Кіріспе

Александр II патшаның сүйіктісі және морганатик әйелі, Ресейдің Петр II-нің никелесуге дайындалған сүйіктісі Екатерина Долгорукова (Ланг ру; 14 қараша 1847 [О. С. 2 қараша 1847] – 15 ақпан 1922) – орыс аристократы және ханзада Михаил Долгоруков пен Вера Вишневскаяның қызы. Екатерина ұзақ жылдар бойы Александр II патшаның сүйіктісі болды, кейіннен оның морганатик әйелі ретінде оған Юрьевская княгинясы (Светлейшая княгиня Юрьевская) атағы берілді. Александр мен Екатерина императордың әйелі Мари Гессен және Рейн арқылы қайтыс болғаннан кейін, 1880 жылдың 18 шілдесінде [О. С. 6 шілде 1880] морганатик некеге тұрған кезде үш балалары болған. Төртінші бала бала кезінде қайтыс болды. Екатерина 1881 жылдың 13 наурызында Александр II-нің «Народная Воля» мүшелері тарапынан өлтірілуімен жесір қалды [О. С. 1 наурыз 1881].

Өмірбаян

Екатерина - князь Михаил Михайлович Долгоруковтың (1816-1865) және оның әйелі Вера Гавриловна Вишневскаяның (1820-1867) үлкен қызы болды. Оның бір кіші әпкесі, Мария Михайловна Долгорукова, графня фон Берг (1850-1907) еді. Екатерина 1610 жылғы Жеті боярдың бірі, князь Борис Михайлович Лыков Оболенскийдің (1648 жылы қайтыс болған) әйелі Анастасия Романованың (1655 жылы қайтыс болған) тікелей ұрпағы еді. Анастасия Никита Романовичтің (шамамен 1522 жылы туған – 23 сәуір 1586 жылы қайтыс болған), сондай-ақ Никита Романович Захарьин Юрьев деп те белгілі, қызы болды. Ол Ресей патшалығының көрнекті боярларының бірі еді. Оның немересі Михаил I (1613-1645 жылдары билеген) Ресей патшаларының Романовтар әулетін құрды. Анастасия Ресейдің патшасы Михаил I-нің әкесі тарапынан әпкесі және Ресейдің патшайымы Анастасия Романовна Захарьина Юрьеваның әкесі тарапынан немересі болды.

Сыртқы келбеті

Бір замандасы жас Екатеринаны "орта бойлы, әдемі кескінмен, жібектей ақ терісімен, қорқып қалған газель көздерімен, құштар ерінмен және ашық каштановый шашымен" сипаттаған. Екатеринаның күйеуінің туысы, Ресейдің Александр Михайлович ұлы князі былай деп жазды: "Мен одан көздерімді ала алмадым – оның әдемі бетінің қайғылы көрінісі мен бай сары шашының жарқырауы ұнады". Кейбір сарайдағылар Екатеринаны "вульгарлық және келбетсіз" деп сипаттады. Константин Победоностев: "көздері өздері тартымды болуы мүмкін, ойымша, бірақ оның үңілуінде тереңдік жоқ – мөлдірлік пен қарапайымдылық жансыздық пен ақымақтықпен кездесетіндей" деп жазды.