Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Албаниядағы Шығыс православиелік юрисдикция
Eastern Orthodox jurisdiction in Albania
Албанияның Автокефаль православиелік шіркеуі, көбінесе Албания православиелік шіркеуі немесе Албанияның православиелік шіркеуі деп аталады, автокефаль Шығыс православиелік шіркеуі болып табылады. Ол 1922 жылғы Конгресі арқылы 1922 жылы автокефалиясын жариялады және 1937 жылы Константинополь патриархынан мойындау алды. Шіркеу Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейінгі коммунистік кезеңде, әсіресе 1967 жылдан кейін Албания атеистік мемлекет деп жарияланғанда және діннің ешқандай ашық немесе жеке білдірілуіне рұқсат берілмегенде қиындықтарға тап болды. Алайда, 1991 жылы діни бостандық қайта орнатылғаннан бері шіркеу жаңадан гүлденуді басынан өткерді, 250-ден астам шіркеулер қалпына келтірілді немесе қайта салынды, ал 100-ден астам діни қызметкерлер тағайындалды. Оның Албанияның барлық аймақтарында 909 приходы бар, және шамамен 500 000-нан 550 000-ға дейін сенушілер бар.
The Autocephalous Orthodox Church of Albania , commonly known as the Albanian Orthodox Church or the Orthodox Church of Albania, is an autocephalous Eastern Orthodox church. It declared its autocephaly in 1922 through its Congress of 1922, and gained recognition from the Patriarch of Constantinople in 1937. The church suffered during the Second World War, and in the communist period that followed, especially after 1967 when Albania was declared an atheist state, and no public or private expression of religion was allowed. The church has, however, seen a revival since religious freedom was restored in 1991, with more than 250 churches restored or rebuilt, and more than 100 clergy being ordained. It has 909 parishes spread all around Albania, and around 500,000 to 550,000 faithful.
Тарих
Діни тұрғыдан алғанда, Албаниядағы христиандар, Иллирия провинциясының құрамында болғандықтан, Рим епископының билігінде (1-8 ғасыр) болды.
Ecclesiastically, Christians in Albania, as part of the province of Illyricum, were under the jurisdiction of the Bishop of Rome (1st 8th century).
Осман дәуіріндегі православие шіркеуі
Портаның Шығыс православие шіркеуін ресми мойындауы православие халқына 18 ғасырдың соңына дейін төзімділікпен қарауға мүмкіндік берді. Албанияның православие халқы Константинополь патриархатына қосылды, орталық және оңтүстік-шығыс Албания халқы Охрид православиелік архиепископтығының рухани билігіне, ал оңтүстік-батыс Албания халқы Иоаннина митрополиясының рухани билігіне бағынды. 18 ғасырдың соңында православие шіркеуінің кедейлігі, сауатсыз дін қызметкерлері, кейбір аймақтарда дін қызметкерлерінің жетіспеушілігі, албан тілінен өзге тілдерде қызмет өткізу, сондай-ақ Дуррес және оңтүстік Албания епископтықтарының Симонияға байланысты Охрид архиепископтығына тәуелді болуы шіркеудің жақтастарының сенімін әлсіретті және православиелік албандардың ислам дініне өтуіне қарсы тұру мүмкіндігін азайтты. 19 ғасырдың ортасына қарай, мұсылман емес азаматтарға міндетті әскери қызметті жүктеген Танзимат реформаларының нәтижесінде православие шіркеуі жақтастарынан айырылды, себебі албандардың көп бөлігі ислам дінін қабылдады.
The official recognition of the Eastern Orthodox Church by the Porte resulted in the Orthodox population being tolerated until the late 18th century. The Orthodox population of Albania was integrated into the Patriarchate of Constantinople, with the population of central and south eastern Albania being under the ecclesiastical jurisdiction of the Orthodox Archbishopric of Ohrid, and the population of south western Albania being under the ecclesiastical jurisdiction of the Metropolis of Ioannina. During the late eighteenth century, the poverty of the Orthodox Church, the illiterate clergy, a lack of clergy in some areas, liturgy in a language other than Albanian and the reliance of the bishoprics of Durrës and southern Albania upon the declining Archbishopric of Ohrid, due in part to simony, weakened the faith among the church's adherents and reduced the ability for Orthodox Albanians to resist conversion to Islam. By the mid 19th century, due to the Tanzimat reforms which imposed mandatory military service on non Muslims, the Orthodox Church lost adherents as the majority of Albanians became Muslim.
Автокефалды албан православие шіркеуін құру қозғалысы
19 ғасырда Константинополь патриархатының бағынындағы православиелік албандар грек тілінде діни қызметтер өткізіп, грек тілінде білім алды, бұл Оңтүстіктегі лингва франка еді. Православиелік албандар үшін албандық мәдениет грек мәдениетімен, православие діні арқылы тығыз байланысты болды. Алайда, Шығыс дағдарысы кезінде кейбір православиелік албандар бұл пікірге келіспеді, себебі Эпирдің бір бөлігі үшін албан және грек ұлттық қозғалыстары арасында бәсекелестік күшейді. Бұл мәселелер грек ұлтшылдарына қарсы реакцияны тудырды, албандардың жеке мәдени ерекшеліктерін баса көрсетуге ұмтылыс жасады. Албандар арасындағы діни бөліну албан ұлтшылдығының дінге негізделуіне мүмкіндік бермеді, сондықтан албан ұлтшылдығы дамыған кезде Наум Векильхархи еңбектерінен бастап дінаралық ынтымақтастықты қолдады. Православиеліктер албандар арасында азшылық болғанымен, албан ұлтшылдық қозғалысы православиеліктер арасында басталды, содан кейін албандар арасындағы басқа да діни қауымдарға тарады. Православиелік албандар, әсіресе диаспорадағы және Корча мен оның жақын аймақтарындағы мұсылман албандармен бірлесіп жұмыс істеу арқылы қозғалысқа қосыла бастады. Бұл ортақ әлеуметтік-геосаяси албан мүдделері мен мақсаттарына қатысты болды. Бұл Грекияда алаңдаушылық тудырды, себебі ол Эпирді Грекияға қосуға жасалған ұмтылысты қауіпті деп санады, сондай-ақ албан-грек конфедерациясын іздеген гректер албандар арасындағы басқа да шетелдік ықпалдарға теріс қарады. Грек мектептері бір кезде православиелік балалардың білім алуының жалғыз жолы болды және грек мектептерінде грек ұлтшылдығына ұшырады, бірақ православиелік албандар албан ұлттық тәуелсіздік қозғалысында белсенді және көбінесе жетекші рөл атқарды, көбінесе өздері мен отбасыларына зор шығын келтірді. 20 ғасырдың басында, православиелік шіркеулер патриархат пен Грекияның саясаты арқылы бірігіп жатқан кезде, диаспорада албан православиесін немесе православиенің албанша көрінісін құру идеясы пайда болды. Православие гректермен байланысты болғандықтан, қозғалыстың өрлеуі православиелік албандар үшін түсініспеушілік тудырды, себебі ол грек ұлттық санасының қалыптасуын тоқтатты. Православ албан қауымдастығында ұлттық қозғалысқа қатысқан Яни Врето, Спиро Дин және Фан Ноли сияқты адамдар болды, олардың кейбіреулері православиелік албандар арасында болып жатқан эллинизация процесін тоқтату үшін албан православиесін жақтады. 1905 жылы діни қызметкер Кристо Неговани алғаш рет өзінің туған Негован қаласында православиелік құлшылық үшін албан тілінде литургияны енгізді. 1907 жылы православиелік албан иммигранты Кристак Дишницаға АҚШ-та жергілікті православиелік грек діни қызметкері ұлттық іс-шараларға қатысқан албандық болғандықтан, жерлеу рәсімінен бас тартты. 1908 жылдың 18 наурызында Хадсон оқиғасының нәтижесінде Фан Ноли АҚШ-тағы орыс епискобы Платонмен діни қызметкер етіп тағайындалды. Ноли алғаш рет албандық американдық қауым арасында православиелік литургияны (1908 жылдың наурызында) албан тілінде өткізді. Ноли литургияны албан тіліне аударуға және АҚШ-тағы православиелік албан қауымының көшбасшысы ретінде шығуға күш салды. 1911 жылы Румыния, Украина және Болгариядағы православиелік албан диаспораларына барды. 1922 жылдың 17 қыркүйегінде Берат қаласында өткен алғашқы православиелік съез албан православиелік шіркеуінің негізін қалап, оның автокефалиясын жариялады. Съездің соңында шіркеудің алғашқы жарғысы бекітілді. 1929 жылдың 29 маусымында Корчада өткен екінші съезде шіркеудің бірінші жарғысына өзгерістер енгізген екінші жарғысы қабылданды. 1929 жылдың 6 қыркүйегінде шіркеудің жалпы басқаруының бірінші ережесі бекітілді. Константинополь патриархаты 1937 жылы православиелік албан шіркеуінің тәуелсіздігін немесе автокефалиясын мойындады. 1993 жылдың 22 қаңтары, 1 маусымы, 1 шілдесінде 1950 жылғы жарғыға өзгерістер енгізілді және 1996 жылы сол кездегі президент Сали Бериша мақұлдады. Әсіресе, 1950 жылғы жарлықтың 4-бабында шіркеудің басты діни қызметкері үшін албан азаматтығын талап ету енді міндетті емес еді. 2006 жылдың 3 және 4 қарашасында Дуррес қаласындағы жаңа Киелі Влаш монастырында Албанияның православиелік автокефальдық шіркеуінің арнайы дін қызметкерлері мен дін адамдарының жиналысы өтті, оған 257 өкіл (оның ішінде барлық дін қызметкерлері) қатысты. Бұл жиналыста шіркеудің жаңа Конституциясы (Жарғысы) талданды және бірауыздан қабылданды. 2006 жылдың 6 қарашасында қасиетті синод бұл Конституцияны (Жарғыны) бекітті. 2008 жылдың 24 қарашасында Албанияның православиелік автокефальдық шіркеуі мен Министрлер Кеңесі 1998 жылғы Албания Конституциясына сәйкес, өзара қарым-қатынастарын реттеу үшін келісімге келді. Келісім Албания Парламентімен бекітілді және 2009 жылдың 22 қаңтарында заңға айналды (№10057).
In the 19th century, Orthodox Albanians under the Patriarchate of Constantinople had liturgy and schooling in Greek, which was also the lingua franca in the South, For Orthodox Albanians, Albanianism was closely associated with Hellenism, linked through the faith of Orthodoxy, however during the Eastern crisis this premise was rejected by some Albanian Orthodox because of the growing competition between the Albanian and Greek national movements over parts of Epirus. These issues also generated a reaction against Greek nationalists that drove the Albanian desire to stress a separate cultural identity. The religious division among Albanians meant that Albanian nationalism could not be based on religion and instead Albanian nationalism as it developed tended to promote interreligious cooperation, from the point of its inception in the writings of Naum Veqilharxhi. Although the Orthodox were a minority among Albanians, the Albanian nationalist movement began among the Orthodox, and subsequently spread to other religious communities among Albanians. Orthodox Albanians especially in the diaspora and from Korçë and its nearby regions began to affiliate with the movement by working together with Muslim Albanians regarding shared socio geopolitical Albanian interests and aims, causing concerns for Greece because it threatened the aspirations to incorporate Epirus into Greece, and because those Greeks who sought an Albanian Greek confederation took a negative view of other foreign influences among Albanians. Although Greek schools were for a while the only way Orthodox children could become educated and at Greek schools children where they were exposed to Greek nationalism, Orthodox Albanians would instead come to play an active and often leading role in the Albanian national independence movement, often at great cost to themselves and their families. At the onset of the twentieth century, the idea to create an Albanian Orthodoxy or an Albanian expression of Orthodoxy emerged in the diaspora at a time when the Orthodox were increasingly being assimilated by the Patriarchate and Greece through the sphere of politics. As Orthodoxy was associated with the Greek identity, the rise of the movement caused confusion for Orthodox Albanians as it interrupted the formation of a Greek national consciousness. The Orthodox Albanian community had individuals such as Jani Vreto, Spiro Dine and Fan Noli involved in the national movement, of which some advocated for an Albanian Orthodoxy in order to curtail the Hellenisation process occurring amongst Orthodox Albanians. In 1905, priest Kristo Negovani introduced Albanian liturgy for Orthodox worship in his native Negovan for the first time, In 1907, Orthodox Albanian immigrant Kristaq Dishnica was refused funeral services in the United States by a local Orthodox Greek priest for being an Albanian involved in nationalist activities. On March 18, 1908, as a result of the Hudson incident, Fan Noli was ordained as a priest by Russian bishop Platon in the United States. Noli conducted the Orthodox liturgy (March 1908) for the first time among the Albanian American community in Albanian. Noli also devoted his efforts toward translating the liturgy into Albanian and emerging as a leader of the Orthodox Albanian community in the US. In 1911 he visited the Orthodox Albanian diasporas in Romania, Ukraine and Bulgaria. On September 17, 1922, the first Orthodox Congress convened at Berat formally laid the foundations of an Albanian Orthodox Church and declared its autocephaly. At the end of the congress the first statute of the church was approved. The church had a second statute that amended the First Statute in a second congress gathered in Korçë on June 29, 1929. Also on September 6, 1929, the first Regulation of General Administration of the Church was approved. The Patriarchate in Constantinople recognised the independence or autocephaly of the Orthodox Albanian Church in 1937. On January 22 June 1 July 22, 1993, the 1950 statute was amended and in 1996 was approved by the then president, Sali Berisha. In particular, article 4 of the 1950 statute, which required Albanian citizenship for primate of the church, was no longer so. On November 3 and 4, 2006, at the new Monastery of St. Vlash in Durrës, there was a special Clergy Laity Assembly of the Orthodox Autocephalous Church of Albania, attended by 257 representatives (including all clergy members). At this Assembly the New Constitution (Statute) of the Church was analyzed and accept unanimously. On November 6, 2006, the Holy Synod approved this Constitution (Statute). On November 24, 2008, the Orthodox Autocephalous Church of Albania and the Council of Ministers signed an agreement according to the 1998 Albanian Constitution, for the arrangement of their reciprocal relationship. The agreement was ratified by the Albanian Parliament, and became law (nr.10057) on January 22, 2009.
Архиепископтар
Албанияның православиелік автокефаль шіркеуінің бас архиепископы Тирана және Дуррес архиепископы болып табылады. Қазіргі Тирана архиепископы – Албания архиепископы Анастасиос. № Портрет Аты Қызмет мерзімі 1 Виссарион 20 ақпан 1929 26 мамыр 1936 2 Христофор 12 сәуір 1937 25 тамыз 1949 3 Паиси 25 тамыз 1949 4 наурыз 1966 4 Дамиан сәуір 1966 13 қараша 1967 5 Анастаси 11 шілде 1992 1 маусым 1993 22 шілде 1993 Қазіргі қызметте.
The Primate of the Orthodox Autocephalous Church of Albania is also the Archbishop of Tirana and Durrës. The current archbishop of Tirana is Archbishop Anastasios of Albania. No. Portrait NameTerm in office1Vissarion 20 February 1929 26 May 19362Kristofor 12 April 1937 25 August 19493Paisi 25 August 1949 4 March 19664Damian April 1966 13 November 19675Anastasi 11 July 1992 1 June 1993 22 July 1993 Incumbent
Қуғын-сүргін
Энвер Ходжаның диктатурасы кезінде шіркеулер ауыр қасірет көрді, себебі барлық шіркеулер мемлекеттік бақылауға алынды, ал діни ұйымдарға тиесілі жерлер мемлекетке өтті. Мектептерде дін оқытуға тыйым салынды. Сонымен қатар, Ходжа Албанияға дін жалпы қауіп төндіретінін, оның елдің дәстүрлі жауының мүдделерін қорғайтын "Трояндық ат" болғанын айтты, әсіресе православие (Грекия және Сербия). 1952 жылы архиепископ Кристофор өлген күйде табылды; көптеген адамдар оның өлтірілгенін сенді. 1967 жылы Ходжа елдегі барлық діни ғимараттарды жапты және Албанияны әлемдегі алғашқы атеистік ел деп жариялады. Дінді жариялауға, жеке және қоғамдық түрде тыйым салынды. Жүздеген дін қызметкерлері өлтірілді немесе түрмеге қамалды. Осы саясаттың салдарынан барлығы 600 православие шіркеуі қиратылды (1944 жылы 1600 шіркеу болған). Православие қауымының басқа да ғимараттары діни қызметтен күштеп айырылды.
The church greatly suffered during the dictatorship of Enver Hoxha as all churches were placed under government control, and land originally held by religious institutions were taken by the state. Religion in schools was banned. Similarly, Hoxha propagated that Albania was threatened by religion in general, since it served as the supposed "Trojan Horse" of the interests of the country's traditional enemies; in particular Orthodoxy (those of Greece and Serbia). In 1952 Archbishop Kristofor was discovered dead; most believed he had been killed. In 1967 Hoxha closed down all religious buildings in the country, and declared Albania the world's first atheist country. All expression of religion, public or private, was outlawed. Hundreds of clergy were killed or imprisoned. As a result of this policy, a total of 600 Orthodox churches were demolished (1,600 present in 1944). Other buildings of the Orthodox community forcibly seized their religious function.
Чиркөенің қайта жаңғыруы
Коммунистік үкіметтің соңында, діни бостандық қайта орнатылғанда, бар болғаны 22 православие діни қызметкері тірі қалды. Осы жағдайды шешу үшін Экуменикалық патриарх Анастасийді Албания шіркеуінің патриархалды экзархы етіп тағайындады. Андруза епископы ретінде Анастасий, тағайындалғанға дейін Афина университетіндегі оқытушылық міндеттерін Кениядағы Иринуполис архиепископтығымен бөлісіп жүрді, ол қиын кезеңнен өтіп жатқан еді. Ол 1992 жылдың 24 маусымында сайланды және 1992 жылдың 2 тамызында таққа отырды. Уақыт өте келе Анастасий қайырымдылық жұмысымен құрметке ие болды және қазір Албаниядағы православие шіркеуінің рухани жетекшісі ретінде танылды. Көптеген қалалар мен ауылдарда белсенді литургиялық өмірді ұстанатын православиелік приходтар құрылды. Литургиялық, уағыз айту және катехизистік қызметтер кеңейтілді, дін қызметкерлері мен мирянның қатысуы артты. Шіркеудің қызметтеріне көмектесу үшін бірнеше топтар ұйымдастырылды: Православ әйелдері мен Православ зиялылары. Салихалы діни өмірді дамыту арқылы берілетін моральдық және рухани күш албан қоғамының жалпы прогресіне маңызды үлес қосуда. Көптеген приходтар литургияда албан тілін пайдаланады, грек тілі де ішінара қолданылады. Грек азшылықтары тұратын аймақтарда литургия грек тілінде өткізіледі.
At the end of the communist rule, when religious freedom was restored, only 22 Orthodox priests remained alive. To deal with this situation, the Ecumenical Patriarch appointed Anastasios to be the Patriarchal Exarch for the Albanian Church. As Bishop of Androusa, Anastasios was dividing his time between his teaching duties at the University of Athens and the Archbishopric of Irinoupolis in Kenya, which was then going through a difficult patch, before his appointment. He was elected on June 24, 1992, and enthroned on August 2, 1992. Over time Anastasios has gained respect for his charity work and is now recognized as a spiritual leader of the Orthodox Church in Albania. Orthodox parishes with active liturgical lives have been established in a majority of cities and villages. Liturgical, preaching, and catechism ministries have been expanded, increasing the participation of both clergy and laity. Several groups have been organized to assist the church with its ministries: the Orthodox Women, and Orthodox Intellectuals. The moral and spiritual strength offered through the cultivation of a sound religious life is contributing decisively to the general progress of the Albanian society. Most parishes use the Albanian language in liturgy, while Greek is also partly used. In Greek minority areas the liturgy is accordingly celebrated in Greek.
Жаңа діни қызметкерлер мен діни және теологиялық білім беру
Шіркеу жаңа буын дін қызметкерлерін дайындады. Анастасиос 1992 жылы семинарияны ашты, бастапқыда қолданысқа жарамсыз қонақ үйде, ол 1996 жылы Дуррес портынан 15 шақырым қашықтықта орналасқан Шен Влаштағы өз ғимараттарына көшірілді. 2011 жылдың ақпан айына дейін 145 дін қызметкері болды, олардың барлығы Мәсіхтің қайта тірілуі теологиялық академиясын бітірген албан азаматтары. Бұл академия сондай-ақ жаңа мүшелерді (ер және әйелдерді) катехизис пен шіркеудің түрлі қызметтеріндегі басқа да міндеттерге дайындауда. Студенттер сонымен қатар шетелдегі танымал теологиялық университеттерде теологиялық білімдерін жалғастыруда. 1998 жылы Жирокастерде және 2007 жылы Дуррес қаласының Сукт ауданында "Қасиетті Крест" атты ұлдарға арналған екі шіркеу мектебі ашылды.
The church has prepared a new generation of clergy. Anastasios started a seminary in 1992, initially in a disused hotel, which was relocated to its own buildings at Shën Vlash in 1996, 15 kilometres from the port of Durrës. As of February 2011, there were 145 clergy members, all of which were Albanian citizens who graduated from the Resurrection of Christ Theological Academy. This academy is also preparing new members (men and women) for catechism and for other services in different church activities. Meanwhile, students are continuing their theological educations in well known theological universities abroad. Two ecclesiastical high schools for boys were opened – the "Holy Cross" in Gjirokastër in 1998, and the "Holy Cross" in Sukth of Durrës in 2007.
Жаңа және қайта салынған шіркеулер
Осы уақытқа дейін 150 жаңа шіркеу, 60 монастырь және 160-тан астам шіркеу жөнделді. Көптеген ғимараттар салынды, ал басқалары түрлі мақсаттар үшін сатып алынып, қайта жаңартылды (мұндай ғимараттардың саны 70-ке жуық, олардың ішінде: балабақшалар, мектептер, жастар орталықтары, денсаулық сақтау орталықтары, митрополиттік кеңселер, қонақ үйлер, шеберханалар, асханалар және т.б.). Барлығы шамамен 450 құрылыс жобасы жүзеге асырылды. Құрылыс жобалары арқылы және жұмыс орындарын ұсыну арқылы православие шіркеуі елдің экономикалық дамуына үлес қосып, елдегі ең ірі инвесторлардың біріне айналды, көптеген жергілікті құрылысшылар мен ондаған жұмысшыға жұмыс беруде. 1995 жылдан бері шіркеу уақыт-уақыт сәулет курстарын ұйымдастырып келеді, әр жылы 40-тан астам жас адамға шіркеу құрылысы мен сәулетінің түрлі салаларын үйретуде.
So far, 150 new churches have been built, 60 monasteries and more than 160 churches have been repaired. Many buildings have been built, and others have been bought and reconstructed for various purposes (such buildings, numbering 70, include: preschools, schools, youth centers, health centers, metropolitan sees, hospitality homes, workshops, soup kitchens, etc.). In total there have been roughly 450 building projects. Through its construction projects and provision of jobs, the Orthodox Church is contributing to the economic development of the nation and is one of the most serious investors in the country, offering work for many local builders and dozens of workers. Since 1995, the church has put on an architecture course from time to time, each year giving more than 40 young people instruction in various aspects of ecclesiastical construction and architecture.
БАҚ және баспа
Албанияның Православ шіркеуінің "Ngjallja" (Қайта тірілу) деп аталатын жеке радиостанциясы бар, ол тәулігіне 24 сағат рухани, музыкалық, ақпараттық және білім беру бағдарламалары мен дәрістерін таратумен қатар, арнайы балалар бағдарламасын ұсынады. Сол атпен ай сайын газет – "Ngjallja" шығарылады, сондай-ақ балалар журналы "Gëzohu" ("Қуаныш"), Православ жастар журналы "Kambanat" ("Қоңырау"), студенттік бюллетень "Fjala" ("Сөз"), ағылшын тілінде жарық көретін "News from Orthodoxy in Albania" жаңалықтар бюллетені, "Tempulli" ("Ғибадатхана") және "Kërkim" ("Іздеу/Зерттеу") журналдары жарияланады. Бұл журналдарда мәдени, әлеуметтік және рухани материалдар, сонымен қатар "Enoria Jonë" ("Біздің приход") туралы ақпарат бар. 2008 жылдың ақпанына дейін литургиялық, рухани, интеллектуалды және академиялық тақырыптарға арналған 100-ден астам кітап жарық көрді.
The Orthodox Church of Albania has its own radio station, named "Ngjallja" (Resurrection) which 24 hours a day broadcasts spiritual, musical, informative and educational programmes and lectures, and has a special children's programme. A monthly newspaper with the same name, Ngjallja, is published, as well as a children's magazine Gëzohu ("Rejoice"), the magazine of the Orthodox Youth Kambanat ("Bells"), the student bulletin Fjala ("Word"), the news bulletin News from Orthodoxy in Albania (published in English), Tempulli ("Temple") and Kërkim ("Searching/Research"), which contain cultural, social and spiritual materials, Enoria Jonë ("Our Parish"). As of February 2008, more than 100 books with liturgical, spiritual, intellectual and academic topics have been published.