Кіріспе
Ұлыбританиядағы сирек кездесетін құстар туралы деректерді ресми саралаушы Британдық құстар туралы сирек кездесетін комитет (BBRC), 1959 жылы құрылған, Ұлыбританияның ұлттық құстар туралы сирек кездесетін комитеті болып табылады. Ол Ұлыбританияда сирек кездесетін құс түрлерін байқау туралы хабарламаларды, бақылаушылар ұсынған сипаттамаларға, фотосуреттерге және бейнежазбаларға сүйене отырып бағалайды. Комитеттің қорытындылары "British Birds" журналында жылдық есеп түрінде жарияланады. BBRC шамамен 280 түрді қамтиды, олардың Ұлыбританиядағы жылдық байқаулары сирек кездесетінін көрсететін белгілі бір шектен төмен. Комитет құрылғаннан бері, бұрын тізімге енген кейбір түрлер көбірек таралып, немесе кемінде жақсы тіркелді; нәтижесінде олар комитет тізімінен алынып, "ұқыпсыз көшпенділер" деп қайта жіктелді. Комитет төрағасы, хатшысы және дауыс беру құқығы бар он мүшеден тұрады, сондай-ақ кеңесші ретінде қызмет ететін басқа да мүшелермен қолдау көрсетіледі. Құрылғалы бері комитетте 69 адам саралаушы ретінде қызмет еткен. Сирек кездесетін құстардың жылдық деректерін бағалаумен қатар, комитет бұрын қабылданған деректердің партияларын түр бойынша үнемі қайта қарап, құстарды анықтаудағы білімнің жетістіктеріне сәйкес келетін деректерді ғана сақтап, қабылданған деректердің түршелерін анықтайды. Кейбір түрлерді бағалау қиын болды, ал ең қиын жағдайларда бастапқы байқаудан қабылдауға дейін 20 жылдан астам уақыт кетті. Комитет, жазбаларды бағалауда тек бір бақылаушы болған жағдайларға қатысты тәсілі үшін, жазбалардың жарамдылығын қабылдамау себептерін жарияламағаны үшін және жазбаларды бағалау кезінде сипаттамалық егжей-тегжейге артық мән бергені үшін сынға ұшырады. Теңіз құстарын анықтау әсіресе қиын болып шықты, сондықтан кейбір бақылаушылар комитет тым жоғары стандарт қояды деп санайды.
The British Birds Rarities Committee (BBRC), established in 1959, is the national bird rarities committee for Britain. It assesses claimed sightings of bird species that are rarely seen in Britain, based on descriptions, photographs and video recordings submitted by observers. Its findings are published in an annual report in the journal British Birds. The BBRC covers around 280 species whose annually recorded sightings in Britain fall below a threshold deemed to signify rarity. Since the establishment of the committee, some previously included species have become more common—or at least better recorded; this has resulted in their removal from the committee's list and their reclassification as "scarce migrants". The committee has a chairman, a secretary, and ten voting members, and is supported by others who serve in an advisory capacity. Since its inception, a total of 69 people have served on the committee as assessors. In addition to assessing annual records of rare birds, the committee conducts regular reviews of batches of previously accepted records on a species by species basis, to ensure that only those consistent with advances in knowledge of bird identification are retained, and to determine the subspecies of accepted records. Several species have been problematic for assessment, and extreme examples have taken more than 20 years from initial observation to acceptance. The committee has been criticised for its approach to assessing records where only one observer was present, for not publishing reasons for rejecting the validity of records, and for placing undue weight on descriptive detail when assessing record submissions. Seabird identification has proved particularly difficult, leading some observers to suggest that the committee sets too high a standard.
Рөл мен мәртебе
"Rarity Records Committee" (алғашқыда осылай аталған) 1959 жылы "British Birds" журналының редакторлары құрды. Оның бастапқы мақсаты – Ұлыбританиядағы сирек кездесетін құстар туралы барлық деректерге бірыңғай бағалау стандарттарын қолдануға мүмкіндік беру болды. British Birds Rarities Committee-тің қызметі туралы ең соңғы мәлімдеме Брэдшоу, Харви және Стил (2004) еңбегінде келтірілген: BBRC Ұлыбританиядағы сирек таксондардың дұрыс деректер базасын сақтауға ұмтылады, соның арқасында жеке тұлғалар немесе ұйымдар осы таксондардың қазіргі жағдайы мен таралу үлгілеріндегі өзгерістерді бағалай алады. Комитеттің нақты мәртебесі туралы қайшылықты ақпарат жарияланған. Өз веб-сайтында BBRC өзін "Ұлыбританиядағы сирек кездесетін құстар туралы деректердің ресми сарапшысы" деп сипаттайды (бірақ бұл мәртебені негізге алғанын айтпайды). "Birders: Tales of a Tribe" кітабының авторы Марк Кокер комитетті "заңмен бекітілген тексеру органы" (яғни Парламент актісімен құрылған) деп жаңылысқан. BBRC-нің жарғысында "құс бақылаушылардың деректерді міндетті түрде ұсынуына автоматты немесе заңдық талаптар жоқ" делінген. Комитет Ирландиядан келген құстар туралы деректерді бағаламайды; бұл жұмысты Irish Rare Birds Committee атқарады және өз шешімдерін Irish Birds журналында жариялайды. IRBC бағалаған сирек кездесетін құстар туралы деректер көп жылдар бойы BBRC жылдық есептеріне енгізілген, бірақ 2002 жылы IRBC өтініші бойынша бұл тоқтатылды. Британдық орнитологтар одағының жазбалар комитеті Ман аралынан алынған деректерді британдық тізімге қосқан жоқ, бірақ BBRC оларды өз жиынтығына енгізеді. BBRC 1983 жылдан бері неміс оптикалық жабдықтарын өндіруші Carl Zeiss компаниясының тұрақты демеушісі болып табылады.
BBRC aims to maintain an accurate database of the occurrence of rare taxa in Britain, in order to enable individuals or organisations to assess the current status of, and any changes in, the patterns of occurrence and distribution of these taxa in Britain. Contradictory information has been published on the exact nature of the committee's status. On its website, BBRC describes itself as the "official adjudicator of rare bird records in Britain" (although it does not say on what basis it has this status). In Birders: Tales of a Tribe, author Mark Cocker erroneously describes the committee as a "statutory vetting body" (i. e. one established by an Act of Parliament). BBRC's constitution states that it "has no automatic or legal expectation that birders submit records". The committee does not assess records of birds from Ireland; that task is carried out by the Irish Rare Birds Committee, which publishes its decisions in Irish Birds. Records of IRBC assessed rarities were included in BBRC annual reports for many years, although this ceased in 2002 at the request of IRBC. Although the British Ornithologists' Union Records Committee does not regard records from the Isle of Man as contributing towards their British list, BBRC does include records from there in its totals. BBRC has had an ongoing sponsor in the German optical equipment manufacturer Carl Zeiss since 1983.
Қаражаты бар түрлер
Ұлыбританияда 580-нен астам құс түрі тіркелді; 250-ге жуығы тұрақты көбейіп, қыстайды немесе жиі қоныс аударады, ал тағы 50-сі "сирек қоныс аударады". BBRC қалған түрлерді бағалайды. Комитет бағалайтын түрлердің тізімі ("Британ құстарының сирек кездесетін түрлері" немесе қысқаша "BB сирек түрлері") оның веб-сайтында орналастырылған, бірақ тізім соңғы өзгерістерді ескеру үшін жаңартылмаған. Комитет әдетте, BBRC сирек түрлерінің тізіміне енгізу критерийлеріне сай келетін, сандық шегіне негізделген сирек кездесетін түрлердің жазбаларын ғана қарастырады. Толық түрлерді қарастырумен қатар, кейбір сирек кездесетін түршелердің деректері де қарастырылады, ал кейбір жағдайларда комитет анықталмаған жазбаларды қарастырады (фрегаттар сияқты ерекше қиын сирек түрлердің жұптарына немесе топтарына жататын құстар). Соңғы сегіз түрдің жазбалары тек "қалыпты" британдық ареалдан тыс жерлерде қарастырылды (мысалы, Шотландиядан тыс жерлерде құс тұяқты құстар және Уэльстен тыс жерлерде қызыл желкендер). Екіншісі 1982 жылы болды, онда тағы он түр алынып тасталды: Кори стервозы, қызғылт саян, ақ торғай, қоңыр көкжал, Ричард пипиті, таун пипиті, Сави сойқысы, су сойқысы, серен және кәдімгі розафинк. Сави сойқысы 1998 жылы комитет тізіміне қайта қосылды, себебі олардың саны азайды. Үшіншіден, 2006 жылы тізімнен тағы 17 түр алынып тасталды: темірлі қаз, Уилсон сойқысы, үлкен ақ аққу, қара қайың, қызыл аяқты сойқы, американдық алтын сойқы, аққұйрықты құмшаң, ақ қанатты қара терн, альпілік шашақ, қызыл құйрықты құлан, қызыл кеуделі пипит, субальпій сойқысы, жасыл сойқы, қараңғы сойқы, Радде сойқысы, Арктикалық қызыл сойқы және рустик батинг. 2006 жылы жойылған 17 түрдің үшеуі қайта орнатылды: темірлі қаз 2017 жылы, ал қызыл кеуделі пипит және рустик батинг 2015 жылы. Көптеген басқа түрлер мен түршелер жылдар бойы алынып тасталды: Cetti сойқысы (1976 жылы); ұзын құйрықты гагара (1979 жылы); жалпы жусан және сақиналы шағалақай (1987 жылы); толғақ, кішкентай аққу, еуропалық аражеміс, Паллас сойқысы және ақбас торғай (1990 жылы); жасыл қанатты үйрек (1992 жылы); сақиналы үйрек, үлкен аяқты жайра және кішкентай батинг (1993 жылы); аққұйрықты бүркіт және Кумлиен шағалақайы (1998 жылы); американдық үйрек, қара басты қара құтан және қызғылт жұлдызқұс (2001 жылы); және қара брант (2005 жылы). 2009 жылға дейін тоқыл құс аномалия болды, себебі ол комитеттің түрлер тізімінде болды, тіпті Шотландияда көбейетін популяциясы болғанымен. 2009 жылы бұл түр ақ қазықты суға түсуші және ірі қара балықпен бірге алынып тасталды. Кейінгі алынып тасталғандарға 2013 жылы жылтыр ибис және зәйтүн түсті пипит, 2015 жылы кішкентай аққу, сары қас пипит және Блит қамыс сойқысы кірді (бірақ кішкентай аққу 2020 жылы қайта орнатылды). 2021 жылы алғаш рет ақ дақты көкшеке BBRC тізіміне бұрын алынып тасталмаған (британдық алғашқылардан басқа) қосылған алғашқы таксон болды. Алып тасталғаннан кейін, түр "сирек қоныс аударушы" деп жіктеледі: British Birds осы түрлердің пайда болуын жинақтап, жеке жылдық есеп жариялайды, ал деректер "Сирек қоныс аударушылар" веб-сайтында ұсынылады. Көбейетін түрлерден басқа, Cetti сойқысы, кішкентай аққу, ұзын құйрықты гагара, Жерорта теңізі мегеулі, ірі қара балық, үлкен ақ аққу және сары қас сойқысы соншалықты көп тарағандықтан, тіпті сирек қоныс аударушылар ретінде де жарамды емес.
In 2021, for the first time, White spotted Bluethroat became the first taxon to be added to the BBRC list that hadn't previously been removed (except British firsts). Once removed, a species is classed as a "scarce migrant": British Birds publishes a separate annual report summarising the occurrence of these species, and the data is also presented on the Scarce Migrants website. Aside from breeding species, Cetti's warbler, little egret, long tailed skua, Mediterranean gull, Cattle Egret, Great White Egret and Yellow browed Warbler have become so common that they no longer qualify even as scarce migrants.
Жазбаларды қарау
BBRC жылына 1200-1500 деректі қарайды (алғаш құрылғанда жылына шамамен 200 дерек қарастырылатын). Олардың шамамен 85% қабылданады: бұл қабылдау көрсеткіші көп жылдар бойы өзгермей келеді. Қиындық тудырған түрлердің ішінде қара қарға, үлкен шұбар, гирфалькон, қанатты шағала және Солтүстік Атлантиканың кішкентай қанаты бар. Питер Грант төрағалық еткен кезеңінде қабылданған деректердің шамамен 2% дұрыс емес қабылданғанын, ал 5% дұрыс емес қабылданбағанын болжады. Алан Виттери комитет деректері қабылданбаған бақылаушыларға қабылдану себептерін хабарлауы керек деп ұсынды. Birdwatch журналының редакторы Доминик Митчелл де осы пікірді қолдайды және бұл мәселені бірнеше рет редакциялық мақалаларында көтерді. BBRC өз шешімдеріне қалай келетінін түсіндіру үшін бағалау процесін көрсететін материалдарды жариялап отырады. Олардың көп бөлігі "Британ құстары" журналында "Сирек кездесетін түрлер комитетінің құжаттарынан" деген серияда жарық көрді. "Birdwatch" журналында тағы бір қысқа серия жарияланды: "Сіз – қазылар алқасы" деп аталатын онда алты ойдан шығарылған сирек кездесетін түрлер туралы мәліметтер келтірілді, ал келесі нөмірде сирек кездесетін түрлер комитетінің екі мүшесі олардың қалай дауыс беретінін баяндады.
Қайта қарау
Уақыт-уақытпен, BBRC бұрын қабылдаған жазбаларды қайта қарап, олардың сұранысқа сай екеніне көз жеткізеді, себебі түр туралы білімдері жақсарады. Бұл тексерулер түр бойынша жүргізіледі. Ескі әлемнің құсқұйрықтары ерекше қайта қарауға мұқтаж екені дәлелденді. 1983 жылы жасыл тұмсықты құс жазбаларын қайта қарау басталды. Бұл тексерудің мақсаты – бұрын жасыл деп танылған Phylloscopus warblers жазбаларының, әсіресе күздің соңы мен қыста, шын мәнінде осы түрге жататынын немесе Сібірдің tristis түрінің жалпы шифчафтары екенін анықтау болды. 1958 мен 1970 жылдар аралығындағы 48 жазба тексерілді. Олардың 20-сы қабылданбады. Арктикалық сойқышы жазбаларын қайта қарау 1991 жылы басталды, қайта қарау 1994 жылы аяқталды. Бұл қайта қарау нәтижесінде түр британдық тізімнен алынып тасталды. 1968 жылы Йоркширдегі Спарнда қабылданған үш жазбаның бірі бірінші жылдық субальпілік сойқышы ретінде қайта анықталды, ал қалған екеуінің сипаттамалары 1969 жылдың қазанында Корнуоллдегі Портгваррада және 1979 жылдың маусымында Фэр-Айлде олардың жалғасуына жеткілікті дәлелдер болмады. 1992 жылы Йоркширдің Фили қаласында бір құс табылғаннан кейін көктемгі көпіршік британдық тізімге қайта қосылды, содан кейін басқа жазбалар да болды. 1990 жылдардың соңында BBRC мордақ құс жазбаларының кейбірін қарап шығып, 1979 жылы Сассекстен алынған бір жазбаны қабылдамауға, ал 1965 жылы Букингемширден алынған басқа жазбаны қабылдауға келісті. 1951 жылы Гэмпширде және 1952 жылы Кентте табылған тағы екі жазба 1950–1957 жылдардағы тексерудің бір бөлігі ретінде қарастырылды (төменде қараңыз) және қабылданбады. Зәйтүнді құс жазбаларын қайта қарау 1986 жылы басталды және 1990 жылдарға дейін жалғасты. Бұл тексерудің нәтижелері 1999 жылы жарияланды: бұрын қабылданған алты жазба қазіргі сәйкестендіру стандарттарына сәйкес келмегендігі үшін қабылданбады. 2003 жылы зәйтүнді құс екі түрге бөлінгеннен кейін, қабылданған жазбалардың барлығы қайсысы екенін анықтау үшін қайта қарастырылды. Бонеллидің сойқысы екі түрге бөлінгеннен кейін комитет барлық 121 қабылданған жазбаны қарап шығып, 51-інің батыс, ал екеуінің шығыс екенін анықтады. Қалғандары үшін нақты шешім қабылдау үшін жеткілікті дәлел болмады. Комитет бұрын батыс Бонеллидің барлық сойқышын, шығыс Бонеллидің сойқышы екені дәлелденгендерді қоспағанда, батыс деп қарастыратынын мәлімдеген еді, бірақ бұл мәлімдеме бұл шешімді жойды. 2003–2004 жылдары барлық шөл далалық шұбарлар туралы жазбалар қарастырылып, олардың барлығы Африка шөл далалық шұбарына емес, жаңадан бөлінген Азия шөл далалық шұбарына қатысты деген қорытындыға келді. 1991 жылы Америка және Тынық мұхит аралықтағы алтын құс жазбаларын қайта қарау басталды, мақсаты бұрын "америкалық немесе Тынық мұхит аралықтағы" деп танылған құстарды қазір бір түрге немесе екінші түрге (және керісінше) нақты тағайындауға болатынын бағалау. Нәтижелер (қабылданған американдық алтын құстар санының аздап азаюы және қабылданған Тынық мұхит алтын құстарының аздап артуы) 1996 жылғы комитеттің баяндамасында жарияланды, бұл тақырыпта егжей-тегжейлі жұмыс дайындалып жатқаны туралы түсінікпен, бірақ 2009 жылға дейін ол жарияланбады. 1986 жылы "Изабеллин Шрайк" жазбаларын қайта қарау басталды. 1989 жылы жарияланған бұл зерттеудің нәтижелері бұрын түр деңгейінде қабылданған бірнеше ересектер үшін нәсілдік сәйкестендіруді анықтады. 1990 жылдардың соңында осы мақсатта қайта қарау басталды. Бұл шолудың алдын ала нәтижелері 2003 жылы жарияланды; бұрын қабылданған төрт құс, оның ішінде 1978 жылы Кембриджширде табылған бір құс, қазір қызыл арқалы шыршамен будандасқан деп есептеледі. Бұл екінші шолудың толық нәтижелері 2007 жылы жарияланды; кейбір алдыңғы нәсілдік атрибуциялар алынып тасталды, бірақ комитет бұл тек ересектермен ғана жасалатынын атап көрсеткенмен, бірнеше жаңа тұлғаларға сенімді түрде нәсіл тағайындай алатынын сезінді (комитеттің 2005 жылғы баяндамасында қосымша мақала дайындалып жатқаны айтылған). 2002–2004 жылдары қара құлақшылы бидай тұқымдастарының шолуы жүргізілді, мүмкін болған жағдайда, шығыс және батыс жарыстарға жеке тұлғаларды тағайындау мақсатымен; бұл тоғыз жазбамен мүмкін болды; батыс испаниялық және шығыс меланолеуканың да пайда болғаны көрсетілді. 1970 жылдары жартылай құмдық шұңқырлар туралы деректерді қайта қарау жүргізілді, нәтижесінде он екі деректің жетісі қабылданбады. 1983 жылы қара баслы құс құйрықтары туралы деректерді қайта қарау басталды. Нәтижелер 1994 және 1995 жылдары жарияланды, сондай-ақ тоғыз бұрын қабылданған жазба шағылысқан бас құс құйрықтарымен шатасу мүмкіндігіне байланысты дұрыс емес деп танылды. 1994 жылы қызыл түсті көгершін жазбаларын қайта қарау жүргізілді, нәтижесінде сегіз қабылданған жазбаның үші енді қолдау таппады. 1994 жылы басталған және 1995 жылы аяқталған кіші сұңқар жазбаларын қайта қарау нәтижесінде осы түрдің алты қабылданған жазбасы енді қабылданатын жазбаларға жатпайды деген қорытындыға келді. Алты жазбаның бесеуі күзде болған, ал комитет жалғаса берген қабылдаулардың басым көпшілігі көктем/жаз кезеңінен болды. 2002–2004 жылдары Сібірлік тасқұс жазбаларының барлық 24 көктемгі жазбасы еуропалық тасқұстардың көктемдегі сыртқы түрі туралы жаңа ақпараттарды ескере отырып, қайта қарастырылды. Комитет бес жазбадан басқа барлығын қабылдауды жалғастыруға келісті. 2003 жылы комитет еркек қарақұйрықтарды бағалау критерийлерін қайта қарап, бұрын будандасқан деп есептелген құстардың кейбіреулерін қабылдауға болатынын анықтады, бірақ сипаттамалардың дәлдігін жалпы жоғары деңгейде ұстауды талап етті, сондай-ақ осы өзгерістерге байланысты бұрынғы жазбаларды қарап шықты. 2017 жылға қарай келесі тексерулер жүріп жатыр: Макаронезиялық қайырма құстардың бұрынғы жазбаларын, Жақын Арктикалық қаз жазбаларын, жақын арктикалық голыш жазбаларын анықтау үшін тексеру, құмды құстарды тексеру. Сонымен қатар, үлкен снайперлердің жазбаларын тексеру қажеттігі де ұсынылды, өйткені ескі жазбалар жақындағы құстарға қарағанда өте әртүрлі уақыттық оқиға үлгісін көрсетеді, 1960 жылдардан бастап Англияның оңтүстік жағалауынан алынған шағылысқан тұмсықты шағалалардың көп саны және нәсілдік сәйкестендіруді анықтау үшін шөл далалық құстар.
Проблемалық жазбалар
Комитетке келіп түскен көптеген жазбалар бір жыл ішінде қарастырылып, «Британдық құстар» журналындағы жылдық есепте жарияланады. Ұзынсаусақты шақшық (Британияда алғаш рет 1970 жылы Корнуоллда кездесіп, 1994 жылы қабылданған), ең кішкентай шақшық (Британияда алғашқы және қазірге дейінгі жалғыз жазба, 1983 жылы алғаш рет байқалғаннан кейін 2005 жылы қабылданған), қара лақ (Британияда алғаш рет 1984 жылы Йоркширдегі Спарннан байқалған, екінші жазбалар анықталғаннан кейін 2004 жылы қабылданған), Сайкстің шыршасы (1959, 1977 және 1993 жылдардағы алғашқы үш жазба, 2003 жылы қабылданған), Ибериялық шиқшық (1972 және 1992 жылдардағы алғашқы екі жазба, 2000 жылы қабылданған) және Хьюмнің жапырақты шыршасы (1966 жылдан бастап алғашқы 27 жазба, 1998 жылы қабылданған). Кейде шешімдер орнитологиялық емес факторларға байланысты кешіктіріледі, мысалы, Корольдік поштаның Британиядағы алғашқы қысқасаусақты шақшық туралы іс қағазын жоғалтуы. Блайттың пипитінің алғашқы үш далалық жазбасы, Сцилли аралдарындағы әдеттен тыс ақшыл құстың анықталуы қиын болды, бірақ тұтқындалған құстардың табылуынан кейін (1993 жылы Фэр-Айлде және 1994 жылы Саффолкте) олар қабылданды. Кейбір цитринді құйрықтар мен қысқааяқты ағашқа шапшаңдардың жазбалары ұзақ қарастырылғаннан кейін ғана қабылданды. 1984 жылы Джонсон мен Гранттың шақшықтарды анықтау жөніндегі мақаласы жарияланғанға дейін, шақшықтардың (Calidris) көптеген жазбаларын бағалау қиын болды; 1986 жылы осыған қатысты төрт жағдайды қамтитын мақала жарияланды. Онда Фэр-Айлдегі құстың сипаттамасы келтірілген, ол бастапқыда Британиядағы алғашқы қызылмойынды шақшық деп есептелген, бірақ ол сандерлинг болып шықты; сондай-ақ Саффолк құсы, «Феликсстоу шақшығы» туралы мәлімет бар, сол кездегі көптеген бақылаушылар оны батыс құс деп есептеген, бірақ ол шындығында жартылай құс шақшық болды. Алдыңғы мақалада elegant terns (2002 жылдан бастап) туралы мәліметтер келтірілген, кейін Мартин Гарнер мен Килиан Мулларни бұл шешімді сынап, құстың Свинхоудың дауылдық қайыңы екенін дәлелдеді, ол Солтүстік Атлантикада тіркелген жалғыз қарақұйрықты дауылдық қайың түрі. Олар теңіз құстары жөніндегі консультативтік комиссияның жазбаны бағалауында қателік болды және дәлелдерді қайта қарау Солтүстік Атлантикада (жақында) Свинхоудың дауылдық қайыңының табылуына байланысты болуы керек еді, ал комиссия бір сарапшының пікіріне тым көп мән бергенін айтты. Кенттегі Дунгенесс қаласында көрінген және бақылаушылары Британиядағы алғашқы хабаршы қайың деп есептеген құс қабылданбады, бірақ комиссия құстың «тамаша теңіз құсы» екенін атап өтті. Бұл шешім «Британдық құстар» журналына көптеген хаттардың жолданғанына себеп болды, олар комиссияның ұстанымы тым қатаң екендігіне күмән келтірді. Fea's қайыңы қазір ресми түрде тіркелген, бірақ көп жылдар бойы бұл құстарды анықтау Fea's / Zino's / жұмсақ қауырсынды қайың деп қабылдады, содан кейін оларды Fea's немесе Zino's деп атау кезеңі болды; алайда, BOURC Scilly суларында екі құсты Fea's қайыңы деп қабылдағаннан кейін, BBRC барлық құстардың Fea's болуы мүмкін екенін дәлелдейтін мақала жариялады. Ұлыбританияда оңтүстік (оңтүстік полярлық / қоңыр) скуалардың кездесуі де әлі шешілмеген. 1982 жылдан 1993 жылға дейін оңтүстік полярлық скуа туралы бірнеше хабарламалар бірнеше жыл бағаланғаннан кейін, ақырында ешқайсысы қабылданбады. Екі басқа құс (2001 жылы Силли аралдарынан және 2002 жылы Гламоргандан) осы екі түрдің біріне жататындығы (BOURC) деп қабылданды, ал 1996 жылы Дорсеттен келген құс әлі қарастырылуда.
Қажетті егжей-тегжейлілік деңгейі мен бір бақылаушы жазбаларына қатысты сын көзқарас
1996 жылы Алан Виттери комитеттің сипаттаманы қабылдау үшін талап ететін егжей-тегжейлілік деңгейінің тым жоғары емес пе деген сұрақ көтерді. Кит Виникомб пен Майк Пеннингтон да осыған ұқсас пікір білдірді. 1997 жылы Шетландтағы Blyth’s reed warbler жазбасы қабылданбағаннан кейін, Виникомб пен Пеннингтон British Birds журналына шешімге қарсылық білдіре хат жазды. Олар комитеттің құс сипаттамаларын бағалауда ұсақ-түйектерге тым көп көңіл бөлгенін, айқын дәлелдерді назарға алмағанын айтты, Виникомб «Комитет «орманды ағаштардың арасынан көре алмайтын» деңгейге жетті» деді. Дэвид Уокер мен Оуэн Лейшон, Дэвид Фергюсон және Эндрю Дафф BBRC-нің тек оны тапқан адамдар ғана көрген құстардың жазбаларына тым қатаң тәсіл қолданып отырғанына алаңдаушылық білдірді. 1998 жылы BBRC жеке бақылаушы жазбаларын бағалаудағы өз тәсілін түсіндірді. Комитет географиялық және әлеуметтік жағдайлардың кейбір адамдардың сирек кездесетін құстарды өздері таба алуы мүмкін екенін түсінгенмен, «бір ғана бақылаушының көп жазбалары бар адамдарға қатысты өте сақ» екенін және олардың саясаты үлгілерді мұқият бақылау және осы бақылаушылардың бұрынғы жазбаларын үнемі қайта қарау екенін түсіндірді. Бұл тәсіл сынға ұшырады. BBRC-нің бұрынғы төрағасы Иан Уоллес және басқалар бұл туралы Birdwatch журналында жазды. Уоллес комитеттің бақылаушылардың «қара тізімі» бар деп санайды, егер басқа бақылаушылар байқауды растай алмаса, олар жазбаларды автоматты түрде қабылдамайды. Ол Шотландияның солтүстік аймақтарында тұратын екі бақылаушыны атады. BBRC-нің бұрынғы мүшесі Кен Шоу, бақылаушының тәжірибесіне қарамастан, Ұлыбритания үшін жаңа түрдің бір ғана бақылаушы жазбасын фотосуретті дәлелсіз қабылдамайтынын мәлімдеді. Тағы бір бұрынғы мүше Грэхам Белл Шоудың мақаласына жауап ретінде комитетті негізсіз күдіктерге бой алдырды деп айыптады, егер құзыретті бақылаушы елдің аз зерттелген бөлігіне көшіп келсе, оның қабілеттері өзгермейді деп дәлелдеді. Уоллес «қара тізімге» енген бақылаушылардың бірі Алан Виттери де пікір таласына қатысып, BBRC-нің фотосуретпен расталмаса, оның ұсынған бірде-бір жазбасын қарастырмайтынын айтты. Виттери BBRC-нің ұстанымын басқа ұлттық сирек кездесетін түрлер комитеттерімен салыстырып, бұл тәсіл сирек кездесетін түрлердің статистикасын бұрмалайды деп мәлімдеді. Виттери BBRC-ні жария түрде жауап беруге шақырды, бірақ бұл өтініш қабылданбады. Жазба 2014 жылы қайта қарастырылды, және BBRC мен BOURC-тің дауыс беру нәтижесі бойынша жазба дәлелденбеген деп танылды және Британдық тізімнен алынып тасталды.
1950-1957 жылдардағы жазбаларды, соның ішінде Ассенсия фрегат құстарын байқауды шолу
1997 жылы BBRC құрылғанға дейінгі жылдардағы сирек кездесетін құстар туралы мәліметтерді қарау үшін кіші комитет құрылды. Тексерудің мақсаты 1950 жылдан бастап (BOU Британдық құстар тізімінің А санаты үшін белгіленген мерзім) барлық мәліметтер бірдей деңгейде тексерілгенін қамтамасыз ету болды. Сол кезде сирек деп есептелген 1100 түрдің барлық 1100 дерегі тексерілмеді, тек 1997 жылға дейін 100 реттен аспаған түрлерге қатысты мәліметтер және ерекше жағдайларда кездесетін сирек емес түрлердің бірнеше деректері, «қиын жағдайлар» деп аталды. Тексерудің толық нәтижелері 2006 жылы жарияланды. Тексерілген 126 деректің 37-сі қабылдауға жарамсыз деп танылды. Олардың ішінде бақшадағы тауық қорасына кіріп, тауықты ұрлаған аққұйрықты бүркіт, үш кішкентай қаз, үш еуразиялық сұрқия, желтоқсанның соңында тіркелген жалғыз қалыңтіке, үш қара құлақты бидайық, сәуір айында екі ақ қозының бірге тіркелуі, көктемде ұшқан сойқышы, екі мүйізді сойқышы және қарағайдағы ірі қарға. Сонымен қатар, 1956 жылы Фэр-Айл аралында тіркелген Ұлыбританияның алғашқы батыс құмқұмырасының анықталуында мәселелер анықталды, бұл BOURC-ті осы деректі қабылдамауға мәжбүр етті. Дегенмен, батыс құмқұмырасы кейіннен Ұлыбританияда бірнеше рет тіркелді және ұлттық тізімде сақталады. Кіші комитеттің қорытынды есебі 1950 жылға дейінгі кейбір деректердің дұрыс болмауы мүмкін екендігін де көрсетеді, бірақ олар тексеру мерзімінен тыс болғандықтан қайта қарастырылмады.
Чиппинг-онгардың кедей құртшасы
BBRC-ге ұсынылған деректерге қатысты бір ғана белгілі жалғандық жария болған. 1994 жылдың күзінде Эссекс округынан келген құс бақылаушы Найджел Пеппер Чиппинг-Онгардағы бақта шұбарқұйрық есекқұс тіркегенін мәлімдеді. Birdwatch журналында осы дерекке күмән туды, ал BBRC 2002 жылы деректі қарап шығып, оны күшінде қалдыруға шешім қабылдады. 2009 жылы Найджел Пеппер Birdwatch журналында (Birdwatch 204: 46-47) бұл деректің шындығында алдау екенін, округтағы сирек кездесетін құстар туралы мәліметтерді жасыруға қарсылық ретінде жасалғанын мойындады. Ол бұл шұбарқұйрық есекқұстың суретінің жақындағы құс бақылау сапарында Канадада түсірілгенін айтты.