1968 ж. Йоханнесбургтегі алтын кені алқабындағы нағыз су тасқынынан шабыттанған фильм туралы. «Жарқын шайтанға» құқықтар алынды, түсірілімге үкімет көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұл оқиға 1968 жылы Йоханнесбург маңындағы алтын кенінің нағыз су тасқынына негізделген. "Нью-Йорк Таймс" газеті: "Мырза Смит, күрделіліктерді жеңілсіз көретін шытырман оқиғалар жазушысы, сындырылған денелер мен апельсин гүлдерімен толы финалға жол ашады" деп жазды.
The story was based on a real life flooding of a gold mine near Johannesburg in 1968. The New York Times said "Mr Smith, an adventure writer disdainful of subtleties, blasts his way to a finale strewn with broken bodies and orange blossoms."
Даму
Продюсер Майкл Клингер «Get Carter» фильмінің жалғасы ретінде «Шайтанға айқайла» және «Алтын кеніш» фильмдерінің құқықтарын сатып алды. «Шын мәнінде, екеуі де Картердей кескілеспейді», – деді Клингер жобалар туралы. Оңтүстік Африка үкіметі кендерде түсірілімге көмектесуге уәде берді. Клингер ең көп түсіргісі келген фильм «Шайтанға айқайла» болды. Алайда, ол тарихи фильм болғандықтан, үлкен бюджет қажет еді. «Алтын кеніш» заманауи оқиғаны баяндағандықтан арзанға түсті, сондықтан ол осы фильмді түсіруді жөн көрді. Клингер бұл фильмді «Get Carter» фильмін түсірген MGM компаниясымен жасауға тырысты. Студия Клингердің «Алтын кеніш» құқығын 25 000 фунт стерлингке сатып алды, бірақ Клингерге тәжірибелі сценарист Стэнли Прайсты Вилбур Смитпен бірге сценарийді жазуға шақырды. Кейін MGM жобадан бас тартты – олар Ұлыбританиядағы барлық өндірістен бас тартты – және Клингер роман мен сценарийге құқықтарды қайта сатып алды. 1 миллион фунт стерлингтен астам бюджет көбінесе Оңтүстік Африка бизнесмендерінен жиналды. Роджер Мур басты рөлге шақырылды. «Live and Let Die» (1973) фильмінде Джеймс Бонд рөлін сомдағаннан кейін оның түсірген алғашқы фильмі осы болды. Оған 200 000 доллар және табыстың белгілі бір пайызы төленді. Оңтүстік Африка үкіметі фильмге қарсы болды деген хабар тарады, бірақ Клингер бұл тау-кен өнеркәсібіне қатысты екенін айтты. Алайда, General Mining Corporation ақырында қолдау көрсетті. «Біз екі шақырым тереңге түсуге мәжбүр болдық, бұл қорқынышты болды», – деді Мур. «Бастапқыда бәрі жақсы болды, мен шахтаға қатты қызығушылық таныттым, бірақ он күннен кейін клаустрофобия сезімі пайда болды». Британдық киношылар одағы ACTT фильмге қара тізім жасады, өйткені оның мүшелеріне Оңтүстік Африкада жұмыс істеуге тыйым салынған еді. Одақ фильмді Уэльстегі шахтада түсіруді ұсынды, бірақ фильм түсірушілер Уэльс Оңтүстік Африкаға ұқсамайды деп бас тартты. Кейбір мүшелер бұл тыйымға қарсы шықты. Фильмнің соңғы су тасқыны көріністерін түсірудің қиындығы бюджеттен асып кетуіне әкелді, бұл Клингерге «Шайтанға айқайла» үшін қаржы жинауға мүмкіндік берді.
Producer Michael Klinger bought the rights to it and Shout at the Devil as his follow up to Get Carter. "Actually they're both just as tough as Carter,” said Klinger of the projects. The South African government promised to co operate in filming at the mines. The film Klinger most wanted to make was Shout at the Devil. However, because it was a period film it needed a large budget. Gold was cheaper because it told a contemporary story and he ended up filming that instead. Klinger tried to set up the film with MGM, for whom he had made Get Carter. The studio bought out Klinger's option for Gold Mine for £25,000, but insisted that Klinger hire an experienced writer, Stanley Price, to work on the script along with Wilbur Smith. MGM later withdrew from the project – they were pulling out of all production in Britain – and Klinger bought back rights to the novel and script. The budget of over £1 million was raised mostly from South African businessmen.) Roger Moore was cast in the lead. It was his first film since making his debut as James Bond in Live and Let Die (1973). He was paid $200,000 plus a percentage of the profits. It was reported that the South African government was opposed to the film but Klinger said it was actually the mining industry. However the General Mining Corporation eventually gave its support. "We had to drop down two miles, which was horrendous,” said Moore. "It was great to start with, and I got tremendously enthusiastic about the mine, but after ten days down there it got very claustrophobic." The British film union, ACTT, put a black ban on the movie because its members were forbidden to work in South Africa. The Union suggested the film be shot in a mine in Wales instead but the filmmakers refused, claiming Wales looked nothing like South Africa. Some members defied the ban. The complexity of filming the final flood scenes resulted in the movie going over budget. – enabling Klinger to raise finance for Shout at the Devil.
Марапаттар мен ұсыныстар
Сыйлық категориясы Жетістік нөмірі. «Оскар» сыйлығы Ең жақсы ән "Wherever Love Takes Me" Музыка авторы: Элмер Бернштейн; Текстері: Дон Блэк. Ұлыбритания кино және телеарналар академиясының сыйлығы Ең жақсы саундтрек Алан Сомс, Райдал Лав, Майкл Крауч, Джон В. Митчелл және Гордон Маккалум.
Award Category Recipient Result Ref. Academy Awards Best Song "Wherever Love Takes Me" Music by Elmer Bernstein; Lyrics by Don Black British Academy Film Awards Best Soundtrack Alan Somes, Rydal Love, Michael Crouch, John W. Mitchell and Gordon McCallum