Julián Castro (Venezuelan politician)

Кіріспе

Венесуэлалық әскери офицер және саясаткер американдық саясаткер Джулиан Кастро Контрерас (шамамен 1810 жылы 12 маусым 1875 жылы) Венесуэлалық әскери офицер және 1858 және 1859 жылдар аралығында Венесуэла президенті болды.

Өмірбаян

Ол 1810 жылы Петареде дүниеге келген деп болжанады, бірақ бұл күн нақты емес. Оның ата-анасы Хуан Мануэль Кастро және Маргарита Контрерас болды. Оның ағасы Кастро болды. Ол армияға кіріп, 1830 жылы Альферес (заманауи әскери иерархиядағы екінші лейтенант) дәрежесін иеленді. 1835 жылы капитан ретінде президент Хосе Мария Варгасты биліктен алып тастаған Реформалар революциясына қатысты. Төңкеріс кезінде жеңілген ол түрмеге қамалды, бірақ бірнеше жылдан кейін босатылды. Кейін ол ағасымен бірге Бежумаға (Карабобо штаты) көшіп барды. Ол Венесуэланың Тәуелсіздік соғысының батыры Хосе Лоренсио Сильваның туылған қызы Мария Нивес Брисеньоға үйленді және төрт ұлы болды: Джулиан, Рамон және Франсиско де Паула. 1847 жылы Жозе Тадео Монагас президент болып сайланғаннан кейін Кастро әскери жүйеде жоғарылатыла бастады. 1849 жылы командир (қазіргі майор) болып тағайындалды. 1849 жылы Монагасқа қарсы көтеріліске бас көтерген Хосе Антонио Паэске қарсы күресуге тапсырылды және батылдығы үшін белгілі бір беделге ие болды. Бірнеше мәрте жоғарылатылғаннан кейін, ол 1853 жылы генерал де бригада (бригадир генерал) дәрежесіне көтерілді; келесі жылы Валенсияның әскери қолбасшысы (Comandante de Armas) болып тағайындалды. 1856 жылы сәуірде Монагас Кастроны Карабобо губернаторы етіп тағайындады және оны генерал де Дивизион (генерал-майор) етіп көтерді. 1858 жылы наурыз айында 15 наурызда президент лауазымынан кеткен Монагасқа қарсы қозғалысты басқарды. Кастро 18 наурызда президент болды. Оның президенттік қызметі жанжалдармен (басқалармен қатар, Урутия хаттамасы ісі), төңкеріс жасауға тырысулар және Езекиел Замора мен Хуан Крисостомо Фалькон бастаған Федералды соғыс басталды (1859 жылдың ақпаны). 1859 жылы 2 тамызда оны кейбір әскери офицерлер, оның ішінде Каракастың әскери қолбасшысы Мануэль де лас Касас тұтқындап, отставкаға кетуге мәжбүр етті. Ол түрмеде қалып, 1860 жылы шілдеде Венесуэла Конгрессі оны елге опасыздық жасады деп айыптады, бірақ жазаламады. Сот аяқталғаннан кейін Кастро Венесуэладан кетіп қалды. Кастро Венесуэлаға 1870 жылы Антонио Гусман бастаған сәуір революциясына дейін оралды. Ол оған қосылып, өлгенге дейін Венесуэла армиясында болды. Ол 1875 жылы 12 маусымда Валенсияда қайтыс болды.

He was presumably born in Petare c. 1810, although this date is not certain. His parents were Juan Manuel Castro and Margarita Contreras. He had a brother, Castro. He joined the Army and in 1830 held the rank of Alférez (Second Lieutenant in modern military hierarchy). In 1835, as Captain, he took part in the Revolution of the Reforms which withdrew President José María Vargas from power. Defeated in the coup, he was imprisoned, but released some years later. Then he and his brother moved to Bejuma (Carabobo State). He married María Nieves Briceño, natural daughter of José Laurencio Silva, a hero of the Venezuelan War of Independence, and had four sons: Julián, , Ramón and Francisco de Paula. From the rise of José Tadeo Monagas to the Presidency in 1847, Castro began to be promoted in the military system. In 1849 he was promoted to Commander (now Major). In 1849 he was commissioned to fight against José Antonio Páez, who led an insurrection against Monagas, and gained some reputation for courage. After several promotions, he rose to the rank of General de Brigada (Brigadier General) in 1853; the next year, he was appointed Military Commander (Comandante de Armas) of Valencia. In April 1856 Monagas appointed Castro as Governor of Carabobo and promoted him to General de División (Major General). In March 1858 he led a movement against Monagas, who quit as president on 15 March. Castro became president on 18 March. His presidency was troubled, with scandals (the Urrutia Protocol affair, among others), coup attempts, and the beginning of the Federal War (February 1859), led by Ezequiel Zamora and Juan Crisóstomo Falcón. On 2 August 1859 he was imprisoned by some military officers, including the Military Commander of Caracas, Manuel de las Casas, and forced to resign. He remained in prison and was tried by the Venezuelan Congress in July 1860, who found him guilty of treason, but did not punish him. After the trial, Castro left Venezuela. Castro returned to Venezuela in 1870, just before the April Revolution led by Antonio Guzmán He joined it and remained in the Venezuelan Army until his death. He died in Valencia, on 12 June 1875.

Жеке өмір

Джулиан Кастро 1858 жылдан 1859 жылға дейін Венесуэланың бірінші ханымы болған Мария Нивес Брисеньоға үйленген.