Реформациялық Лютерандық Қоғамдастықтар Бірлестігінің Тарихы
Lutheran Churches of the Reformation
Лютерандық шіркеулер қауымдастығы (LCR) – 1964 ж. құрылған, дәстүрлі христиандық діни ұйым. Тарихы, теологиялық даулары мен LCMS-тен бөлінуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лютеран қауымдарының бірлестігі
Association of Lutheran congregations
Реформациялық лютеран шіркеулері (РЛШ) – лютеран қауымдарының бірлестігі. РЛШ-нің тамыры 20 ғасырдың ортасында Миссури лютеран синодынан (LCMS) бөлінген лютерандық топтарда жатыр және 1964 жылы ресми түрде құрылды. Қызметтер әдетте дәстүрлі және 1900 жылдардың ортасындағы консервативті христиандар стиліндегі құрметпен өтеді.
The Lutheran Churches of the Reformation (LCR) is an association of Lutheran congregations. The LCR has its roots among groups of Lutherans that broke with the Lutheran Church–Missouri Synod (LCMS) in the middle of the 20th century, and was formally incorporated in 1964. Church services are generally traditional and reverent in the style of the mid 1900s conservative Christians.
Тарих
1951 жылы LCMS-тің пасторлары мен қауымдары осы ұйымда болып жатқан теологиялық өзгерістерді сынға алғандықтан, православие-лютерандық конференция (OLC) құрылды. Ол 1956 жылы, OLC семинариясының профессоры Пол Э. Крецманн кейбір қауымдармен шіркеулік қарым-қатынасын тоқтатқанда, олар оны сыныпта қателік үйреткендігі үшін айыптағанда, бөлінді. Бұл қауымдар Конкордия лютерандық конференциясын құрды, ал қалғандарының көпшілігі, Кретцманмен бірге, кейіннен басқа консерваторлармен бірігіп, LCMS-тен LCR ретінде ұйымдастырды. 1959 жылы ЛКМС-тің съезі өткеннен кейін синодтың консервативті мүшелері өздері көрген проблемаларды талқылау үшін Синодтың конференцияларын өткізуді бастады. Кретцман, Уоллес Маклафлин және Гарольд Ромозер, олардың барлығы да ОЛК-ті құруға қатысқан, сондай-ақ осы конференцияларға қатысты. Бірінші конференцияда Нью-Хейвендегі (Миссури штаты) Троица лютеран шіркеуінің пасторы Херман Оттен дайындаған 200 беттік кітап ұсынылды. Онда 1950 жылдан бері LCMS-дегі барлық даулар тізімделген, Мартин Шарлеман, Ярослав Пеликан, Мартин Марти, Жалпы мойындау және Киелі кітап билігі мен шабыт туралы бөлімдер бар. 1961 жылы 15-16 мамырда Висконсин штатының Милуоки қаласында өткен конференцияға 400-ден астам дінтанушылар мен пасторлар қатысты. Алайда Синодтық конференцияның жағдайына конвенцияда стенд қоюға рұқсат берілмеді және мәселе қарастырылмады. Нәтижесінде, Детройттегі (Мичиган штаты) Сент-Мэтьюс лютеран шіркеуі, оның пасторы Камерон А. Маккензи аға, конференциялардың жетекшісі болды, синодтан шықты. 1964 жылдың басында Нью-Хейвендегі (Миссури штаты) Троица лютеран шіркеуінде жиналған пасторлар мен дін қызметшілерінің бір тобы жаңа шіркеу құрамын құру уақыты келгеніне келісті. LCR ресми түрде 1964 жылы 28-29 сәуірде Чикагодағы Эммаус лютеран шіркеуінде құрылды. Айта кетерлігі, Оттен де, Троица лютеран да жаңа ұйымға қосылмады. Маккензи бірінші әкімші болып, Ромозер бірінші коадъютор болып сайланды. 1965 жылы LCR-ге жеті қауым мүше болды, тағы үш қауымнан және тағы он қауымнан өтініш келіп түсті. 1972 жылы Детройттегі Сент-Мэтьюс LCR қауымынан LCR қауымының қауым істеріне орынсыз араласуы деп санағандықтан шықты. Ал 1973 жылы тағы төрт қауымның мүшелігінен айырылды, себебі олар Сент-Мэтью қауымының жағында болды. Розомердің қауымын қоса алғанда, тағы үш қауым 1976 жылы сол себеппен кетіп қалды. Бұл 1979 жылы LCR-ден кетіп қалған қауымдар тобы, бұл мәселеде дұрыс рәсім туралы дау туындағаннан кейін, атап айтқанда, қауымнан шығарылған адам сайлаушылар жиналысында қаралған кезде болуы керек пе. ILC мен LCR арасында "жамандықтың пайда болуы" (1 Салоникалықтарға 5:22) және шіркеу мен қызмет туралы ілімдер туралы дау болды. LCR "жамандықтың пайда болуы" туралы дау-дамай кезінде анықталған айырмашылықтар салдарынан серіктестікті үзді. 2006 жылдың ақпан айында бес қауым мен төрт пастор LCR-дің қалған бөлігімен шіркеулік серіктестікті тоқтатты, өйткені LCR қауымы қызмет туралы ілімге қатысты келіспеушіліктерден кейін кейбір мүшелері, көбінесе әйелдер, пасторымен келіспеген заңдық іс-қимыл арқылы таратылды. Бұл әйелдердің сайлау құқығына қарсы бір тараптан, ал екінші тараптан заңгерлікпен айыптауға әкелді. Қауымның екі тарапы да LCR-ге бөлінуді шешуді ешқашан сұраған жоқ. 2006 жылдың ақпан айында қауым мүшелігін тоқтатқан қауымдар 2006 жылдың сәуірінде LCR-ден мүшелігін алып тастады, өйткені дауды шешу үшін шақырылған арнайы конвенция әйелдердің сайлау құқығы мен жоғарыда аталған тарату мәселесін талқылаудан бас тартты. Осы конференцияда айтыс-тартысты шешу үшін ұсынылған "Легализмге қатысты қызмет және көмекші кеңсе" атты позициялық құжат кейіннен LCR-дің қалған қауымдарымен бірауыздан қабылданды. 2007 жылдың шілдесінде LCR-дің "Еркіндік немесе өлім" атты тағы бір позициялық құжаты қабылданды, ол әртүрлі заңгерлікке назар аудару үшін жазылды. ЛКР-дан бас тартқан қауымдар бір-бірімен шіркеулік бауырластық туралы мәлімдеді және содан бері Православиелік лютерандық конфессиялық конференциясын (ОЛКК) ұйымдастырды. Мичиган штатының Хадсон қаласында алтыншы қауым кейіннен LCR-ден сол мәселелер бойынша шығып, тәуелсіз болып қала береді.
In 1951, the Orthodox Lutheran Conference (OLC) was formed by pastors and congregations of the LCMS who were critical of the theological changes occurring in that body. The OLC itself split in 1956 when Paul E. Kretzmann, a professor in the OLC's seminary, suspended church fellowship with some congregations after they charged him with teaching error in class. Those congregations formed the Concordia Lutheran Conference, while most of the others, along with Kretzmann, later joined with other conservatives leaving the LCMS to organize as the LCR. After the 1959 convention of the LCMS, conservative members of the synod began holding State of the Synod Conferences to discuss the problems they saw. Kretzmann, Wallace McLaughlin, and Harold Romoser, who all had been involved in the formation of the OLC, were also involved in these conferences. At the first conference, a 200 page book of documentation prepared by pastor Herman Otten of Trinity Lutheran Church in New Haven, Missouri, was presented. It listed every controversy within the LCMS since 1950, with sections on Martin Scharlemann, Jaroslav Pelikan, Martin Marty, the Common Confession, and Biblical authority and inspiration. The conference on May 15–16, 1961, in Milwaukee, Wisconsin, was attended by over 400 laymen and pastors who hoped to make progress on their concerns at the synod's upcoming convention in 1962. However, the State of the Synod Conference was not permitted to have a booth at the convention and the issues of concern were not addressed. As a result, St. Matthew's Lutheran Church in Detroit, Michigan, whose pastor, Cameron A. MacKenzie Sr., was a leader in the conferences, left the synod. In early 1964, a group of pastors and laymen meeting at Trinity Lutheran Church in New Haven, Missouri, agreed that the time had come to form a new church body. The LCR was officially formed on April 28–29, 1964, at Emmaus Lutheran Church in Chicago. Notably, neither Otten nor Trinity Lutheran joined the new body. MacKenzie was elected as the first administrator and Romoser as the first coadjutor. By 1965, the LCR had seven member congregations, with applications from three more and ten other congregations in fellowship. In 1972, St. Matthew's in Detroit left the LCR because of what it saw as improper involvement of the LCR in the congregation's affairs. Four other congregations were removed from membership in 1973 because they sided with St. Matthew's. Three more congregations, including Rosomer's, left for the same reason in 1976. is a group of congregations that left the LCR in 1979 after a dispute concerning the proper procedure of excommunication, namely, whether the person being excommunicated had to be present when the voters' assembly considered the question. There was controversy between the ILC and the LCR regarding the "appearance of evil" (1 Thessalonians 5:22) and the doctrine of church and ministry. The LCR severed the fellowship because of differences discovered during the controversy over the "appearance of evil". In February 2006, five congregations and four pastors suspended church fellowship with the rest of the LCR when, in the wake of a disagreement regarding the doctrine of the ministry, an LCR congregation was dissolved through legal action by certain members, most of whom were female, who disagreed with their pastor. This led to accusations of female suffrage by one side and legalism by the other. The LCR was never asked by either side of the congregation to adjudicate the division. The congregations that suspended fellowship in February 2006 withdrew their membership from the LCR in April 2006 after a special convention called to address the controversy refused to discuss the matter of female suffrage and the aforementioned dissolution. A position paper titled The Ministry and Auxiliary Office with Respect to Legalism that was presented at that conference in an attempt to resolve the controversy has since been adopted unanimously by the remaining congregations of the LCR. Another LCR position paper titled Liberty or Death, written to draw attention to different kinds of legalism, was subsequently adopted in July 2007. Those congregations that withdrew membership with the LCR have declared church fellowship with each other and have since organized the Orthodox Lutheran Confessional Conference (OLCC). A sixth congregation, in Hudson, Michigan, later withdrew from the LCR over the same issues, and remains independent.
Нанымдар
Реформациядағы лютеран шіркеулері доктрина үшін жалғыз сенімді және қатесіз бастау – Киелі кітап деп үйретеді. Ол Лютерандық конфессияларға (Конкорд кітабына) олардың Киелі жазбаларды дәл бейнелейтіндіктен, сондай ғана емес, олармен келіседі. Киелі кітаптың орталығы – Иса Мәсіх және мәңгілік құтқарудың жалғыз жолы осы екенін, ал Қасиетті Рух адамдарды Исаны құтқарушы ретінде сенуге және осы сенімде нығайтуға, күнделікті өмірде қасиеттілікке тәрбиелеуге тек Евангелия арқылы, Сөз және Дәстүрлер (Суға шомылу және Қасиетті тамақтандыру) арқылы әсер етеді деп үйретеді. Реформация лютеран шіркеулерінің доктринасы Франц Август Отто Пайпердің Миссури Синодының доктриналық ұстанымы туралы қысқаша мәлімдемесінде және Уоллес Х. МакЛафлиннің «Біз бәріміз бір ғана Шын Құдайға сенеміз: Киелі кітап доктринасының қысқаша мазмұны» кітабында жинақталған.
The Lutheran Churches of the Reformation teach that the Bible is the only authoritative and error free source for doctrine. It subscribes to the Lutheran Confessions (the Book of Concord) not in so far as but because it is an accurate presentation of what Scripture teaches. It teaches that Jesus is the center of Scripture and the only way to eternal salvation, and that the Holy Spirit uses the gospel alone in Word and Sacraments (Baptism and Holy Communion) to bring people to faith in Jesus as Savior and keep them in that faith, strengthening them in their daily life of sanctification. The doctrine of the Lutheran Churches of the Reformation is summarized in Franz August Otto Pieper's Brief Statement of the Doctrinal Position of the Missouri Synod and Wallace H. McLaughlin's We All Believe in One True God: A Summary of Biblical Doctrine.
Операциялар
Реформация лютеран шіркеулері One Accord атты ай сайынғы құлшылық және жаңалықтар журналын, сондай-ақ The Faithful Word тоқсан сайынғы теологиялық журналын жариялайды. Индиана штатының Декатур қаласындағы Мартин Лютер діни білімдер институты – ЛРШ-ның семинариясы және мұғалімдер колледжі. ЛРШ жыл сайынғы съездер арқылы басқарылады, онда қауымдардың делегаттары дауыс береді. Доктриналық қаулылар бірауыздан қабылдалуы тиіс, әйтпесе азшылықта қалғандар ЛРШ-дан шеттетіледі. ЛРШ-ның күнделікті жұмысын Кеңес басқарады, оның мүшелері үш жылдық мерзімге сайланады, комиссиялар мен комитеттер құрамында жұмыс істейді. Миссиялық қызмет үшін ЛРШ-да өз қауымдарынан және ойдас лютерандардан алыстап кеткендерге көмек көрсету үшін миссионер жұмыс істейді. Шетелде ЛРШ Нигерия мен Кениядағы қауымдарды қолдайды және Нигериядағы Реформация лютеран шіркеулері үшін пасторларды даярлайды.
The Lutheran Churches of the Reformation publishes One Accord, a monthly devotional and news magazine, and The Faithful Word, a quarterly theological journal. The Martin Luther Institute of Sacred Studies in Decatur, Indiana, is the seminary and teacher's college of the LCR. The LCR is governed through annual conventions where delegates of the congregations vote. Doctrinal resolutions must be unanimous, or those in the minority will be suspended from the LCR. The day to day business of the LCR is run by the Council, whose members are elected to three year terms, commissions, and committees. For missions, the LCR has a missionary at large to serve those who have moved away from their congregations and other like minded Lutherans. Abroad, the LCR supports congregations in Nigeria and Kenya and has trained pastors for the Lutheran Churches of the Reformation in Nigeria.
Айырмалы белгілері
LCR жергілікті қауымның жалғыз Құдайдан тағайындалған шіркеу ұйымы екеніне сенеді және синодтар мен конфессияларды шіркеу деп атамайды. Бұл топты Висконсин евангелистік лютерандық синоды сияқты басқа консервативті лютерандардан ерекшелендіреді. LCR қауымдары барлық ресми құлшылықтарда Киелі кітаптың Король Джеймс нұсқасын, растау сабақтарында Лютердің Кіші катехизисінің 1943 жылғы "Көк" басылымын және 1941 жылғы Лютерандық әндер кітабын пайдаланады. Бұл, Киелі кітаптың қатесіздігі, алты күнде Құдайдың жаратылысы, жас Жер, жергілікті қауымның және пасторлық қызметтің Құдай тарапынан белгіленуі, жабық қарым-қатынас және қарсы Христің болуы сияқты, Келісім кітабында жазылған Лютеран шіркеуінің ұзақ жылдар бойы сақталған дәстүрлі сенімдерін растайды.
The LCR believes that the local congregation is the only divinely ordained church organization, and does not refer to synods or denominations as churches. This separates the group from some other conservative Lutherans such as the Wisconsin Evangelical Lutheran Synod. The congregations of the LCR use the King James Version of the Bible for all public uses, the 1943 "Blue" edition of Luther's Small Catechism in confirmation instruction, and The Lutheran Hymnal of 1941. which confirms the long held traditional beliefs of the Lutheran Church as documented in the Book of Concord, including: inerrancy of Scripture, divine creation in six days, a young earth, the divine institution of the local congregation and of the local office of the ministry, closed fellowship, and of the antichrist.