқасында екі қыз жасуша да қорғалған күйде қалады. Әртүрлі туыстар мен түрлер негізінен сынақтың пішіні бойынша ажыратылады. Эуглифа және Тринема ең көп кездесетін түрлері. Эуглифидтер дәстүрлі түрде басқа амебалармен топтастырылады. Дегенмен, генетикалық зерттеулер оларды әртүрлі амебоидтар мен флагелляттар тобына жатқызады, олар Cercozoa деп аталатын жиынтықты құрайды. Олардың ең жақын туыстары – тауматомонадтар, ұқсас кремнийлі сынақтар құрайтын флагелляттар. Фотосинтездейтін түрлер Paulinella және Placocista туыстарында кездеседі. Paulinella-ның фотосинтез қабілеті цианобактерияның жасуша ішінде тұрақты орналасуынан пайда болған. Placocista-да, кейбір түрлерінде олардың ішінде симбиоздық хлорелла колониялары бар, бұл қарым-қатынас одан да аз жақын. Фотосинтездейтін Paulinella фототрофты, ал фотосинтездейтін Placocista миксотрофты болып табылады.
The euglyphids are a prominent group of filose amoebae that produce shells or tests that in most described species is reinforced by siliceous scales, plates, and sometimes spines, but this reinforcement is absent in other species. These elements are created within the cell and then assembled on its surface in a more or less regular arrangement, giving the test a textured appearance. There is a single opening for the long slender pseudopods, which capture food and pull the cell across the substrate. Euglyphids are common in soils, marshes, and other organic rich environments, feeding on tiny organisms such as bacteria. The test is generally 30–100 μm in length, although the cell only occupies part of this space. During reproduction a second shell is formed opposite the opening, so both daughter cells remain protected. Different genera and species are distinguished primarily by the form of the test. Euglypha and Trinema are the most common. The euglyphids are traditionally grouped with other amoebae. However, genetic studies instead place them with various amoeboid and flagellate groups, forming an assemblage called the Cercozoa. Their closest relatives are the thaumatomonads, flagellates that form similar siliceous tests. Photosynthetic species are found in the genera Paulinella and Placocista. The photosynthetic abilities in Paulinella comes from an event when a cyanobacterium settled permanently within the cell. In Placocista, where a few species have colonies of symbiotic Chlorella living inside them, the relationship is less intimate. The photosynthetic Paulinella are phototrophic, and the photosynthetic Placocista are mixotrophic.
Филогения
Шателен және авторлардың еңбегі негізіндегі филогенез. 2013 жыл.