Престон вокзалы: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Ланкаширдегі станция
Англияның Престондағы II санаттағы тізімделген теміржол станциясы.

Престон теміржол станциясы, Англияның Ланкашир округінде, Батыс жағалау магистральдық желісінде, Лондон Эустон мен Глазго Орталық арасындағы (Лондон Эустондан, Глазго Орталықтан) жартылай жолда орналасқан, көліктік теміржол станциясы. Оны Avanti West Coast, Northern Trains және TransPennine Express қызметтері, сондай-ақ Лондон мен Шотландия арасындағы Caledonian Sleeper түнгі қызметтері пайдаланады. Станция Кальдер Вэлли желісімен, сондай-ақ Блэкпул Норт, Ормскирк (Мерсирейл қызметтерімен Ливерпуль Централға дейін) және Колнға дейінгі тармақ желілерімен де байланысты. Солтүстік Одақ темір жолы 1838 жылы осы жерде станция ашқан. 1850 жылы станция кеңейтілді, Шығыс Ланкашир темір жолының жеке басқаруындағы жаңа платформалар салынды. 1863 жылы Лондон мен Шотландия бағытындағы пойыздар станциядағы асханада тамақтануға мүмкіндік беру үшін тоқтады. Қазіргі станция 1880 жылы салынды және 1903 және 1913 жылдары кеңейтілді, сол кезде 15 платформасы болды. Екі дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қызметкерлерге тегін буфет ұсынылды. 1970 жылдары жалғастыру желілері жабылған кезде Шығыс Ланкашир платформалары бұзылды. Лондон Эустон, Бирмингем Нью-стрит, Манчестер Пикадилли, Глазго Орталық және Эдинбург Уэверли қалаларына қатынайтын қалааралық пойыздардан басқа, станциядан Ланкаширдің, Камбрияның, Үлкен Манчестердің, Мерсисайд және Йоркширдің басқа аймақтарына да жергілікті пойыздар жүреді.

Станцияның орналасуы және ыңғайлы жағдайлары

Станцияға кіретін басты кіреберіс – станцияға жақындаудың ең төменгі бөлігінде, Fishergate көпірінен түсетін пандус арқылы орналасқан. Билет кассасы кішкентай зал ішінде жайласып, 3 және 4-қалааралық платформаларға тікелей қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Осы пандустың екі жағында да басқа барлық платформаларға баруға арналған жаяу өткелдер бар. Шығыс жаяу өткелі Батлер көшесіндегі станцияға екінші кіреберіспен бітеді, бұл Престон қаласының орталығына және станция тұрақтарына жақын қол жеткізуді ұсынады. Екі жер асты жолы бар, олардың бірі станциядағы бір платформаны қоспағанда, барлық платформаларға қадамсыз қол жеткізуді қамтамасыз етеді; екіншісі, жолаушылар жер асты жолына іргелес, бұрын жүктерге арналған жер асты жолы болған және тек қызметкерлер басқаратын жүк лифттері арқылы қол жетімді болған; бұл лифттер 1990 жылдары жолаушыларға арналған лифттерге айналдырылды, соның арқасында мүгедектер, арбалар және балалар коляскалары бар жолаушылар барлық платформаларға қадамсыз қол жеткізе алады. 7-ші платформаның оңтүстік жағында станция тұрағына кіреберіс орналасқан. 3 және 4-ші платформаларды құрайтын арал – ұзын қатар ғимараттары бар өте кең платформа. Осы ғимараттардың ішінде газет-журнал сататын дүкен, бірнеше тағам сататын орындар, соның ішінде лицензиясы бар мейрамхана сияқты қызметтер мен ыңғайлы жағдайлар бар. Сондай-ақ, дәретханалар мен үлкен күту залы да бар. Avanti West Coast қызметкерлері 3-ші платформадағы кішкентай саяхат орталығын басқарады, ол платформадағы жолаушыларға ақпарат береді. Бұл негізгі мүмкіндіктерге қоса, 4-ші платформада шағын кофехана, ал 1 және 2-ші платформаларда қосымша дүкендер бар. 2007 жылы жолаушылар туралы ақпарат жүйесі жаңартылды және қазір нүктелі матрицалық дисплейлер қолданылады. Престон 2017 жылдың 30 қаңтарына дейін қолмен басқарылатын Tannoy жүйесін сақтап келді, бұл Ұлыбританиядағы ірі станциялардың арасында сирек кездесетін жағдай. Автоматтандырылған хабарлау жүйесі енгізілді. 2009 жылы станция құпия клиенттер бағалауы бойынша B санатындағы ең нашар алмасу станцияларының бірі ретінде анықталды және 2010 жылы басталған мемлекеттік шығындарды тексеруге дейін жақсартуға 50 миллион фунт стерлингтік қаржы бөлігін алуға дайын болды.

The main entrance to the station is at the bottom of the station approach, a ramp off the bridge that carries Fishergate over the railway. The ticket office is located within the small concourse, which provides direct access, down the ramp, to the intercity platforms 3 and 4. There are footbridges on either side of this ramp to all other platforms. The eastern footbridge ends at an alternative entrance to the station on Butler Street, giving closer access to Preston city centre and the station car park. There are two subways, one of which provides step free access to all but one platforms in use at the station; the second, adjacent to the passenger subway, was formerly a freight subway and only had access by staff operated freight lifts; these were converted to passenger operated lifts in the 1990s, giving full step free access to all platforms for wheelchairs, trolleys and pushchairs. There is another entrance serving the station car park at the south end of platform 7. The island forming platforms 3 and 4 is a very wide island platform with a long series of buildings. Inside these buildings are services and amenities such as a newsagent and several food outlets, including a licensed restaurant. There are also toilets and a large waiting room. A small travel centre on platform 3, near the ramp, is operated by Avanti West Coast staff to give information for passengers on the platform. In addition to these main amenities, there is a small coffee shop outlet on platform 4, as well as an additional shop on platforms 1 and 2. Passenger information systems were updated during 2007 and now use dot matrix display screens. Preston retained a manual Tannoy system until 30 January 2017, a rarity amongst the larger stations in the UK. An automated announcement system was introduced. In 2009, the station was identified as one of the ten worst category B interchange stations for mystery shopper assessment of fabric and environment, and was set to receive a share of £50 million funding for improvements prior to a public spending review initiated in 2010.

Қызметтер

Қазіргі уақытта Престон стансасында алты өткізгіш және екі перрондық платформа қолданыста, ал тағы екеуі төтенше жағдайлар үшін резервте сақталады. Барлық жолдар электрлендірілген, сондықтан кез келген пойыз кез келген платформаны пайдалана алады.

Тарих

Коуч кезінде Престон жолаушылар мен пошта трафигінің маңызды орталығы еді. Бұл маңыздылығы теміржол дәуірінде де сақталды, Лондон мен Глазгоның шамамен ортасындағы маңызды түйін және аялдама ретінде.

Престон темір жолдары

Престондағы алғашқы темір жол желілері Ланкастер каналының екі бөлігін байланыстырған, аттармен тартылатын Ланкастер каналының трамвай жолы болды. Ол 1805 жылы ашылды, бірақ ешқашан жолаушыларды тасымалдаған жоқ және буға көшпеді. 1862 жылы Престондағы жұмысын тоқтатты. Престондағы алғашқы бумен жүретін жолаушылар темір жолы – Норт Юнион темір жолы (NUR) болды. 1838 жылдың 31 қазанында Уиганнан қазіргі Престон станциясы орнына дейін желі ашылды. Бұл қаланы Лондон, Бирмингем, Ливерпуль және Манчестермен тікелей байланыстырды. Әрбір келесі желі әртүрлі компаниялармен салынды. Бәсекелестік көбінесе ортақ инфрақұрылым бойынша ынтымақтастыққа кедерес келтірді, сондықтан Престонға кіретін әрбір темір жол желісі өз станциясын пайдаланды. 1900 жылға дейін Престондағы барлық желілер бір станциямен бөліспеді, сол кезде барлық компаниялар екі компанияның бірі немесе екеуінің меншігіне өтті. Престонға екінші жолаушылар темір жолы – Престон және Лонгридж темір жолы болды, ол 1840 жылдың 1 мамырында Дипдейл көшесіндегі терминалда аяқталатын, аттармен тартылатын трамвай ретінде ашылды. 1848 жылы буға ауысты, бірақ 1885 жылға дейін пойыздары Солтүстік Юнион станциясына кірмеді. Ланкастер және Престон қосылыс темір жолы (L&PJR) үшінші желі болды, ол 1840 жылдың 25 маусымында ашылды және бастапқыда Солтүстік Юнион станциясын пайдаланды. Алайда, NUR мен L&PJR арасындағы қарым-қатынас нашарлап, 1842 жылдың 1 қаңтарынан бастап L&PJR пойыздарының көпшілігі Солтүстік Юнион станциясынан солтүстікке қарай орналасқан Максвелл Хаус станциясын пайдаланды. Бірнеше пойыз өтті, бірақ NUR әр жолаушыдан 6 пенни төлем алды. Көптеген жолаушылар төлеуден бас тартты, Максвелл Хауста түсіп, Солтүстік Юнион станциясына жаяу жүрді, бірақ NUR жолаушылардың жүруіне және қайтадан билет алуына мүмкіндік беру үшін пойызды күтіп тұрудан бас тартты. NUR солтүстікке бағытталған жолаушыларға L&PJR емес, Ланкастер каналы арқылы саяхаттауға кеңес берді. Престонның төртінші темір жолы – Престон және Уайр бірлескен темір жолы Флитвудқа дейін, ол L&PJR ашылғаннан кейін бірнеше аптадан соң, 1840 жылдың 16 шілдесінде Лейтон көшесіндегі Модлендс станциясына дейін ашылды. NUR өзінің желісін пайдалану үшін қайтадан жоғары төлемдер алды, бұл ELR-ді Престонға өз желісін салуға итермеледі. Желі бастапқыда Престон қалалық әкімдігінен қарсылық көріп, бірақ Рибблдің солтүстігіндегі бөгетті (кейіннен Авенхэм мен Миллер парктерін бөліп тұратын сызық) әсемдеп жасау және өзен көпірінде жаяу жүргіншілерге арналған жол (қазір де қолданыста) жасау шартымен рұқсат алды. Желі Солтүстік Юнион станциясының шығыс жағында салынған жаңа платформаларға дейін жетті, оларды ELR басқарды және өздерінің жеке билет кассасы мен Батлер көшесіндегі кіреберісі болды. Жаңа платформалар іс жүзінде жеке станция болды. Жаңа желі мен станция 1850 жылдың 2 қыркүйегінде ашылды. Престондағы жетінші желі – Норт Юнионның Виктория Кейн тармағы Риббл өзеніндегі Виктория Кейнге (кейін 1882 жылы Престон доктарына дейін ұзартылды және қазір мұралық Риббл бу темір жолымен байланысты). Бір рельсті жүк желісі 1846 жылдың қазан айында Престон станциясынан оңтүстікке қарайғы тұйықталудан, 1:29 еңіспен туннельге дейін тар қисық арқылы ашылды. Престонға сегізінші желі – Ливерпуль, Ормскирк және Престон темір жолы, ол ELR-ге тиесілі және Престонға қарай оның Блэкберн желісімен байланысты. Ол 1849 жылдың 2 сәуірінде ашылды. Престонның оңтүстігіндегі желілер желісі пойыздардың бағытын өзгертуге икемділік берді. Оңтүстіктен келген (Саутпорттан WLR емес) кез келген желідегі пойыз станцияға Солтүстік Юнион немесе Шығыс Ланкашир желісі арқылы кіре алатын. Солтүстіктен келген пойыздар да тиімді U-түруді жасай алатын, кейде Шотландия мен Блэкпул арасындағы пойыздар кері жүрудің орнына осы әдісті пайдаланған.

The first rail lines in Preston were those of the Lancaster Canal Tramroad, a horse drawn line connecting two parts of the Lancaster Canal. It opened in 1805, but never carried passengers and never converted to steam. It ceased operating in Preston in 1862. The first steam hauled passenger railway in Preston was the North Union Railway (NUR). On 31 October 1838, it opened its line from Wigan to a station on the site of the present day Preston Station. This immediately linked the town to London, Birmingham, Liverpool and Manchester. Each subsequent line was built by a different company. Rivalry often prevented any cooperation over shared facilities, and so almost every railway line into Preston used its own station. It was not until 1900 that all lines in Preston shared a single station, by which time all the companies had been taken over by one or both of just two companies. The second passenger railway into Preston was the Preston and Longridge Railway, which opened as another horse drawn tramway on 1 May 1840, to a terminus in Deepdale Street. It converted to steam in 1848, but did not run its trains into the North Union station until 1885. The Lancaster and Preston Junction Railway (L&PJR) was the third line, which opened on 25 June 1840, initially using the North Union station. However, relations between the NUR and L&PJR soured, and, from 1 January 1842, most L&PJR trains used, instead, Maxwell House railway station, a short distance to the north of the North Union station. A few trains passed through, but the NUR charged a toll of 6d per passenger. Most passengers refused to pay, preferring to alight at Maxwell House and walk the to the North Union station, but the NUR refused to hold the train to allow passengers to walk and rebook. The NUR advised northbound passengers to travel by the Lancaster Canal rather than the L&PJR. Preston's fourth railway was the Preston and Wyre Joint Railway to Fleetwood, opening, just a few weeks after the L&PJR, on 16 July 1840, to its own terminus at Maudlands in Leighton Street. Once again, the NUR charged high tolls for the use of its line which led the ELR to build its own line into Preston. The line was initially opposed by Preston Corporation, but was eventually permitted on condition that the embankment north of the Ribble (which later became the dividing line between Avenham and Miller Parks) be ornamentally laid out, and that a pedestrian path (still in use today) be provided on the river bridge. The line ran into new platforms built on the east side of the North Union station, which were managed and staffed by the ELR, and which had their own booking hall and entrance in Butler Street. The new platforms were effectively a separate station. The new line and station opened on 2 September 1850. The seventh line in Preston was the North Union's own Victoria Quay Branch to Victoria Quay on the River Ribble (later extended to Preston Docks in 1882 and which now connects to the heritage Ribble Steam Railway). The single track goods line opened in October 1846 from a south facing junction immediately south of Preston Station, through a tight curve into a tunnel with a gradient of 1 in 29, emerging north of Fishergate Hill near the riverside. The eighth line to Preston was the Liverpool, Ormskirk and Preston Railway, owned by the ELR and connected to its Blackburn line into Preston. It opened on 2 April 1849. The network of lines south of Preston allowed great flexibility in the routing of trains. A train approaching the town on any of the lines from the south (except the WLR from Southport) could be routed to enter the station via either the North Union or the East Lancashire line. It was even possible for trains from the north to perform an effective U turn, a feat sometimes carried out by trains between Scotland and Blackpool that would otherwise have had to reverse.

Электрмен жабдықтау

1970 жылы Батыс жағалаудың негізгі теміржол желісінің қалған бөлігін Уивер-Джанкшеннен Престон арқылы Глазго-Централға дейін электрлендіруге рұқсат берілді. Электр пойыздары 1973 жылдан бастап Престонға қатынай бастады. Бұл жаңа сигналдармен бірге жүзеге асырылды және станциядан солтүстікке қарай, Файлд-Джанкшеннің жанында электрлік сигналдар орталығы салынды. Бұл торапта электр желісін кеңейту жұмыстары да жүргізілді, ол кейіннен Блэкпул желісін электрлендіруге мүмкіндік берді, бірақ Блэкпул желісі электрлендірілуіне кірпіш қабырғадай тоқсан жылдан астам уақыт кетті.

Ерекшеліктері

Екі дүниежүзілік соғыста да әскерилерге арналған тегін буфет станцияда ұсынылды. Престон станциясының тегін буфет бірлестігі Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде тегін ыстық сусындар, печеньелер және булочкалар ұсынды, сондай-ақ форма киген кез келген адамға 24 сағат бойы өзіндік құнмен буфет тағамдарын сатты. 1915-1919 жылдар аралығында 12 сағаттық сменада жұмыс істеген 400 әйел 3 миллионнан астам әскерге қызмет етті. 1939-1945 жылдар аралығында 12 миллион кесе шай ішілді. Буфет жарна арқылы қаржыландырылып, өзіне тән белгілі ыдыстарға ие болды. Станция әскерлердің маңызды солтүстік-оңтүстік бағытында орналасқан. 3 және 4 платформалардағы күту залында Бірінші дүниежүзілік соғыс буфетіне қатысты үш ескерткіш тақта орналасқан, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс буфетінің бұрынғы орны. 2012 жылы телеарнада көрсетілген «Престон Пассион» драмалық қойылымдарының бірі Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскерилерге арналған буфетте түсірілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі буфет 5 және 6 платформалардың (қазіргі 3 және 4 платформалар) оңтүстік жағындағы ғимаратта орналасқан. 4 платформадағы кабельдік тіреулердің бірі ерекше жақсы күйде сақталған, және оған 1974 жылдың 7 мамырында Елизавета II патшайымның сапары туралы мәліметтер жазылған шағын тақта орнатылған. Бұл маңызды оқиға болды, себебі ол Батыс жағалау магистралінің толық электрлендірілуінің аяқталуын білдірді.

HS2

Престон "Жоғары жылдамдықтың 2" желісінің "классикалық үйлесімді" бөліктерінің құрамына кіреді. Бұл Лондоннан саяхат уақытын 50 минуттан 1 сағат 18 минутқа дейін қысқартуға мүмкіндік береді. Бирмингемнен саяхат уақыты 46 минуттан 50 минутқа дейін азаяды. HS2 ұзын пойызларын қабылдау үшін 3c және 4c платформалары толтырылып, 3 және 4 платформаларын кеңейтуге жағдай жасалады. Қазіргі уақытта 3c және 4c платформаларын пайдаланатын қызметтер станцияның батыс жағындағы жүк платформасына көшіріледі, ол жолаушылар трафигі үшін қайта ашылып, 0 платформа деп аталады.

Танымал мәдениетте

Jethro Tull-дің Aqualung (1971) альбомындағы "Cheap Day Return" автобиографиялық әні Лондоннан Блэкпулге саяхаттың қайта жолындағы Престон аялдамасындағы платформада өтеді.