Кіріспе

Лондон метросының ашылмаған станциясы

Норт-Энд (көбінесе Буль мен Буш деп аталады) – Чаринг-Кросс, Эстон және Хэмпстед теміржолында (CCE&HR, қазір Лондон метросының Солтүстік желісінің бөлігі) ешқашан аяқталмаған жер асты станциясы. Станция Хэмпстед Хит және Голдерс Хилл паркінің шекарасында, Норт-Эндте салынуы жоспарланған және Хэмпстед пен Голдерс Грин арасындағы Эджвар тармағында орналасқан. Оның тау басына жақын орналасқандығына байланысты, станция 221 фут (67 метр) тереңдікке жетер еді, бұл бүкіл метро желісіндегі ең терең жер асты станциясы болар еді. Қазіргі ең терең станция – оңтүстік-шығыста орналасқан Хэмпстед станциясы. Станцияның басқаша аталуы, оның жақын маңдағы танымал Bull and Bush пабына жақындығынан туындайды, ол аймақтағы әйгілі нысан.

Құрылыс

CCE&HR құрылысына алғашқы патшалық келісім 1893 жылғы Чарлинг-Кросс, Эустон және Хэмпстед темір жолы заңы бойынша берілді, бірақ темір жолға Хэмпстедке дейін ғана рұқсат берілді. Қаржыландыру қиындықтарының салдарынан 20 ғасырдың басында жұмыс бастала алмады, ал 1900 жылы компанияны америкалық қаржыгер Чарльз Йеркс басқаратын синдикат сатып алды. Сатып алудан кейін, бағытты Хиттің астынан Golders Green-ге дейін жалғастыру жоспарлары қайта қарастырылды, онда депо салуға және ашық жерлерді дамытуға мүмкіндік болды. Жаңа ұсыныстар Хэмпстед тұрғындары мен Хитті пайдаланушыларының күшті қарсылығына ұшырады, олар туннельдердің құрылысы Хиттің экологиясына зиян келтіретінінен қорқынышты. Хэмпстед метрополитендік округі де бастапқыда қарсылық білдірді, бірақ кейін ол мәселені шешіп, 1903 жылғы Чарлинг-Кросс, Эустон және Хэмпстед темір жолы заңымен кеңейтілген бағытқа парламенттік мақұлдау алды. Ұзартылған бағытты салудың шарттарының бірі – Хэмпстед Уэйде орналасқан Норт-Эндтегі аралық станцияны салу еді. Станция Хиттің солтүстігінде жоспарланған жаңа тұрғын үйлерге қызмет етуі тиіс еді, бірақ Генриетта Барнетт 1904 жылы Етон колледжінен жерді сатып алып, оның орнына Хэмпстед Хиттің кеңейтілген аймағын құруға ықпал етті. CCE&HR үшін туннельдерді қазу 1903 жылы басталды және станцияның құрылысы үлкен диаметрлі станция туннельдері мен төменгі деңгейдегі өткелдерді қазумен жалғасты. Алайда, жоспарланған тұрғын үйлердің құрылысы тоқтатылса, станцияны пайдаланатын жолаушылардың саны күрт азаятыны анық болды. Станциядағы жұмыстар 1906 жылы лифт шахталарын қазуды бастамай және жер үсті ғимаратын салуды қолға алмастан тоқтатылды. Ұлыбритания-АҚШ суық соғысы кезінде төменгі жолақтарға баспалдақпен, бірақ лифтсіз шахта қазылып, тасталған станция Лондон метросының азаматтық қорғаныс дайындықтарының бір бөлігіне айналды. Желінің ең терең жері болғандықтан, бұл орын өте қолайлы болды. Бұл басқару орталығының міндеті – Екінші дүниежүзілік соғыстың басында метро желісінің бойында орналастырылған және бұрын Лондон орталығынан басқарылған төтенше жағдайлардағы су тасқынынан қорғау есіктерін басқару болды. Оның бар екендігі құпия сақталды және шахтаның үстіндегі жаңадан салынған кіреберіс ғимараты тиісті табельдер арқылы электр станциясы ретінде жасырылды. Платформа туннельдерінен шығулар қазір метро жүйесінен эвакуациялық жолдар ретінде белгіленген, ал оның функциясы қазір көпшілікке мәлім.