Кіріспе
Клод Дебюссидің симфониялық поэмасы, Клод Дебюссидің музыкалық шығармасы "Prélude à l'après midi d'un faune" (L. 86), ағылшын тілінде "Prelude to the Afternoon of a Faun" деп белгілі, оркестрге арналған симфониялық поэма, ұзақтығы шамамен 10 минут. Ол 1894 жылы жазылып, 1894 жылғы 22 желтоқсанда Парижде Густав Доренің дирижерлігімен алғаш рет орындалды. Флейтаға арналған жеке орындаушылық бөлімді Жорж Барре орындады. Композиция Стефан Малларменің "L'après midi d'un faune" поэмасынан шабыттанды. Бұл Дебюссидің ең танымал туындыларының бірі және батыс өнер музыкасы тарихындағы маңызды беткесу болып саналады, сонымен қатар импрессионизм композициясының шедеврі ретінде танылады. Пьер Булез бұл партитураны қазіргі заманғы музыканың бастауы деп есептейді, "фаунның флейтасы музыка өнеріне жаңа тыныс сыйлады" деп атап көрсетті. Дебюссидің осы шығармасы кейін Васлав Нижинскийдің және Джером Роббинстің кейінгі нұсқалары бойынша "Фаунның түстен кейінгі уақыты" балетіне негіз болды.
the musical composition by Claude Debussy
Prélude à l'après midi d'un faune (L. 86), known in English as Prelude to the Afternoon of a Faun, is a symphonic poem for orchestra by Claude Debussy, approximately 10 minutes in duration. It was composed in 1894 and first performed in Paris on 22 December 1894, conducted by Gustave Doret. The flute solo was played by Georges Barrère. The composition was inspired by the poem L'après midi d'un faune by Stéphane Mallarmé. It is one of Debussy's most famous works and is considered a turning point in the history of Western art music, as well as a masterpiece of Impressionist composition. Pierre Boulez considered the score to be the beginning of modern music, observing that "the flute of the faun brought new breath to the art of music." Debussy's work later provided the basis for the ballet Afternoon of a Faun choreographed by Vaslav Nijinsky and a later version by Jerome Robbins.
Балет нұсқалары
1912 жылы бұл туынды қысқа балетке қойылды, костюмдері мен декорациялары суретші Леон Баксттың еңбектері болды, ал хореографиясын белгілі биші Васлав Нижинский жасап, өзі орындады. Бишілердің дәстүрден тыс қозғалыстары және фавнның мастурбациялайтын эпизоды болғандықтан, бұл қойылым қатты дау тудырды. 1958 жылы Жером Роббинс жаңа балет қойды, ол көптеген труппалармен жиі орындалды.
Жазба көшірмесі
Клод Дебюсси өзі 1895 жылы екі фортепианода орындау үшін шығарманы транскрипциялады. Басқа транскрипциялардың ішінде: Морис Равельдің төрт қолға арналған фортепианолық аранжировкасы, Густав Самазеуилдің флейта мен фортепианоға арналған нұсқасы, Тим Мюллеманның Пьеро ансамблі (флейта, кларнет, скрипка, виолончель және фортепиано) үшін жасаған аранжировкасы, Майкл Вебстердің флейта, кларнет және фортепианоға арналған транскрипциясы, сондай-ақ Грайм Стил Джонсонның Равельдің «Кіріспе және Аллегро» (флейта, кларнет, арфа және струнный квартет) аспаптарына арналған аранжировкасы, оған қосымша контрабас қосылған. Орыс пианині Вячеслав Грязнов оны жеке фортепианоға арнап транскрипциялады. Linos Piano Trio шығарманы фортепиано триосы үшін аранжировкалап, оны 2021 жылғы «Stolen Music» альбомына қосты. Арнольд Шенбергтің шәкірті Бенно Сакс, Шенбергтің жеке музыкалық қойылымдар қоғамы үшін фортепиано мен гармонияны қамтитын камералық ансамбль үшін жұмысты қайта өңдеді, бұл қойылым 1920 жылдың 27 қазанында өтті.
Фильм
Бұл тақырып "Дженнидің портреті" (1949) фильмінде ерекше көзге түседі және Дженифер Джонс ойнаған көрікті қаһарманның музыкалық мотиві ретінде қолданылады. "Фавн түстен кейінгі кешкі прелюдиясы" - итальяндық режиссер және аниматор Бруно Бозеттоның "Алегро Нон Тропо" (1977) фильміндегі алғашқы анимациялық бөлімі. Дебюссидің музыкасын сақтай отырып, экрандағы оқиға қартайған фавнның жастығын қайтаруға жасаған бекер тырысыстарын көрсетеді. "Passion" (2013) фильмінің шешімді көрінісінде басты кейіпкер балет қойылымын тамашалайды, бірнеше минуттық есте қаларлық, екіге бөлінген экранда – бір жағында балет, екінші жағында фильмдегі оқиғалар көрсетіледі. "Leaving DC" (2012) қорқыныш фильмінде ән басты кейіпкердің үйінің терезесіне қойып, сырттағы орманнан естіген құпия дыбыстарды жазу үшін қолданған цифрлық диктофонда ойнатылады. Ән әр түнде сағат 3:11-де бірнеше секунд бойы естілгендей, бірақ әр жолы флейтаның әртүрлі бөліктері ойнатылған.
Лекциялар
Бұл жұмыс Леонард Бернштейннің "Жоқ сұрақ" (1973) Нортон лекциясының 4-ші бөлігінің соңында талданады. Бернштейн бұрын айтқан пікірін растайды: шығарма тритондық интервал мен толық тондық шкаланы жиі қолдану арқылы тоналдылықтың шегін кеңейтеді, соның нәтижесінде 20-ғасырдың атональды туындыларына жол ашады.
Музыка
Ол джаз музыканты Эумир Деодато тарапынан оның Prelude (1973) альбомы үшін қайта өңделді және жазылды. Синтезатормен аранжировканы Исао Томита өзінің Firebird (1975) альбомында орындады. Электрондық джаз тобы Koop Overture-ді 'Glömd' (1997) атты шығармасында, Sons of Koop альбомында пайдаланды.
Теледидар
Шарлотта Георгтың әндетімен жасалған музыкалық нұсқасы "The Ren & Stimpy Show" телехикаясының "Powdered Toast Man" атты эпизодында пайда болды.