Ұлыбританиядағы Корнуоллдағы Сент Дей ауылынан шығысқа қарай екі миль жерде орналасқан Веллингтон тауы қалайы кеніші 1976 жылы ашылды және көп жылдардан кейін аймақтағы алғашқы жаңа кен орны болды. Қалайы бағасының төмендеуі және сорғылауға берілетін жәрдемақының тоқтатылуына байланысты кен 1991 жылы жабылды. Кенді қайта жандандыруға әрекет жасалып, ол туристік орталыққа айналдыруға тырысылды, бірақ бұл жоба сәтсіз аяқталды. 2007 жылдың басында "Маунт Веллингтон Майн Лтд" компаниясы осы учаскені сатып алып, қалған кеніштің тіреу құрылымын бұзып, оны жеке, қақпасы бар бизнес-паркке айналдырды. Жаңартылатын энергия саласында ғана жұмыс істейтін, соның ішінде Kensa жылу сорғылары сияқты бірнеше арендаторлар бар.
Mount Wellington Tin mine, two miles east of the village of St Day in Cornwall, in the United Kingdom, opened in 1976 and was the first new mine in the region in many years. With the fall of tin prices and the withdrawal of pumping subsidies, the mine finally closed in 1991. An attempt to revive the mine occurred when an individual tried to transform it into a visitor attraction, but his endeavour failed. The site was bought by Mount Wellington Mine Ltd in early 2007, who removed the remaining headgear stump, and have proceeded to renovate the site and turned it into a private, gated, business park. There are a number of tenants who operate exclusively in the renewable energy sector including Kensa Heat Pumps.
1920-30 жылдар
1920 жылдары Веллингтон атымен танылған үш бауырластың ескі "Уил Эндрю" кен тауларының беткі қабаттарында жұмыс істегені белгілі. Бауырластар кенді шағын көлемде өндіріп, қарапайым құрал-жабдықтар мен технологияларды пайдаланып, кенді Корнуоллдың ұнтақтағыш машиналарын (штамптар) алып барып, онда қалайыны бөліп алған. Лондонның Кен-металлургиялық клубының капитаны Джозиа Пауль Веллингтонның өндірген кенінен тоннасына орташа есеппен 30 фунт қара қалайы шығатынын хабарлаған. Олар жұмыс істеген шахтаның айналасындағы кеңістік кейіннен қирап, шахта тоқтатылды. "Қарапайым Корнуолл кеншілері" болғандықтан, Веллингтонның шахтаның ішін ашуға немесе жаңа шахта салуға қаржысы жетпеді. 1935 жылы British Non-ferrous Mining Corp Ltd компаниясының қолдауымен Mount Wellington Ltd компаниясы United and Consolidated Mines, Wheal Clifford және Wheal Andrew кен орындарының құқықтарын сатып алды. 5 ақпанда Mount Wellington Mine Ltd компаниясының акциялары сатылымға шығарылды. 1930 жылдары Mount Wellington тауында қосымша шахталар мен кеншілердің үйлері салынды, сондай-ақ, жақын орналасқан кен орындарына кен өндіру құқығы алынды. Алайда, онжылдықтың соңына қарай, қалайы бағасының төмендеуіне байланысты ұнтақтау тоқтатылып, пайда табу үшін жеткілікті мөлшерде кен өндіру қиындықтары туды. 1939 жылдың 16 желтоқсанында қаржы жетіспеуі салдарынан Mount Wellington кенішіндегі жұмыс тоқтатылды.
During the 1920s, three brothers called Wellington worked the old Wheal Andrew lodes close to surface. The brothers were mining in a small way, working with primitive plant and operations, taking ore to a Cornish stamps down the valley to be treated for its tin content. Captain Josiah Paull, of the Mines and Metallurgical Club in London, reported that the ore the Wellingtons were breaking was yielding an average of 30 lb. of black tin per ton. The workings around the shaft they were working were crushed at a later date, putting the shaft out of action, and “being only ordinary Cornish miners”, the Wellingtons did not have the money to either open up the adit or put down another shaft. In 1935 Mount Wellington Ltd, backed by the British Non ferrous Mining Corp Ltd, acquired the rights on United and Consolidated Mines, Wheal Clifford and Wheal Andrew. On 5 February shares in Mount Wellington Mine Ltd were advertised for sale. During the 1930s further shafts and mining buildings were built at Mount Wellington the mine acquired mining rights to the adjacent mines. However, by the end of the decade, milling was being suspended due to low tin prices, and it faced difficulties extracting the ore at sufficient quantities to show a profit. On 16 December 1939 work stopped at Mount Wellington Mine due to lack of finance.
1960-1970 жылдар
1963 жылы Торонтодағы International Mine Services Ltd компаниясы Корнуоллдың минералдық потенциалына қызығушылық танытты. 1967 жылы Маунт Веллингтон кенішінде іздеу-барлау бұрғылау жұмыстары басталды, ал 1969 жылы Cornwall Tin & Mining Ltd компаниясы Thyssen (Great Britain Ltd) компаниясына No.1 Веллингтон шахтасын қазу және ғимараттар салу жөніндегі келісім-шартты тапсырды. 1974 жылы Корнуолл қалайы және тау-кен корпорациясының басқаруындағы Маунт Веллингтон кеніші, Труродан батысқа қарай бірнеше шақырым жерде, Биссо алқабының қарсы бетінде орналасқан көршілес Уилл Джейн кенішімен бірге, қалайы өндіру жөніндегі жоспарланған операцияны іске асыруға кірісті. Бұл үш жылдың ішінде Корнуоллдағы үшінші жаңа қалайы кеніші болды. 1976 жылдың қаңтарында жер астынан алғашқы кенді қабылдауға дайындық ретінде концентрациялау зауытының құрылысы басталды. Операцияны қаржыландыруға бастапқыда шамамен 4,25 миллион фунт стерлинг жұмсалды және ол Ұлыбритания үкіметінен 20% грант алуға құқылы болды. Бастапқы өнімділік жылына 0,2 миллион тоннаны құрайтын, барлық гравитациялық зауыт 1600 тонна қалайы металлы, сондай-ақ мыс, мырыш және күміс өндіруге бағытталды деп күтілді. Шахта 210 метрден 310 метрге дейін тереңдетілді. Кеніштің қызмет ету мерзімі 25 жылға жоспарланған, ал жұмыс күші 300 адамға дейін жетеді деп есептелді. Алайда, 1978 жылдың 20 сәуірінде Маунт Веллингтон кеніші жабылды. Осы күннен бастап Веллингтонның No.1 шахтасынан ешқандай кен шығарылмады. No.1 шахта адамдар мен жабдықтардың кіруі үшін сақталды. Веллингтондық жерді Корнуолл қалайы және тау-кен компаниясының әкімшілері Фалмуттағы металл сынықтарын сатумен айналысатын саудагерге сатты. 1979 жылдың тамызында Rio Tinto Zinc компаниясының еншілес компаниясы Carnon Consolidated компаниясы Wheal Jane кенішін Consolidated Gold Fields Ltd компаниясынан сатып алды. RTZ компаниясы Wheal Jane кенішін қайта құру үшін Thyssens компаниясын, ал Wheal Jane зауытын жаңарту үшін William Press компаниясын пайдаланды. Карнон сонымен қатар Веллингтонның No.1 шахта аймағының меншікті құқығын, сондай-ақ металл сынықтары сатушысынан Веллингтонның инженерлік ғимаратын сатып алды. Екі кенішті жаңартуға 10 миллион фунт стерлинг бөлінді. Сондай-ақ 1979 жылы Shell компаниясының еншілес компаниясы Billiton Minerals (UK) Ltd компаниясы Bissoe-дегі гидравликалық қалайы өндіретін Hydraulic Tin компаниясын сатып алды, ол аллювиалды қалайы мен кеніш қалдықтарын өңдеді. Billiton қалған жер мен ғимараттарды, оның ішінде Маунт Веллингтон кенішіндегі диірменді сатып алды. Олар сонымен қатар Уилл Мейд аңғарын, қалдықтарды жинау тоғанын және лагунаны сатып алды. Thyssens компаниясы Веллингтонның кеңселерін және жабдықты сақтауға арналған жерді Billiton компаниясынан жалға алды. Thyssens компаниясы Веллингтонды Wheal Jane, South Crofty және Geevor кеніштеріндегі жұмыстары үшін база ретінде пайдаланды.
In 1963 International Mine Services Ltd of Toronto became interested in the mineral potential of Cornwall. By 1967 exploratory drilling began at Mount Wellington Mine and by 1969 a contract to sink No.1 Wellington Shaft and erect buildings was awarded to Thyssen (Great Britain Ltd) by Cornwall Tin & Mining Ltd. In 1974 Mount Wellington mine, controlled by the Cornwall Tin and Mining Corporation, and situated a few miles to the west of Truro on the opposite side of the Bissoe Valley, to the neighbouring Wheal Jane mine, was to go ahead with the proposed tin mining operation. It was the third new tin mine in Cornwall in three years. The erection of the concentrating plant commenced in preparation for receiving its first ore from underground in January 1976. The operation will cost initially some £4 25 million to finance and qualified for a 20% grant from the U. K. Government. The initial throughput was forecast to be 0'2 million tonnes/annum in an all gravity plant to provide about 1,600 tonnes of tin metal and some copper, zinc and silver. The shaft was to be deepened from 210m to 310m. The mine was planned to have a life of some 25 years, and the workforce planned was up to 300. However, on 20 April 1978 Mount Wellington Mine closed. No more ore ever came up Wellington's No.1 shaft after this date. No.1 shaft was retained for man and machinery access. The Wellington site was sold by the Administrators of Cornwall Tin & Mining Ltd to a Falmouth based scrap dealer. In August 1979 Carnon Consolidated, a subsidiary of Rio Tinto Zinc, acquired Wheal Jane from Consolidated Gold Fields Ltd. RTZ used Thyssens to redevelop Wheal Jane and used William Press to renovate Wheal Jane's mill. Carnon also bought the freehold of Wellington's No.1 shaft area, together with Wellington's Engineering Building from the scrap dealer. £10m was allocated to renovate both mines. Also in 1979, Billiton Minerals (UK) Ltd, a Shell subsidiary, bought Hydraulic Tin of Bissoe, who worked alluvial tin and mine waste tailings. Billiton bought the rest of the land and buildings, including the Mill at Mount Wellington Mine. They also bought the Wheal Maid valley and the tailings dam and lagoon. Wellington's offices, and some land for storage of plant, were leased from Billiton by Thyssens. Thyssens used Wellington as a base for their work at Wheal Jane, South Crofty and Geevor mine.
1980-1990 жылдар
1980 жылдың маусым айында Джейн кеніште өндіріс қайта басталды, ал кеннің бір бөлігі Веллингтон тауынан алынды. Келесі жылы Веллингтон мен Уил Мейдтегі тұнба тоғаны арасында жаңа 7 дюймдік полиэтилен құбыр (MDPE) тартылды. Ескі кен қалдықтары ұсатылып, Веллингтонның диірменіне жіберілді, онда олар минералдарды алу үшін қайта өңделді. 1982 жылы Carnon Consolidated (RTZ) компаниясы Биллитонның Маунт Веллингтон, Уил Мейд және Гидравликалық қалайы участаларындағы меншік құқығын сатып алды. 1984 жылға қарай South Crofty компаниясының 100% үлесі Rio Tinto Zinc компаниясының еншілес компаниясы Carnon Consolidated компаниясымен сатып алынды, ал Крофти, Маунт Веллингтон және Уил Джейннің үш кені бір бөлімше ретінде жұмыс істеді. Уил Джейндегі өндіріс 1980 жылы қайта басталды, 1981 жылы 1499 тонна, ал 1984 жылы 1863 тонна қалайы өндірілді. Уил Мейдтің төмендеуі (Decline) бастапқыда Маунт Веллингтон кенішіне тиесілі болған жерде басталды. 1984 жылғы операциялар барысында шамамен 35 000 тонна кен өндірілді. Төмендеудің ұзындығы 655 метрді құрайды және ол Корнуолл округінің Юнайтед Даунс полигонындағы қалдықтар жинағышқа қарай созылды. Полигоннан шыққан метан газының төмендеуге енуінен жер астындағы өрт немесе жарылыс болуы мүмкін деген қауіп туды. 1991 жылдың наурыз айында Уил Джейн, Маунт Веллингтон кеніші, Уил Мейд төмендеуі және Уил Мейд тұнба лагуналарын қамтитын кен орны соңғы рет жабылды. 1992 жылдың 16 қаңтарында Ұлыбританиядағы ең танымал кен суының ағыны орын алды, 320 миллион литр өңделмеген қышқыл кен суы мен шлам Корнуоллдағы Уил Джейн кенішінің орнындағы Нангилз шахталық кіреберісінен Карнон өзеніне құйылды. Бұл өзен сағасындағы судың түсін өзгертетін және Cd және Zn концентрациясының жоғары деңгейін тудырған үлкен ластану толқынына әкеп соқты. Кадмий деңгейі 600 мг/л-ға жетті, бұл Ұлыбританияның су сапасы стандарттарындағы 1 мг/л-ға қарағанда едәуір жоғары.
In June 1980 production at Jane recommenced, some ore coming from Mount Wellington. The following year, a new 7” MDPE pipeline was laid between Wellington and the Tailings Dam at Wheal Maid. Old mine waste was sluffified and pumped into Wellington's Mill, where it was re processed to obtain minerals. In 1982 Carnon Consolidated (RTZ) purchased Billiton's freehold interest in the Mount Wellington, Wheal Maid and Hydraulic Tin sites. By 1984 100% of South Crofty had been purchased by Carnon Consolidated, a subsidiary of Rio Tinto Zinc, and the three mines of Crofty, Mount Wellington and Wheal Jane operated as one unit. Production at Wheal Jane had already restarted in 1980 reaching 1499 tonnes of tin in 1981 and 1863 tonnes in 1984. The Wheal Maid Decline was started, on land originally owned by Mount Wellington Mine. 1984 operations produced an estimated 35,000 tons of ore. The length of the Decline is 655 meters, and reached over towards Cornwall County Council's waste dump at United Downs. The Decline suffered from ingress of Methane gas from the dump, which gave rise to safety concerns over possible underground fires or explosion. In March 1991 Wheal Jane, incorporating Mount Wellington Mine, the Wheal Maid Decline and the Wheal Maid Tailings Lagoons, were finally closed for the last time. On 16 January 1992 the UK's most infamous mine water outburst disaster occurred when 320 million litres of untreated acidic mine water and sludge burst from the Nangiles adit at the Wheal Jane Mine site in Cornwall into the Carnon River. This resulted in a major pollution plume that discoloured the estuary and deposited high concentrations of Cd and Zn. Cadmium levels reached 600 mg 1 1, relative to UK water quality standards of 1 mg 1 1
1998 жылы Маунт Веллингтон кеніші DRS Demolition компаниясының Дэвид Шригли компаниясы South Crofty PLC-ден сатып алынды. DRS Маунт Веллингтон кенішінің мақсатын өзгерту бойынша бірнеше жобалық өтінімдерді ұсынды, бірақ барлығы да қабылданбады.
In 1998 Mount Wellington Mine was bought by David Shrigley of DRS Demolition from South Crofty PLC. DRS submitted multiple planning applications for change of use for the Mount Wellington Mine site, however all were rejected.
2000-шы жылдар - қазіргі уақыт
2003 жылы Каррик аудандық кеңесі Маунт Веллингтон кен орнының ғимараттарын сақтауға рұқсат берді. 2004 жылдың 15 сәуірінде Каррик аудандық кеңесі Биссодағы Твелвехедс қаласындағы Маунт Веллингтон кен орнының болашағын қарастырды. Кеңес мүшелері бұрынғы кен орнын қандай мақсатта пайдалануға болатынын талқылады, осылайша болашақ дамытушылар оның әлеуетін нақты біле алады. Карриктің даму бөлімінің басшысы Карл Робертс комитетке ұсынған баяндамасында бұл жердің тұрғын үй салуға жарамсыз екенін айтты. Комитеттің пікірлері мен баяндаманың қорытындылары Каррик кеңесінің толық отырысында қарастырылуы тиіс еді. Маунт Веллингтон кен орны 10 жылдан астам уақыт бойы жұмыс істемеді және бір кезде ол табиғат қорығына айналдырылатын болды. 2005 жылы Маунт Веллингтон кенішіндегі бас киімдердің жоғарғы бөлігі бұзды. 2007 жылдың 15 қаңтарында Маунт Веллингтон кен орнын Ричард Фриборн, «Mount Wellington Mine Ltd» компаниясы арқылы сатып алды. Маунт Веллингтон кен орны 22 қаңтарда «The Eden Project» жобасының өкілі Тим Смит тарапынан ресми түрде қайта ашылды. 2012 жылдың 30 мамырында «Kensa Heat Pumps» компаниясының Маунт Веллингтон кен орнына көшіп келгеніне 5 жыл толуына арналған мерекелік шара өтті, ал компания кен орнындағы алғашқы арендатор болды. Іс-шараға бірнеше онжылдықтардан кейін алғаш рет Корнуоллдың төрт қазіргі заманғы қалайы кеніштерінің – «Geevor», «South Crofty», «Wheal Jane» және «Mount Wellington Mine» біріктірілген басқару топтары қатысты. 2013 жылы халықаралық теңіздік инженерлік компания «Geoquip» «Ocean Fabrications» компаниясының активтерін сатып алып, кен орнындағы жалға алу құқықтарын алды. «The Dry» ауданындағы ескі кеңселер жаңартылды, ал «Mill» ғимараты мен оған жататын зауыт ауласына маңызды инвестициялар жасалды. 2016 жылдың 5 наурызында, Сент Пиран күні, Корнуолл радио әуесқойлар клубы (CRAC) Маунт Веллингтон кенішінде бір реттік арнайы хабар тарату жүргізді. Клуб Корнуолл кенішін әуесқойлар радиостанциясы ретінде пайдалану үшін арнайы шаралар лицензиясын алды. Сондай-ақ 2016 жылы «Eagle Plant» компаниясы кен орнында тұрғын үй жалдау бизнесін ашты, ал 2017 жылдың ақпан айында жабдықты жалға беру операциясы басталды. 2017 жылы «Metal Surgery» және «Building With Frames» компаниялары тиісінше «Geoquip» компаниясын «Mill» және «Concentrator» ғимараттарында алмастырды. 2020 жылдың ақпан айында Маунт Веллингтон кенішінде «Kensa Heat Pumps» компаниясының қажеттіліктерін қанағаттандыруға арналған, кеңселермен жабдықталған жаңа мамандандырылған өндіріс орны салынды. Бұл 1970 жылдардан бері Маунт Веллингтон кенішінде салынған алғашқы жаңа ғимарат.
Carrick District Council gave planning consent for retention of the Mount Wellington Mine buildings in 2003. By 15 April 2004, Carrick District Council was reviewing the future of Mount Wellington Mine at Twelveheads, Bissoe. Councillors discussed what could be done with the former mine so future possible developers could have a clear idea of its potential. In his report to the committee, Carrick's head of development, Karl Roberts, said the site was clearly unsuitable for a residential development. The committee's comments and the report's findings were to be looked at by Carrick's full cabinet. Mount Wellington Mine had not operated for more than 10 years, and at one point, looked set to be turned into a nature reserve. In 2005 the top of headgear at Mount Wellington were demolished. On 15 January 2007 Mount Wellington Mine was purchased by Richard Freeborn of Mount Wellington Mine Ltd. Mount Wellington Mine was officially re opened by Tim Smit from The Eden Project on 22 January. On 30 May 2012 a celebration was held to commemorate the 5th anniversary of the move of Kensa Heat Pumps to the Mount Wellington Mine site as its first tenant. The gathering included – for the first time in some decades the combined Management Teams of all four modern Cornish tin mines – Geevor, South Crofty, Wheal Jane and Mount Wellington Mine. In 2013, international offshore engineering company Geoquip bought the assets of Ocean Fabrications and took over the leases on the site. The old offices in The Dry were renovated, and substantial new investment was placed in the Mill Building and its associated plant yard. On St Piran's day, Saturday 5 March 2016, the Cornish Radio Amateur Club (CRAC) made a special one time only broadcast at Mount Wellington Mine. The club obtained a Special Events Station Licence to activate the use of the Cornish Mine as an amateur radio station. Also in 2016 Eagle Plant opened an accommodation hire business on the site followed in February 2017 by a Plant Hire operation. In 2017, new tenants Metal Surgery and Building With Frames replaced Geoquip in the Mill and Concentrator buildings respectively. In February 2020 a new specialist manufacturing facility, with offices above was built at Mount Wellington Mine, designed to meet the specific needs of Kensa Heat Pumps. This is the first new building at Mount Wellington Mine since the 1970s.
Минералдық статистика
Роберт Ханттың "Біріккен Корольдіктің минералды статистикасы" басылымынан алынған. +Жұмыспен қамту (1935–1943)
Жыл(дар)ЖалпыКен ортасындаЖер астында193595375819366848201937133864719387042281940532194222221943987820
From Robert Hunt's Mineral Statistics of the United Kingdom''''. +Employment (1935 43)Year(s)TotalOvergroundUnderground19359537581936684820193713386471938704228194053219422222 1943987820