Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гермогенс Лопес (19 сәуір 1830, Нагуанагуа, Карабобо – 17 желтоқсан 1898, Валенсия, Карабобо) – венесуэлалық әскери қызметкер, фермер және 1887-1888 жылдар аралығында ел президенті міндетін атқарушы, генерал Антонио Гусман Бланконың отставкасынан кейін Парижге ерікті түрде жер аударылғаннан соң. Оның балалық шағы туралы мәлімет аз, білім алғаны бастауыш мектеппен және шаруа жұмысымен шектелген сияқты. Жозе Тадео Монагас пен Жозе Грегорио Монагас президенттікке келгеннен бастап (1848–1858), ол сол онжылдықтардағы төңкерістер мен шайқастарға қатысып, әскери қызметке кірді; содан кейін ол фермерлік өміріне оралды. 1858 жылы Лопес Ниргуаның әскери басшысы болды және 1862 жылы Карабободағы науқанға қатысты, ол үкімет басшысы генерал Маркос Лопесті құлатты. Лопес генерал Грегорио Седеномен сайлау күресінен кейін Карабобо штатының басшысы болды (1881 жылдың мамыр айы). Ол сонымен қатар Яракуй штатының президенті (губернаторы) лауазымын да атқарды. Гусман Бланконың қызметтен шығуына байланысты ол 1887 жылдың 8 тамызында Венесуэла президенті болды, бұл кезеңдік үкіметтің төрағасы ретінде, ол 1888 жылдың 2 шілдесінде Хуан Пабло Рохас Пауль президенттікке келгенге дейін жалғасты. Гермогенс Лопестің уақытша үкіметі Либералдық партия мен қоғамның белсенді қолдауын алды. Өкілеттігі кезінде ол Пуэрто-Кабельо мен Валенсия арасындағы темір жолды және Еуропамен су асты кабелін іске қосты (1888 жылдың ақпаны). 1888 жылдың сәуір айында генерал Хосе Антонио Паэстің мәйіті Венесуэлаға қайтарылды. Бұл әрекет Гусман Бланконың еркіне қарсы жасалды, ол Паэзді олигарх деп есептеген. Гермогенс Лопес 1898 жылы қайтыс болды.
Hermógenes López (19 April 1830, in Naguanagua, Carabobo – 17 December 1898, in Valencia, Carabobo) was a Venezuelan soldier, farmer and acting president of his country between 1887 and 1888, after the resignation of General Antonio Guzmán Blanco who went into voluntary exile in Paris. There is scarce information about his childhood, which appears to have been limited to elementary education and farm work. From the arrival of José Tadeo Monagas and José Gregorio Monagas to the presidency (1848–1858), he entered into military activity, being part of the revolutions and battles of those decades; after that he returned to his life as farmer. López became military leader of Nirgua in 1858, and participated in the 1862 campaign of Carabobo, that overthrew its head of government, General Marcos López. López, was the head of Carabobo state after an electoral fight against General Gregorio Cedeño (May 1881). He also served as president (governor) of Yaracuy state. Because of the retirement of Guzmán Blanco, he assumed the presidency of Venezuela on 8 August 1887 presiding a transition period, which concluded on 2 July 1888, when Juan Pablo Rojas Paul assumed the presidency. Hermógenes López's provisional government enjoyed the active cooperation of the Liberal Party and the society. During his term in office, he inaugurated the railroad between Puerto Cabello and Valencia and an underwater cable with Europe (February 1888). In April 1888, the remains of General José Antonio Páez were returned to Venezuela. This act was carried out against the will of Guzmán Blanco, who considered Paéz as an oligarch. Hermógenes López died in 1898.