Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист
American screenwriter
Хелен Грейс Резвик Скотт Кинан (16 маусым 1915 жыл - 20 қараша 1987 жыл), көбінесе Хелен Грейс Скотт деп танылатын, Стратегиялық қызметтер кеңсесінде, кейіннен АҚШ-тың Осілік соғыс қылмыскерлерін қудалау жөніндегі бас прокурорының кеңсесінде, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Роберт Х. Джексонның штабында қызмет еткен АҚШ азаматы болды. Ол сонымен қатар Браззавильдегі «Еркін Франция» радиостансасында хабаршы болып жұмыс істеді, ал өмірінің кейінгі кезеңінде Хелен Г. Скотт ретінде Франсуа Трюффо және басқа француз кинорежиссерлерімен тығыз байланыста болды.
Helen Grace Reswick Scott Keenan (June 16, 1915 – November 20, 1987), more commonly, Helen Grace Scott, was a United States citizen employed in the Office of Strategic Services and later the Office of U. S Chief Counsel for Prosecution of Axis War Criminals on the staff of Justice Robert H. Jackson during World War II. She was also a broadcaster for Free France in Brazzaville, and later in life, as Helen G. Scott, was a close associate of François Truffaut and other French filmmakers.
Ерте өмір
Хелен Грейс Ресвик Нью-Йорктің Бруклин қаласында Уильям Ресвик пен Бесси Шварц Ресвиктің қызы болып дүниеге келді. Ол әкесі Associated Press агенттігінде журналист болып жұмыс істеген Парижде бауырларымен бірге өсті. Украинада туған Уильям Ресвик 1922 жылдан 1934 жылға дейін Мәскеуде корреспондент болды және ол жерде өткен уақыты туралы естелік жазды. Ол бала кезінен ағылшын және француз тілдерін еркін меңгерді. 1943 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Ресвик еврей тегіне байланысты Франциядан қашып, Конгоның Бразавиль қаласына қоныстанды, онда ол Бос Франция үшін радио хабаршысы болды. Соғыстан кейін ол Нюрнберг процесінде судья Роберт Х. Джексонның баспасөз хатшысы қызметін атқарды. Кейіннен ол соғыс жылдарғы еңбегі үшін марапатталды: 1965 жылы Бос Франциядағы ерікті қызметі үшін Естелік медальмен марапатталды, ал 1986 жылы «Өнер мен әдебиет орденінің» кавалері атағын алды.
Helen Grace Reswick was born in Brooklyn, New York, the daughter of William Reswick and Bessie Schwartz Reswick. She and her brothers were raised in Paris, where their father worked as a journalist with the Associated Press. William Reswick, who was born in Ukraine, was also a correspondent in Moscow from 1922 to 1934, and wrote a memoir of his time there. She was fluent in English and French from childhood. In 1943, during World War II, Reswick fled France due to her Jewish heritage and settled in Brazzaville, Congo, where she was a radio broadcaster for Free France. After the war, she was a press attaché to Justice Robert H. Jackson at the Nuremberg trials. She was recognized later for her wartime work: in 1965, she was awarded the Commemorative medal for voluntary service in Free France, and in 1986 she was named a Chevalier of the Ordre des Arts et des Lettres.
Айғақланған тыңдау қызметі
1933-1938 жылдар аралығында Хелен Скотт Коммунистік Интернаттың (Коминтерн) байланысты ұйымы – Жұмысшылар Альянсының атқару комитетінде қызмет етті. 1944 жылы ол конгрессмен Болтонның кеңсесінде жұмыс істеді. Кинан 1930 жылдары тәуелсіз журналист болған, ал 1945 жылы Америкааралық істерді үйлестіру кеңсесінде (OCIAA) жазушы және редактор болып жұмысқа кірісті. Ол бастапқыда Нью-Йорк желісінде, содан кейін Вашингтон, округ Колумбиядағы КГБ бөлімшесінде жұмыс істеді.
Between 1933 and 1938, Helen Scott served on the Executive Committee of the Workers Alliance, a Comintern affiliate front organization. In 1944, she worked for Congressman Boulton. Keenan had been a freelance journalist in the 1930s before beginning work in the Office of the Coordinator of Inter American Affairs (OCIAA) as a writer and editor in 1945. She first worked for the New York line of KGB, then later the Washington, D. C. branch of the KGB.
Кейінгі мансап
Скотт Біріккен Ұлттар Ұйымының бас кеңсесінде аға редактор болып жұмыс істеді, ал 1959 жылдан 1965 жылға дейін Нью-Йорктегі француз кино кеңсесінде қарым-қатынас директоры қызметін атқарды. Ол осы қызметінде Роберт Бентон, Милош Форман, Жак Тати, Ален Ресне және Жан-Люк Годар сияқты көптеген француз және американдық кинорежиссерлермен жұмыс істеді. Ол сонымен қатар "Көктемнің Маноны" және "Жан де Флорет" сияқты француз тіліндегі фильмдердің ағылшын тіліндегі субтитрлерін жазды. Ол Труфомен бірлесіп "Хичкок/Труффо" (1966) кітабын жазды. Труфоның "Фаренгейт 451" (1966) фильміне қосымша диалог жазды және 1967 жылы фильм "Ең үздік драмалық қойылым" номинациясына ие болғанда, Хьюго сыйлығына ұсынылған жазушылардың бірі болды. Кейін ол Труффоның тағы бір кітабын – "Антуан Дуэнельдің баяндары" (1971) аударды. Скотт Труффоның жақын досы және сенімді адамы болды, олардың хат алмасулары оның жеке өмірі мен қарым-қатынастары туралы құнды мәліметтер береді. Скотт Годардың "Уикенд" (1967) және Труффоның "Жатақ және тақта" (1970) фильмдерінде эпизодтық рөлдерде пайда болды. Ол сондай-ақ 2015 жылы шыққан "Хичкок/Труффо" деректі фильмінде архивтік кадрларда көрінеді.
Scott worked as a senior editor at the United Nations headquarters, and from 1959 to 1965 at the French Film Office in New York, as director of public relations. She worked with many French and American filmmakers in this role, including Robert Benton, Miloš Forman, Jacques Tati, Alain Resnais, and Jean Luc Godard. She also wrote the English subtitles of various French language films, including Manon of the Spring and Jean de Florette. She collaborated with Truffaut in writing the resulting book, Hitchcock/Truffaut (1966). She wrote additional dialogue for Truffaut's Fahrenheit 451 (1966), and was among the writers nominated for a Hugo Award when that film was a finalist for Best Dramatic Presentation in 1967. Later, she translated another book of Truffaut's, The Adventures of Antoine Doinel (1971). Scott was Truffaut's confidante, and their correspondence offers insight into his personal life and relationships. Scott appeared in uncredited cameos in Godard's Weekend (1967) and Truffaut's Bed & Board (1970). She also appears in archival footage in the 2015 documentary Hitchcock/Truffaut.
Жеке өмір
Хелен Г. Скотт ажырасқан. Ол 1987 жылы Парижде 72 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның қабірі Монмартр зиратында, Труфоның қабірінен көп алшақ емес жерде.
Helen G. Scott was divorced. She died in Paris in 1987, aged 72 years, from a heart attack. Her gravesite is in Montmartre Cemetery, not far from Truffaut's.