Кіріспе
Хуан Наталисио Гонсалес Паредес (8 қыркүйек 1897 – 6 желтоқсан 1966) – парагвайлық саясаткер және ақын, 1948 жылдың 15 тамызынан 1949 жылдың 30 қаңтарына дейін Парагвай президенті қызметін атқарған.
Ерте өмір
Наталисио Гонсалес Гуайра департаментіндегі Вильяррикада дүниеге келді. Ата-анасынан айырылғаннан кейін, 1912 жылы жоғары білімін аяқтау үшін Парагвайдың астанасы Асунсьонға көшті. Ол 1915 жылы Colegio Nacional de Asunción (Асунсьонның Ұлттық колледжі) -н бітіріп, Universidad Nacional de Asunción (Асунсьонның Ұлттық университеті) -де медицина оқымақшы болды. Бірақ сол жылы үкімет UNA-ның медицина факультетін жапты. Осы уақытта Наталисио журналист және жазушы ретінде мансабын дамыта бастады және Колорадо партиясына қосылды. Ол енді ресми білім алмады, бірақ өте қатаң өзін-өзі оқыту арқылы жоғары интеллектуалды деңгейге жетті. 1928 жылы Парагвайдың белгілі қоғамдық қайраткері Лидия Фрутосқа үйленді. Лидия әдемілігімен және шетелдегі білім беру мекемелерін бітіргендіктен жоғары интеллектуалды деңгейімен танымал болды.
Саясатшы және жазушы
Наталисио Колорадо партиясының белгілі зиялыларымен байланыста болды. Хуан О’Лири, Фульгенсио Р. Морено және Антолин Ирала сияқты тұлғалармен араласуы партияның ұйымдастыру және үгіт-насихат машиналарын құруда оның беделін арттырды. Көп ұзамай ол «Патрия», «Колорадо» және «Эль Паис» сияқты Колорадо партиясына жақын газеттердің бас жазушысы болды. Осы кезеңде ол өлеңдер, саяси талдамалар және тарихи зерттемелер жинақтарын жариялады. 1920 жылы Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласына көшіп, ірі баспа компаниясында жұмыс істеді. Бұл қызметінің арқасында Оңтүстік Американы аралап, түрлі елдерден келген саясаткерлермен, жазушылармен және зиялылармен танысты. 1923 жылы парагвайлік баспаханада жұмыс істеу үшін Парижге кетті. Еуропада екі жылдан кейін, 1924 жылдың соңында Парагвайға оралды. Асунсьонға қайтқаннан кейін Колорадо партиясының қызметіне белсенді түрде қатысты. Партия ұйымында жоғары лауазымдарға ие болды және 1926 жылы биліктегі либералдармен жаңа сайлау заңы бойынша келіссөздер жүргізген партияның жетекші мүшелерінің біріне айналды. Алайда, либералдық үкіметпен келіссөздер Колорадо партиясының ішіндегі жікке себеп болды. «Байкотттаушылар» үкіметке қарсы халықтың наразылығын күшейту және зорлықсыз төңкеріс жасау мақсатында сайлауға қатыспауды жақтады. Ал «Қатысушылар» үкіметтің саяси келісімге келу шақыруларын қолдады. Наталисио «қатысушылардың» маңызды және ең белсенді көшбасшыларының бірі болды. Нәтижесінде, 1927 жылы жаңа сайлау заңы қабылданды және сол жылдың басында өткен парламенттік сайлауда алғаш рет қолданылды. «Қатысушы» Колорадо партиясы депутаттар палатасы мен сенатта бірнеше мандат жеңіп алып, азшылық фракциясын құрды. Колорадо сенаторларының көпшілігі бұрынғы министрлер мен өткен Колорадо үкіметтері кезіндегі зиялы көшбасшылар болды, ал депутаттардың құрамында жаңа, жас тұлғалар – негізінен мұғалімдер мен журналистер басым болды, олар жаңа саяси идеяларды дамытып жатқан еді. Наталисио осы топтың жетекшісі болды және депутаттық өкілеттігі кезінде азшылық фракциясының басшысы қызметін атқарды. Дегенмен, 1929 жылға қарай Наталисио Парагвай саясатының бағытына наразы болды. Либералдар билікте болғанда сайлау саясатына қатысудың және заң шығарушы органның жұмысына араласудың Колорадо партиясына ешқандай пайдасы болмайтынын ол сезінді. 1929 жылы Наталисио депутаттар палатасынан қызметтен босатылып, әйелімен бірге Еуропаға саяхаттауға рұқсат сұрады. 1946 жылдан 1948 жылға дейін Парагвайдың қаржы министрі болды.
Төрағалық
1947 жылғы азамат соғысында Колорадо партиясы мен президент Хигинио Мориниго Либералдық партия, Революциялық фебрериста партиясы және Коммунистік партия мүшелерінің бүлік көтерілісіне қарсы күресті. Әскердің маңызды бөлігі үкіметке қарсы шықты, бірақ Мориниго Гвион Рохоның көмегімен билікті сақтап қалды. Бұл – 40-шы жылдардың басында Наталисионың өзі құрған Колорадо партиясының жартылай әскери күштері еді. Наталисио 1948 жылдың 14 ақпанында президент болып сайланды; оны Колорадо партиясы ұсынды және ол жалғыз үміткер болды. Билікті ұстап қалу үшін, де-факто диктатор болған президент Хигинио Мориниго төңкеріс жасаумен қорқытты және 3 маусымда төңкеріс салдарынан биліктен алынды. Хуан Мануэль Фрутос Наталисио билікке келгенге дейін, 15 тамызға дейін уақытша президент болды. Оның басқаруының ең маңызды ісі – американдық «Light and Traction Company» (CALT) компаниясын мемлекеттік меншікке алу болды, ол кейіннен «Ande» деп аталды. Оның атақты сөздерінің бірі: «Қызыл кедейлер болмайды» деген сөз болды; осының нәтижесінде Колорадо партиясының барлық топтарынан өкілдерге маңызды және саяси ықпалды лауазымдар берілді. Оның өкілеттігінің мерзімі аяқталмайтыны туралы әңгімелер оның билік басында жүрген кезінен бастап тарады. 1948 жылдың 26 қазанында диссидент Колорадо партиясының өкілдері оған қарсы төңкеріс жасауға тырысты. Көтеріліс адал күштермен тоқтатылды, бірақ Наталисио ұзақ тұра алмады. 1949 жылдың 29 қаңтарында Фелипе Молас Лопес, Федерико Чавес және әскери күштерді бақылаған қорғаныс министрі генерал Раймундо Ролон бастаған тағы бір төңкеріс болды. Наталисио 30 қаңтардың таңында отставкаға кетті, ал генерал Ролон билікті өз қолына алды. Наталисио Гонсалес тағы да эмиграцияға кетті. 1949 жылдың 7 ақпанында ол Буэнос-Айреске кетті. 1950 жылы ол Мексикаға барып орналасты. Ол ХХ ғасырда Республика президенті болған соңғы интеллектуал болды.
representatives of all sections of the Colorado Party. From the start of his term, there were rumors that he would not finish his term of office. On 26 October 1948 dissident Colorados attempted a coup d'état against him. The rebellion was blocked by loyalist forces, but Natalicio could not hold out for long. On 29 January 1949 another coup broke out, initiated by Felipe Molas López, Federico Chaves, and defense minister General Raimundo Rolón, who controlled the military forces. Natalicio resigned in the early morning of 30 January, and General Rolón took power. Natalicio González was again driven into exile. On 7 February 1949 he went to Buenos Aires. In 1950 he went to Mexico. He was the last intellectual to hold the presidency of the Republic in the twentieth century.
Өлім
Наталисио 1966 жылдың 6 желтоқсанында Мексикада жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Парагвайға қайта шақырылған болатын және сол күні жолға шығуға тиіс еді. Оның әйелі Лидия оның денесін тапқаннан кейін өзіне-өзі қол жұмсады.