Француздық SS.10 танкқа қарсы зымыранды, құрылысын, тарихын және қолданылуын біліңіз. MGM 21A атауымен АҚШ әскерінде де болды. Қорғаныс, танкке қарсы қару.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз танкыға қарсы зымыраны
French anti tank missile
Nord Aviation SS.10 – француз инженері Жан Бастиен Тири жасаған MCLOS сыммен басқарылатын танкыға қарсы зымыраны. АҚШ әскерінде бұл зымыран MGM 21A деп аталды. Зымыран 1955 жылы француз армиясының қару қатарына енді. Ол 1960 жылдардың басында АҚШ армиясы тарапынан қысқа мерзімге қолданылды. Шамамен 30 000 данасы жасалғаннан кейін, зымыранды шығару 1962 жылдың қаңтарында тоқтатылды.
The Nord Aviation SS.10 was a MCLOS wire guided anti tank missile designed by the French engineer Jean Bastien Thiry. In American service, the missile was called the MGM 21A. The missile entered service in 1955 with the French Army. It was used briefly by the US Army in the early 1960s. The missile ceased production in January 1962 after approximately 30,000 missiles had been built.
Даму
Францияда 1948 жылы "Арсенал де л'Аэронаутик" (Châtillon sous Bagneux) компаниясы неміс X 7 зымырасын одан әрі дамыту мүмкіндігін қарастыра бастады. Зымыра арзан болуы үшін жобаланды: 1955 жылы зымыраның құны 340 франк, ал басқару қорабы 1750 франкқа тұрды. Алғашқы сынақ ату 1952 жылы жүзеге асырылды. 1955 жылы дамыту жұмысы аяқталып, зымыра француз армиясының қару қатарына SS.10 ("Sol Sol" – "Жер-Жер" деген мағынаны білдіреді) деген атаумен енді. АҚШ армиясы 1952 жылдың басында және 1953 жылдың қазаны аралығында зымыраның прототипін бағалау үшін 500 зымыра және үш ұшыру құралдарын сатып алды, бірақ зымыра қазіргі уақытта қолдануға дайын емес екеніне және оның одан әрі дамуын қадағалау қажет екеніне қорытынды жасады. Зымыраның дамыту жұмысы аяқталғаннан кейін, АҚШ 1958 жылдың ортасында зымыраны қайта бағалап, сәтті нәтиже алды, содан кейін SS.11 (дизайнері Бастиен Тири) және Entac зымыралары армия қолданысына алынды.
Development began in France in 1948, when the Arsenal de l'Aéronautique in Châtillon sous Bagneux began looking at the possibility of developing the German X 7 missile further. The missile was designed to be cheap: In 1955, the missile cost 340 Francs and the control box 1,750 Francs. The first rounds were test fired in 1952. Development was completed in 1955 and the missile entered service with the French Army under the designation SS.10 ("Sol Sol" French for "Surface to Surface"). The US army procured 500 missiles and three sets of launching equipment to evaluate a prototype version of the missile between early 1952 and October 1953, but concluded that the missile was not currently ready for use, but that the continued development should be monitored. After development of the missile was completed, the US successfully re evaluated the missile in mid 1958, and the later SS.11 (also by designer Bastien Thiry) and Entac missiles were procured for Army use.
Тарих
1955 жылдың соңында Израиль 36 СС.10 ұшқыш құрылғысын тапсырыс берді. Олар бір жылдан кейін жеткізілді, бірақ 1956 жылғы Суэц дағдарысында Израиль Қорғаныс күштері (IDF) оларды қолдануға үлкермеді. Кейіннен Dodge жүк көлігінде төрт ұшқыш құрылғысы бар өздігінен жүретін нұсқасы әзірленді. 1960 жылдардың басында SS.10 зымырандары IDF қызметінен алынып, SS.11 зымырандарымен ауыстырылды. АҚШ армиясы бұл зымыранға ерте кезеңнен бастап қызығушылық танытты, бірақ өз зымыранын – SSM A 23 Dart зымыранын жасауды жалғастырды. Дегенмен, 1958 жылы SSM A 23 жобасы тоқтатылғаннан кейін, SS.10 және SS.11 зымырандарын сатып алу мүмкіндігін қарастыра бастады. 1959 жылдың ақпанында олар SS.10 зымыранын уақытша шешім ретінде сатып алуға бел буды. Зымыран 1960 жылдың қаңтарында жеткізіліп, 1963 жылы MGM 32 Entac зымыранының пайдасына тоқтатылды. Зымыран MGM 21A деп аталды.
In late 1955, Israel ordered 36 SS.10 launchers. They were received a year later, too late for the IDF to use them in the 1956 Suez Crisis. Subsequently, a self propelled variant was developed, with four launchers carried by Dodge truck. In the early 1960s, SS.10 missiles were retired from the IDF service, replaced by SS.11. The US Army was interested in the missile from an early stage, but pursued development of their own missile – the SSM A 23 Dart missile. However, after the SSM A 23 was cancelled in 1958, they began to consider procuring the SS.10 and SS.11 missiles. In February 1959, they decided to buy the SS.10 as a stopgap. The missile was delivered in January 1960 and was phased out in 1963 in favour of the MGM 32 Entac. The missile received the designation MGM 21A.
Сипаттама
Ұшу кезінде зымыран электр қуатымен жұмыс істейтін дірілдейтін спойлерлердің ерекше орналасуымен бағытталады, осы спойлерлерге қажетті қуат оператор стансасынан бағыттау сымдары арқылы зымыранға жеткізіледі. Зымыран ұшу барысында айналып тұрғандықтан, қай спойлерлер жоғары/төмен немесе солға/оңға қозғалғанын анықтау үшін гироскоп қажет. Зымыранды нысанаға бағыттау өте қиын, оператордың жоғары деңгейдегі шеберлігі мен назарына толық шоғырлануы талап етіледі – мұндай нәрсе MCLOS басқарылатын зымырандарға тән.
In flight, the missile is steered by an unusual arrangement of electrically powered vibrating spoilers, the power for these spoilers is transmitted to the missile along the guidance wires from the operator's station. Since the missile spins in flight, a gyroscope is needed to determine which spoilers are currently up/down or left/right. Guiding the missile to the target is very demanding and requires a high level of operator skill and concentration this is typical with MCLOS guided missiles.
Үлгілер
Nord 5201 екі қанатты прототипі. Nord 5202 төрт қанатты прототипі. Nord 5203 түпкілікті өндіріс үлгісі.
Nord 5201 Two winged prototype. Nord 5202 Four winged prototype. Nord 5203 Final production version.