Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Викторино Маркес Бустиллос (2 қараша 1858 - 10 қаңтар 1941), Венесуэланың заңгері және саясаткері, 1914-1922 жылдар аралығында Венесуэланың уақытша президенті болды. Бюстиллосты Конгресс сайлағанымен, генерал Хуан Висенте Гомес президенттіктің артында тұрған нақты күш болып қалды. Викторино Маркес 1941 жылы 10 қаңтарда 82 жасында Каракаста қайтыс болды.
Victorino Márquez Bustillos (2 November 1858 – 10 January 1941), was a Venezuelan lawyer and politician, and was provisional president of Venezuela from 1914 to 1922. Although Bustillos was elected by Congress, General Juan Vicente Gómez remained the real power behind the presidency. Victorino Márquez died in Caracas on 10 January 1941, aged 82.
Ерте өмір
Маркес Викторино Маркес пен Вирджиния Бустиллостың ұлы. Ол Энрикетта Ирагорри Брисеньоға тұрмысқа шықты.
Márquez was the son of Victorino Márquez and Virginia Bustillos. He married Enriqueta Iragorry Briceño.
Лос-Андес штаты
Маркестің саяси мансабы Хуан Баутиста Араухо мен Леопольдо Баптистаның үкіметтері кезінде қазіргі Трухильодан басталды. Трухильода ол 1877-1887 жылдар аралығында он жыл бойы "Эль Трухильяно" газетінің директоры болды. 1890 жылы Лос-Андес штаты, қазіргі Мерида, Трухильо және Тачира штаттары Маркесті өздерінің орынбасары етіп таңдады.
The political career of Márquez began in modern day Trujillo under the governments of Juan Bautista Araujo and Leopoldo Baptista. While in Trujillo, he served as director of the newspaper El Trujillano for ten years between 1877 and 1887. In 1890, the State of Los Andes – which today are the states of Mérida, Trujillo and Táchira – chose Márquez to be their deputy.
Креспо үкіметі
1892 жылы Маркес, жақында құлатылған президент Раймундо Андуэза Паласионың екінші туысы болғанына қарамастан, Хоакин Креспо бастаған Легалистік революцияға қосылды. Бір жылдан кейін, 1893 жылы Креспо оны бригадир генерал лауазымына көтерді.
In 1892, despite being the second cousin of the recently overthrown President Raimundo Andueza Palacio, Márquez joined the Legalist Revolution, which was led by Joaquín Crespo. One year later in 1893, Crespo promoted him to the position of brigadier general.
Кастро үкіметі
1898 жылы президент Креспо биліктен кетіп, кейіннен өзінің орнын алмастырған президент Игнасио Андрадеді қорғап жүріп шайқаста қаза тапты. Бір жылдан кейін 1899 жылы президент Андраде өзін Венесуэла президенті және жоғарғы әскери қолбасшы деп атаған Сиприано Кастромен құлдыратылды. 1902-1904 жылдары Маркес Трухильо штатының үкімет хатшысы болды, сондай-ақ 1904-1906 жылдары штаттық жиналысқа Трухильо округінің депутаты болды.
In 1898, President Crespo left office and was later killed in battle while defending his successor, President Ignacio Andrade. A year later in 1899, President Andrade was overthrown by Cipriano Castro, who named himself President of Venezuela and supreme military commander. From 1902 to 1904, Márquez served as Secretary of the Trujillo State Government and was also a deputy of the Trujillo District to the State Assembly between 1904 and 1906.
Гомес үкіметі
Генерал Хуан Висенте Гомес 1908 жылы желтоқсанда Еуропада емделіп жатқан кезде президент Кастродан билікті басып алды. Гомес 1935 жылы қайтыс болғанға дейін Венесуэланы қуатты каудильо ретінде басқаратын. Маркес 1909 жылы Зулия штатының үкімет хатшысы болып сайланды. 1910 жылы Трухильо мемлекетінің уақытша президенті ретінде ол Леопольдо Баптистадан бас тартқаннан кейін, оны қайтадан қызметке қабылдаудан бас тартты. Маркес кейін Трухильо штатының сенаторы (1910-1914), Федералды округтің губернаторы (1911-1912), Соғыс және әскери-теңіз флоты министрі (1913-1914) болды.
General Juan Vicente Gómez seized power from President Castro in December 1908 while he was receiving medical treatment in Europe. Gómez would rule Venezuela as a powerful caudillo until his death in 1935. Márquez was chosen to be Secretary of Government of the Zulia state in 1909. In 1910, as provisional president of the Trujillo state, he distanced himself from Leopoldo Baptista after he refused to validate him in office again. Márquez would later serve as a senator for Trujillo state (1910–1914 ), governor of the Federal District (1911–1912) and Minister of War and Navy (1913–1914).
Венесуэланың уақытша президенті
1914 жылдың сәуірінде Хуан Висенте Гомес 1915-1922 жылдар аралығындағы кезеңге Конгресс Төрағасы Венесуэланың президенті болып сайланды, бірақ Гомес бас тартты және Венесуэла армиясының бас қолбасшысы ретінде Маракайда қалды. Нәтижесінде Маркес Республиканың Уақытша президенті болып тағайындалды және оның өкілеттігі жеті жыл деп аталатын Уақытша конституциялық статутты қабылдағаннан кейін қызметінде қалды. Нәтижесінде Венесуэлада екі президент болды: Мирафлорес сарайынан бұйрық беретін Уақытша президент Викторино Маркес Бустиллос және Маракайдағы әскерді басқаратын Президент-сайланған Хуан Висенте Гомес. Осы уақыт ішінде Маркес Бустиллос Гомеске өз әкімшілігі туралы ақпарат беріп, шешім қабылдауға мүмкіндік берді. Маркестің уақытша президенттік өкіметі 1921 жылдың соңында Гомес ауырып қалғанда, ол жанжалға түсіп, оның билігін тоқтатты.
In April 1914, Juan Vicente Gómez was elected President of Venezuela by the President of Congress for the 1915–1922 period, but Gómez declined and instead stayed in Maracay as commander in chief of the Venezuelan army. As a result of this, Márquez was appointed Provisional President of the Republic and remained in office after passing a Provisional Constitutional Statute that named his term to be seven years. As a result of this, Venezuela had two presidents: Victorino Márquez Bustillos as Provisional President, who sends orders from Miraflores Palace and Juan Vicente Gómez, the President Elect, who managed the army in Maracay. During this time, Márquez Bustillos fed information to Gómez about his administration and would let him make the decisions. Márquez's provisional presidency came to an end after he was involved in a scandal when Gómez became ill in late 1921.
Лопес Контрерас үкіметі
Гомес 1935 жылы қайтыс болғаннан кейін Венесуэланың билігін Армия және Әскери-теңіз флоты министрі Элеазар Лопес Контрерас алды. Сол жылы президент Лопес Контрерас Маркесті Мемлекеттік хатшы етіп тағайындады, бірақ Маркес көп ұзамай Гомеске қарсы қозғалыстар оған қысым жасағанда отставкаға кетеді. 1940 жылы Лопез Контрерас Маркесті тағайындауға тырысады, бұл жолы оны 1941 жылғы президенттік сайлауда президенттікке үміткер етуге ұсынды, бірақ Венесуэлалықтар Маркестің Гомеспен байланысына байланысты бұны мақұлдамады, ал Исаия Медина Ангарита кейіннен Венесуэла президенті болып тағайындалды. Маркес 1941 жылы 10 қаңтарда, егер сайлауға қатысса, Венесуэла президенті ретінде ант беруден бұрын қайтыс болады. Президент Лопес Контрерас, Исаия Медина Ангарита және Гомес үкіметінің құрамына кірген басқалар оның жерлеу рәсіміне қатысты.
Following the death of Gómez in 1935, Minister of the Army and Navy Eleazar López Contreras took power of Venezuela. That year, President Lopez Contreras appointed Márquez to be Secretary of State, though Márquez would resign shortly after when anti Gómez movements placed pressure upon him. In 1940, Lopez Contreras attempts to appoint Márquez, this time nominating him to be run for the presidency in the 1941 presidential elections, though Venezuelans did not approve of this because of Márquez's ties with Gómez and Isaías Medina Angarita was later named President of Venezuela instead. Márquez would die shortly after on 10 January 1941, before he would have been possibly sworn in as President of Venezuela if he were to participate in elections. President Lopez Contreras, Isaías Medina Angarita and others who were part of the Gómez government attended his funeral ceremony.