Кіріспе
Джейс Клейтон, сонымен қатар DJ /rupture ретінде танымал, Нью-Йорк қаласында тұратын американдық ди-джей, жазушы және салааралық суретші. Музыкалық қызметінен бөлек, Клейтон өз сайтында – "mudd up!" – музыкалық және музыка емес жазбалары арқылы блог ретінде танылды. Оның "Uproot: Travels in 21st Century Music and Digital Culture" атты кітабы 2016 жылы жарық көрді.
Өмір және мансап
Клейтон жасөспірім шағын Массачусетс штатының Солтүстік Андовер қаласында өткізді. 1990 жылдардың ортасында Клейтон "Бостонның ең белсенді және көрнекті эксперименталды электронды өнер / музыка / DJ ұжымдық" ретінде сипатталған Toneburst мүшесі болды. Клейтон Гарвард университетінің "Б" балдығымен бітірген. А. ағылшын тілінде. 2001 жылы Клейтон (DJ /rupture атауымен) Gold Teeth Thief-ті бастапқыда интернет арқылы жүктеу ретінде шығарды. Микстейп 68 минуттағы 43 тректен тұрады, оның ішінде брейккор, рагга және араб халық музыкасы бар. Ол 2001 жылы The Wire журналының "Жылдың 50 рекордтарының" бірі деп аталды. Тректі 2002 жылы Violent Turd лейблі шығарды. AllMusic сайтындағы Gold Teeth Thief бағдарламасын қарап, Джошуа Глейзер: "Gold Teeth Thief - бұл өте шулы және агрессивті топ, бірақ ямайкалық вокал мен хип-хоптың үзік-төсігі оның дыбыстық күйін жояды, тіпті ең қарама-қайшы жағдайда да оны дәмді етеді". 2005 жылы Клейтоннан "электрондық музыкаға деген көзқарасыма әсер еткен 10 суретші туралы" жазуды сұрады және ол: Эдгард Варезе, Ханатараши, Кинг Табби, Пере Убу, Стили & Клеви, Грегори Уайтхед, Тимбаланд, Манни Фреш, ДЖ Скад және Уайли. 2007 жылдың 6 маусымынан 2013 жылдың 27 ақпанына дейін DJ /rupture аптасына 1 сағат "Mudd Up!" радио бағдарламасын өткізді. WFMU-де хабарланады. 2010 жылы Клейтон өнер мен технология арасындағы интерфейске мамандандырылған өнер зерттеу ұйымы Eyebeam-те резидент болды. 2012 жылы Клейтон суретшілерге арналған қазіргі заманғы өнер гранттары қоры сыйлығын алды. Бұл грант Клейтонға "Суфи плагиндерін" әзірлеуге мүмкіндік берді, ол "батыс емес дыбыс және баламалы интерфейстер туралы түсініктерге негізделген өнер ретінде музыка бағдарламалық жасақтамасының тегін жиынтығы" деп сипаттады. "Спин" журналында Филип Шерберн суфилік плагиндерді "Мен көрдім, сонымен қатар өнер деп санайтын санариптік құралдардың бірі" деп сипаттады. 2013 жылы Клейтон өзінің Gbadu және Moirai Index жобасын әзірлеу үшін Creative Capital сыйлығын алды, оны Клейтон "төрт вокалист пен қор нарығы үшін орындаушылық шығарма" деп сипаттады. Клейтон 2013 жылы Бард колледжінің МФА бағдарламасының музыка / дыбыс факультетіне қосылды. 2013 жылдың 26 наурызында New Amsterdam Records компаниясы Клейтонның The Julius Eastman Memory Depot атты альбомын шығарды. Альбомға композитор Джулиус Истменнің шығармаларын, Дэвид Френд пен Эмили Манцоның "Evil Nigger" және "Gay Guerilla" шығармаларын қосады, олар Клейтонмен өңделген және қайта ұйымдастырылған. Альбомның соңғы тректері - "Америкалық Истменді қолдаушылар қоғамынан кері шақыру" деп аталатын Истманға арналған құрмет. Бұл "Истменді қолдаушылар соншалықты көп болғандықтан, робот шақыру арқылы кері бұрылатын әлемді" ойландырады. 2016 жылы Клейтон "Uproot: Travels in 21st Century Music and Digital Culture" атты еңбегін жариялады. Автор оны "Мырза MP3 және Мисс Интернет жасаған әлемге арналған пайдаланушы нұсқаулығы" деп сипаттады. The Guardian газетінде кітапты қарап шыққан Сукхдев Санду оны "саяхаттық жазба" деп сипаттады, ол Мексиканың солтүстік-шығысындағы Монтеррейдің музыкасын қамтиды, "эмо балаларының және реггетон жанкүйерлерінің Гарри Поттер туралы фильмді артына проекциялаған ди-джей ойнаған ыстық тайпалық гуарачероны тыңдауға бара жатқанда". Клейтон Мароккодағы берберлердің музыка мәдениетіне назар аударады, олар Auto Tune-ті көрнекті түрде қолданады және "Магриб елдерінде Уитни Хьюстон стиліне тән мелизманың танымалдылығын қарастырады". Санду былай деп жазады: "Клейтон жазылған музыканы оңай экспортталатын және көшірілетін дерек пакеттеріне сығу өнері туралы транскодтау және сығыстыру сияқты әдістер туралы сөйлейтін кезде ол босқындар мен көшіп келушілердің саяхаттары туралы сөйлесе алады. Клейтон, көптеген клубқа барушылар сияқты, музыканы мутация мен бейімделу аймағы ретінде, жаңа ырғақтарды әсерлі жұқпалы ретінде, би билеу алаңын қоғамдастықты нығайту және қайта анықтау орны ретінде қабылдайды ".
Жеке өмір
Клейтон Росио Сальседаға үйленген, ол сәнгер. Олар 2006 жылы Нью-Йорк қаласына қоныстанғанға дейін Мадрид пен Барселонада тұрған.