Сальвадор Ховельянос: Парагвай саяхатшысы және президенті

Кіріспе

Парагвай саясаткері Сальвадор Сильвестр дель Росарио Жовелланос Гуанес (31 желтоқсан 1833 – 11 ақпан 1881) – парагвайлық саясаткер. 1871 жылы вице-президент, ал 1871 жылдың 18 желтоқсанынан 1874 жылдың 25 қарашасына дейін президент қызметін атқарды. Президент ретіндегі басты мәселесі – Бразилия, Аргентина және Уругваймен болған Парагвай соғысындағы жеңілістен кейін Парагвайдың жайлап қалпына келуі болды. 1881 жылдың 11 ақпанында Буэнос-Айресте қайтыс болды. 1833 жылдың 31 желтоқсанында Асунсьонда дүниеге келген. Ол Карлос Антонио Лопес билігінде отбасымен елден шығып, Буэнос-Айреске қоныстанғанда әлі жас болды, онда ол өз отбасын құрды.

Қасымшылық саясаты

Жовелланос 1858 жылғы 28 желтоқсанда жер аударылған парагвайлық қауымдастығының негіс қалаушыларының бірі болды. Парагвай соғысы басталғаннан кейін, 1865 жылғы 24 сәуірде ол Аргентина үкіметіне Лопестің қарсыластары мен эмигранттардан парагвайлық легион құруға рұқсат беру туралы өтініш жолдады. Ол Отониэль Пеньямен бірге осы идеяның ерте жақтастарының бірі болды және 1865 жылғы 18 қаңтарда өткен басқару комитетінің мәжілісіне қатысты.

Парагвайға қайта оралу

1869 жылдың қаңтар айының ортасында, Ассунсьон қаласын одақтас әскерлер басып алғаннан кейін бірнеше апта өткен соң, Жовелланос басқа жер аударылғандармен бірге туған жеріне қайтты. Хуан Баутиста Гилл, Хосе Сегундо Декод, Хуан Антонио Джара, Карлос Лоизага, Бениньо Феррейра, Кайо Милтос және одақтастардан уақытша үкімет құруды сұраған петицияға қол қойған басқалар олармен бірге болды. 1870 жылдың 25 наурызында ол Факундо Мачаин басқарған Gran Club del Pueblo (Колорадо партиясының алға басушысы) ұйымына қосылды. 1870 жылдың 3 шілдесінде өткен Ұлттық Ассамблея сайлауында ол 302 дауыспен Кафедралды округтен сайланды. Жовелланос 1870 жылғы Конституцияны және Сайлау заңын жазған комиссия мүшесі болды. 1870 жылдың маусымынан қараша айына дейін Парагвайдың қаржы министрі қызметін атқарды.

Төрағалық

1871 жылы 7 қаңтарда вице-президент Кайо Мильтостың сары қызбадан қайтыс болғаннан кейін Ұлттық Ассамблея Жовелланосты вице-президент лауазымына сайлады. 1871 жылы ол соғыс және теңіз күштері, сондай-ақ ішкі істер министрі қызметін атқарды. Президент Сирило Антонио Ривароланың отставкасынан кейін, Ривароланың құлдырауына байланысты туған саяси дағдарыс кезінде ол президент лауазымын иеленді. Ривароланы орнынан алуды Хуан Баутиста Гилл, бразилиялықтармен бірлесіп ұйымдастырды, олар Гиллді президенттікке орналастыруды қалаған. Бірақ, Жовелланосты қызметтен шеттетуге үлкермес бұрын, Гилл генерал Бениньо Феррейраның бұйрығымен тұтқындалып, елден қуылды. Жовелланос президенттік кезінде генерал Феррейра биліктің артындағы күш болып қала берді. Оның үкіметтігі кезінде 1872 жылдың 9 қаңтарында Бразилия Империясымен Лоизага – Котэгипе бейбітшілік және шекара шартына қол қойылды. Осы шарт бойынша Парагвай Апа өзенінің солтүстігіндегі аумақтардан және Амамбай аймағынан бас тартты. Уругваймен де бейбітшілік шарты жасалды, бірақ Аргентинамен қарым-қатынас кері күйінде қалды. Құрылысы қираған елді қайта жаңғырту үшін Ұлыбританиядан 1871 жылғы қарыздан да ауыр шарттармен 2 миллион фунт стерлингтік жаңа несие алынды. Бұл қаржының көп бөлігі саясаткерлер тарапынан ұрланып, теріс пайдаланылды. Бұл қарыз тек 1961 жылы толық өтелді. Жовелланос мемлекеттік басқаруды қайта ұйымдастыруға тырысты. Оның үкіметі Асунсьон қаласының бірнеше көшелерін жөндеді, Халықтық білім беру кеңесін, Иммиграция басқармасын және Экономикалық басқару кеңестерін құрды. Полиция және ішкі кіріс қызметтері қайта құрылды. Асунсьонда алғашқы трамвай желісі салынды. Ол порттан басталып, Colòn және Independencia Nacional, Palma және Libertad көшелері (қазір Eligio Ayala көшесі) арқылы өтіп, Орталық теміржол стансасына жетті. Жовелланос көптеген төңкеріс әрекеттеріне тап болды және ақыры 1874 жылы ұлтшыл генерал Бернардино Кабальеро бастаған көтеріліс салдарынан биліктен қуылды. Президенттік лауазымнан кеткеннен кейін ол Буэнос-Айреске жер аударылды, онда қайтыс болды.

After the death from yellow fever of Vice President Cayo Miltos on January 7, 1871, National Assembly elected Jovellanos to the post of Vice President. During 1871 he also served as Minister of War and Navy and Interior Minister. Following the resignation of President Cirilo Antonio Rivarola he assumed the post of President during the political upheaval that surrounded the fall of Rivarola. The removal of Rivarola was organized by Juan Bautista Gill in cooperation with Brazilians who wanted to place Gill in Presidency. However, before he could remove the Jovellanos, Gill was arrested on the orders of general Benigno Ferreira and deported from the country. During Jovellanos Presidency General Ferreira remained the power behind the throne. During his government the Loizaga – Cotegipe Treaty of Peace and Borders with Empire of Brazil was signed on January 9, 1872. With this treaty Paraguay gave up territories north of Apa River and Amambai territory. Peace treaty with Uruguay was signed as well, but relations with Argentine reminded tense. To rebuild the devastated country, a new loan of 2,000,000 pounds was secured from Great Britain on harsher terms than the 1871 loan. Much of this money was stolen and misused by politicians. This debt was repaid only in 1961. Jovellanos sought to reorganize the public administration. His government paved some streets of Asuncion; created the Council of Public Education, Immigration office and the Economic and Management Boards. Police and internal revenue services were reorganized. The first tram line was built in Asuncion. It started at the port, went down the street until Colòn Street and Independencia Nacional, Palma and Libertad Street, now called Eligio Ayala, and reached its endpoint at the Central railway station. Jovellanos was faced with many coup attempts and finally was forced from power after a rebellion started in 1874 under nationalist General Bernardino Caballero. After leaving the post of President he left for exile in Buenos Aires where he died.