Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эквадорлық саясаткер
Ecuadorian politician
Леон Эстебан Фебреш Кордеро Рибаденейра (9 наурыз 1931 жыл - 15 желтоқсан 2008 жыл), Эквадор БАҚ-та LFC немесе жай ғана оның бірінші, қосымша тегі (Фебреш Кордеро) ретінде танымал, Эквадордың 35-ші президенті болды. Ол 1984 жылдың 10 тамызынан 1988 жылдың 10 тамызына дейін төрт жылдық мерзім ішінде қызмет етті. Президенттігі кезінде ол нарыққа бағдарланған реформаларды енгізуге ұмтылды, сондай-ақ "Альфаро Виве, Карахо!" деп аталатын партизандық топқа қарсы қауіпсіздік күшін күшейтті.
León Esteban Febres Cordero Ribadeneyra (9 March 1931 – 15 December 2008), known in the Ecuadorian media as LFC or more simply by his first, composed surname (Febres Cordero), was the 35th President of Ecuador, serving a four year term from 10 August 1984 to 10 August 1988. During his presidency he sought to introduce market oriented reforms, and also led a security crackdown on a guerrilla group named ¡Alfaro Vive, Carajo!.
Ерте өмір
Фебрес Кордеро 1931 жылдың 9 наурызында Гуаякилдегі бай отбасында дүниеге келген. Әкесі оны АҚШ-қа оқуға жіберді, ол алдымен Мэриленд штатындағы Шарлотта Холл әскери академиясына, содан кейін Пенсильваниядағы Мерсерсбург академиясына орта мектепке оқыды, содан кейін Нью-Джерси штатының Хобокен қаласындағы Стивенс технология институтында инженер-механик мамандығы бойынша бітірді (ол 1984 жылы сайланғаннан кейін сонда барды). Гуаякильге оралғаннан кейін Фебрес Кордеро жеке секторда, негізінен өнеркәсіпте жұмыс істеді, оның ішінде қағаз, электр бөлшектері, химия және тоқыма салаларында. Ақырында ол Эквадордың ірі агробизнес конгломераты Noboa Group компаниясының атқарушы серіктесі болды. Он жылдар өткен соң Рафаэль Корреа адам құқықтарының бұзылуын, әсіресе Фебрес Кордероның билігі кезінде болған жағдайларды тергеу үшін «Шындық комиссиясын» құрды. 1987 жылдың қаңтар айында Фебрес Кордероны Әуе күштерінің мүшелерінің тобы 11 сағатқа ұрлады, олар 1986 жылдың наурыз айында Қорғаныс министріне қарсы екі көтеріліске басшылық еткені үшін түрмеге қамалған генерал Франк Варгас Паццостың бостандыққа шығуына талап қойды. Конгресс Варгас Паццоға рақымшылық беру туралы резолюцияны бекітті, бірақ Фебрес Кордеро резолюцияға қол қоюдан бас тартты, осылайша заң үстемдігін жоққа шығарды. 1987 жылы ұрланғаннан кейін ғана ол рақымшылыққа қол қойып, Варгас Паццосты босатты.
Febres Cordero was born in a wealthy Guayaquil family on 9 March 1931. His father sent him to study in the United States, where he first attended Charlotte Hall Military Academy in Maryland, then Mercersburg Academy in Pennsylvania for high school, and then graduated as a mechanical engineer from the Stevens Institute of Technology in Hoboken, NJ (which he visited after being elected in 1984). Upon his return to Guayaquil, Febres Cordero worked in the private sector, mainly in industry, including paper, electrical parts, chemicals and textiles. Eventually he became an executive partner in the Noboa Group, a large agribusiness Ecuadorian conglomerate. Decades later, Rafael Correa established the so called Truth Commission to investigate human rights violations, particularly those that occurred during Febres Cordero's administration. In January 1987 Febres Cordero was kidnapped for 11 hours by a group of Air Force members who were demanding freedom for General Frank Vargas Pazzos, who had been imprisoned after leading two uprisings in March 1986, aimed to topple the Secretary of Defense. Congress approved a resolution granting Vargas Pazzos amnesty, but Febres Cordero refused to sign the resolution, thus denying it the rule of law. It was only after his 1987 kidnapping that he signed the amnesty and released Vargas Pazzos.
Төрайымнан кейінгі кезең
Кейін Фебрес Кордеро екі рет қатарынан Гуаякиль қаласының әкімі болды (1992–1996 және 1996–2000). Оның қала әкімі қызметін атқарған кезеңі кеңінен сәтті деп есептеледі, өйткені ол қаланы популистік Букарам отбасының (әсіресе Абдала Букарам мен оның әпкесі Эльза Букарам басшылығының) жылдар бойғы басқарудағы бұрысшылықтардан, жемқорлықтан және әкешілдік саясаттан құтқарып шығарды. Фебрес Кордероның саясаты үкіметтің басқару және қаржылық істеріне тәртіп келтірді, инфрақұрылымды үлкендей кеңейтті, соның нәтижесінде оның шәкірті Хайме Неботқа (Социал-христиан партиясынан да) берік негіз қалады. Небот президент Корреаның (2007–2017) басты саяси қарсыласы болды және Эквадор саясатындағы маңызды күш ретінде танылды. 2002 жылы Фебрес Кордеро өзінің туған Гуаяс провинциясынан Конгресске сайланды және 2003–2007 жылдар аралығында депутат болып жұмыс істеді. Денсаулығының нашарлығына байланысты жиі қатыспағанына қарамастан, ол 2006 жылы қайта сайланды, бірақ осы мәселелер оны 2007 жылдың басында жаңа заң шығару кезеңі басталмас бұрын зейнетке шығуға мәжбүр етті. Бұл елдегі оның саяси беделінің аяқталуын білдірді. Сол жылы, және оның соңғы ресми сөз сөйлеуі барысында, ол Рафаэль Корреаның жаңа солшыл үкіметі құрған Шындық комиссиясын сынады. Корреа 2006 жылғы президенттік науқанында Фебрес Кордеро режимінің "жазасыздығын тоқтатуға" уәде берген еді. Фебрес Кордеро бұл комиссияны жаңа үкіметтің қуғын-сүргін құралы деп атап, солшыл бағытты айыптады (комиссарлардың бірі бұрынғы AVC мүшесі болғандықтан) және оны "ірікіліске" ұқсас деп мәлімдеді.
Febres Cordero later became the mayor of Guayaquil for two consecutive terms (1992–1996, and 1996–2000.) His time as mayor is widely considered successful as he lifted the city from years of mismanagement, corruption, and paternalist practices by the populist Bucaram family (particularly the administrations of Abdalá Bucaram and his sister Elsa Bucaram). Febres Cordero's policies brought order to the government's administration and finances and brought about a massive infrastructure increase, thus cementing a base for his protégé, Jaime Nebot (also from the Social Christian Party). Nebot turned out to be the main political rival of President Correa (2007–2017), establishing a reputation as an important force in the Ecuadorian politics. In 2002 Febres Cordero ran successfully for a seat in Congress, representing his native province, Guayas, for the 2003–2007 term. Despite being a regular absentee due to health issues, he was reelected in 2006, but those same issues forced him to retire shortly before the beginning of the new legislative period early 2007. This symbolically marked the end of his political clout over the country. That same year, and in what was his last public appearance, he criticized the conformation of a Truth Commission by the new left wing government of Rafael Correa, who in his 2006 presidential campaign promised to “halt the impunity” of the Febres Cordero regime. The latter said that the body was a persecution tool of the new government, denounced an alleged leftist bias (as a former AVC member was among the commissioners) and accused it of being “inquisitorial.”
Жеке өмір
Фебреш Кордеро алғаш рет Эквадордың бұрынғы бірінші ханымы Мария Еугения Кордовесқа үйленді, одан төрт қызы болды: Мария Еугения, Мария Фернанда, Мария Лилиана және Мария Аксилиадора. Кейін ол Круз Мария Массуға үйленді, бірақ олардың балалары болмады.
Febres Cordero was first married to former First Lady of Ecuador María Eugenia Cordovez, to whom he had four daughters – María Eugenia, María Fernanda, María Liliana and María Auxiliadora. Later he married Cruz Maria Massu, but they had no children.
Өлім
Febres Cordero 77 жасында 2008 жылдың 15 желтоқсанында Гуаякильде өкпе қатерлі ісігі мен эмфиземадан көз жұмды. Оған мемлекеттік салтанатты жерлеу рәсімі өткізілді. Оның денесі Parque de la Paz зиратында жерленген.
Febres Cordero died aged 77 in Guayaquil, on December 15, 2008, from lung cancer and emphysema. He was granted a state funeral. His remains are buried at the Cementerio Parque de la Paz.