Николай және Александра: Ресей императорлық отбасының тарихы
Nicholas and Alexandra
"Николай и Александра" (1971) фильмі – Ресей императорлық отбасының трагедиясы. Шаффнердің тарихи драмасы, актерлар құрамы, марапаттары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1971 жылы Франклин Дж. Шаффнердің түсірген тарихи фильмі.
1971 biographical film directed by Franklin J. Schaffner
"Николас және Александра" – 1971 жылы түсірілген британдық эпикалық тарихи драма. Режиссері – Франклин Дж. Шаффнер, сценарийін Джеймс Голдман мен Эдвард Бонд Роберт К. Массидің 1967 жылы жарық көрген осы аттас кітабы негізінде жазған. Фильмде 1904 жылдан 1918 жылға дейінгі Ресейдің соңғы патшасы Николай II (Майкл Джейстон) мен оның әйелі, патшайым Александраның (Джанет Сузман) өмірі баяндалады. Тұтас актер құрамында Григорий Распутин рөлінде Том Бейкер, Сергей Витте рөлінде Лоренс Оливье, Леон Троцкий рөлінде Брайан Кокс, Василий Яковлев рөлінде Ян Холм және Надежда Крупская рөлінде Вивиан Пиклс бар. Фильм 1971 жылдың 13 желтоқсанында "Columbia Pictures" тарапынан көрсетілімге шықты. Фильмге қарама-қайшы пікірлер білдіріліп, коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болды, 9 миллион долларлық бюджетке қарсы 7 миллион доллар табыс әкелді. Бұл тұрғысынан қарағанда, фильм 44-ші "Оскар" сыйлықтарына алты номинация ие болды, оның ішінде "Үздік фильм" және "Үздік әйел актрисасы" (Сузман) номинациялары, сонымен қатар екі сыйлықты жеңіп алды: "Үздік көркемдік безендіру" және "Үздік костюм дизайны".
Nicholas and Alexandra is a 1971 British epic historical drama film directed by Franklin J. Schaffner, from a screenplay by James Goldman and Edward Bond based on Robert K. Massie's 1967 book of the same name. It tells the story of the last ruling Russian monarch, Tsar Nicholas II of Russia (Michael Jayston), and his wife, Tsarina Alexandra (Janet Suzman), from 1904 until their deaths in 1918. The ensemble cast includes Tom Baker as Grigori Rasputin, Laurence Olivier as Sergei Witte, Brian Cox as Leon Trotsky, Ian Holm as Vasily Yakovlev, and Vivian Pickles as Nadezhda Krupskaya. The film was theatrically released on 13 December 1971 by Columbia Pictures to mixed reviews and commercial failure, grossing $7 million on a $9 million budget. Regardless, the film received six nominations at the 44th Academy Awards, including for Best Picture and Best Actress (Suzman), and won two: Best Art Direction and Best Costume Design.
Сюжет
1904 жылы Ресей патшасы Николай II-нің әйелі, патшайым Александра Федоровна бесінші баласын, тұңғыш ұлын Алексейді дүниеге әкеледі. Ұлы князь Николай мен граф Сергей Виттедің өтініштеріне қарамастан, Николай орыс-жапон соғысын тоқтатудан немесе конституциялық монархия талаптарын қабылдаудан бас тартады, себебі бұл оны әлсіз көрсетеді деп санайды. Келесі жылы Александра жесір император Мария Федоровнаның туған күнін тойлайтын гала-кеште Григорий Распутинмен танысады, ол өзін қасиетті адам деп жариялаған еді. Кейіннен ол Алексейге гемофилия диагнозы қойылғаннан кейін, доктор Евгений Боткиннің кеңесімен рухани жетекшілік алу үшін Распутинге жүгінеді. Қоғамдық наразылықтың күшеюіне жауап ретінде православие дінінің қызметкері Георгий Гапон Николайға саяси өкілдік туралы петиция тапсыру үшін жұмысшылардың Қысқы сарайға шеруін ұйымдастырады. Қарулы сарбаздар жақындап келе жатқан көшпеге оқ атып, жүздеген адамды өлтіреді. Қанды жексенбі оқиғалары және орыс-жапон соғысындағы жеңіліс Николайды Дума құруға итермелейді. Сегіз жылдан кейін Николай Виттенің ізбасары Петр Столыпинмен Ливадия сарайында отбасымен демалып жүргенде кездеседі. Столыпин Распутиннің әдепсіз мінез-құлқы туралы полиция есептерін ұсынады, бұл патшаның беделіне нұқсан келтіреді; Николай Распутинді сарай қызметінен босатады. Александра оның қайта оралуын талап етеді, себебі ол Алексейдің қан кетуін тоқтатуға Распутин ғана қабілетті деп санайды, бірақ Николай қатыгездік танытады. 1913 жылы Романовтардың 300 жылдығы тойланады және империялық Ресей бойынша салтанатты тур ұйымдастырылады, бірақ көрермендердің саны аз болады. Басқа ұлттық мерекелер мен шіркеу тойлары жалғасады, бірақ Киев опера театрында Столыпин қаныпешене өлтіріледі. Николай қаскөйлерді жазалап, полицияға шаруаларды қорқытуға рұқсат береді және Думаны таратып жібереді. Алексей Spała аңшылық үйінде құлайды, бұл қан кетуге әкеледі. Патшайым Распутинге хат жазады, ол оған жұбаныш айтады. Алексей жазылып, Распутин қайта оралады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Николай Ресей армиясын Германия шекарасына толық жұмылдыруға бұйрық береді, сондай-ақ басқа патша отбасыларымен және әскери шенеуніктермен туыстық байланыстарын пайдаланады, олар соғыстың тез аяқталуын күтеді. Германия соғыс жариялап, өзінің одақтастарын белсендіреді, бұл соғыстың кеңеюіне әкеледі. Бір жылдан кейін, Шығыс майданда Ресей үшін соғыс нашар жүріп жатқанда, Александра Николайды әскерге жеке басшылық етуге көндіреді; ол майданға кетеді, шаршаған, бірақ тәжірибелі Ұлы князь Николайды босатады. Александра Санкт-Петербургте үлкен билікке ие болады және Распутиннің ықпалымен елге зиян келтіретін бірқатар қате шешімдер қабылдайды. Николайға жесір император Мария Федоровна келіп, оны ішкі мәселелерді ескермегені үшін айыптап, Распутинді жоюды және Александранды Ливадияға жіберуді өтінеді. Распутиннің ықпалынан қорқып, Ұлы князь Дмитрий мен князь Феликс Юсупов оны 1916 жылы тойда өлтіреді. Распутин өлгеніне қарамастан, Александра билігін жалғастыра береді. 1917 жылы наурызда Санкт-Петербургте жұмысшылар көтерілісі болады. Николай Царское Селоға тым кеш оралып, пойызбен тақтан басқаруға мәжбүр болады. Отбасы, доктор Боткин және қызметшілерімен бірге 1917 жылы тамызда Царское Селодан кетеді және Александр Керенский оларды Сибирдегі Тобольскіге жер аударады. Николайдың туысы, Ұлыбритания королі Георг V-ке саяси баспана сұраған Ресейдің ешбір одақтасы оларға баспана бермейді, себебі Николайдың билікті теріс пайдалануы және өз елдерінде төңкеріс болуы мүмкін деген алаңдаушылық туындайды. Олар лайықты күзетшілермен бірге тундрадағы қарапайым үйде тұрады. 1917 жылдың қазан айында Ресейді большевиктер басып алады, олар патша отбасын Мәскеуге алып барып соттамақ. Алайда, Ресей азамат соғысы кезінде Мәскеуді Ақ Армия басып алғанда, патшалар Екатеринбургтегі Ипатьев үйіне ауыстырылады. Олар қатал жағдайда суыққан Яков Юровский мен оның роялизмге қарсы әскерлерінің күзетінде болады. Отбасы достары мен туыстарынан келген хаттарды оқып, бірге күледі. 1918 жылдың 17 шілдесінде таңертең большевиктер отбасы мен доктор Боткинды оятып, оларды қайтадан көшіру керектігін айтады. Олар жертөледе күтіп тұрған кезде Юровский және оның көмекшілері бөлмеге кіріп, оқ атып өлтіреді.
In 1904, Tsarina Alexandra Feodorovna, wife of Tsar Nicholas II of Russia, gives birth to their fifth child and first son, Alexei. Despite pleas from Grand Duke Nicholas and Count Sergei Witte, Nicholas refuses to end the Russo Japanese War or accept demands for a constitutional monarchy, believing that doing either will make him look weak. The following year, Alexandra meets Grigori Rasputin, a self proclaimed holy man, at a gala celebrating the birthday of Dowager Empress Marie Feodorovna. She later turns to Rasputin for spiritual guidance after court physician Dr. Eugene Botkin diagnoses Alexei with haemophilia. In response to increasing public unrest, Orthodox priest Father Georgy Gapon leads a procession of workers to the Winter Palace, hoping to present Nicholas with a petition calling for political representation. Armed soldiers open fire on the approaching crowd, killing hundreds. The events of Bloody Sunday, coupled with the humiliating defeat in the Russo Japanese War, prompt Nicholas to create the Duma. Eight years later, Nicholas meets with Pyotr Stolypin, Witte's successor, while holidaying at the Livadia Palace with his family. Stolypin presents police reports about Rasputin's dissolute behavior, which is damaging the Tsar's reputation; Nicholas dismisses Rasputin from the court. Alexandra demands his return, as she believes only Rasputin can stop Alexei's bleeding attacks, but Nicholas stands firm. The 1913 Romanov Tercentenary celebrations occur and a lavish Royal Tour across Imperial Russia ensues, but crowds are thin. Other national festivities and Church celebrations go ahead, but at an event at the Kiev Opera House, Stolypin is assassinated. Nicholas responds by executing the assassins, permitting the police to terrorize the peasants, and dissolving the Duma. Alexei falls at the Spała Hunting Lodge, which leads to a bleeding attack so severe that it is presumed he will die. The Tsarina writes to Rasputin, who responds with words of comfort. Alexei recovers and Rasputin returns. When World War I begins, Nicholas orders a full mobilization of the Imperial Russian Army on the German border bolstered by familial ties to the other royal families and his military officers, who overconfidently expect a quick war. Germany responds by declaring war and activating a series of its alliances that escalates the war. A year later, with the war going badly for Russia on the Eastern Front, Alexandra persuades Nicholas to take personal command of the troops; he leaves for the front, relieving the weary but experienced Grand Duke Nicholas. Alexandra is left with significant power in St. Petersburg and, under Rasputin's influence, makes a series of poor decisions that further damage the country. Nicholas receives a visit from the Dowager Empress, who scolds him for neglecting domestic issues and implores him to eliminate Rasputin and send Alexandra to Livadia. Concerned about Rasputin's influence, Grand Duke Dmitri and Prince Felix Yusupov assassinate him at a party in 1916. Even with Rasputin dead, Alexandra continues her misrule. The army is ill supplied, starving, and openly defiant, and freezing workers revolt in St. Petersburg in March 1917. Nicholas decides to return to Tsarskoye Selo too late and is forced to abdicate on his train. The family, with Dr. Botkin and attendants, leave Tsarskoye Selo and are exiled by Alexander Kerensky to Tobolsk in Siberia in August 1917 after none of Russia's allies, to whom he appealed for political asylum, including Nicholas' cousin King George V of the United Kingdom, will grant them sanctuary because of Nicholas' abuses of power and concern that copycat revolutions will foment in their own countries. They live in a spartan house in the tundra with decent guards. In October 1917, Russia falls to the Bolsheviks, who intend to take the royal family to Moscow to stand trial. However, when Moscow is captured by the White Army during the Russian Civil War, the royals are diverted to Ipatiev House in Yekaterinburg. Under harsher conditions, they are guarded by the cold blooded Yakov Yurovsky and his anti royalist troops. The family receives a batch of withheld letters from friends and relatives and laugh together as they read through them. In the early hours of 17 July 1918, the Bolsheviks awaken the family and Dr. Botkin, telling them they must be transferred again. As they are waiting in the cellar, Yurovsky and his assistants enter the room and open fire.
Даму
Продюсер Шпигель «Доктор Живаго» фильмінде режиссер Дэвид Линмен жұмыс істеу мүмкіндігінен айырылған соң, «Николас пен Александра» фильміне кірісті, ол да Революциялық Ресейдің аясында түсірілді. Шпигель екеуі «Арабияның Лоренсі» фильмінде бірге жұмыс істегенде, Линді ыңғайсыз жағдайға түсіріп, фильмді уақытында аяқтау үшін мінсіздікке талапкер режиссерді қысымға салды. Шпигель бастапқыда Роберт К. Массидің кітабына авторлық құқықты сатып алмай, «Николас пен Александра» фильмін жасауға тырысты, тарихи деректердің жалпыға қолжетімді екенін мәлімдеді, бірақ ақырында құқықтарды 150 000 долларға сатып алды. Ол жазушы Джеймс Голдманды Массидің кітабын сценарийге бейімдеуге шақырды. Голдман «Қыстағы арыстан» атты танымал пьеса мен фильмнің авторы еді. Алғашқы режиссер Джордж Стивенс болды, ол жобадан бас тартты. Энтони Харви 1968 жылдың желтоқсан айында жобаға қатысты, бірақ 1969 жылдың ақпан айында кетіп қалды. Кен Расселл, Линдси Андерсон және Джон Бурманға ұсыныс жасалды, бірақ олар бас тартты. Жозеф Л. Манкевич жобаға қысқа ғана уақытқа қатысты, содан кейін 1969 жылдың қараша айында Чарльз Джаррот қосылды. «Паттон» фильмін көргеннен кейін Голдман 1970 жылдың шілдесінде келісім шартқа отырған Франклин Дж. Шаффнерді ұсынды. Шпигель бұрынғы әріптестері Джон Боксты қойылым дизайны үшін, ал «Арабияның Лоренсі» фильмінде жұмыс істеген оператор Фредди Янгты қажетті эпикалық әсерді беру үшін шақырды. Басты түсірілімдер Испания мен Югославияда өтті. Шпигель бұрынғыға қарағанда Колумбия студиясының қатаң бюджеттік шектеулерімен жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ол Питер О’Тулді Распутин рөліне, ал Ванесса Редгрейвті Александра рөліне алғысы келді, бірақ мүмкіндік болмады. Фильмде Лоренс Оливье, Айрин Уорт, Майкл Редгрейв және Джек Хокинс сияқты белгілі актерлер ойнады, бірақ актер Рекс Харрисон қосалқы рөлдің тым шағын екенін айтып, бас тартты. Шпигель Грейс Келлиге Императрица рөлін ұсынды, бірақ ол бас тартты. Ройалл Ұлттық театрының мүшесі Том Бейкерді Распутин рөліне сол кездегі компания директоры Лоренс Оливье ұсынды.
Producer Spiegel tackled Nicholas and Alexandra when he was shut out from working with director David Lean on Doctor Zhivago, which was also set against the backdrop of revolutionary Russia. Spiegel had alienated Lean when the two worked together on the film Lawrence of Arabia, pressing the perfectionist director in order to get the movie finished on time. Spiegel initially tried to make Nicholas and Alexandra without buying the rights to the book by Robert K. Massie, claiming that the historical account was in public domain but, eventually, Spiegel purchased the rights for $150,000. He hired writer James Goldman to adapt Massie's book as a screenplay. Goldman had written the popular play and film The Lion in Winter. The first director was George Stevens who left the project. Anthony Harvey became involved in December 1968 but he left by February 1969. Ken Russell, Lindsay Anderson, and John Boorman were all approached but turned it down. Joseph L. Mankiewicz was briefly part of the project then Charles Jarrott joined in November 1969. After seeing Patton, Goldman recommended Franklin J. Schaffner who signed in July 1970. Spiegel turned to former collaborators John Box for production design, and cinematographer Freddie Young (Lawrence of Arabia) to give the production the epic touch he felt it needed. Principal photography took place in Spain and Yugoslavia. Spiegel had to work with stricter budget constraints from Columbia Studios than before. He had wanted Peter O'Toole as Rasputin and Vanessa Redgrave as Alexandra but was constrained. Notable actors such as Laurence Olivier, Irene Worth, Michael Redgrave and Jack Hawkins appeared in the film, but actor Rex Harrison turned down a supporting role as too small. Spiegel offered the role of the Empress to Grace Kelly who turned it down. Tom Baker, a member of the Royal National Theatre, was recommended for the role of Rasputin by Laurence Olivier, then the director of the company.
Түсірілім
Фильм түсірілімі 1970 жылдың қараша айында Испанияда басталды және жиырма аптаға созылды.
Filming began in Spain in November 1970 and took twenty weeks.
Сыни
Егжей-тегжейлі өндіріс дизайнына, түсірілім сапасына және актерлердің күшті ойынына қарамастан, «Николас пен Александра» фильмі қаржылық табысқа жету үшін қажетті көрермендерді таба алмады. Дегенмен, Американың Ұлттық киносын тексеру кеңесі оны 1971 жылғы ең жақсы 10 фильмнің қатарына қосты. Rotten Tomatoes сайтындағы шолуларға сәйкес, сыншылардың 67%-ы фильмге оң баға берген, ал 15 шолудың орташа бағасы 10-дық шкала бойынша 6,20 болды. Metacritic сайтында фильм 10 шолу негізінде 100-ден 57 ұпай жинап, «аралас немесе орташа пікірлер» көрсеткен. Variety журналы оны «тамаша талғаммен жасалған фильм» деп атады. Chicago Sun Times газетінен Роджер Эберт оған төрт жұлдыздық шкала бойынша екі жарым жұлдыз беріп, «Фильм аса қозғалыс тудырмаса да, ол, әсіресе, үзілістен кейін, сөзсіз қызықты» деп жазды. Halliwell's Film and Video Guide «Николас пен Александра» фильмін «көбінесе декорациялары үшін қызығушылық тудыратын, асыра бағаланған эпос» және «көбінесе көңіл көтеруге қиын» деп сипаттап, төрт жұлдыздық шкала бойынша бір жұлдыз берді. 2013 жылы The Guardian газетіне Алекс фон Тунцельман жазған мақаласында: «Николас пен Александра» керемет актерлік шеберлік пен тамаша өндіріс дизайнымен мақтанады, бірақ ол тым көлемді және ауыр. Фильм жасаушылар не істеу керектігін білмейтін тарих мұнда көп» деді. Radio Times үшін Том Хатчинсон фильмге бес жұлдыздың үшеуін беріп, оны «әдемі, бірақ тым ұзын эпос» деп сипаттады, ол «тырысқаннан созылған іздерді» көрсетеді және «бізді егжей-тегжейлілігімен таң қалдырады, бірақ Том Бейкер мистик Распутин рөлінде өте әсерлі». The New Republic газетінен Стенли Кауффман фильмді «әлсіз» деп сипаттады.
Despite the detailed production design, photography, and strong performances from the cast, Nicholas and Alexandra failed to find the large audience it needed to be a financial success. However, it was chosen by the American National Board of Review as one of the Top 10 Films of 1971. The review aggregator website Rotten Tomatoes reported that 67% of critics have given the film a positive review based on 15 reviews, with an average rating of 6.20/10. On Metacritic, the film has an average score of 57 out of 100 based on 10 reviews, indicating "mixed or average reviews". Variety called it "a film of exquisite taste." Roger Ebert of the Chicago Sun Times gave it two and a half stars out of four, writing "If the movie isn't exactly stirring, however, it is undeniably interesting, especially after the intermission." Halliwell's Film and Video Guide described Nicholas and Alexandra as an "inflated epic of occasional interest, mainly for its sets" and "generally heavy going", awarding it one star from a possible four. In 2013, Alex von Tunzelmann wrote for The Guardian, "Nicholas and Alexandra boasts terrific performances and gorgeous production design, but it's bloated and unwieldy. There is more history here than the film makers know what to do with." For Radio Times, Tom Hutchinson awarded the film three stars out of five, describing it as a "sumptuous, if overlong, epic" which "shows the stretchmarks of too much padding" and "overwhelms us with its detail, though Tom Baker is a lot of fun as the leering mystic Rasputin". Stanley Kauffmann of The New Republic described the film as 'flabby'.
Кассалық касса
1970 жылдардың соңына қарай фильм Columbia компаниясына 3 миллион доллар зиян келтірді.
By the end of the 1970s the film had lost Columbia $3 million.
Тарихи ақиқат
Кем дегенде бір анахронизм бар; Петр Столыпин 1911 жылы қаза табады, ал ол тірі күйінде бейнеленген Романовтар әулетінің үш жүз жылдығы 1913 жылы өтеді.
There is at least one anachronism; Peter Stolypin had been assassinated in 1911, two years before the Romanov dynasty tercentenary in which he is portrayed as being alive before being assassinated.
Марапаттар мен ұсыныстар
Сыйлық санаты бойынша номинант(тар) Нәтиже Ref. «Оскар» сыйлығы Ең үздік фильм Сэм Шпигель Ең үздік әйел актриса Джанет Сузман Ең үздік костюм дизайны Ивонна Блейк, Антонио Кастильо Ең үздік түпнұсқа драмалық музыка Ричард Родни Беннет Ең үздік операторлық Фредди Янг Ең үздік көркемдік безендіруші Джон Бокс, Эрнест Арчер, Джек Макстед, Гил Паррондо, Вернон Диксон «Алтын глобус» сыйлығы Ең үздік қосалқы актер Том Бейкер Жылдың жаңа жұлдызы – актриса Джанет Сузман Жылдың жаңа жұлдызы – актер Том Бейкер «БАФТА» сыйлығы Ең үздік көркемдік безендіруші Джон Бокс Ең үздік костюм дизайны Ивонна Блейк, Антонио Кастильо Ең үміткер жаңа келген Джанет Сузман «Гремми» сыйлығы Киноға немесе телешоуға арналған ең үздік түпнұсқа музыка Ричард Родни Беннет
Award Category Nominee(s) Result Ref. Academy Awards Best Picture Sam Spiegel Best Actress Janet Suzman Best Costume Design Yvonne Blake, Antonio Castillo Best Original Dramatic Score Richard Rodney Bennett Best Cinematography Freddie Young Best Art Direction John Box, Ernest Archer, Jack Maxsted, Gil Parrondo, Vernon Dixon Golden Globe Awards Best Supporting Actor Tom Baker New Star of the Year — Actress Janet Suzman New Star of the Year — Actor Tom Baker BAFTAs Best Art Direction John Box Best Costume Design Yvonne Blake, Antonio Castillo Most Promising Newcomer Janet Suzman Grammy Awards Best Original Score Written for a Motion Picture or a Television Special Richard Rodney Bennett
Үй медиасы
Николас пен Александра 1987 жылы RCA/Columbia Pictures Home Video компаниясы арқылы VHS форматында үйге арналған видео нұсқасы ретінде шығарылды және 1990 жылдары Columbia Tristar Home Video компаниясы қайта шығарды. Оның DVD нұсқасы 1999 жылдың 27 шілдесінде Sony Pictures Home Entertainment компаниясынан жарық көрді. DVD-де фильмнің түсірілімі туралы 14 минуттық видеоматериал және бұрынғы VHS кассеталарында болмаған тағы алты минуттық сахналар мен диалогтар қамтылған. Фильм 2013 жылдың ақпан айында Twilight Time компаниясынан Blu-ray форматында шықты. Blu-ray нұсқасында фильмнің түсіріліміне арналған үш видеоматериал бар, онда макияж, костюмдердің дизайны және фильмдегі патша қыздарының рөлін сомдаған актрисалар туралы ақпараттар келтірілген. Сонымен қатар, ол бастапқы кинотрейлерді және жеке музыкалық саундтректі де қамтиды. Саундтрек стерео форматында ұсынылса, Blu-ray дыбысы моно форматта берілген. Blu-ray нұсқасы тек 3000 данамен шектелді. Бұл фильм Amazon және Apple iTunes Store дүкендері арқылы онлайн жүктеуге сатылады немесе жалға беріледі, Amazon-дағы файлда Apple iTunes-та жоқ тағы алты минуттық сахналар мен диалогтар бар.
Nicholas and Alexandra received a home video release on VHS in 1987 by RCA/Columbia Pictures Home Video and reissued in the 1990s by Columbia Tristar Home Video. Its DVD release was on 27 July 1999 from Sony Pictures Home Entertainment. The DVD featured a vintage 14 minute featurette on the production of the film and six more minutes of scenes and dialogue not found on previous VHS tapes. The film received a Blu ray release in February 2013 from Twilight Time. The Blu ray featured three featurettes on the production of the film covering the makeup, costume designs and actresses playing the Tsar's daughters in the film. It also contained the original theatrical trailer as well as an isolated music score. The latter was presented in stereo even though the sound on the Blu ray was presented in mono. The Blu ray release was limited to only 3,000 copies. This film is also available for sale or rent as a video online download through both Amazon and Apple's iTunes Store, with Amazon's online file containing the six more minutes of scenes and dialogue that Apple's iTunes file doesn't.
Саундтрек
Бұл саундтрек Ричард Родни Беннеттің авторы.
This soundtrack was written by Richard Rodney Bennett.