Князь Владимир Палей: Ақын және трагедиялық тағдыр
Vladimir Paley
Князь Владимир Палей (1897-1918) – ресейлік ақсүйек, ақын. Болшевиктер тарапынан өлтірілді. Әкесі – Ресей императоры Александр II ұлы, анасы – Ольга Карнович.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Князь Владимир Павлович Палей (9 қаңтар 1897 - 18 шілде 1918) - 21 жасында большевиктер өлтірген орыс ақсұлтаны және ақыны.
Russian nobleman and poet (1897–1918)
Prince Vladimir Pavlovich Paley ( Князь Владимир Павлович Палей; 9 January 1897 – 18 July 1918) was a Russian nobleman and poet who was murdered by the Bolsheviks when he was 21 years old.
Өмір
1897 жылғы 9 қаңтарда Санкт-Петербургте Владимир фон Пистолькорс болып дүниеге келді. Оның әкесі – Ресейдің Ұлы князі Павел Александрович, император Александр II-нің кіші ұлы. Анасы – әкесінің сүйіктісі Ольга Валериановна Карнович, ол сол кезде әлі де Эрих Герхард фон Пистолькорсқа үйленген еді. Оны отбасы мүшелері «Володя» деп лақаптайтын. 1902 жылы Ұлы князь Павел Грекия және Данияның ханшайымы Александрамен қысқа некеден кейін жесір қалды, одан оның ерте қайтыс болған әйелінен екі баласы болған еді. Павел Ольгамен морганаттық некеге тұрды. 1904 жылы Баварияның регенті Люитпольд оны фон Хогенфельсен графының титулына ие етті, осылайша Владимир фон Хогенфельсен графы атағын алды. 1915 жылы Николай II Ольганы Пейли принцессасы етіп жариялады, бұл Владимирге Пейли ханзадасы атағын пайдалануға мүмкіндік берді. Владимирдің әкесінің Грекияның Александра Георгиевнамен некесінен туған екі ағасы болды: Ресейдің Ұлы герцогинясы Мария Павловна және Ресейдің Ұлы герцогы Дмитрий Павлович. Оның дүниеге келуі мен өмір сүруі алғашқы бес жыл бойы жасырын сақталды. Оның туған әпкесі Владимир туралы әкесінің қалтасынан табылған сурет арқылы білді. Оның екі толыққанды қарындасы болды, олар екеуі де кейін «Өз Жоғарылықтары Пейли принцессасы» атағын алды: Ирина Павловна және Наталья Павловна. Анасының алғашқы некесінен үш жарты бауыры болды: Александр Эрикович фон Пистолькорс, Ольга Эриковна фон Пистолькорс және Марианна Эриковна (немесе Марианна) фон Пистолькорс. Ол балалық шағын Парижде өткізді, кейін Санкт-Петербургтегі аристократиялық әскери мектеп – Corps des Pages-ті бітірді. 1914 жылғы желтоқсанда императордың гусар полкіне қабылданып, Бірінші дүниежүзілік соғыста Ресей армиясымен бірге шайқасты. Лейтенант шындығына көтеріліп, әйгілі әскери ерлігі үшін Санкт-Анна орденімен марапатталды. Жасөспірім кезінде-ақ ол өте талантты ақын екенін көрсетті. 1916 және 1918 жылдары екі томдық өлеңдер жинағын жариялады, сондай-ақ бірнеше пьесалар мен эсселер жазды, оның ішінде Ұлы князь Константин Константиновичтің «Яһудилердің патшасы» пьесасының француз тіліне аудармасын жасады. Оның үлкен жарты әпкесі Мария естеліктерінде оны кеңінен сипаттады: «Володия – ерекше жаратылыс, сирек кездесетін сезімталдықтың тірі аспабы, ол өзінен-өзі таңғажайып әуен мен тазалық дауыстарын шығара алады және жарқын бейнелер мен үйлесімдер әлемін құра алады. Ол ерекше балалар ерекше махаббаттан туады деген теорияны растады. Ол әлі нәресте кезінде оны басқалардан бөліп тұратын түсіндірілемейтін нәрсе болды. Бала кезінде, шындығында, мен оны мазасыз, әсерлі және жоғарыдан қараушы деп есептедім. Бірақ кейін мен оның өз жасына байланысты ортада жоғалған жылдардан үлкен тұлға екенін түсіндім. Оның ата-анасы оның басқалардан қаншалықты ерекше екенін көріп, біздікі сияқты үлгіге сай қалыптастырмады. Олар оған ерекше қабілеттерін дамытуға еркіндік берді. Ол әлі бала кезінде жақсы өлеңдер мен өте жақсы пьесалар жазды, оларды кішкентай әпкелері ойнады. Ол пианинода ойнады, сурет салды және өте жас кезінде көп оқығанымен және ерекше есте сақтау қабілетімен адамдарды таңқалдырды».
He was born as Vladimir von Pistohlkors in Saint Petersburg, Russia, on 9 January 1897. His father was Grand Duke Paul Alexandrovich of Russia, the youngest child of Emperor Alexander II. His mother was his father's mistress, Olga Valerianovna Karnovich, who was still married to Erich Gerhard von Pistohlkors at that time. He was nicknamed "Volodia" by his family. In 1902, Grand Duke Paul— a widower after his short marriage to Princess Alexandra of Greece and Denmark, with whom he had two children before her premature death in childbirth —wed Olga morganatically. In 1904, she was created Countess von Hohenfelsen by Prince Regent Luitpold of Bavaria, thus providing Vladimir with the title of Count Vladimir von Hohenfelsen. In 1915, Olga was created Princess Paley by Nicholas II, which allowed Vladimir to use the title of Prince Paley. Prince Vladimir had two elder half siblings from his father's marriage to Alexandra Georgievna of Greece, née Princess Alexandra of Greece and Denmark: Grand Duchess Maria Pavlovna of Russia and Grand Duke Dmitri Pavlovich of Russia. His birth and existence was hidden from them for the first five years of his life. His half sister found out about Vladimir from a photograph hidden in their father's pocket. He had two full sisters, both of whom eventually were styled as Her Serene Highness Princess Paley: Irina Pavlovna and Natalia Pavlovna. He also had three half siblings from his mother's first marriage: Alexander Erikovich von Pistohlkors, Olga Erikovna von Pistohlkors, and Marianna Erikovna (or Marianne) von Pistohlkors. He spent his childhood in Paris and later graduated from the Corps des Pages, an aristocratic military school in Saint Petersburg. In December 1914, he entered the regiment of the Emperor’s Hussars and fought with the Russian army in the First World War. He was promoted to lieutenant and decorated as a war hero with the Order of Saint Anne. Even as a teenager, he showed remarkable talent as a poet. He published two volumes of poetry (1916 and 1918) and wrote several plays and essays, as well as a French translation of Grand Duke Konstantin Konstantinovitch's play, The King of the Jews. His elder half sister Maria described him extensively in her memoirs: "Volodia was an extraordinary being, a living instrument of rare sensitiveness which could of itself produce sounds of startling melody and purity and create a world of bright images and harmonies. He confirmed the theory that exceptional children are born of a great and exceptional love. When he was still a baby there was something indefinable about him that set him apart from the others. When he was a child, in fact, I considered him a nuisance, affected, and priggish. But later I understood that he was a being older than his years lost in the milieu to which his age assigned him. His parents saw how different he was from the others and wisely did not try to shape him according to pattern as had been done with us. They allowed him comparative freedom to develop his unusual abilities. While still a child he wrote good verse and very fine plays, to be actred by his small sisters. He played the piano; he painted; and at a very early age astounded people by his extensive reading and his extraordinary memory."