Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының жаяу әскер полкі
Infantry regiment of the British Army
29-шы (Ворчестершир) жаяу әскер полкі – 1694 жылы құрылған британ армиясының жаяу әскер полкі. Чилдерс реформасы аясында ол 36-шы (Херефордшир) жаяу әскер полкімен біріктіріліп, 1881 жылы Вурчестершир полкінің 1-ші батальонына айналды.
The 29th (Worcestershire) Regiment of Foot was an infantry regiment of the British Army, raised in 1694. Under the Childers Reforms it amalgamated with the 36th (Herefordshire) Regiment of Foot to become the 1st Battalion, the Worcestershire Regiment in 1881.
1694 жылғы қалыптасуы 18-ғасырдың аяғына дейін
Полк құрылды 16 ақпан 1694 жылы Тоғыз жылдық соғыс кезінде полковник Томас Фаррингтонның Томас Фаррингтонның жаяу әскер полкі ретінде. 1697 жылғы Рисвик шартынан кейін таратылып, 1702 жылы Испан мұрагерлік соғысы басталғанда қайта құрылды. Батыс Үндістанға жіберу жоспарланған, бірақ бұл өте қауіпті болғандықтан, Фаррингтонның наразылығы салдарынан 1704 жылы Фландриядағы Марлборо әскеріне қосылды. Бленхайм науқанына кешігіп келген полк, 1706 жылдың мамырында Рамилли шайқасында және маусымда Остендтің қоршауында шайқасты. Лорд Марк Керр 1712 жылдың қазанында Фаррингтон қайтыс болғаннан кейін полковник болды, бірақ соғыс аяқталуға жақын болғандықтан Гибралтар гарнизонының бір бөлігіне айналды. Ол содан кейін 30 жыл бойы сол жерде қалды, оның ішінде 1727-1729 жылдардағы ағылшын-испан соғысы кезінде Гибралтарды қоршауға қатысты. 1740-1748 жылдардағы Австрия мұрагерлік соғысы кезінде Британдық Солтүстік Америкада орналасқан полк, 1745 жылдың қазанында Солтүстік Америкадағы француз бекінісі Луисбургті басып алуға көмектесті. 1746 жылы Порт-ла-Жуа қазасында 27 сарбаз қаза тапты, себебі олар қарусыз болған. Осыған байланысты офицерлерге қызметтен тыс уақытта да қылыштар мен жеке қаруларын алып жүруге бұйрық берілді, нәтижесінде "Мәңгілік қылышталған" деген лақап атқа ие болды. 1748 жылғы Лейкс-ла-Шапель шарты Луисбургті Францияға қайтарғаннан кейін полк Солтүстік Америкада қалды; 1749 жылы ол Ле-Лутре соғысы кезінде Новая Шотландиядағы Галифакс қаласын құруға көмектесті. 1751 жылы маңызды ұйымдастырушылық өзгеріс болды: бұрын полктер полковниктерінің меншігі деп есептелген, бір полковниктен екіншісіне ауысқанда аттары өзгертіліп, мүмкіндігінше ертерек таратылатын. Әскери қызметтің кәсібиленуінің артуына байланысты реформалардың бір бөлігі ретінде әр полкке Армия тізіміндегі үстемдік немесе ескілігіне сәйкес нөмір берілді; полковник Перегрин Хопсонның полкі 29-шы жаяу әскер полкіне айналды. Джордж Боскавен 1752 жылы Хопсонның орнына полковник болды, ал оның інісі адмирал Эдвард Боскавен оған 1759 жылы Гваделупаға шабуыл кезінде тұтқынға алынған 10 қара нәсілді жасты сыйлады. Олар 1843 жылға дейін жалғасқан дәстүр бойынша полк барабаншылары ретінде жұмыс істеді. 14-ші жаяу әскер полкімен бірге 29-шы полк 1768 жылы Бостонға жіберілді. 1770 жылдың 5 наурызында капитан Томас Престонның қол астындағы гренадерлер ротасының мүшелері Бостон қырғынына қатысты, оның салдарынан Бостон кеден үйінің алдындағы тәртіпсіздік кезінде бес отаршыл қаза тапты. 29-шы полк кейіннен американдық революцияда алғашқы қанды суғарушылар деп аталды. Престон және басқалары кінәсіз деп танылды, ал соттан кейін полк 1771 жылы британдық Флоридаға, содан кейін 1773 жылы Англияға көшті. 1775 жылы Американдық революциялық соғыс кезінде американдықтар Квебек қаласын басып алуға тырысты; олар шегінуге мәжбүр болды, бірақ 29-шы полк 1776 жылдың маусымында Квебекке келді, қазіргі Канададағы британдық күштерді нығайтты. Жеңіл және гренадерлер роталары 1777 жылғы Саратога науқанына қосылу үшін бөлінді және 7 шілдеде Бригадир Саймон Фрейзердің басшылығымен Хаббардтон шайқасында шайқасты. Саратога шайқасында жеңілгеннен кейін бұл роталар 1777 жылдың қазанында Бургойннің қалған күштерімен бірге берілді. Қалған сегіз полк Канадада қалды, Вермонт және Нью-Йорк штатының шекараларында бірнеше шабуылдар мен шағын шайқастарда шайқасты. 1782 жылдың 31 тамызында бөлім корольдік жарлықпен 29-шы (Уорчестершир) жаяу әскер полкі болып қайта аталды, бұл барлық арнайы атауы жоқ полктерге округ атауларын беруге байланысты болды. 1783 жылы Англия-Франция соғысы аяқталғаннан кейін полк Англияға оралды; 1791 жылы оған лорд Уильям Кэткарттың көмегімен, принцесса Августа құрастырған деп есептелетін "Royal Windsor" деген полк маршы берілді. 1792 жылы Француз революциялық соғыстары басталды және 1794 жылы 29-шы полктің мүшелері "Даңқты Бірінші мамыр" деп аталатын британдық теңіз жеңісіне қатысты, HMS Brunswick және Ramillies кемелерінде теңізшілер ретінде қызмет етті. Полк шайқасқа қатысқаны үшін теңіз тәжімен марапатталды, оның барысында Brunswick француз кемесі Le Vengeur du Peuple-ді батырып, Achille кемесін жарамсыз етті. 1794 жылдың желтоқсан айының соңында 21 офицер мен 640 сарбаздан тұратын батальон, 29-шы полктің теңіз кемелеріне бөлінбегендерінен құрылды, Кариб теңізіндегі Гренада аралына Мария әскер кемесімен аттанды, онда наразылық алдағы айларда Федон көтерілісі немесе Бриганд соғысы деп аталатын көтеріліске әкеледі. 1796 жылдың шілдесінде Англияға оралғанда батальон шайқастағы жарақаттар мен аурулар салдарынан 5 офицер мен 87 сарбаздан тұрды. Кейін 1799 жылдың қазанында Голландияға англо-орыс шапқыншылығы кезінде Алкмарда дәстүрлі рөлде соғысты.
The regiment was formed on 16 February 1694 during the Nine Years War by Colonel Thomas Farrington as Thomas Farrington's Regiment of Foot. Disbanded after the 1697 Treaty of Ryswick, it was reformed in 1702 when the War of the Spanish Succession began; while intended for the West Indies, a notoriously unhealthy posting, Farringdon's protests meant instead it joined Marlborough's army in Flanders in 1704. Too late for the Blenheim campaign, it fought at the Battle of Ramillies in May 1706 and the siege of Ostend in June. Lord Mark Kerr became Colonel when Farringdon died in October 1712, but with the war winding down, it became part of the Gibraltar garrison. It remained there for the next 30 years, including the Siege of Gibraltar during the 1727 1729 Anglo Spanish War. During the 1740 1748 War of the Austrian Succession, it was based in British North America and helped capture the French North American stronghold of Louisbourg in October 1745. In 1746, 27 soldiers died in the Port la Joye Massacre, in part because they were unarmed. In response, officers were ordered to carry swords and side arms even off duty, leading to the nickname, the Ever Sworded. The regiment remained in North America after the 1748 Treaty of Aix la Chapelle returned Louisbourg to France; in 1749, it helped establish the town of Halifax, Nova Scotia during Father Le Loutre's War. A significant organisational change occurred in 1751; previously, regiments were considered the property of their Colonel, changed names when transferred from one to another and were disbanded as soon as possible. As part of a package of reforms driven by the increasing professionalisation of the military, each regiment was now assigned a number, based on precedence or seniority in the Army list; Colonel Peregrine Hopson's Regiment became the 29th Regiment of Foot. George Boscawen replaced Hopson as Colonel in 1752 and his brother, Admiral Edward Boscawen presented him with 10 black youths taken in the 1759 Invasion of Guadeloupe. They were employed as regimental drummers, a tradition that continued until 1843. Together with the 14th Regiment of Foot, the 29th was posted to Boston in 1768. On 5 March 1770, members of the Grenadier company under Captain Thomas Preston were involved in the Boston Massacre, when five colonists died during a riot in front of the Boston customs house. The 29th was later dubbed the Vein Openers, for allegedly drawing first blood in the American Revolution. Preston and the others were found not guilty and following the trial, the regiment moved to British controlled Florida in 1771, then to England in 1773. During the American Revolutionary War in 1775, the Americans tried to capture Quebec City; they were forced to retreat but the 29th arrived in Quebec in June 1776 to reinforce British forces in what is now modern Canada. The Light and Grenadier companies were detached to join the 1777 Saratoga campaign, and fought at the Battle of Hubbardton on 7 July under Brigadier Simon Fraser. Following defeat in the Battles of Saratoga, these companies surrendered with the rest of Burgoyne's force in October 1777. The other eight remained in Canada, fighting in a number of raids and small battles along the Vermont and New York state frontiers. On 31 August 1782, the unit was renamed the 29th (Worcestershire) Regiment of Foot by a royal warrant giving county titles to all regiments that did not already have a special title. The regiment returned to England after the Anglo French War ended in 1783; in 1791, it was given the regimental march known as 'The Royal Windsor,' allegedly composed by Princess Augusta, with the help of Lord William Cathcart. The French Revolutionary Wars broke out in 1792 and in 1794, members of the 29th took part in the British naval victory known as the Glorious First of June, serving as marines on HMS Brunswick and Ramillies. The regiment was awarded a naval crown for its participation in the battle, during which the Brunswick sank the French ship Le Vengeur du Peuple and disabled the Achille. At the end of December 1794, a battalion of 21 officers and 640 men, formed from those in the 29th who were not detached to warships, embarked on the troopship Maria for the Caribbean island of Grenada, where discontent would lead to an insurrection in the coming months, known as Fédon's Rebellion or the Brigand's War. On their return to England in July 1796, the battalion had been reduced by battle casualties and disease to 5 officers and 87 men. It later fought in a more conventional role at Alkmaar in October 1799, during the Anglo Russian invasion of Holland.
XIX ғасыр
1808 жылы 29-шы полк Веллингтон армиясына қосылды және 1807-1814 жылдар аралығындағы Пиреней соғысына (Испания және Португалия) қатысты. 17 тамызда Ролиса шайқасында француз бекінісіне шабуыл жасап, ауыр шығынға ұшырады, ол ұзақ қорғаныстан кейін ғана басып алынды; төрт күннен кейін Вимейрода Брениер бригадасының шабуылын тойтарды, бұл екі басқа британдық батальонға алдымен қайта жиналуға, содан кейін шабуылды кері қайтаруға мүмкіндік берді. Мамыр айындағы Грижо шайқасынан кейін шілдеде Талавера шайқасына қатысты; 27-сі күні тағы екі батальонмен бірге Cerro de Medellin төбесіндегі француз позицияларына шабуыл жасады. Кешке дейін басып алынып, француз шабуылдары мен артиллериялық оқ жауындарына қарамастан, келесі күні де ұсталып тұрды; француз полктерін шайқас алаңынан ығыстырған штыкпен шабуыл жасау кезінде екі француз туы қолға түсті. 1811 жылғы 16 мамырдағы Альбуэра шайқасында ауыр зардап шекті, оның ішінде полк туын сақтап қалу үшін қаза тапқан Эдвард Фурнас және Ричард Вэнс болды. Осыдан кейін Англияға қайта оралып, жаңа сарбаздар жинады. 1814 жылы 29-шы полк 1812 жылғы соғыс кезінде Жаңа Шотландияға оралды, бірақ ешқандай әрекетке қатыспады; 1815 жылы Наполеонға қарсы жүз күндік науқанда күш көрсету үшін Еуропаға қайта шақырылды, бірақ Ватерлоо шайқасынан кейін ғана келді. 1842 жылы Бенгалияға ауыстырылып, Бірінші ағылшын-сик соғысы кезінде 1845 жылғы желтоқсанда Фирозшах шайқасына және 1846 жылғы 10 ақпанда Собраон шайқасына қатысты. Собраонда екі батальондық үнді сепоилері екі рет сәтсіз шабуыл жасады, ал үшінші шабуылда жеңіске жетті: полк командирі, подполковник Чарльз Тейлор шабуылда қаза тапты. Сондай-ақ, 1849 жылғы ақпандағы екінші ағылшын-сик соғысы кезінде Гужрат шайқасына қатысты. Полктің үлкен жасағы Үндістан көтерілісі кезінде Кабул мен Бангладеш арасындағы Үлкен Көлік жолын ашық ұстауға көмектесті.
In 1808, the 29th joined Wellington's army engaged in the 1807 1814 Peninsular War in Spain and Portugal. At Roliça on 17 August, it suffered heavy losses assaulting an entrenched French position, which was taken only after a prolonged defence; at Vimeiro four days later, it held off an attack by Brenier's Brigade, allowing two other British battalions to first regroup, then repulse the attack. After the Battle of Grijó in May, it was engaged at Talavera in July; on 27th, with two other battalions, it attacked French positions on the hill called Cerro de Medellin. This was taken by the evening and then held throughout the next day, despite a series of French attacks and artillery bombardment; two French colours were captured in a bayonet charge that drove the French regiments from the field. At the Battle of Albuera on 16 May 1811, it suffered heavy losses, including Ensigns Edward Furnace and Richard Vance killed saving the regimental colours. After this, it returned to England to refit and recruit more men. In 1814, the 29th returned to Nova Scotia during the War of 1812 but did not see action; it was recalled to Europe in 1815 to face Napoleon during the Hundred Days campaign but arrived shortly after the Battle of Waterloo. Transferred to Bengal in 1842, during the First Anglo Sikh War the regiment fought at the Battle of Ferozeshah in December 1845 and the Battle of Sobraon on 10 February 1846. At Sobraon, two battalions of Indian Sepoys twice unsuccessfully assaulted the Sikh earthworks before finally breaking through on the third assault: the regiment's commanding officer, Lieutenant Colonel Charles Taylor was killed in the assault. and the Battle of Gujrat in February 1849 during the Second Anglo Sikh War. A large detachment from the regiment helped to keep the Grand Trunk Road open between Kabul and Bangladesh during the Indian Rebellion.
Құрастырулар
1873 жылы графтықтарға негізделген аймақтық жинаудың практикалық жүйесі құрылды. Херефордшир және Вурчестершир графтықтарынан тұратын 29-шы кіші аудан құрылды, штаб-пәтері Вурчестер қаласынан үш миль қашықтықтағы Нортон казармасында орналасқан. Казарма 36-шы (Херефордшир) жаяу әскер полкімен және екі графтықтың ополченнясымен бірге полк үшін жинақ пунктіне айналды. 1881 жылдың 1 шілдесінде Чилдерс реформасы күшіне енді және полк Ворстершир полкінің 1-ші батальонына, ал 36-шы полк 2-ші батальонға айналды.
In 1873 a practical system of recruiting areas based on counties was instituted. The 29th Sub District, consisting of the counties of Herefordshire and Worcestershire was created, with headquarters at Norton Barracks, three miles from the city of Worcester. The barracks became the depot for the regiment along with the 36th (Herefordshire) Regiment of Foot and the militia of the two counties. On 1 July 1881 the Childers Reforms came into effect and the regiment became the 1st Battalion, the Worcestershire Regiment, while the 36th became the 2nd battalion.
"Жартер жұлдызы" белгісі
Полктің және кейін Ворчестершир полкінің полк белгісі полкке Колдстрим гвардиясының ықпалын көрсетеді. Колдстрим гвардиясы мен 29-шы полк – Гартер орденінің созылған жұлдызы мен лентасын полк белгісі ретінде бейнелейтін екі ғана полк. Оның ұраны "Honi Soit Qui Mal Y Pense" – "Жаман ойлайтын болса, ұят болсын" деп аударылады, бұл полкке "Сызықтың гвардиясы" деген үшінші атауын сыйлады.
The regimental badge of the regiment and later of the Worcestershire Regiment show the influence of the Coldstream Guards on the regiment. The Coldstream Guards and the 29th are the only two regiments to have the elongated star and garter of the Order of the Garter as their regimental badge with its motto "Honi Soit Qui Mal Y Pense" translated "Shame be to him who evil thinks" earning a third nickname The Guards of the Line.