Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Пабло Рохас Пауль (1826 жылы 26 қараша - 1905 жылы 22 шілде) - Венесуэланың 1888 жылдан 1890 жылға дейінгі президенті. Ол 50 жыл ішінде конституциялық процедуралар бойынша сайланған тұңғыш азаматтық президент болды және 74 жыл өткенге дейін өз мерзімін дұрыс аяқтаған жалғыз адам болды.
Juan Pablo Rojas Paúl (26 November 1826 – 22 July 1905) was the president of Venezuela from 1888 to 1890. He was the first civilian president who was elected by constitutional procedures in 50 years, and the only one who could finish his term properly, until 74 years later.
Өмірбаян
Ол 1879 жылдан 1884 жылға дейін және 1887 жылы қаржы министрі болды. Рохас президенттікке Гермогенс Лопестен ауысты, ол Антонио Гусман (үш рет президент болған) ақыры орнынан кеткеннен кейін уақытша президент болып қызмет етті. Рохас Гусманның және Хоакин Креспоның сол кезде кезде кездескен ізбасарларын татуластыруға тырысты. Рохас әкімшілігі кезінде Венесуэланың астанасында және басқа аймақтарында Гусманға қарсы зорлық-зомбылық демонстрациялары болды. Бұл оқиғалар Рохастың Гусманмен әкімшілік қарым-қатынасын бұзуға әкелді, ол Парижде жанама түрде билік етуді жалғастыруға тырысты. Рохас әкімшілігі Креспо бастаған көтеріліске тап болды. Көтеріліс басылғаннан кейін Креспо жер аударылуға мәжбүр болды. Гусманның дін қызметкерлеріне қарсы саясатын бұзып, Рохас француз монахтарын елге әкелді, қауымдарды құруға көмектесті, сондай-ақ көптеген діни ғимараттарды салды және қайта жаңғыртты. Рохас Маракайбо мен Баркисиметода ғылым факультеттерін, шіркеулерді, ұлттық мектептерді құруға рұқсат берді. Ол Ла Гуаира, Антиль аралдары мен Еуропа арасындағы су асты кабелін, Ұлттық Капитолийдің Эллиптік залында суретші Мартин Товар и Товардың туындыларын ашты. Оның тұсында генерал Мануэль Ландаэта Росалес жазған Венесуэланың географиялық, тарихи және статистикалық жинағы басылып шықты. 1888 жылы Рохас Ұлттық тарих академиясын құрды. Оның президент болған екі жылы экономикалық өсіммен ерекшеленді, ол оны пайдаланып, қоғамдық жұмыстарға инвестиция салды. Президент болғаннан кейін 1899 жылы қайтадан қаржы министрі болды. Ол 1905 жылы 78 жасында Каракаста қайтыс болды.
He was the Minister of Finance from 1879 to 1884 and in 1887. Rojas took over the presidency from Hermógenes López, who had served as an interim president after Antonio Guzmán (who was three times president) finally stepped down. Rojas tried to reconcile the followers of Guzmán and Joaquín Crespo, confronted at that time. During the Rojas administration there were violent demonstrations against Guzmán in the capital and other regions of Venezuela. These events precipitated a break of the Rojas administration with Guzmán, who sought to continue ruling indirectly from Paris. The Rojas administration had to face an uprising led by Crespo. After the rebellion was crushed, Crespo had to go into exile. Breaking with Guzmán's anti clerical policy, Rojas brought French nuns to the country, helped the establishment of congregations, also built and remodeled many religious buildings. Rojas authorized the creation of science faculties, churches, national schools in Maracaibo and Barquisimeto. He inaugurated the submarine cable between La Guaira, the Antilles and Europe, the works of the painter Martín Tovar y Tovar at the Salón Elíptico (Elliptical Room) of the National Capitol. During his period, was published the book Great geographical, historical and statistics compilation of Venezuela authored by General Manuel Landaeta Rosales. In 1888 Rojas founded the National History Academy. His two years in the presidency were marked by an economic bonanza, of which he took advantage to invest in public works. After his presidency, he was again Minister of Finance in 1899. He died in Caracas in 1905, at the age of 78.
Жеке өмір
Хуан Пабло Рохас Пауль 1888 жылдан 1890 жылға дейін Венесуэланың бірінші ханымы болған Мария Жозефа де ла Консепсьон Баэзге үйленген.
Juan Pablo Rojas Paúl was married to María Josefa de la Concepción Báez, who served as First Lady of Venezuela from 1888 until 1890.