Кіріспе

Джон Мейсон (1600 жылғы қазан – 1672 жылғы 30 қаңтар) – ағылшын қоныстанушысы, әскери қызметкер, командир және Коннектикут колониясының губернаторының орынбасары. Мейсон пуритан қоныстанушылары мен үндістер одағының Пеквот бекінісіне жасаған бірлескен шабуылымен, сонымен қатар Мистик қырғынымен танымал. Оның бақылауымен болған құрып жою және адам өмірінің жоғалуы Коннектикуттың оңтүстік-шығысындағы Пеквот тайпасының билігін толығымен аяқтады.

Ерте өмір және білім

Мейсон Англияның Нортгемптоншир графтығындағы Рейвенсторп қаласында дүниеге келген. Джон Мейсонның крещениесі туралы жазбалар 1600 жылғы 5 қазандағы Сент-Дени шіркеуінің тізімінде бар, онда оның әкесі Ричард Мейсон деп көрсетілген, ол 1600 жылғы 23 мамырда Рейвенсторпте Алис Бурлинге үйленген. Бёрлиннің Бутлин деп жазылуы қате болуы мүмкін, себебі Алис Бутлин 1576 жылғы 9 қыркүйекте Рейвенсторпте крещение алған. Алис – Алистің дыбысталуымен жазылған нұсқасы болуы мүмкін. Оның жастық шағы мен ондағы өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Мейсон жақсы білім алған, бірақ оның Англияда немесе Нидерландыдағы әскери училищенің қайсысында оқығаны белгісіз. Ол 1624 жылы әскерге қатарына кірді, содан кейін Нидерландыға сектанттық Отыз жылдық соғысқа (1618–1648) қатысты, онда маңызды тактикалық әскери тәжірибе жинады және алғаш рет Бреда науқанында әрекет етті. Жаңа Англиядағы алғашқы күндерінен бастап жасаған істері оның әскери инженерлік білімі алғанын көрсетеді. Оның мәтіні Винтроп отбасымен жүргізген хаттарында және Пеквот соғысының тарихында күшті әрі тікелей болып келеді. 1629 жылы ол Брабант науқанында лейтенант болды және «Герцогтың орманы» (ағылшын тілінде "The Duke's Forrest") деп аталатын Гертогенбос қамалына қатысты, француз тілінде Bois le Duc деп танылады. Ол Лорд Томас Фэрфакспен бірге генерал сэр Хорас Веренің басшылығымен Оранж принці Фредерик Хендрик армиясында қызмет етті.

Америкадағы ерте өмір

1632 жылы ол үлкен пуритандық көші-қонға қосылып, Англиядан Массачусетс шығанағы колониясына аттанды, Дорчестерде қоныстанды, онда ол бірден жергілікті милиция капитаны болып тағайындалды. 1633 жылы ол алғашқы американдық теңіз күштерінің басшысы болды және Дикси Булл деген қаракшыны қуды, оны Жаңа Англия суларынан ығыстырып шығарды. Ол Роджер Ладлоумен бірге Бостон портындағы Касл аралында (кейін Форт-Индипенденс деп аталған) алғашқы бекіністерді жоспарлап, құрылысын қадағалады. 1634 жылы ол Массачусетс Бас сотында Дорчестерден өкіл болып сайланды, онда оған құнарлы Коннектикут өзені аңғарына көшіп кетуге рұқсат берілді. 1635 жылы ол Коннектикут штатының Виндзор қаласына, Фермингтон және Коннектикут өзендерінің қосылған жеріне қоныстанды; ол келесі он екі жыл бойы сол жерде тұрып, жаңа Коннектикут колониясының азаматтық судьясы және әскери жетекшісі болды. 1640 жылы ол белгілі пуритан отбасынан шыққан Энн Пекке үйленді, олардың сегіз баласы болды.

Пеквот соғысы 16361638

Пеккот соғысының басты шайқасы 1637 жылғы 26 мамырда таң сәттерінде басталды. Капитан Джон Мейсон мен лейтенант Роберт Сили бастаған отаршыл әскерлері, өздерінің үндіс одақтастарымен бірге, Мистиктегі екі ірі бекітілген пеккот ауылының біріне шабуыл жасады. Қамал қақпасын бұзған 20 ғана сарбаз тез арада қоршалып, жағдай осыншалыққа жетерлі болды ki, олар қашу үшін хаос тудырып, өрт сөндіруге мәжбүр болды. Виндзорлық сержант Уильям Хейден форт ішінде капитан Мейсонның өмірін сақтап қалды, Мейсонға бағытталған пеккот жауынгерінің садақын қылышымен кесіп тастады. Содан кейін болған өрт пеккоттардың көпшілігін тұтқынға алып, олардың қазасына себеп болды. Сыртқа шығуға үлкергендер қоршаудағылардан қылышпен немесе мылтықпен өлтірілді. Мистик форты шайқасы деп танылған оқиғада шамамен 500 ер адам, әйел және баланың тек бірқатары ғана аман қалды. Әскерлер шаршап қайықтарына қайтып бара жатқанда, Вайншаукс ауылының ашулы жауынгерлерінен бірнеше шабуылдарға ұшырады, бірақ пеккоттар отаршылдарға қарағанда ауыр зиян шекті. Бұл екі жеңіліс тайпаның күшін сырды, олар батысқа, Гудзон өзені аймағына шегінуге мәжбүр болды. Олар оңтүстік жағалау бойымен қуылды, Сахемнің басы және Фэрфилд батпағындағы шайқастарда одан да көп адам қаза тапты немесе тұтқынға алынды. Пеккоттардың бас сақшысы Сассакус және оның жақын серіктері Нью-Йоркке жетті, бірақ Сассакус могавктар тарапынан өлтірілді. Олар оның қолы мен басын кесіп, әрекеттерінің себебін түсіндірмей Массачусетс шығанағы колониясына жіберді. Мейсон Пеккот соғысы туралы тәжірибесін «Майор Мейсонның Пеккот соғысының қысқаша тарихы» атты еңбегінде баяндады, ол алғаш рет 1677 жылы Инкриз Матер тарапынан басылып, кейін 1736 жылы Томас Принс қайта басып шығарды. Мейсонның қоғамдық қызметтегі ұзақ өміріндегі ең маңызды оқиға – 1637 жылғы Пеккот соғысында отаршыл әскерлеріне басшылық етуі болды. Бұл Оңтүстік Жаңа Англиядағы алғашқы ресми және созылған қақтығыс, күрделі және тәуекелге толы науқан. Үлкен және қуатты Пеккот тайпасы басқа жергілікті тайпаларды бағындырып, көптеген отарлаушыларды өлтіріп, маңызды жүгері егістерін жойды. Массачусетс шығанағы колониясы оларға соғыс жариялады, ал жас Коннектикут колониясы да тез арада қақтығысқа тартылды. Пеккоттар отаршылдардан сандық артықшылыққа ие болды, бірақ олардың қару-жарағы мен тактикасы нашар болды. Отаршылдар сонымен қатар пеккоттарға салық төлейтін көптеген үндіс одақтастарының қолдауын алды, әсіресе Мейсонмен және Векваш Кукпен тығыз байланыс орнатқан Могеган сақшысы Ункас. Бұл қысқа, бірақ шешуші соғыс, әсіресе Мистик қырғыны, американ қоғамының сипатын мәңгілікке өзгертті. Бұл оқиға соғыс емес, қырғын саналып бағаланатыны әлі де даулы, себебі бұл оқиғада әйелдер мен балалардың жүздегенге жететін қазасына себеп болған жергілікті ауылды қасақана өртеу болған болуы мүмкін. Мистик форты шайқасы History Channel арнасының «Американы күтпеген жерден өзгерткен 10 күн» атты сериалында көрсетілді және отарлық дәуірдегі геноцид зерттеулеріне қатысты ғылыми пікірталастардың орталық тақырыбы болып табылады. Осы жеңістен кейін Мейсон майор шеніне көтеріліп, қызметі үшін көптеген жерлерді иеленуге құқық алды. Мейсон аралы Мистик өзенінің сағасында оның отбасының меншігінде 250 жылдан астам уақыт бойы болды.

Пеквот соғысынан кейін

1640 жылы Коннектикут өзенінің аңғарындағы саяси шекараны түгелдей өзгертетін оқиға болды. Осы уақытқа дейін Спрингфилд, Массачусетс (сол кезде Агавам аталған) Коннектикут колониясымен, сондай-ақ Коннектикут штатының Ветэрсфилд, Хартфорд және Виндзор сияқты үш қонысымен бірге басқарылып келді. 1640 жылдың көктемінде астық өте тапшы болып, мал аштықтан қырылып жатты. Жақын орналасқан Коннектикут өзенінің аңғарындағы Виндзор (сол кезде "Матианук" деп аталған) және Хартфорд ("Ньютаун") елді мекендері Спрингфилдтің негізін қалаушы Уильям Пинчонға үш ағылшын елді мекені үшін де жүгері сатып алуға өкілеттік берді. Егер үндістер жүгерілерін нарықтық бағамен сатпаса, Пинчонға одан да көп ақша ұсынуға рұқсат берілді. Үндістер жүгерілерін нарықтық бағамен сатудан бас тартты, сосын "ақылға қонымды" бағамен сатудан да бас тартты. Пинчон оны сатып алудан бас тартты, себебі ағылшын отаршылдарының әлсіздігін жариялаған дұрыс емес деп ойлады, сонымен қатар нарықтық құндылықты тұрақтандыруды қалады. Хартфорд қаласына айналған қаланың белгілі азаматтары Пинчонның ешқандай астық сатып алмағанына қатты ашуланды. Виндзор мен Уэзерсфилдтің келісімімен үш оңтүстік елді мекен Джон Мейсонға "бір қолында ақша, екінші қолында қылыш" алып Спрингфилдке баруға тапсырыс берді. Спрингфилдке жеткен соң Мейсон жергілікті үндістерге жүгерілерін "ақылға қонымды" бағамен сатпаса, соғыс жасаймыз деп қорқытты. Үндістер мойынсұнып, ақырында отаршылдарға жүгері сатты; алайда Мейсонның қорқыту тактикасы үндістердің ағылшын отаршылдарына деген сенімсіздігін күшейтті. Пинчон, "бейбітшілік жақтасы" болғандықтан, үндістермен келіссөздер жүргізуге сенді, ал Мейсон қажет болған жағдайда үндістерді күшпен бағындыруға сенді. Осы философиялық айырмашылық Мейсонның Пинчонға қарсы "қатаң сөздер айтуына" себеп болды. Бірақ Пинчонның қонысы онымен және оның философиясымен келісті, сол жылы Коннектикут колониясынан бөлініп, Массачусетс шығанағы колониясына қосылуға дауыс берді. Бұл жергілікті дау қызып тұрғанда, Массачусетс шығанағы колониясы Коннектикут өзенінің жағасындағы жерлерге билігін қайта орнатуға шешім қабылдады, себебі ол жерлер егін шаруашылығы үшін өте құнды екенін түсінді. 1645 жылы сэр Томас Фэрфакс бас қолбасшы болып тағайындалды және Коннектикуттағы майор Мейсонға Англияға оралуға, оның штабына қосылуға және Англия азамат соғысында қызмет ету үшін Парламенттік армияда генерал-майор болып тағайындалуын қабылдауға шақыратын хат жолдады. Мейсон бұл ұсыныстан бас тартып, Коннектикутта қалды. 1647 жылы Мейсон Saybrook фортының басшылығын қабылдады, ол жоғарғы өзен аңғарына бағытталған негізгі сауда және жабдықтау жолын бақылады. Форттың өрт сөндірілгені белгісіз, бірақ жақын маңда жаңадан күшейтілген форт тез салынып бітті. Ол келесі он екі жылды сонда өткізді және Біріккен колониялардың комиссары, бас әскери офицер, судья және бейбітшілікті сақтаушы болып қызмет етті. Ол үнді жерлерін сатып алу туралы келіссөздер жүргізуге, келісімдер жазуға немесе үнділер арасындағы кейбір дауларды төрелік етуге үнемі шақырылатын, олардың көпшілігі оның досы Ункас бастамасымен болды. Оның басшылық қабілеттері теңдессіз болды, бұл Нью-Хейвен колониясын Делавэр өзені аймағына көшірудегі кәсіпорынды басқаруға өте тиімді лауазымға ұсынуға итермеледі. Алайда ол ұсыныстан бас тартып, Коннектикутта қалды.

Норвичтің құрылуы

1659 жылы майор Мейсон өзінің күйеу баласы пастор Джеймс Фитч және Сайбрук тұрғындарының көпшілігімен бірге Коннектикут штатының Норвич қаласын құрды. "Тоғыз шаршы миль" жер Могеган вожді Ункастан сатып алынды, ол сондай-ақ өз тайпасының барлық жерін Мейсонға қорғаушы және басқарушы ретінде берді. Осы мыңдаған акр жерге қатысты меншік және бақылау туралы мәселелер жетпіс жылға созылған заңдық дауларды тудырды; Могеган жері ісі бірнеше сот процесінен және апелляциядан тұрды, олар Коннектикут, Массачусетс штаттарында және тіпті Лондон, Англиядағы Лордтар Комиссиясының алдында қарастырылды. Майор Мейсонның бірнеше ұрпағы, тайпаны қадағалаушылар рөлінде, Могеган жерін қорғау барысында банкротқа ұшырап, тіпті Англияда қайтыс болды. Норвичте өткен он екі жылында Джон Мейсон тоғыз жыл бойы вице-губернатор (1660-1669 жылдар) қызметін атқарды және Коннектикут жарғысын жазуға көмектесті. Губернатор Джон Уинтроп кіші Чарльз II патшадан Жарғыны бекіту үшін Англияға барып тұрғанда, ол 1661 жылдан 1663 жылға дейін әрекеттегі губернатор болды. Джон Мейсон Коннектикут штатында өткізген үш жарым онжылдықта азаматтық және әскери мәселелерде ең сенімді адамдардың бірі болды. Өмірінің соңғы жылдарында колонияның ресми жазбаларында ол жай ғана "майор" деп аталатын, аты мен тегі көрсетілмейтін.

Кейінгі өмір және өлім

1670 жылдың жазында Мейсон Роджер Уильямс пен Коннектикут үкіметі арасындағы Род-Айленд пен Коннектикут арасындағы шекаралық дауды реттеуде делдалдық қызмет атқарды. 1669 жылы қарттығы мен денсаулығының нашарлауын айтып, ол құрметті кеңесші лауазымына зейнеткерлікке шықты, бірақ өмірінің соңғы жылдарында рак ауруынан қатты қиналды, сол кезде бұл ауру "көрнеуіш" деп аталатын. Ол 1672 жылдың 30 қаңтарында рак ауруының асқынуынан қайтыс болды. Ол Коннектикут штатының Норвичтаун қаласын құрған басқа негізін қалаушылармен бірге Пост Гейджер зиратына, ескерткішсіз жерленген.

Отбасы

Джон Мейсон 1634 жылы Дорчестерде аты белгісіз бірінші әйеліне үйленді; ол 1638 жылдың көктемінде Виндзорда қайтыс болды. Олардың Израиль есімді қызы болды, ол 1635 жылдың қысында Виндзорда дүниеге келді; ол 17 маусымда 1657 жылы Виндзорда Джон Бисселлге тұрмысқа шықты. Олардың тоғыз баласы болды. Ол 1693 жылы қайтыс болды, ал оның қайтыс болғаны белгісіз. Мейсон 1639 жылдың шілдесінде Массачусетс штатының Хингхэм қаласында Энн Пекке үйленді. Анна 1619 жылдың 16 қарашасында Англияның Норфолк графтығындағы Хингхэм қаласында дүниеге келді және 1671 жылы Коннектикут штатының Норвич қаласында қайтыс болды. Ол - дін қызметкері Роберт Пектың қызы, ол 1580 жылы Англияның Саффолк графтығындағы Бекклс қаласында дүниеге келген. Пек талантты және ықпалды дін қызметкері және пуритан болды, ол архиепископ Лаудтың қысымынан кейін Англияның Норфолк графтығындағы Хингхэмдегі шіркеуінен қашып кетті. Мэтью Грант "Капитан Мейсенді" өзінің тізіміне "бұрынғы жазбаларда тіркелмеген, бірақ осында туған балалары бар" деп енгізді және оған Виндзорда туған төрт баласы бар екенін айтты. Олардың ішінде оның бірінші әйелінен туған қызы Исраил, содан кейін Прискила (1641 ж.т.), Самуил (1644 ж.т.), және Джон (1646 ж.т.) екінші әйелі Аннадан. Коннектикут штатының Сейбрук қаласында Рейчел (1648 ж.т.), Энн (1650 ж.т.) және Даниял (1652 ж.т.) дүниеге келді; ал 1654 жылы Коннектикут штатының Стонингтон қаласында Элизабет туды. Мейсонның ұлдары Сэмюэл, Джон және Даниял да әскери офицерлер және көрнекті мемлекеттік қызметкерлер болды. Көптеген кейінгі ұрпақтары Америкада әскери офицерлер, дәрігерлер, заңгерлер және дін қызметкерлері болып қызмет етті.

Мүліктік

1634 жылдың 10 ақпанында «Капитан Мейсон» Дорчестерде жер алды. Ол 73-ші учаскедегі Непонсет маңындағы шалғынды жерді белгіледі. 1640 жылдың 28 ақпанында Виндзор жер тізімінде Джон Мейсон жеті учаскеге ие болды, оның алтауы оған берілді: «үйімен және оған қосымшаларымен»; «Палисадода, үйі тұрған жерде және жапсарлас батпақты жер»; «Ақтөбедің солтүстік жағындағы алғашқы шалғын, шалғын және батпақты жерге қосымша»; «солтүстік-батыс даласындағы құрғақ жер» «жағалауында қосымша жермен»; «Ұлы өзеннен бері, ені жиырма алты таяқ немесе одан кем, және сол ені батыс батпақтың шығыс жағына дейін созылады, онда ені он алты таяққа дейін тарылып, үш мильге дейін созылады»; «Тасты төбенің жанындағы жер»; және «Томас Дьюимен (Дьюи) жасалған алмасу шарты бойынша Ұлы өзеннің шығыс жағында, ені он сегіз таяқ немесе одан кем, ұзындығы үш миль». 1641 жылдың 5 қаңтарында Коннектикут соты «Капитан Мейсонға және оның мұрагерлеріне Пекотт аймағында жер берілсін, сондай-ақ сол жердегі үндістерді жеңген кезде оған қызмет еткен сарбаздарға 500 акр жер берілсін» деп шешім шығарды. 1644 жылдың 12 шілдесінде Виндзорлық Джон Мейсон Уильям Хосфордқа батпақты жермен бірге шағын шалғынды жерді сатты. 1651 жылдың 11 қыркүйегінде «Чиппахауг деп аталатын арал, Мистик шығанағында орналасқан, Капитан Джон Мейсонға берілді, сондай-ақ Мистик маңындағы құрғақ жер мен шалғын, ол қалай таңдаса, сонда берілді». Осыдан кейін бұл арал Мейсон аралы деп аталды, ол Коннектикут штатының Стонингтон қаласында Мистик өзенінің сағасында орналасқан. Ол 1651 жылдан 1913 жылға дейін Мейсон отбасының меншігінде болды. 1660 жылдың 14 наурызында «Ункас пен Уэква майор Мейсонға берген жерлерге қатысты юрисдикциялық билігін осы Колонияға қайтарды. Дегенмен, сот бұл жерлерді шаруашылықтарға немесе плантацияларға бөлуді майор Мейсонның қолына жүктеді. Сондай-ақ, майор Мейсонның келісімімен, Ункас пен Уэква және олардың үндістері мен мұрагерлеріне, соттың қажет деп тапқан жағдайда, осы жерден әрқашан жеткілікті егістік жері беріледі. Ал майор өзіне шаруашылық құруға жеткілікті жерді сақтап алады». 1663 жылдың 14 мамырында сот «біздің құрметті вице-губернаторымыз майорға, ол таңдаған жерде ферма үшін жер берілуіне рұқсат берді, егер ол бұрыннан құрылған плантацияға немесе болашақта құрылатын плантацияға зиян келтірмесе, онда ондағы шалғын жері он таяқтан аспауы керек». 1664 жылдың 13 қазанында «Майор Сотқа өзінің бұрынғы грантын Норвич маңындағы Помакук деп аталатын жердегі фермаға беруді ұсынды, Сот оған бұрынғы грантын сол жерде, Сот бергендей шарттарда алуға рұқсат берді». 1668 жылдың 20 мамырында «Майор осы Соттан өзіне шамамен 15 мың гектар жерді ферма ретінде беруін сұрады, оның ұлдарының бірі үшін, оның тілегі осымен қабылданды (егер шалғын жері он таяқтан аспаса), және лейтенант Грисвольд пен прапорщик Трейси оған Jer[emiah] Адамсқа берілген жерге жақын жерде ыңғайлы жерді белгілеуге шақырылды, бұл майордың таңдаған жері, жердің аты Uncupsitt, егер ол плантацияға немесе бұрынғы грантқа зиян келтірмесе». 1672 жылдың 9 мамырында «Прапорщик Трейси сержант Томас Лефингвеллмен бірге майор мен Хоукинс мырзаға олардың жер гранттарын гранттарына сәйкес бөлуге тағайындалды».