Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Community for Creative Non Violence v. Reid, 490 U.S. 730 (1989) – авторлық құқықтар мен еңбек құқығына қатысты АҚШ Жоғарғы Сотының авторлық құқықтың меншік құқығын анықтаған ісі.
Community for Creative Non Violence v. Reid, 490 U. S. 730 (1989), is a US copyright law and labor law case of a United States Supreme Court case regarding ownership of copyright.
Фактілер
Тұрмыстық зорлық-зомбылықсыз әрекет ету қауымдастығы, панасыз азаматтарға көмек көрсететін қайырымдылық ұйымы, мүсінші Джеймс Эрл Ридке Рождестволық қойылымда, Вашингтон қаласында "Үшінші әлем Америкасы" деп аталған шарада панасыз адамдардың қиын жағдайын бейнелейтін мүсін жасау үшін ақы төледі. CCNV мүшелері Ридтің Балтимордағы студиясына барып, мүсін жасау барысында оның сыртқы түріне қатысты ұсыныстар мен бағыттар берді. CCNV Ридке мүсін тапсырылған соң соңғы төлемді жүзеге асырды. Олар мүсіннің авторлық құқықтары туралы ешқандай талқылау жүргізбеді. Олар екеуі де бәсекелес авторлық құқық тіркеу куәліктерін ұсынды. Аудандық сот CCNV-нің авторлық құқыққа ие екенін анықтады, себебі ол 1976 жылғы Авторлық құқық туралы заңға сәйкес "жалдамамен жасалған туынды" болып табылады, 17 U.S.C. § 101, және § 201(b) бойынша CCNV-ге ғана тиесілі. Бұл, егер жазбаша келісім болмаса, жұмыс берушіге немесе туынды жасалған басқа да тұлғаға жұмыспен байланысты авторлық құқықтың меншігін береді.
The Community for Creative Non Violence, a homeless charity, paid sculptor James Earl Reid for a statue that depicted the plight of homeless people for a Christmas pageant in Washington DC, called "Third World America". CCNV members visited Reid's Baltimore studio as he made the statue, gave suggestions and directions about its appearance. CCNV paid Reid the final installment on delivery. They had not discussed copyright in the sculpture. They both filed competing copyright registration certificates. The District Court held that CCNV had the copyright, as it was a ‘work made for hire’ under the Copyright Act of 1976, 17 U. S. C. § 101, owned exclusively by CCNV under § 201(b). This vests copyright ownership of works for hire in the employer or other person for whom the work is prepared, unless there is a written agreement to the contrary.
Колумбия округінің апелляциялық соты
Колумбия округінің апелляциялық соты мүсінді "жалдамамен жасалған туынды" деп танымады, себебі Рид қызметкер емес, тәуелсіз мердігер болған. Бірақ, сот статуяның авторлық құқығы §201(a) бойынша бірлесіп иеленуіне қатысты мәселені қарау үшін төменгі сотқа қайтарды.
The Court of Appeals, District of Columbia Circuit, held the sculpture was not a ‘work made for hire’ because Reid was not an employee, but an independent contractor. However it remanded to the lower court to determine if the statue's copyright was co owned under §201(a)
Жоғарғы Сот
Сот төрешісі Тургуд Маршалл соттың пікірін білдіріп, Жоғарғы Сот Ридті қызметкер емес, тәуелсіз мердігер деп тапты, сондықтан жұмыс §101 бап бойынша "жалдауға жасалмаған" жұмыс болып саналды, ал авторлық құқық кем дегенде ішінара Ридке тиесілі болды. Сот Рейдтің тапсырмасы 17 USC 101 "жалдауға жасалған жұмыс" анықтамасының 2-тармағы бойынша "арнайы тапсырыспен немесе тапсырыс бойынша" жасалмағанын анықтады. Содан кейін ол Ридтің "қызметтік міндеттері шегінде" мүсінді дайындаған "қызметкер" екенін, оның жұмысы "жалдауға жасалған жұмыс" санатына жататынын немесе тәуелсіз мердігер екенін және оның жұмысы "жалдауға жасалған жұмыс" санатына кірмейтінін қарастырды. Сот жұмысты қызметкер немесе тәуелсіз мердігер жасағанын анықтау үшін агенттік құқығының жалпы қағидаларын қолдану қажет деп шешті. Заңда "қызметкер" терминінің мағынасы нақты көрсетілмеген, бірақ Конгресс агенттік құқығының анықтамаларын енгізуді көздеген болуы мүмкін, себебі ол агенттік құқығында қолданылатын "қызметтік міндеттері шегі" терминіне де сілтеме жасады. Бірыңғай, жалғасты ұлттық заңды құру үшін агенттік құқығының жалпы қағидалары кез келген жеке штаттың заңдарынан басымдыққа ие болуы керек. Сот адамның тәуелсіз мердігер ме, әлде қызметкер ме екенін анықтау үшін 11 факторды атады. Жалға алынған тараптың агенттік құқығының жалпы қағидалары бойынша қызметкер болып табылатынын анықтағанда, жалдаушы тараптың өнімді жасау тәсілі мен құралдарын бақылауға құқығы бар екені ескеріледі. Осы мәселеге қатысты басқа факторлардың арасында [1] қажетті білік деңгейі; [2] құралдар мен жабдықтардың көзі; [3] жұмыстың орындалған орны; [4] тараптар арасындағы қарым-қатынастың ұзақтығы; [5] жалдаушы тараптың жалдаған тарапқа қосымша жобаларды жүктеуге құқығы бар-жоғы; [6] жалдаған тараптың жұмыс істеу уақыты мен мерзіміне қатысты дербестігінің деңгейі; [7] төлем тәсілі; [8] жалдаған тараптың көмекшілерді жалдау және оларға жалақы төлеудегі рөлі; [9] жұмыс жалдаушы тараптың негізгі қызметінің бөлігі ме; [10] жалдаушы тараптың бизнесте болуы; [11] қызметкерлік әлеуметтік жәрдемақылардың қарастырылуы және жалдаған тараптың салықтық есебі. Осы факторларды ескере отырып, Сот Ридті тәуелсіз мердігер деп шешті. Рид өзінің құрал-жабдықтарын өзі ұсынды, оған ешқандай тығырықтан шығару бақылауы болған жоқ және ол мерзімдерді сақтауда толықтай дербес болды. CCNV Ридке қосымша жобаларды жүктеуге құқығы болған жоқ және оған тәуелсіз мердігерлерге әдеттегідей төлем жасады. Іс қайта қарауға жіберілді, себебі аудандық сот тараптардың өзара үлестерін біртұтас нәрсеге біріктіруді көздегенін анықтаса, CCNV мүсіннің бірлескен авторы және авторлық құқықтың тең иесі ретінде қарастырылуы мүмкін.
Justice Thurgood Marshall giving the court's opinion, the Supreme Court held Reid was an independent contractor, not an employee, so the work was not "made for hire" under §101, and the copyright belonged to Reid, at least in part. The Court determined that Reid's commission was not "specially ordered or commissioned" under paragraph 2 of 17 USC 101's "work made for hire" definition. It then considered whether Reid was an "employee" preparing the sculpture "within the scope of his employment", whose work fell within "work made for hire", or an independent contract whose work did not fall within "work made for hire". The Court held that common law agency principles should be applied to decide whether a work is made by an employee or an independent contractor. While the statute was silent on the meaning of "employee," Congress could be inferred to have wanted to incorporate agency law definitions, as it also referred to the term "scope of employment" that agency law uses. The general common law of agency must be used over the law of any particular state, in order to create a uniform, nationwide law. The Court listed 11 factors in determining whether someone is an independent contractor or an employee. In determining whether a hired party is an employee under the general common law of agency, we consider the hiring party's right to control the manner and means by which the product is accomplished. Among the other factors relevant to this inquiry are [1] the skill required; [2] the source of the instrumentalities and tools; [3] the location of the work; [4] the duration of the relationship between the parties; [5] whether the hiring party has the right to assign additional projects to the hired party; [6] the extent of the hired party's discretion over when and how long to work; [7] the method of payment; [8] the hired party's role in hiring and paying assistants; whether the work is part of the regular business of the hiring party; [9] whether the hiring party is in business; [10] the provision of employee benefits; [11] and the tax treatment of the hired party. Based on these factors, the Court held Reid was an independent contractor. Reid supplied his own tools, was without any extensive supervision and was free in the way he met his deadlines. CCNV could not assign more projects to Reid, and paid him in the normal manner independent contractors are done. The case was remanded to determine whether CCNV could still be regarded as a joint author of the sculpture and co owner of the copyright, if the District Court determined that the parties intended their contributions be merged into a unitary whole.
Маңыздылығы
Іс қайта қарау кезінде CCNV-дің Митч Снайдері қайтыс болды. Содан кейін тараптар "Құқықтық келісімге қатысты шешім шығару туралы бірлескен өтініш" ұсынды. Құқықтық келісімде мынадай шарттар белгіленді:
While the case was pending on remand, Mitch Snyder of CCNV died. The parties subsequently filed a “Joint Motion for Entry of Consent Judgment.” The consent judgment has the following terms:
Рид "Үшінші әлем Америкасы" еңбегінің авторы болды және жұмыстың үш өлшемді көшірмелерінің авторлық құқығына толық ие болды, бірақ Рид осы үш өлшемді көшірмелерде жұмыстың қалай көрсетілуіне қатысты белгілі бір шектеулерге келісті. CCNV мүсіннің физикалық көшірмесіне ғана ие болды. CCNV және Рид жұмыстың екі өлшемді көшірмелеріне бірлесіп иелік етті. Келісімде екі тараптың да екі өлшемді көшірмелерді көрсетуге рұқсат беруіне қатысты белгілі бір шектеулер қарастырылды. Creative Nonviolence қауымдастығы v. Рид, 1991 WL 415523 (D. D. C. 1991). Nationwide Mut. Ins. Co. v. Дарден (1992) ісінде судья Дэвид Соутер Рид ісіндегі "қызметкер" терминіне қатысты соттың түсінігін пайдаланып шешім қабылдады, және бұл түсінікті заңда басқаша анықталмаған барлық жағдайларда қолданды.
Reid was the author of Third World America and solely owned the copyrights to three dimensional copies of the work, but Reid agreed to certain restrictions on how three dimensional copies presented the work. CCNV solely owned the physical copy of the sculpture. CCNV and Reid were co owners of two dimensional copies of the work. The consent specified certain restrictions on how both parties could authorize displays of the two dimensional copies. Community for Creative Non Violence v. Reid, 1991 WL 415523 (D. D. C. 1991). In Nationwide Mut. Ins. Co. v. Darden (1992), Justice David Souter used the Court's understanding of the term employee in Reid to influence the decision, applying the Reid reading to all cases where the term employee is not otherwise defined by the statute.