Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парагвайлық заңгер және саясаткер
Paraguayan lawyer and politician
Хуан Мануэль Фрутос (12 маусым 1879 – 15 сәуір 1960) – парагвайлық заңгер және саясаткер. 1948 жылдың 3 маусымынан 1948 жылдың 15 тамызына дейін Парагвайдың 36-шы президенті міндетін атқарды. Жоғарғы Сот Төрағасы қызметін атқарып, Хигинио Моринигоның отставкасына байланысты Парагвайдың Уақытша президенті болды. 1879 жылдың 12 маусымында Асунсьон қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Хосе Долорес Фрутос және Джулиана Эскура, Парагвайдың бұрынғы президенті полковник Хуан Антонио Эскураның қарындасы.
Juan Manuel Frutos (June 12, 1879 – April 15, 1960) was a Paraguayan lawyer and politician. He served as the 36th President of Paraguay on a provisional basis, from June 3, 1948, to August 15, 1948. Holding the position of President of the Supreme Court of Justice, he assumed as Provisional President of Paraguay after the resignation of Higinio Morinigo. He was born in Asunción on June 12, 1879. His parents were José Dolores Frutos and Juliana Escurra, sister of the Colonel Juan Antonio Escurra (ex president of Paraguay).
Өмір жолы
Саясатқа өте жас кезінен бастап қатысып, сол кездегі көптеген саяси көтерілістерге қатысты. Ол сонымен қатар үміткер атанған сот мансабын дамытты, бұл оны кейін заң шығарушы биліктің президенті болуға жеткізді. 1895 жылы елорданың Ұлттық мектебіне түсті. Бұл оқу орнында Клето Ромеро сияқты көрнекті ұстаздардан білім алды, ол сонымен қатар мектеп директоры болды. Оның азаматтық білім және философия пәнінің мұғалімі Эметерио Гонсалес болды, ал басқа ұстаздары: Мануэль Домингуэз, Мануэль Фернандес Санчес, Хорхе Лопес Морейра, Блас Гарай, Мануэль Франко және риторика мен әдебиет пәнінің мұғалімі Мануэль Гондра болды. Хуан Мануэль Фрутос үш рет үйленді және барлығы он алты баласы болды, олардың ішінде музыкант Хуан Мануэль Фрутос Пане және саясаткер Хуан Мануэль Фрутос Флеитас есімді ұлдары бар.
He started in politics since very young age; he participated in many politic riots in the time. He also developed a promising judicial career, which led him to be president of the Legislative Power later. In 1895 he got in the National School of the Capital. In this institution he studied with great teachers such as Cleto Romero, who was also the Principal. His teacher of civic education and philosophy was Emeterio González, other teachers he had were: Manuel Domínguez, Manuel Fernández Sánchez, Jorge López Moreira, Blas Garay, Manuel Franco and the teacher of rhetoric and literature, Manuel Gondra. Juan Manuel Frutos was married three times, and had sixteen children in total, among them the musician Juan Manuel Frutos Pane and the politician Juan Manuel Frutos Fleitas.
Зерттеулер
Ол 1901 жылғы 1 наурызда орта мектепті бітірді. 1903 жылы Асунсьон қаласындағы Ұлттық университетке заң және әлеуметтік ғылымдарды оқуға түсті. 1912 жылы доктор ғылымын қорғады; оның диссертациясы «Мүліктің иелігінде ұстап қалуға тыйым салу» тақырыбына арналған. Оқумен қатар ол Қоғамдық жұмыстар комиссиясының хатшысы, Ұлттық мектептегі тәлімгер-мұғалім, азаматтық істер жөніндегі қаржылық агент болып жұмыс істеді. Осы жылы ол Ұлттық гвардияның 7-ші батальонының құрылуын ұйымдастырды, кейіннен оның командирі болды. Жастық шағында оның қызмет етуге деген беделді шақыруы және кейіннен оны ерекшелендіретін мінсіз мінез-құлқы байқалды. Ол бірнеше газеттің редакторы болды және саясат туралы жазды. Бір кезде Аргентинаның Корриентес қаласына жер аударылды, онда ол «¡Luchad!» (Күрес!) газетіне материалдар жазды. Ол «General Caballero», «El Sufragio» (Сайлау құқығы), «El Colegiado» (Коллегия мүшесі) газеттерінде журналист ретінде жұмыс істеді, бұл оған бірнеше рет жазалау шаралары қолданылып, бірнеше рет түрмеге қамалуына әкелді. Ол 1960 жылғы 15 сәуірде Асунсьонда қайтыс болды.
He graduated from high school on March 1, 1901. He went to study Law and Social Sciences in the National University of Asunción in 1903. He graduated with a Doctor degree in 1912; his thesis was about “The prohibition of retaining property”. Parallel to his studies he was secretary of the Commission of Public Work, guide teacher in the National School of the Capital, Fiscal Agent in civil matters. The year of this graduation he organized the 7th battalion of the National Guard, from which he became Commander later. In his youth can be seen an unquestionable calling of service and a flawless behavior that later would make him outstand. He directed several newspapers and wrote about politics. For a time, he was exiled to Corrientes, Argentina, from where he wrote for “¡Luchad!” (Fight?!). He worked as a journalist for “General Caballero”, “El Sufragio” (The Suffrage), “El Colegiado” (The Scholar), which led him to suffer several repercussions and even being sent to prison in several occasions. He died in Asunción, on April 15, 1960.
Оның үкіметі
Заң шығарушы Ассамблея жиналып, президент Хигинио Моринигоның құлатылуынан кейін, оның қару-жарақ көмегімен өкілеттігін ұзартпақ деген күдік болғандықтан Хуан Мануэльді оның мұрагері етіп тағайындады. Хуан Мануэль 1948 жылдың 3 маусымында президенттікке кірісіп, 15 тамызға дейін қызмет етті, содан кейін оны Наталисио Гонсалесқа тапсырды. Оның үкіметі екі ай он екі күнге созылды. Өкіметтік қызметі кезінде ол 16 тамызды «Парагвай балалар күні» деп жариялады, бұл идея сол кезде Президенттік аппаратының ақпарат директоры болған профессор Андрес Агирреге тиесілі болды. 1948 жылдың 13 тамызында Әділет және Еңбек министрлігі құрылды. Оның басқару кезеңіндегі маңызды мәселелердің қатарында «Интеллектуалдық меншік заңнамалық режимі» және «Ұлттық мәдениет институтының» құрылуы болды. Сонымен қатар, «электр энергиясы мен теміржол қызметін ұлттықтандыру» және философ, профессор Энрике Молинаға «Ұлттық Еңбек ордені» табысталды деген жарлықтар да ерекше атауға лайық.
The Legislative Assembly gathered and appointed Juan Manuel as successor of President Higinio Morínigo, after his government was overthrown because there was speculation that he might want to prolong his term of office with the support of arms. Juan Manuel assumed the presidency on June 3, 1948, and held the position until August 15, 1948, when he gave it to Natalicio González. His government lasted two months and twelve days. During his government he declared August 16 “Day of the Paraguayan Children”, something that was proposed for Professor Andrés Aguirre, who was Director of Information for the Presidency in that moment. On August 13, 1948, the Ministry of Justice and Work was created. Other matters of importance during his period of time were the “Legal Regimen of Intellectual Property” and the creation of the “National Culture Institute”. Other decrees worth mentioning are the “nationalization of the electric power and train services” and one by which is given the “National Order to the Merit” to philosopher and professor, Enrique Molina.
Хуан Мануэль Фрутостың сөздері
Мен рухтарды бағындыруға, заңды құрметтеуге және парагвайлық отбасының құлпыруына бар күшімді саламын. Хуан Мануэль Фрутос "қарай а ло йам" (ескі заманғы нағыз азамат) сияқты билік жүргізгені айтылды, осындай президент елде қайтадан көрінбейтін болады.
“I will make my best effort to accomplish the pacification of the spirits, the respect of the law and the wellbeing of the Paraguayan family”. It was said that Juan Manuel Frutos governed like a “karai a lo yma” (an old fashion true gentleman), a president like it would never be seen again in the country.
Саяси мансап
Ол жас кезінен бастап саясатқа белсенді қатысып, өмірінде көптеген тәртіпсіздіктерге қатысқан. Ол Республикалық Ұлттық партияға (АНР) мүше болды және Жоғарғы сот төрағасы қызметін атқарды. 1906 жылдың 30 сәуірінде ол Тәуелсіз жастар лигасының құрылу актісіне қол қойды. 1909 жылы Лаурелес көтерілісіне полковник Эскураның адъютанты ретінде қатысты. Педро П. Пеньяның қысқа мерзімді үкімет кезінде ол науқандағы азаматтық және әскери делегат болып тағайындалды. Ол партиясының делегаты болды және 1923 жылы О’Лири және доктор Рамиреспен бірге АНР-де білімін аяқтады. 1947 жылы азаматтық қорғаныс комитетінің құрамына кірді. 1917 жылдың 28 сәуірінде ол атқарушы билікке барлық хабеас корпус істерінің көшірмесін жасауды және Жоғарғы соттың бұл мәселе бойынша шешімдеріне бағынбауды талап ететін жобаны ұсынды. 1930 жылдың 19 маусымында ол азаматтық кодекстегі «қайта сату шарты» рұқсат ететін бапты жоюға бағытталған бастаманы ұсынды, себебі ол бұл шарт ең нашар экономикалық жағдайдағы топтардың жеке меншігіне зиян келтіреді деп санады. Ол сонымен қатар Конституцияның бірнеше баптарын өзгертуді және жаңаларын енгізуді сұрады. 1947 жылдың 12 шілдесінде Хуан Леон Мальоркиннің қайтысынан кейін ол Жоғарғы сот төрағасы болып тағайындалды. 1949 жылдың 2 мамырында ол Бірінші сот конгресін ұйымдастырды, ал 1956 жылы екіншісін ұйымдастырды. 1949 жылдың қараша айында Фрутос Қызыл партияның өкілдік комиссиясының өтініші бойынша соттан кетіп қалды, олар оны өз үйінде кетуге шақырып алған. Ол осы өтінішті қабылдамады, бірақ олар оны лауазымынан алуға қол жеткізді, бірақ ол бұл жағдайдың заңсыз екенін көрсететін мәлімдеме жасады.
He was a very active man in politics since very young, he participated in many riots in his time. He belonged to the Republican National Party (ANR) and was president of the Supreme Court. On April 30, 1906, he subscribed the act from the foundation of the League of the Independent Youth. He participated in the rebellion of Laureles in 1909, as adjutant of Colonel Escurra. During the short government of Pedro P. Peña he was appointed civilian and military delegate of the campaign. He was delegate for his party and in 1923 he completed his studies in the ANR, along with O’Leary and Dr. Ramírez. In 1947 he was member of the committee of civil defense. On April 28, 1917, he presented a project in which he required the Executive Power to do a copy of all the records of habeas corpus that were presented and the insubordinations to the dispositions of the Supreme Court in this matter. On June 19, 1930, he presented an initiative that tended to the abolition of the article in the Civil Code that allowed the “pact of resale” because he said it caused harm to the private property of the weakest economical classes. He also asked the modification of several other articles in the Constitution and the introduction of some others. On July 12, 1947, he was appointed as President of the Supreme Court of Justice after the death of Juan León Mallorquín. On May 2, 1949, he promoted the First Judicial Congress; on 1956 he promoted the second one. In November 1949 Frutos resigned to the Court, after a representative commission of the Red Party asked him to do it in his own home. He denied the request, but they still managed to take him out of the position, not without him arranging an affidavit expressing the illegal situation.