Пэдди Девлин: Социалист, құқық қорғаушы және саяси қайраткер өмірі
Paddy Devlin
Пэдди Девлин: Ирландиялық социалист, құқық қорғаушы, SDLP құрылтайшысы. Сектaнттыққа қарсы күрескен, IRA-дан бас тартып, бейбітшілік жолын таңдаған саясаткер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Патрик Джозеф "Пэдди" Девлин (8 наурыз 1925 жыл - 15 тамыз 1999 жыл) – ирландтық социалист, еңбек және азаматтық құқықтар белсендісі және жазушы. Ол Социал-демократиялық және Еңбек партиясының (СДЛП) негіс қалаушы мүшесі, бұрынғы Стормонт депутаты және 1974 жылғы Біріктірілген үкіметтің мүшесі болды. "Сектантшылдыққа қарсы тынбай күрескен адам" деп сипатталған Девлин бұрын ИРА мүшесі болған, бірақ кейіннен физикалық күш қолдану арқылы республикалық идеологиядан бас тартып, бейбіт, социалистік және ұлттық саяси жолдармен сектанттық дауларды жоюға ұмтылды. 1960 жылдардың соңында ол Белфаст қалалық кеңесіне сайланып, жергілікті саясатқа қатысты, ал 1970 жылы Джон Хьюм, Джерри Фитт, Остин Карри және басқалармен бірге СДЛП құруға көмектесті.
Patrick Joseph "Paddy" Devlin (8 March 1925 – 15 August 1999) was an Irish socialist, labour and civil rights activist and writer. He was a founding member of the Social Democratic and Labour Party (SDLP), a former Stormont MP, and a member of the 1974 Power Sharing Executive. Described as a "relentless campaigner against sectarianism", Devlin had once been a member of the IRA but later renounced physical force republicanism to work at transcending sectarian differences through peaceful, socialist and nationalist political means. During the late 1960s he entered local politics in the Belfast City Council and went on to help found the SDLP in 1970 with John Hume, Gerry Fitt, Austin Currie and others.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін, жұмыс іздеу үшін ол Портсмут қаласында мұрағатшы болып, ал Ковентриде автомобиль өнеркәсібінде жұмыс істеді. Ковентриде ол Еңбек және кәсіподақ саясатына қызығушылық танытып, Британдық Еңбек партиясына қысқа ғана уақытқа қосылды. 1948 жылы Белфастқа оралғанда, ол жергілікті Еңбек партиясының бөлінгенін көрді. Гарри Мидглидің ықпалымен Солтүстік Ирландияның Еңбек партиясы (NILP) бөлінуге қарсы позиция қабылдады. Жауап ретінде көптеген бөлінуге қарсы Еңбек партиясының белсенділері NILP-ден шығып, Джек Бити басқаратын Ирландияның Еңбек партиясына қосылды. Бити Стормонт пен Вестминстерде депутат болған. Пэдди Девлин 1949 жылы Ирландияның Еңбек партиясына қосылды. Девлин 1956 жылы Фолс округінде өткен кеңес сайлауында Ирландияның Еңбек партиясынан кандидат ретінде сайланды, Док Еңбек партиясынан кандидат болған Джерри Фитті жеңді. Кейін Католик әрекеті Ирландияның Еңбек партиясы коммунистерге толы деп мәлімдеді, бұл партияның тиімді түрде тарауына әкелді және Девлин 1958 жылы мандатын жоғалтты. Сол жылы кеңес сайлауында жеңілгеннен кейін ол Солтүстік Ирландияның Еңбек партиясына қосылуға шешім қабылдады. 1968-1969 жылдары Девлин Солтүстік Ирландиядағы азаматтық құқықтар қозғалысына белсенді қатысты. Азаматтық құқықтар науқандарына RUC және B Specials-тің қатаң жауабы кең ауқымды тәртіпсіздікке әкелді. Қақтығыстар діни зорлық-зомбылыққа ұласты, өйткені католик аудандары, әсіресе Белфастта, лоялисттік топтардың шабуылына ұшырады, көптеген отбасылар үйлерінен қуылды. Девлиннің NILP-мен қарым-қатынасы шиеленісті болды, өйткені ол «құлақты бітетін үнсіздік» байқады, «жазғы қорқынышты айыптауға ешқандай мәлімдеме жасалмады, біз NILP-де насихаттауға тырысқан сектанттық емес социалистік принциптерді растау жоқ, шын мәнінде азаматтық құқықтар қозғалысының бар екендігін елемеуге тырысты». Девлин NILP азаматтық құқықтар қозғалысымен одақтасып жұмыс істесе, жағдайды өзгертіп, діни шиеленісті азайта алады деп сенді. Керісінше, 1969 жылдың жазында партияның жеткіліксіз жауабы деп саналған нәрсе оның NILP-ден алыстауына себеп болды. Девлин басқа Еңбек партиясының белсенділерімен, азаматтық құқықтардың көшбасшыларымен және орташа ұлтшылдармен жаңа партия құру мүмкіндігін талқылай бастады. Осы талқылауларға жауап ретінде NILP 1970 жылдың тамызында оның партия мүшелігін тоқтатты. Содан кейін Девлин Фиттпен, Джон Хьюммен, Остин Керримен және басқалармен бірге 1970 жылы SDLP-ді құрды. Социал-демократиялық және Еңбек партиясы (SDLP) Еңбек партиясынан, азаматтық құқықтардан және орташа ирландтық ұлтшылдардан саясаткерлер мен белсенділерді біріктірді, келісім арқылы Біріккен Ирландияға қол жеткізуге және Солтүстік Ирландияның саяси құрылымында конструктивті жергілікті қауымдық саясатты жүргізуге міндеттенді. SDLP құрылған кезде Девлин «партияның негізгі философиясы социалистік және демократиялық болып, келісім арқылы Ирландияның бірлігі үшін жұмыс істеу» деп сенді. Кейін ол 1973 жылы Ұлыбритания үкіметімен келіссөздер жүргізу үшін Джерри Адамсқа қауіпсіз өтуді қамтамасыз етуде Солтүстік Ирландияның мемлекеттік хатшысы Уильям Уайтлоудың өтініші бойынша қатысты. Ол 1973 жылы Солтүстік Ирландия Ассамблеясының мүшесі және 1974 жылдың 1 қаңтарынан 1974 жылдың 28 мамырына дейін билікті бөлісу атқарушы органында денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер министрі болды. Билікті бөлісу атқарушы органы қауымдық аралық коалициялық әкімшілік болды. SDLP Ольстер Юнионисттік партиясының және Альянс партиясының билікті бөлісуді жақтаған қанатымен бірге атқарушы билікке қосылды. Бұл атқарушы органның өмірі қысқа болды. 1974 жылдың мамыр айының соңында Ольстер жұмысшылар кеңесінің протестанттық жұмысшылар ереуілінен кейін ол бес айдан соң құлады. 1977 жылы Девлин SDLP «социализмінен айырылып, таза ұлтшылдардың қолына көшіп барады» деп сезінді. Бұл айырмашылықтар Девлин парламенттік топтың төрағасы лауазымынан кетіп, SDLP бағытын сынаған мәлімдеме жасаған кезде шиеленіске жетті. Бірнеше күннен кейін SDLP басшылығы жиналып, оны партиядан шығаруға дауыс берді. 1978 жылы ол Солтүстік Ирландияда кең таралған Еңбек партиясы құруды мақсат еткен Біріккен Еңбек партиясын құрды. Ол 1979 жылы Еуропалық парламентке оның тізімі бойынша кандидат болды, бірақ тек 6,122 бірінші артықшылық дауыс жинады (дауыс бергендердің 1,1% -ы) және осылайша кепілдігін жоғалтты. Девлин аштық ереуілін және республикалық тұтқындардың саяси мәртебесін алу науқанын қолдамады. Ол 1981 жылғы жергілікті сайлауда Белфаст қалалық кеңесіне тәуелсіз социалист ретінде қайта сайланды, бірақ төрт жыл бұрын алған 7,087 дауысқа қарағанда әлдеқайда аз, 1,343 дауыс жинады. 1987 жылы ол NILP қалдықтарымен және басқалармен бірге Солтүстік Ирландияда Еңбек партиясын (LPNI) құруға тағы бір әрекет ретінде Еңбек партиясы '87 құрды, бірақ ол да сәттілікке жетпеді. 1985 жылы ол Белфаст қалалық кеңесіндегі орнын жоғалтты. Девлин сонымен қатар Бейбіт пойыз ұйымына қатысты. Девлин 1980 жылы Ирландия Ұлттық Азаттық Армиясының басшысы Ронни Бантингтің қанына батқан өлтірілуіне де қарсы сөйледі, бұл көбінесе Ольстер қорғаныс қатарының соққы тобына жатқызылды, бірақ Девлин мұны британдық қауіпсіздік күштерінің қатысуымен «SAS типті» бөлім жасады деп сенді. Девлин өмірі бойы социалист болды және социалистік саясатының жетіспеуіне сын айтқаны үшін SDLP-ден қуылды. Партиялық саясаттан тыс Девлин өмірінің соңғы жылдарын Ирландия көліктік және жалпы жұмысшылар кәсіподағының Аймақтық хатшысы ретінде өткізді. Оның Индустриялық қатынастар туралы жарлық (Солтүстік Ирландия 1976) туралы білімі кең болды. Ол 1935 жылғы Белфасттағы Сыртқы жәрдем көтерілісі туралы зерттеу жазды (МSc диссертациясы), ол 1985 жылы «Иә, бізде банандар жоқ» деген атпен жарияланды.
After the war, and in search of work, he spent some time in Portsmouth working as a scaffolder and in Coventry working in the car industry. In Coventry he became interested in Labour and trade union politics and briefly joined the British Labour Party. Returning to Belfast in 1948 he found the local Labour Party split over partition. Under Harry Midgley’s influence the Northern Ireland Labour Party (NILP) had adopted a pro partition position. In response, many anti partition Labour activists left the NILP and joined the Irish Labour Party, which was led locally by Jack Beattie who was an MP in Stormont and Westminster. Paddy Devlin joined the Irish Labour Party in 1949. Devlin was elected as the Irish Labour candidate in a council by election for the Falls ward in 1956 beating Gerry Fitt who fought the election as the Dock Labour Party candidate. Later Catholic Action claimed the Irish Labour Party was infested with communists and ensured the party were effectively wiped out and Devlin lost his seat in 1958. In the same year, in the aftermath of the Council election defeat, he decided to join the Northern Ireland Labour Party. From 1968 through 1969, Devlin was very involved in the Northern Ireland civil rights movement. The heavy handed response by the RUC and the B Specials to civil rights marches resulted in widespread rioting. The confrontations descended into sectarian violence as Catholic areas, especially in Belfast, came under attack from Loyalist gangs with many families being burnt out of their homes. Devlin’s relationship with the NILP became more strained as he detected a “deafening silence” with “no statements condemning the horrors of the summer, no assertion of the non sectarian socialist principles we had tried to promote the NILP in fact tended to disregard the existence of the civil rights movement”. Devlin believed that the NILP working in alliance with the civil rights movement could have changed the situation and reduced the sectarian tensions. Instead, what he deemed to be the party's inadequate response in the summer of 1969 led to his drift away from the NILP. Devlin started discussing with other Labour activists, civil rights leaders and moderate nationalists the possibility of launching a new party. In response to these discussions, the NILP terminated his party membership in August 1970. Devlin then went on, with Fitt, John Hume, Austin Currie and others to found the SDLP in 1970. The Social Democratic and Labour Party (SDLP) brought together politicians and activists from Labour, civil rights and moderate Irish Nationalist backgrounds to form a party committed to achieving a united Ireland by consent and to working within the Northern Ireland political structures for constructive local cross community politics. At the time of the SDLP's formation, Devlin believed “the basic party philosophy was to be socialist and democratic and work for the unity of Ireland by consent”. He was later involved, at the request of William Whitelaw, the Secretary of State for Northern Ireland, in ensuring safe passage for Gerry Adams for talks with the British government in 1973. He was a member of the Northern Ireland Assembly, 1973 and Minister of Health and Social Services in the power sharing Executive from 1 January 1974 to 28 May 1974. The power sharing Executive was a cross community coalition administration. The SDLP joined the Executive along with the pro power sharing wing of the Ulster Unionist Party and the Alliance Party. The Executive would be short lived. It collapsed after five months at the end of May 1974 following the Protestant workers Ulster Workers Council strike. By 1977 Devlin felt that the SDLP “was being stripped of its socialism and being taken over by unadulterated nationalists”. These differences came to a head when Devlin resigned as chairman of the parliamentary group and issued a statement criticising the direction of the SDLP. A few days later the SDLP executive met and voted to expel him from the party. In 1978 he established the United Labour Party, which aimed to be a broad based Labour formation in Northern Ireland. He stood under its label for the European Parliament in 1979 but polled just 6,122 first preferences (1.1% of those cast) and thereby lost his deposit. Devlin did not support the hunger strike and the campaign for political status for Republican prisoners. He was re elected as an Independent Socialist to Belfast City Council in the 1981 local elections but with a much reduced vote of 1,343; down from the 7,087 votes he won four years earlier. In 1987 he, together with remnants of the NILP and others, established Labour '87 as another attempt at building a Labour Party in Northern Ireland (LPNI) by uniting the disparate groups supporting labour and socialist policies but it too met with little or no success. In 1985 he lost his place on Belfast City council. Devlin was also involved in the Peace Train Organisation. Devlin also spoke out against the assassination of Irish National Liberation Army chief Ronnie Bunting in 1980, commonly attributed to an Ulster Defence Association hit squad, but which Devlin always believed was carried out by an 'SAS type' unit with British Security force involvement. Devlin was a lifelong socialist who ended up being expelled from the SDLP for criticizing its lack of socialist politics. Outside of party politics, Devlin spent his later years as Area Secretary of the Irish Transport and General Workers' Union. His knowledge of the Industrial Relations Order (Northern Ireland 1976) was extensive. He wrote an acclaimed study (his MSc thesis) of the 1935 Outdoor Relief Riots in Belfast, published as Yes We Have No Bananas in 1985.