Британдық саяхатшы Десмонд Доннелли өмірі мен қызметі
Desmond Donnelly
Десмонд Доннелли – британдық саяхатшы, жазушы, журналист. 4 партия мүшесі болған, саяси көзқарастары жиі өзгерген тұлға. Өмірі мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Десмонд Луис Доннелли (16 қазан 1920 – 3 сәуір 1974) – британдық саясаткер, автор және журналист. Ол өмірінде төрт саяси партияға мүше болып, бес рет партиялар арасында ауысқан.
British politician
Desmond Louis Donnelly (16 October 1920 – 3 April 1974) was a British politician, author and journalist who was a member of four political parties during the course of his career, and moved between parties on five occasions.
Шығу тегі
Донали, ата-тегі ирландтық, Үндістанның Ассам штатындағы Сибсагар қаласында дүниеге келді, оның әкесі шай өсіруші болған; анасы – ағылшын және Үндістан мемлекеттік қызметінің бір мүшесінің ұрпағы. 1928 жылы ол отбасының бір ғасырдан бері Британияға білім алу үшін оралған алғашқы өкілі болды (анасымен бірге; олар әкесімен байланысты үзіп қалды); ол Глостерширдегі Ньюнхэм-он-Северндегі Брайтлендс мектебінде оқыды. Кейін Уайт аралындағы Бембридж мектебіне түсті. 1936 жылы Уильям Моррис идеяларына қызығғаннан кейін Еңбек партиясына қосылды. Ол университетте оқымады. Белсенді спортшы болғандықтан, Доннели мектепті бітіргеннен кейін және кеңседе жұмыс істегенде Лондондық «Grasshoppers» регби клубының хатшысы болды. 17 жасында Британ империясының крикет құрамасын құрды, ол соғыс жылдарында да жұмыс істеді, крикетке қолдау көрсетіп, Глостер герцогының Қызыл Кресті мен Сент-Джон қорына қаржы жинады. 1939 жылы Корольдік әуе күштеріне қатысып, бомбалаушылар тобында ұшқыш офицер болып қызмет етті. Кейін Солтүстік Африка және Италиядағы науқандарда «Шөл әуе күштеріне» қосылып, ұшқыш лейтенант шеніне жетті.
Donnelly, whose ancestry was Irish, was born in Sibsagar, Assam, India, where his father was a tea planter; his mother was English and descended from a member of the Indian Civil Service. In 1928 he was the first of his family to return to Britain for his schooling in a century (accompanied by his mother; they lost contact with his father); he went to Brightlands School, Newnham on Severn, Gloucestershire. Later he attended Bembridge School (a public school) on the Isle of Wight. He first joined the Labour Party in 1936 after becoming interested in the ideas of William Morris. He did not go to university. As a keen sportsman, Donnelly became secretary of the London Grasshoppers Rugby Club on leaving school and while working as an office boy. At the age of 17 he set up the British Empire Cricket XI, which continued through the war years, supporting cricket, and raising funds for the Duke of Gloucester's Red Cross and the St John fund. He enlisted in the Royal Air Force in 1939 and served as a Flying Officer with Bomber Command. Later he joined the 'Desert Air Force' in the North African Campaign and Italy where he rose to the rank of Flight Lieutenant.
Сол жақта
1945 жылғы жалпы сайлауда Доннели Уорстерширдегі Эвешем сайлау округінде «Жалпы әл-ауқат» партиясынан бақ сынасты, бұл – идеалистік социалистік партия, ол көбінесе Лейборист партиясынан солға қарай саналатын. Лейборист партиясынан кандидат болмағанмен, Доннели Либералдық партияның кандидатымен шамалы айырмамен үшінші орынға түсіп қалды. «Жалпы әл-ауқат» партиясы сайлаудан көп ұзамай таратылды, ал Доннели 1945 жылдың қыркүйегінде Лейборист партиясына қайта қосылды. 1945-1946 жылдары ол RAF штаб колледжінде лекция оқыды. RAF-тен кеткен соң, Доннели «Town and Country Planning» журналының редактордың көмекшісі, кейіннен редакторы болды, бұл журнал қала және елді мекендерді жоспарлау қауымдастығының органы еді. 1948 жылдан бастап ол аталған қауымдастықтың директоры болды. 1946 жылы ол Солтүстік Ирландияның Лейборист партиясынан кандидат ретінде төмендегі сайлауға қатысты.
In the 1945 general election, Donnelly fought the constituency of Evesham in Worcestershire for Common Wealth, an idealistic socialist party generally regarded as to the left of Labour. Although there was no Labour Party candidate, Donnelly was narrowly pushed into third place by the Liberal Party candidate. Common Wealth did not long survive the election and Donnelly rejoined Labour in September 1945. From 1945 to 1946 he lectured at the RAF Staff College. On leaving the RAF, Donnelly became assistant editor and later editor of Town and Country Planning, the journal of the Town and Country Planning Association. From 1948 was that Association's Director. He contested the 1946 Down by election as a Northern Ireland Labour Party candidate.
Беванит
Доннели 1950 жылғы жалпы сайлауда Лейборист партиясынан Пемброкшир округінен сайлануға таңдалды. 1945 жылы бұл округте лайықты лейбористтік кандидат жеңіске ие бола алмаған еді, ал қазіргі депутат Гвилим Ллойд Джордж өте танымал болды, себебі ол Дэвид Ллойд Джорджтың ұлы ғана емес, сонымен қатар өзінің беделімен де көзге түсті. Лейборист партиясынан қолдау азайғанмен, Доннели Ллойд Джорджтың консерваторларды қолдағанын пайдаланып, 129 дауыспен жеңіске жетті. Парламентте ол өзін "Уэльс округінен сайланған ирланд аты бар ағылшын" деп таныстырды және бастапқыда Анеурин Беванмен жақын қарым-қатынас орнатты. Ол сондай-ақ сайлау округінде кең байланыстар жасап, халық арасында беделді болды. Оның орны толыққанды қауіпсіз болмаса да, оған қарсы өткір бәсеке болған жоқ. Парламент депутаты қызметін атқару кезінде Доннели инженерлік фирмалар "Дэвид Браун" және "Филипс Индустриес", сондай-ақ "Хилл Сэмюэл" коммерциялық банкісіне кеңесші ретінде қызмет етіп, табысын арттырды.
Donnelly was chosen to fight Pembrokeshire for the Labour Party in the 1950 general election, which a good Labour candidate had narrowly failed to win in 1945 and where the sitting Member, Gwilym Lloyd George, was very popular, not merely because he was the son of David Lloyd George. Despite the general trend away from the Labour Party, Donnelly beat Lloyd George by playing on the fact that he was supporting the Conservatives, and won the seat by 129 votes. In Parliament, he defined himself as "an Englishman with an Irish name sitting for a Welsh seat" and initially allied with Aneurin Bevan. He also made sure to build extensive contacts within his constituency, where he became very popular. Although his seat never became entirely safe, he was never taken to the wire. While serving as an MP, Donnelly upped his income by acting as a consultant to the engineering firms David Brown and Philips Industries and to the merchant bankers Hill Samuel.
Қаңқалы келлит
1954 жылы Доннелли Беванмен ол қажет деп санаған неміс қарулануы мәселесі бойынша келіспеушілікке ұшырады. Ол сондай-ақ Кеңес Одағына қатысты өткір пікірде болды, бұл ұстаным оның Кеңес блогына сапар жасағаннан кейін одан да күшейді. 1955 жылдан бастап ол ядролық қаруды жою науқанының белсенді қарсыласы және Хью Гейтскеллді лейбористтік партияның жетекшісі ретінде толық қолдаушы болды. Бұл оның 1959 жылдан бастап Daily Herald газетінің саяси тілшісі болып тағайындалуына мүмкіндік берді, бірақ 1963 жылы Гейтскеллдің қайтыс болуы Доннеллиге ұнамайтын Гарольд Уилсонды билікке әкелді. Доннеллидің қабілеттері 1964 жылғы сайлаудан кейін Уилсон үкіметінде қызмет етуіне лайық болғанымен, Уилсон оған ешқандай ұсыныс жасамады. 1960 жылдардың ортасында Доннелли лейбористтік партия мен либералдық партия арасында одақ құруды ұсынды. Ол басқа лейбористтік депутат Вудроу Уайаттпен бірге болат өнеркәсібін мемлекеттік меншікке беру саясатына қарсы шықты; Уилсон үкіметінің алғашқы мерзіміндегі аз ғана көпшілігін ескере отырып, олардың қарсылығы жоспарды сүріншікке жіберу үшін жеткілікті болар еді, сондықтан кез келген қадамдар 1966 жылғы сайлауда үлкен көпшілікке қол жеткізілгенге дейін кейінге шегерілді.
In 1954, Donnelly fell out with Bevan over the issue of German rearmament which he considered necessary. He was also outspokenly anti Soviet Union, a position which intensified after he made trips to the Soviet bloc. After 1955, he became known as a vociferous opponent of the Campaign for Nuclear Disarmament and a general supporter of Hugh Gaitskell as Labour leader. This ensured his appointment as political correspondent for the Daily Herald from 1959, but Gaitskell's death in 1963 brought in Harold Wilson with whom Donnelly was not pleased; although his skills would have merited appointment to Wilson's government after the 1964 election, Wilson offered Donnelly nothing. In the mid 1960s, Donnelly decided to call for an alliance between the Labour Party and the Liberal Party. He also joined with another Labour MP, Woodrow Wyatt, to publicly oppose the Labour Party policy of nationalising the Steel industry; given the narrow majority which Wilson's government had in its first term, their opposition would have been enough to vote down the plan, and any moves had to be postponed until after the 1966 election gave a landslide majority.
Еңбекші-талаушы
Донелли сайлаудан кейін Лейборист партиясының парламенттік ұйымдастырушыларына көбейіп бара жатқан қиындықтар туғыза бастады. 1967 жылы ол "News of the World" газетінің бас саяси тілшісі болды, бұл оның пікірлерінің кеңінен танылуын қамтамасыз етті. Ол үкіметтің экономиканы басқаруын сынап, партияның кәсіподақтармен қарым-қатынасын түбегейлі өзгертуді талап етті, "кәсіподақтар Лейборист партиясын өздерінің бағынышты иті ретінде қарамайтын жағдайға жеткізу керек". 1967 жылғы қарашада фунт стерлингінің құнсыздануына байланысты үкімет шығындарды қысқартуға мәжбүр болды, бұл оны "Суэц шығысы" аймағындағы қорғаныс міндеттемелерінен бас тартуға итерді. Доннели 1968 жылғы 18 қаңтарда Лейборист партиясының парламенттік ұйымдастырушысы қызметінен кетті. Лейборист партиясы 27 наурызда оны партия мүшелігінен толығымен шығарып тастауға жауап берді.
Donnelly began causing increasing trouble to the Labour Party whips after the election. He became chief political correspondent for the News of the World in 1967 which ensured his views were widely known. He heaped scorn on the government's handling of the economy and called for a fundamental change to the relation of the party to the trade unions "in which the unions do not look on the Labour Party as their pet poodle". The final breach in relations came after spending cuts caused by devaluation of the Pound sterling in November 1967 forced the government to withdraw from defence commitments 'east of Suez'. Donnelly resigned the Labour Party whip in the House of Commons on 18 January 1968. The Labour Party responded on 27 March by expelling him from membership of the party entirely.
Демократиялық партия
1968 жылы Дүйсенбі клубының отырысында Доннелли екі минут бойы тұрып қол шапалақтап қарсы алынды, содан кейін клуб мүшелеріне "Мистер Уилсон отставкаға келіп, қоғамдық өмірден кетуі керек" деді. Бірақ ол Консервативтік партияға қосылуға ниет білдірмеді, орнына өз партиясын құрды, ол бастапқыда "Біздің партия" деп аталды, кейін Демократиялық партия болып өзгерді. Партия бағдарының кейбір тұстары консерваторлардың бағдарынан да оңға қарай болды, олар әлеуметтік мемлекетті таратуды, салық жүйесінде кең ауқымды өзгерістер жасауды және міндетті әскери қызметке қайтаруды қолдады. Партия 1970 жылғы жалпы сайлауда бес мандатқа түсті, бірақ сайлау нәтижелері көңіл көншітпеді. Доннелли өзі Пемброкшир округінде консерваторларға жеңіліп қалды.
At a meeting of the Monday Club in 1968, Donnelly received a two minute standing ovation, and then told members "Mr Wilson should resign and leave public life". However he was not willing to join the Conservative Party and instead set up his own party, initially known as 'Our Party' but later the Democratic Party. In some respects the party's policy was to the right of the Conservatives, advocating the abolition of the welfare state, sweeping changes to the taxation system, and the return of national service. The party fought five seats at the 1970 general election but polled poorly. Donnelly himself lost Pembrokeshire to the Conservatives.
Кейінгі мансап
1971 жылы сәуірде Доннели Демократиялық партия мүшелерін ескертпестен Консервативтік партияға қосылғанын жариялады. Ол Консервативтік партияның кәсіподақтарға қатысты заң реформасы және ЕЭО-ға кіру мәселелеріндегі көзқарастарымен өте жақын екенін түсіндірді және сол жылғы қазанда Лондон және Вестминстер қалаларының делегаты ретінде Консервативтік партия конференциясына қатысты. 1973 жылы Ховтағы сайлауда Консервативтік партиядан кандидат болуға өтініш берді, бірақ мақұлданбады, сондай-ақ келесі жалпы сайлауда Мелтон округінен де кандидаттыққа ілікпеді. Көптеген кітаптарды сынға салатын журналистік қызметінен бөлек, Доннели 1970 жылы сайлауда жеңілгеннен кейін бизнеске кірісіп, ICPS Ltd төрағасы және Practical Europe Ltd бас директоры болды. 1973 және 1974 жылдардағы экономикалық дағдарыс кезінде оның компаниялары қаржылық қиындықтарға тап болды, бұл оның Консервативтік партиядан парламентке қайта орала алмауымен бірге, күйзеліске ұшырауына себеп болды. Доннели 1974 жылғы 3 сәуірде Хитроу әуежайының жанындағы Вест-Дрейтон қонақ үйінің бөлмесінде көп мөлшерде арақ ішіп, барбитураттардың үлкен дозасын қабылдап, өз өмірін өз қолымен аяқтады.
Abruptly, in April 1971, Donnelly announced that he had joined the Conservative Party, without warning the members of the Democratic Party. He explained that the Conservative Party closely reflected his views on reform of the law relating to trades unions and EEC entry, and attended the Conservative Party conference that October as a delegate from Cities of London and Westminster. He applied for, but did not get, the Conservative nomination for the Hove by election in 1973, and was also rejected for Melton for the next general election. In addition to prolific journalism (he specialised in book reviews), Donnelly had gone into business after his defeat in 1970 and became chairman of ICPS Ltd and Managing Director of Practical Europe Ltd. In the recession of 1973 and 1974, his companies struggled financially, and this, combined with his failure to get back into the House of Commons as a Conservative, was to cause serious depression. Donnelly committed suicide in a hotel room at West Drayton near Heathrow Airport on 3 April 1974, by drinking a large amount of vodka and taking a massive overdose of barbiturates.