Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маргарет "Гретта" Каммермейер (24 наурыз 1942 жылы туған) – норвегиялық-американдық бұрынғы әскери шенеунік. Ол Вашингтон Ұлттық гвардиясында полковник болып қызмет етті және геилердің құқықтарын қорғаушыға айналды.
Margarethe "Grethe" Cammermeyer (born March 24, 1942) is a Norwegian American former military officer. She served as a colonel in the Washington National Guard and became a gay rights activist.
Ерте өмір және білім
Норвегияның Осло қаласында туған ол 1960 жылы АҚШ азаматы атанды. 1961 жылы студент ретінде әскери медбикелер корпусына қосылды. 1963 жылы Мэриленд университетінен медбике мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Вашингтон университетінің медбикелік мектебінде 1976 жылы магистр, ал 1991 жылы докторлық диссертациясын қорғады.
Born in Oslo, Norway, she became a United States citizen in 1960. In 1961 she joined the Army Nurse Corps as a student. She received a B. S. in nursing in 1963 from the University of Maryland. At the University of Washington School of Nursing, she earned a master's degree in 1976 and a Ph. D. in 1991.
Карьерасы мен белсенділігі
Ол Харви Хоукенмен 15 жыл тұрмыс құрды және олардың төрт ұлы болды. 1980 жылы ажырасып кетті. 1988 жылы 46 жасында ол кейіннен әйелі болған Дайан Дивлбесспен танысты. 1989 жылы, әдеттегі қауіпсіздік тексеруі кезіндегі сұхбатта, ол өзінің лесбиянка екенін мәлімдеді. Ұлттық гвардия оған қатысты әскери қызметтен босату рәсімдерін бастады. 1992 жылдың 11 маусымында ол құрметпен босатылды. Каммермейер бұл шешімге қарсы азаматтық сотқа шағым түсірді. 1994 жылдың маусым айында Вашингтон штатының Батыс округінің АҚШ округтік сотының судьясы Томас Зилли оның босатылуы және әскери қызметте гомосексуалдар мен лесбиянкаларға тыйым салу конституцияға қайшы екенін анықтады. Ол Ұлттық гвардияға қайта оралды және 1997 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін «сұрама, айтпа» саясаты қолданылып тұрған кезде АҚШ армиясында ашық гей немесе лесбиянка болып табылатын азаматтардың бірі болды. 1995 жылы Каммермейердің өмірінен алынған «Үнсіз қызмет етемін» (Serving in Silence) атты телефильм түсірілді, онда Гленн Клоуз Каммермейер рөлін сомдады. Фильмнің мазмұны көбінесе Каммермейердің сол аттас автобиографиясынан алынған. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Каммермейер 1998 жылы Вашингтон штатының 2-ші сайлау округінен АҚШ Конгресіне үміткер болды. Ол Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіске жетті, бірақ жалпы сайлауда республикалық үміткер Джек Меткалфқа есе жіберді. 2010 жылдың маусым айында ол Қорғаныс министрлігінің Әйелдер жөніндегі консультативтік комитетіне тағайындалды – бұл комитет АҚШ қорғаныс министрі тағайындайды және АҚШ қорғаныс министрлігіне есеп береді. 2011 жылдың сәуір айында Point Foundation Каммермейерді Point Legend Award сыйлығымен марапаттау жоспарларын жариялады. 2012 жылы Вашингтон штатында бір жынысты некелер заңдастырылғаннан кейін Каммермейер мен оның әйелі Дайан Дивлбесс Айленд округінде тіркелген алғашқы бір жынысты жұп атанды.
She had a 15 year marriage to Harvey Hawken and they had four sons. She divorced in 1980. In 1988, when she was 46, she met the woman who later became her wife, Diane Divelbess. In 1989, responding to a question during a routine security clearance interview, she disclosed that she is a lesbian. The National Guard began military discharge proceedings against her. On June 11, 1992, she was honorably discharged. Cammermeyer filed a lawsuit against the decision in civil court. In June 1994, Judge Thomas Zilly of the United States District Court for the Western District of Washington ruled that her discharge and the ban on gays and lesbians serving in the military were unconstitutional. She returned to the National Guard and served as one of the few openly gay or lesbian people in the U. S. military while the "don't ask don't tell" policy was in effect, until her retirement in 1997. A television movie about Cammermeyer's story, Serving in Silence, was made in 1995, with Glenn Close starring as Cammermeyer. Its content was largely taken from Cammermeyer's autobiography of the same name. After retirement, Cammermeyer ran for the United States Congress in Washington's 2nd congressional district in 1998. She won the Democratic primary, but lost in the general election to Republican incumbent Jack Metcalf. In June 2010, she was appointed to the Defense Advisory Committee on Women in the Services, a committee which is appointed by the United States Secretary of Defense and which reports to the United States Department of Defense. The Point Foundation announced plans to honor Cammermeyer with its Point Legend Award in April 2011. In 2012, after same sex marriage was legalized in Washington state, Cammermeyer and her wife Diane Divelbess became the first same sex couple to get a license in Island County.