Джон Эдвард Бернард Сили: Британ саяхатшысы және әскери қолбасшысы
J. E. B. Seely, 1st Baron Mottistone
Жон Эдвард Бернард Сили (1868-1947) – британдық әскери саяхатшы, консерватор және либерал партиясының депутаты. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ролі, "Warrior" атты әйгілі әскері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскери және саяси қайраткер (1868–1947)
British soldier and politician (1868–1947)
Джон Эдвард Бернард Сили, 1-ші барон Моттстон, (31 мамыр 1868 – 7 қараша 1947), сондай-ақ Джек Сили деп белгілі, британдық армия генералы және саясаткер. Ол 1900 жылдан 1904 жылға дейін консерваторлық парламент мүшесі (депутат), 1904 жылдан 1922 жылға және 1923 жылдан 1924 жылға дейін либералдық парламент мүшесі болды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін екі жыл бойы соғыс хатшысы қызметін атқарды, бірақ Курағ оқиғасы салдарынан отставкаға кесуге мәжбүр болды. 1918 жылғы наурыз айында Морейл орманы шайқасында өзінің "Жауынгер" атты әтінде тарихтағы соңғы үлкен атты әскер шабуылын жетекшілік етті. Сили Уинстон Черчилльдің жақын досы және 1914 жылы майданға барып, төрт жылдан кейін де сонда болған жалғыз бұрынғы кабинет министрі болды.
John Edward Bernard Seely, 1st Baron Mottistone, (31 May 1868 – 7 November 1947), also known as Jack Seely, was a British Army general and politician. He was a Conservative Member of Parliament (MP) from 1900 to 1904 and a Liberal MP from 1904 to 1922 and from 1923 to 1924. He was Secretary of State for War for the two years prior to the First World War, before being forced to resign as a result of the Curragh Incident. He led one of the last great cavalry charges in history at the Battle of Moreuil Wood on his war horse Warrior in March 1918. Seely was a great friend of Winston Churchill and the only former cabinet minister to go to the front in 1914 and still be there four years later.
Өмірбаян
Сили 1868 жылғы 31 мамырда Дербиширдегі Пинкстон ауылындағы Брукхилл Холлда дүниеге келді. Ол сэр Чарльз Силидің, 1-ші баронеттің (1833–1915) жетінші баласы және төртінші ұлы болды. 1891 жылғы 23 желтоқсанда лейтенант, ал 1892 жылғы 31 мамырда капитан шеніне ілгеріледі. Ол Иннер Темплге қосылып, 1897 жылы адвокаттық практикамен айналыса бастады. Сол күні-ақ, өзінің эскадрильясы үшін Оңтүстік Африкаға көлік ұйымдастыруға, әрине, өзінің емілген ағасы, 1-ші баронет сэр Фрэнсис Эванс, Union Castle Line төрағасының көмегімен қол жеткізді. Ол батылдықпен, бірақ кейде тәртіпсіздікпен қызмет етті.
Seely was born at Brookhill Hall in the village of Pinxton in Derbyshire on 31 May 1868. He was the seventh child, and fourth son, of Sir Charles Seely, 1st Baronet (1833–1915). He was promoted to lieutenant on 23 December 1891 and to captain on 31 May 1892. He joined the Inner Temple and was called to the Bar in 1897. having succeeded in arranging transport to South Africa for his squadron the same week, with the assistance of his uncle Sir Francis Evans, 1st Baronet, chairman of the Union Castle Line. He served bravely, if a little insubordinately.
Алғашқы саяси мансап
Бура соғысы кезінде Оңтүстік Африкада әрекетте болғанда, Сили 1900 жылғы мамырдағы қосымша сайлауда Уайт аралы үшін консерватор ретінде парламент депутаты болып сайланды және сол күзде өткен «Хаки» жалпы сайлауында қайта сайланды. 1902 жылы Сили Уайт аралының лейтенант орынбасары болып тағайындалды. Уинстон Черчилль және лорд Хью Сесилмен бірге ол Балфур үкіметінің әскерді ескермеуіне сын көтерді.
Whilst still on active service in South Africa during the Boer War, Seely was elected Member of Parliament for the Isle of Wight as a Conservative at a by election in May 1900 and re elected at the "Khaki" General Election that autumn. Seely was appointed a deputy lieutenant of the Isle of Wight in 1902. Along with Winston Churchill and Lord Hugh Cecil he attacked the Balfour government's neglect of the Army.
Мемлекеттік хатшының орынбасары
1908 жылы жаңа премьер-министр Х.Х. Асквит оны Уинстон Черчилльдің кабинетке көтерілуіне байланысты босаған колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы лауазымына тағайындады. Сили 1910 жылғы қаңтардағы жалпы сайлауда Аберкромби округінен жеңіліп, 1910 жылғы наурыздағы қосымша сайлауда Дербиширдегі Илкестон округінен парламентке қайта оралды және 1922 жылға дейін сол мандатты сақтап қалды.
In 1908, the new Prime Minister H. H. Asquith appointed him Under Secretary of State for the Colonies, in place of Winston Churchill who had been promoted to the Cabinet. Seely was defeated for Abercromby at the January 1910 General Election and returned to Parliament for Ilkeston in Derbyshire at a by election in March 1910, holding that seat until 1922.
Тағайындау және саясат
Содан кейін Сили 1911 жылдан 1912 жылға дейін соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары қызметін атқарды. Жоғарғы әскердің полковнигі ретінде ол әскери шақыруды қолдамады, ал генерал Генри Уилсон оны жақтады. Уилсон өзінің күнделігінде оның тағайындалуын "Құдай-ау!" деп қарсы алды. Сили Империялық қорғаныс комитетінің мүшесі еді. 1912 жылдың маусым айында, көріне бері, Черчилльдің ұсынысымен, Сили Хэлдейннің орнына Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы болып үкіметке кірді. Ол 1914 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Сэр Джон Френчпен бірге ол генерал Фошты 1912 жылғы әскери маневрлерге шақырды және Германиямен соғысқа әскерді дайындау ісіне белсенді қатысты. Ұсынылған экспедициялық корпустың жылдамдығы, әсіресе Ұшу корпусының (қазіргі Корольдік әуе күштерінің бастауы) дамуы оның ерекше назарында болды. "Таймс" газетінің мәліметінше, осы жетістіктер Бірінші дүниежүзілік соғыстағы жеңіске үлкен үлес қосты.
Seely then served as Under Secretary of State for War from 1911 to 1912. As a yeomanry colonel, he did not support conscription, which General Henry Wilson favoured. "Ye Gods" was how Wilson greeted his appointment in his diary. Seely was already a member of the Committee of Imperial Defence. In June 1912, apparently on Churchill's suggestion, Seely was promoted to the Cabinet as Secretary of State for War, in succession to Haldane. He held the post until 1914. With Sir John French he was responsible for the invitation to General Foch to attend the Army Manoeuvres of 1912 and was active in preparing the army for war with Germany. The mobility of the proposed Expeditionary Force, and in particular the development of a Flying Corps (the origin of the modern Royal Air Force) were his special interests. According to The Times, these developments played a significant role in the victory during World War I.
Карра оқиғасы
1914 жылы Ирландияның өзін-өзі басқару құқығы заңға айналуға тиіс болғандықтан, ал Кабинет Ольстер еріктілеріне қарсы әскери шаралар қолдануды қарастырып жатқанда, Френч пен Сили Пейджетті (Ирландиядағы Бас қолбасшы) Соғыс министрлігіне келіссөздерге шақырды. Сонымен қатар, Сили премьер-министрге (1913 жылдың 24 қазанында) 1910 жылы Оңтүстік Уэльстегі көмір шахталарындағы тәртіп сақтау тәжірибесі бар генерал Макредиді пайдалану мүмкіндігі туралы хат жазды. Макредиге 1912 жылы Белфаст қаласындағы тәртіпсіздіктерді басу үшін әскерді қолдану туралы Биррелл (Ирландияның Бас хатшысы) кеңес сұраған еді. 1913 жылдың қазан айында Сили оны Белфаст және Дублиндегі полиция жағдайы туралы есеп беруге жіберді. Өзін-өзі басқару мәселесі бойынша Армияның ұстанымы Армия ішінде емес, сыртында көбірек талқыланды. Бұл Армияның рөліне байланысты шиеленістің өсуіне кедері келтірмеді. Дағдарысты ушықтырмауға тырысқан генерал Пейджет Лондонға шақырылды. Силидің барлық ақпараттарының іздері жойылды. Мысалы, сэр Джеймс Фергюсон әскерді орналастыру Черчилль мен Силидің Ольстерді көтеріліс жасауға итермелеу үшін жасаған "комбинациясы" болуы мүмкін деген болжам жасады, бірақ бұл пікір барлық тараптан қолдау таппады. Карсон 19 наурызда Лондоннан Ольстерге, уақытша үкімет құруға дайындалып жатқанда аттанды.
With Irish Home Rule due to become law in 1914, and the Cabinet contemplating some kind of military action against the Ulster Volunteers who wanted no part of it, French and Seely summoned Paget (Commander in Chief, Ireland) to the War Office for talks, whilst Seely wrote to the Prime Minister (24 October 1913) about the potential use of General Macready, who had experience of peacekeeping in the South Wales coalfields in 1910, and had been consulted by Birrell (Chief Secretary for Ireland) about the use of troops in the 1912 Belfast riots. In October 1913 Seely sent him to report on the police in Belfast and Dublin. There was more discussion about the Army's stance over Home Rule outside the Army than within it. This did not stop tensions about the Army's role from growing. General Paget, who was reluctant to move in case it exacerbated the crisis, was summoned to London. No trace of Seely's intelligence survives. It has been suggested, e. g. by Sir James Fergusson, that the move to deploy troops may have been a "plot" by Churchill and Seely to goad Ulster into a rebellion which could then be put down, although this view is not universally held. Carson departed London for Ulster on 19 March, amidst talk that he was to form a provisional government.
Қате параграфтар
23 наурызда Сели Гафпен кездесу өткізді, онда Паджет, Френч және Спенсер Эварт қатысты. Сели жобалық құжатты Үкімет отырысына бекітуге жіберді. Сели патшамен кездесуге кетті, ал ол болмағанда Министрлер кабинеті мынадай мәтінге келісті: Армия кеңесі оқиғаның түсініксіздік екеніне қанағаттанды, және «барлық сарбаздар заңды бұйрықтарды орындауға міндетті». Бұл екінші кепілдік туралы Селимен кеңеспеді. Оппозицияда үкіметтік «комбинация» туралы әңгіме кеңінен тарады. Сели 25 наурызда Палатада кінәсін мойындады және Френч пен Эвартты қорғау үшін отставкаға кететінін ұсынды; Асквит бастапқыда оның отставкасын қабылдаудан бас тартты, бірақ Венеция Стэнлиге «Паджеттің ойсыз қателігі» және «Селидің дөңгелек сөздері» дағдарыстың себебі екенін жазды. 30 наурызға қарай Асквит Френч пен Эвартпен бірге Селидің отставкаға кетуін талап етуге мәжбүр болары анық болды. Сели ҚҚД мүшесі болып қалды, және соғыс тез басталмаса, оның қайтадан Кабинетке қайта оралу мүмкіндігі болмады. Сели Бірінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігінде, аздаған үзілістермен қызмет етті, 1914 жылдың 11 тамызында Лондоннан шығып, сэр Джон Френчтің штабында жұмыс істеді. 1914 жылдың қазан айында Сели Антверпенді қоршауға қатысу үшін Бельгияға жіберілді. Бастапқыда бақылаушы ретінде жұмыс істеген Сели, Уинстон Черчилльтің бұйрығымен қалаға жіберілген британдық Корольдік теңіз дивизиясының командирі Арчибальд Паристің штабына уақытша қосылды. Антверпенді қоршау кезінде Селидің жетекші офицері Арчибальд Александр Гордон, яғни майор Гордон болды, ол онымен бірге британдық және бельгиялық фронттарды тексерді. Жағдай қиын болғанда Сели лорд Китченермен телефон арқылы байланысып, кейіннен британдық күштерді Остендке эвакуациялау туралы бұйрық алды. Антверпеннің немістерге берілетіні анық болғаннан кейін, Сели Корольдік теңіз дивизиясын эвакуациялауға көмектесті. 1915 жылдың 28 қаңтарында Селиге Канада кавалерия бригадасының басшылығы тапсырылды, сонымен қатар генерал-бригадир шені және полковник шені сақталды. Ол бес рет құрметті мақтау қағазында аталды, оның батылдығын одан әрі нығайтты. 1918 жылдың 1 қаңтарында ол Святого Михаила және Святого Георгия орденінің серігі болып тағайындалды. 1918 жылы газға түскеннен кейін Англияға оралды. Ол бұл шешімге ашуланды. Сели Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызметі кезінде Парламент депутаты болып қалды, және Ллойд Джорджтың коалициялық үкіметін қолдаған Либералдық фракцияның мүшесі ретінде 1918 жылдың 10 шілдесінде Черчилльтің (содан кейін Оқ-дәрі министрі) басшылығымен Оқ-дәрі министрлігінің Парламенттік хатшысы болып тағайындалды. Бельгия оны Корольдік орденінің командирі етіп тағайындады, ал Франция Селиді Легион құрметі орденінің командирі етіп тағайындады және оған Соғыс кресін берді. 1919 жылы ол Әуе күштері жөніндегі мемлекеттік хатшы және Әуе кеңесінің төрағасы болып тағайындалды, тағы да Уинстон Черчилльтің (Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы) басшылығымен. Алайда, ол 1919 жылдың соңында Үкімет Әуе күштері жөніндегі мемлекеттік хатшы лауазымын құрудан бас тартқаннан кейін екі лауазымнан да отставкаға кетті. Ллойд Джордж либералдарының көптеген өкілдері сияқты, Сели 1922 жылдың қарашасында өткен жалпы сайлауда Илкестондағы мандатын жоғалтты. Сели сонымен қатар Территориялық армияның полковнигі, 72-ші (Гэмпшир) құрметті полковнигі, Құрметті әуе командирі көмекші әуе күштері болды. Сели 1923 жылдың желтоқсанындағы жалпы сайлауда Уайт аралынан біріккен Либералдық партияның мүшесі ретінде Парламентке оралды, онда либералдар Рамзи Макдональдтың бірінші Лейбористік үкіметін қолдаған парламентке қол қойды. 1924 жылдың мамырында Черчилль (сонда Парламенттен шығып, 1924 жылы Коммундарға оралғаннан кейін консерваторлармен қайта қосылғанға дейін Либералдық партиядан кетіп, «конституциялық» тәуелсіз болған) консервативтік көшбасшы Стэнли Болдуинге жазған хатында Селиді Лейбористік үкіметке қарсы дауыс беретін либералдық депутаттардың бірі ретінде атады. Бір айдан кейін Селиді ықтимал либералдық консерватор деп атады. Шындығында, тарихшы Крис Риглидің айтуынша, Селидің саяси жолы Черчилльдікіне ұқсас болды (яғни 1900 жылы консерватор, бірнеше жылдан кейін либералдарға қосылды, содан кейін 1920 жылдары қайтадан консерватор болды). Сели 1924 жылғы жалпы сайлауда тағы да мандатын жоғалтты, онда либералдар ауыр жеңіліске ұшырады. 1933 жылы лорд Моттистоун Әуе лигасының төрағасы ретінде, Иоахим фон Риббентроптың қонағы ретінде Берлинге сапар шекті. 1935 жылы ол «Mayflower» қайығымен нацистік Германияға қайтадан барды. Оның «Mayflower шындықты іздейді» атты кітабы, ODNB-ның мәліметінше, «нацистік пропагандаға толы» болды, және 1937 жылы Германияда жарияланды. 1938 жылы Чехословакиядағы жағдай шиеленіскен кезде британдық басылымға дайындалған жоспарлар тоқтатылды.
On the morning of Monday 23 March, Seely had a meeting with Gough, with Paget, French and Spencer Ewart in attendance. Seely took over a draft document to a Cabinet meeting for approval. Seely had to leave the meeting for an audience with the King, and in his absence the Cabinet agreed a text, stating that the Army Council were satisfied that the incident had been a misunderstanding, and that it was "the duty of all soldiers to obey lawful commands". Seely had not been consulted about this second assurance. Talk of a government "plot" was now widespread amongst the Opposition. Seely accepted the blame in the House of Commons on 25 March and offered to resign to protect French and Ewart; Asquith initially refused to accept his resignation, despite writing to Venetia Stanley that he blamed the crisis on "Paget's tactless blundering" and "Seely’s clumsy phrases". By 30 March it was clear that Asquith, to his regret, would now have to insist that Seely resign, along with French and Ewart. Seely remained a member of the CID, and it is unclear whether or when he might have been restored to the Cabinet had war not soon broken out. Seely served for near the entirety of the First World War, with few breaks, leaving London on 11 August 1914 to take up a post on Sir John French's staff. In October 1914, Seely was dispatched to Belgium to participate in the Siege of Antwerp. Initially acting as an observer, Seely temporarily joined the staff of Archibald Paris, the commander of the British Royal Naval Division, which had been deployed to the city under orders from First Lord Winston Churchill. Seely's Orderly Officer in the Siege of Antwerp was Archibald Alexander Gordon, alias Major Gordon, who with him surveyed the British and Belgian frontlines. When the situation became critical, Seely contacted Lord Kitchener by phone and later received orders for a massive evacuation of the British forces to Ostend. Once it became clear Antwerp was going to capitulate to the Germans, Seely assisted with the evacuation of the Royal Naval Division. On 28 January 1915, Seely was given command of the Canadian Cavalry Brigade, with the temporary rank of brigadier general and the substantive rank of colonel. He was mentioned in despatches five times, further enhancing his reputation for bravery. He was appointed a Companion of the Order of St. Michael and St. George (CMG) on 1 January 1918. After being gassed in 1918, he returned to England, He was angry about the move. Seely had remained an MP throughout his military service in the First World War, and as a member of the Liberal faction which supported Lloyd George's coalition government, he was appointed Parliamentary Secretary to the Ministry of Munitions on 10 July 1918, serving under Churchill (then Minister of Munitions). Belgium appointed him a Commander of the Order of the Crown, and France both appointed Seely a Commander of the Légion d'honneur and awarded him the Croix de guerre. He was appointed Under Secretary of State for Air and President of the Air Council in 1919, again under Winston Churchill (Secretary of State for War). However, he resigned both posts at the end of 1919 after the Government refused to create a Secretary of State for Air (as it later did). Like many Lloyd George Liberals, Seely lost his seat at Ilkeston at the November 1922 General Election. Seely was also a Colonel of the Territorial Army, an Honorary Colonel of 72nd (Hampshire), an Honorary Air Commander Auxiliary Air Force. Seely returned to Parliament as a member of the reunited Liberal Party for the Isle of Wight at the December 1923 General Election, which saw a hung Parliament in which the Liberals supported the first Labour Government under Ramsay MacDonald. In May 1924, however, Churchill (then out of Parliament, and who had recently left the Liberal Party to become an independent "Constitutionalist", prior to rejoining the Conservatives after his return to the Commons in 1924) listed Seely in a letter to Conservative leader Stanley Baldwin as one of his group of Liberal MPs who would vote against the Labour government, and a month later mentioned Seely as a likely Liberal Conservative. Indeed, according to historian Chris Wrigley, Seely's political trajectory was similar to that of Churchill's (i. e. a Conservative in 1900, joining the Liberals a few years later, then becoming a Conservative again in the 1920s). Seely lost his seat again at the 1924 General Election, at which the Liberals suffered heavy losses. In 1933, Lord Mottistone visited Berlin in his capacity as Chairman of the Air League, as a guest of Joachim von Ribbentrop. In 1935, he visited Nazi Germany again in his boat "Mayflower". His book, "Mayflower seeks the Truth", which according to the ODNB was "full of Nazi propaganda", was published in Germany in 1937. Plans for a British edition were shelved in 1938 as tensions mounted over Czechoslovakia.
Мұра
Сили – Коммуналар палатасындағы танымал тұлға еді. "Таймс" газеті оны "Соғыс және саясаттағы батыл тұлға" деп атады, ал лорд Биркенхед: "Ұлы және қиын қауіптерге толы жағдайларда ол ұзақ жылдар бойы әлемдегі барлық білетін адамдар мойындайтын салқынқанды батырлық танытты" деп жазды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жылында одақтас әскерлердің Жоғарғы Бас қолбасшысы маршал Фердинанд Фош оған "Au Ministre de 1912: au Vaillant de la Grande Guerre" деген жазуы бар темекі салғысын сыйлады. Оның құрметіне Моттистондағы Әулие Петр және Әулие Павел шіркеуіне ескерткіш орнатылды.
Seely was a popular figure in the House of Commons. The Times called him a "Gallant Figure in War and Politics" and Lord Birkenhead wrote, "In fields of great and critical danger he has constantly over a long period of years displayed a cool valour which everybody in the world who knows the facts freely recognizes." Marshal Ferdinand Foch, Supreme Commander of the Allied Armies in the final year of the First World War, gave him a cigarette case inscribed, Au Ministre de 1912: au Vaillant de la Grande Guerre. A screen was erected in St. Peter and St. Paul's Church in Mottistone in his memory.
Некелер мен ұрпақтар
1895 жылы 9 шілдеде Сили полковник сэр Генри Джордж Луис Криктонның қызы Эмили Флоренсқа үйленді. Олардың үш ұлы мен төрт қызы болды. Ол 1913 жылдың тамызында дүние салды. Қазіргі консервативтік партиядан Уайт аралы округінің депутаты Боб Сили – оның шөбересінің немересі.
Seely married Emily Florence, daughter of Colonel Sir Henry George Louis Crichton, on 9 July 1895. They had three sons and four daughters. She died in August 1913. The present Conservative MP for the Isle of Wight, Bob Seely, is his great great nephew.
Танымал мәдениетте
Сэр Альфред Муннингс өнер мұражайының (Альфред Муннингс Корольдік өнер академиясының бұрынғы президенті және әйгілі ат суретшісі болды) мәлімдемесіне сәйкес, "Ең маңызды картинасы генерал Дж. Е. Б. Силидің (кейін Лорд Моттистоун) Warrior атты шабуалындағы бейнесі болды, бұл оған Королева Марияның інісі, Атлон графының суретін салуға тапсырыс беруге әкелді". Джек Сили 2009 жылы HBO фильмінде "Дауылға" түсті. Фильмнің соңында Черчилль өзінің ескі досы Джек Силиден сайлаудан кейін алған көңілді хатын оқиды: "Біздің әлеміміздің құлдырап бара жатқанын сезінемін". Черчилль ойға батып еске алады: "Мен оны Оңтүстік Африкада, дала арқылы атпен кездестірдім. Ол полковник Сили еді. Мен оны британдық атты әскер колоннасының басында, қара ат үстінде 20 метр алда келе жатқанын көрдім. Мен оны Ұлыбритания империясының символы деп есептедім". Testimony Films 2012 жылы түсірген "Соғыс аты: Нағыз оқиға" деректі фильмінде Силидің Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі және оның көпке танымал Warrior аты туралы кеңінен әңгіме өрбіді. Warrior оның бөлімшесінің талисманы ретінде қабылданды және отқа түскенде батылдығымен танылды. Warrior соғыстан аман қалды, 1941 жылы 33 жасында қайтыс болды. 2014 жылдың қыркүйегінде атқа өмір бойына PDSA Дикин медалі табысталды.
According to the Sir Alfred Munnings Art Museum (Alfred Munnings was a former president of the Royal Academy of Arts and famous horse painter) "Without doubt his most important painting was that of General J. E. B. Seely (later Lord Mottistone) on his charger Warrior which led to his commission to paint the Earl of Athlone, brother of Queen Mary." Jack Seely was featured in the HBO film Into the Storm in 2009. At the end of the film Churchill reads a sympathetic post election note from his old friend Jack Seely: "I feel our world slipping away." Churchill thinks back: "I met him in South Africa, riding across the veldt. He was Col. Seely then. I saw him at the head of a column of British cavalry, riding twenty yards in front, on a black horse. I thought of him as the very symbol of British Imperial power." The Testimony Films 2012 documentary War Horse: The Real Story contained extensive discussion of the First World War service of Seely and his widely revered horse, Warrior. Warrior was adopted as his formation's mascot and had a reputation for bravery under fire. Warrior survived the war, dying in 1941 at the age of 33. In September 2014, the horse was posthumously awarded an honorary PDSA Dickin Medal for bravery.
Жазбалар
"Әңгіме" (1930) лорд Биркенхедтің шебер әңгімеші ретіндегі дағдысын жоғары бағалайтын кіріспесімен ұсынылған.
Adventure (1930) featuring an introduction by Lord Birkenhead, praising his skill as a raconteur.