Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Istana Negara (Ағылшын тілінде: Мемлекеттік сарай, Paleis te Rijswijk) – Индонезияның алты президенттік сарайының бірі. Ол Орталық Джакартадағы Ветеран көшесінде орналасқан, ал Мердека сарайы оңтүстікке қарай орналасқан. Бұл 68 000 м² жалпы ауданы бар президенттік сарай кешенінің бөлігі болып табылады, және үш қосымша ғимаратты қамтиды: бұрын Президент кеңсесі ретінде пайдаланылған Бина Граха, батыс жағында орналасқан және мемлекеттік қонақ үй ретінде қолданылатын Висма Негара, сондай-ақ Индонезия Мемлекеттік хатшылығы министрлігінің кеңсесі. Istana Negara аталған көшеге солтүстік жақтан қарап тұр, ал Мердека сарайы Мердека алаңына және Ұлттық монументке (Монас) қарап тұр.
Istana Negara (English: State Palace, Paleis te Rijswijk) is one of the six presidential palaces of Indonesia. It is located on Veteran Street in Central Jakarta, with Merdeka Palace located south. It is part of the presidential palace compound which has a total area of 68,000 m², along with three other buildings: Bina Graha which was formerly used as the President's Office, Wisma Negara on the western side which is used as the state guest house, and the office for the Ministry of State Secretariat of Indonesia. Istana Negara faces north towards the aforementioned street, while the Merdeka Palace faces Merdeka Square and the National Monument (Monas).
Бастауы
Ғимараттың құрылысы 1796 жылы басталды. Ол 1810-1819 жылдар аралығында үкіметте бірнеше жоғары лауазымды атқарған голландиялық Якоб Андрис ван Браамның жеке резиденциясы ретінде салынды. Бұл екі қабатты әсем ғимарат 18-ші ғасырдың соңында танымал болған Индия империясы стилінде салынған. Ғимарат Rijswijk Molenvliet (қазіргі Harmoni) ауданында орналасқан, ол сол кезде Батавияның Бовенстад ("жоғарғы қала") ең сәнді аудандарының бірі болып есептелді. Ғимарат генерал-губернатор Питер Жерардус ван Оверстратеннің қызмет мерзімінде, алдында Хотел дер Нидерланденге айналған тағы бір сәнді резиденция аяқталғаннан кейін салынды. Құрылыс бірнеше жылға созылды және ғимарат 1804 жылы толыққанды аяқталды.
Construction of the building started in 1796. It was built by Jacob Andries van Braam, a Dutchman who between 1810 and 1819 held several high positions in government, to be made his residence. It was an elegant two floored building designed in the Indies Empire style, a popular style of architecture during the late 18th century. The building was built in the neighborhood of Rijswijk Molenvliet (present Harmoni), which was among the most exclusive neighborhood in Batavia's Bovenstad ("uptown") at that time. The building was built during the tenure of Governor General Pieter Gerardus van Overstraten, shortly after the completion of another lavish residence which later would become Hotel der Nederlanden. Construction took several years, and the building was finally completed in 1804.
Ағылшын дәуірі
Құрылыс аяқталған соң, ғимарат Хью Хоупқа, ел британ үкімділігінде болған кездегі британ комиссарына тапсырылды. Ван Брам өмірінің соңына дейін ғимараттың оңтүстігіндегі кішірек қанатта тұрды.
Upon the completion of the building, the building was handed over to Hugh Hope, the British commissioner when the country was under British rule. Van Braam lived in a smaller wing to the south of the building throughout his life.
Бас губернатордың резиденциясы
Дж. А. ван Браам қайтыс болғаннан кейін, 1816 жылы үйді Голландия үкіметі иелігіне алды. Үкімет бұл ғимаратты барлық әкімшілік жұмыстардың орталығы ретінде және Батавияда болған кезде генерал-губернатордың ресми резиденциясы ретінде пайдаланды. Даенделс Голландиялық Үндістанның генерал-губернаторының Ватерлоо алаңындағы ресми резиденциясы болуы үшін жоспарлаған әлдеқайда үлкен ғимарат кешіктірілді, сондықтан ол 1828 жылы аяқталғаннан кейін де генерал-губернатордың резиденциясы ретінде пайдаланылмады. Генерал-губернатордың ресми резиденциясы болғандықтан, ван Браамның резиденциясы ресми түрде Hotel van den Gouverneur Generaal (Генерал-губернатордың қонақ үйі) деп аталды. Салтанатты шаралар, мысалы, ресми рәсімдер немесе әр сәрсенбі сайын өткізілетін Үнді кеңесінің мәжілісі сарайда ұйымдастырылды. Годерт ван дер Капелен 1820 жылы сарайда ресми түрде тұратын алғашқы генерал-губернатор атанды. Дегенмен, Богордағы Богор сарайы (Paleis te Buitenzorg) (Буитэнцорг) басты резиденцияға айналды, себебі генерал-губернаторлардың көпшілігі Богордың төбелігіндегі қоңыржай климатты артық жақсы көреді. 1848 жылы ғимараттың бірінші қабаты бұзылып, Король алаңына қараған бөлме сыртқы ортаға көбірек ашылатындай етіп қайта жобаланды.
After the death of J. A. van Braam, the house was brought over by the Dutch government in 1816. The government used this building as the center of all administration and as the official residence of the governor general during a stay in Batavia. The much larger building that was intended by Daendels to become the official residence of the governor general of the Dutch Indies in Waterlooplein was delayed, and so it was never used as a residence for the governor general, even after its completion in 1828. As the official residence of the governor general, van Braam's residence was officially named Hotel van den Gouverneur Generaal (Hotel of the Governor General). Important occasions such as formal ceremonies or the Indies Council Meeting every Wednesday were held in the palace. Godert van der Capellen became the first governor general to officially reside in the palace in 1820. However, Bogor Palace (Paleis te Buitenzorg) in Bogor (Buitenzorg) became the main residence, as most of the governor generals preferred the temperate climate in the hillsides of Bogor. In 1848, the first floor of the building was removed and the room which faced the Koningsplein was redesigned to be more open to the exterior.
Кеңейту: Мэрдека ордасы
Кейіннен сарай әкімшілік қажеттіліктердің өсуімен тым тар болып кетті, сондықтан 1869 жылы жаңа сарай жоспарланды. Жаңа сарай 1873 жылы аяқталды және ол Koningsplein (Патша алаңы) деп аталды. Екеуі бірге Рийсвик қаласындағы генерал-губернатор сарайының кешенін құрады. 1875 жылы кешен жаңа темір қоршаумен жабдықталды. Сарай қызметкерлерін орналастыру үшін қосымша үйлер салынды.
Later the palace became too cramped with increasing administrative needs, and thus a new palace was planned in 1869. The new palace was completed in 1873 facing Koningsplein (King's Square) and it would be known as Koningsplein Palace. Together the palace would form the governor general's palace compound in Rijswijk. In 1875, the complex was equipped with new iron fencing. Additional houses were built to accommodate the officials of the palace.
Жапондықтар басып алған жер
1942 жылы жапондықтар Голландияның Шығыс Индиясына сәтті шабуыл жасады. Генерал-губернатор Тьярда Ван Старкенборх 1942 жылғы 8 наурызда сарайда жапон әскеріне капитуляцияға қол қойды. Жапондық билік кезінде сарай 1945 жылы жапондардың қарсы тапсыруына дейін Сайко Шикиканның (әскер қолбасшысының) резиденциясы болды. Тәуелсіздік алғаннан кейін ғимараттың алдыңғы фасадындағы Нидерландтың арыстан эмблемасы алынып тасталды. Құрылысынан бері осы ғимаратта көптеген маңызды оқиғалар болды. Олардың ішінде генерал-губернатор Грааф ван ден Боштің «культур системасы» жүйесін жариялауы, 1947 жылғы 25 наурыздағы Линггаджати келісімін ратификациялау рәсімі және 1949 жылғы 27 желтоқсанда Индонезияның тәуелсіздігін мойындау болды.
In 1942, the Japanese successfully invaded the Dutch East Indies. Governor General Tjarda Van Starkenborch signed a capitulation to the Japanese army in the palace on 8 March 1942. Under the Japanese, the palace became the residence of the Saiko Shikikan (army commander) until the Japanese surrender in 1945. After the independence, the lion emblem of the Netherlands on the front facade of the building was removed. Since its existence, many important events have taken place in this building. Some of these include the declaration of the cultuur stelsel system by the Governor General Graaf van den Bosch, the ratification ceremony of the Linggadjati Agreement on 25 March 1947, and the recognition of Indonesia's independence on 27 December 1949.
Сарайдың рөлі мен ерекшеліктері
Мердека сарайының сәулеті ХІХ ғасырдың басында Батавияда танымал болған Инди империясы стилінде салынған. Алғашқы жылдары 3375 м² аумақты құрайтын ғимарат екі қабатты болды. 1848 жылы жоғарғы қабатының бір бөлігі бұзылып, төменгі қабаты көбірек адамды қабылдау үшін кеңейтілді, соның нәтижесінде оның сыртқы келбеті ресмиленді. Сарай негізінен министрлерді тағайындау, конференциялар мен ұлттық кеңестерді ашу, халықаралық және ұлттық конгрестерді өткізу, ұлттық банкеттер мен мәдени шараларды ұйымдастыру сияқты мерекелік шаралар үшін басты орын ретінде қызмет етеді. Бұдан өзге, ол мемлекет басшысының әкімшілік кеңсесі болып табылады. Сарайдың алдыңғы бөлігінде негізінен мемлекеттік сыйлықтарды алмасу үшін пайдаланылатын және банкет залының жанында орналасқан бас қабылдау залы бар. Сарайдағы басқа бөлмелерге: кіреберіс, қонақ бөлмесі, вице-президентке арналған жатақ, қонақтарды күту бөлмесі және президент кеңсесі кіреді. Сарайда түрлі суреттермен безендірілген дәліздер арқылы байланысқан екі негізгі зал – Руанг Упакара және Руанг Джамуан орналасқан. Колониялық кезеңде Руанг Упакара (Сермониялық зал) бұрын би залы болған. Аталымына сәйкес, бұл зал сарайдағы ресми шараларды өткізуге арналған. Залда мәдени шараларды ұйымдастыру үшін қолданылатын явандық және балилік гамелан аспаптарының жиынтығы мен трибуна орналасқан. Руанг Джамуан (Банкет залы) сарайға келген мемлекеттік қонақтарға қонақжайлық көрсету және тамақ ұйымдастыру үшін пайдаланылады. Оның сыйымдылығы 150 адамға жетеді және Басуэки Абдулланың салған Рату Кидул суретімен әсемделген.
The architecture of the Merdeka Palace was done in a style known as the Indies Empire style, a popular style of architecture in the early 19th century Batavia. During the early days, the 3.375 m2 building had two stories. In 1848, the upper floor was partly demolished, and the lower expanded to accommodate more individuals, and thus present a more formal portrayal. The palace mainly functions as the main venue for stately ceremonial activities such as appointments of ministers, conference and national meeting opening ceremonies, the opening of international and national congresses, national banquets, and cultural performances. It also serves as an administrative office for the Head of state. The front part of the palace contains the main reception hall, which is used mainly for gifts of state exchanges and is located next to the banquet hall. Other chambers in the palace consist of a front room, a living room, a suite for the vice president, a guest waiting room, and the president's office. The palace consists of two main audience halls named Ruang Upacara and Ruang Jamuan, each connected with a corridor decorated with various paintings. During the colonial era, Ruang Upacara (Ceremonial Hall) was formerly a ballroom. As its name states, the room is used for formal ceremonial events in the palace. In the room, there are Javanese and Balinese Gamelan sets used for cultural performance purposes and a podium. The Ruang Jamuan (Banquet Hall) is used to provide hospitality and repasts to state guests within the palace. It has a capacity of 150 people and is decorated with a painting of Ratu Kidul by Basoeki Abdullah.