Рафаэль Франко: Парагвай президенті (1936-1937), әскери саясаткер, Ұлттық революциялық партияның негізін қалаушы. Биографиясы, саяси жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Парагвай президенті 1936-1937 жылдар аралығында. Рафаэль де ла Круз Франко Охеда (22 қазан 1896 – 16 қыркүйек 1973) – парагвайлық әскери шенеунік, саясаткер және мемлекет қайраткері, ақпан революциясынан кейін Парагвай президенті болып, 1936 жылдың 20 ақпанынан 1937 жылдың 13 тамызына дейін қызмет етті. Ол Ұлттық революциялық партияның (1951 жылдан бастап Революциялық фебрериста партиясы) тарихи көшбасшысы және негізін қалаушысы болды.
President of Paraguay from 1936 to 1937
Rafael de la Cruz Franco Ojeda (October 22, 1896 – September 16, 1973) was a Paraguayan military officer, politician and statesman who served as President of Paraguay after the February Revolution, from February 20, 1936 to August 13, 1937. He was the historical leader and founder of the National Revolutionary Party (Revolutionary Febrerista Party since 1951).
Ерте өмір және білім
Франко 1896 жылдың 22 қазанында Асунсьонда дүниеге келді. Соғыс аяқталғаннан кейін Франко Екінші корпустың қолбасшысы ретінде Жеңіс шеруіне қатысты, онда Асунсьон халқы оны көшеде ықыласпен қарсы алды. 1933 жылы ол полковник шеніне көтерілді; оның бастамасымен Марискаль Лопес және Фалькон бекіністері салынды. Ал полковник Франко Парагвайға уақытша президент ретінде оралды. Соғыс және Әскери-теңіз күштері министрі: Хуан Стефанич және полковник Аристид Ривас Ортелладо.
Franco was born in Asunción on October 22, 1896, At the end of the war, Franco participated in the Victory Parade as commander of the Second Corps, where the Asunción crowd received him in the streets with acclamation. In 1933, he was promoted to the rank of colonel; on his initiative, Fort Mariscal López and Fort Falcón were built. and Colonel Franco returned to Paraguay as interim president. Minister of War and Navy: Juan Stefanich and Col. Arístides Rivas Ortellado
Оның денсаулығы 70 жасқа келген соң нашарлай бастады. Өмірінің соңғы жылдарында ол Эррера көшелерінде орналасқан, бастапқыда гараж болған шағын бөлмеде тұрды. Ол сонда кейде Авенюдегі кафеге дейін серуендеп баратын. Ол онда ескі достарымен және әріптестерімен кездесіп, саясат, әскери және қоғамдық мәселелер туралы әңгімелесетін. 1973 жылдың қыркүйегінде Франко денсаулығының нашарлауына байланысты Америка ауруханасына түсті және одан тірі шықпады. Оны 30 жылдан астам уақыт бойы антагонизмде болған полковник Артуро Брей бақылап келді. Полковник Рафаэль Франко 1973 жылдың 16 қыркүйегінде қайтыс болды. Артуро Брей ең ірі гүл шоғын жіберді. Онда: «Ұлы отаншылға» деп жазылған еді.
His health had been deteriorating in his late 70s. In the last years of his life, he lived in a small room that was originally a garage located in the streets of Herrera. From there, he sometimes walked to a cafe that was located on the Avenue. There he met with old friends and comrades with whom he talked of politics and on military and social issues. In September 1973, Franco entered the Hospital Americano because of his serious condition and did not come out alive. He was visited by Colonel Arturo Bray, with whom he maintained an enmity over 30 years. Colonel Rafael Franco died on September 16, 1973. One of the largest flower wreaths were sent by Arturo Bray. The inscription read: "To a great patriot."