Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын әдеби сыншысы және академик (1869-1942) Каролина Фрэнсис Элеонора Сперджон (24 қазан 1869, Үндістан 24 қазан 1942, Тусон, Аризона) ағылшын әдеби сыншысы. 1913 жылы ол Лондон университетінің ағылшын тілі профессоры болып тағайындалды және Лондонның Бедфорд колледжінің ағылшын тілі кафедрасының меңгерушісі болды. Ол Лондон университетінде кафедраға ие болған алғашқы әйел және Ұлыбританияда үшінші әйел болды (Эдит Морли мен Миллисент Маккензиден кейін). Ол Вирджиния Гилдерсливпен бірге Халықаралық университет әйелдері федерациясының негізін қалады.
English literary critic and academic (1869–1942)
Caroline Frances Eleanor Spurgeon (24 October 1869, India – 24 October 1942, Tucson, Arizona) was an English literary critic. In 1913, she was appointed Hildred Carlisle Professor of English at the University of London and became head of the Department of English at Bedford College, London. She was the first woman to be awarded a chair at the University of London, and only the third in Britain (after Edith Morley and Millicent Mackenzie). She co founded the International Federation of University Women with Virginia Gildersleeve.
Өмір
Каролина Сперджон Дрездендегі Челтенхэм әйелдер колледжінде, Лондон Король колледжінде және Лондон университет колледжінде білім алған. Ол Лондондағы алғашқы университет профессоры, Англиядағы екінші әйел профессор ретінде белгілі. Ол ағылшын әдебиеті бойынша алғашқы әйел профессор болды (Эдит Морлиге "Ағылшын тілі профессоры" деген дұрыс емес атақ берілді). 1900 жылдың мамыр айынан бастап ол Лондонда ағылшын әдебиеті бойынша дәріс оқыды. Ол 1901 жылы Лондонның Бедфорд колледжінің қызметкерлерінің бірі болды және 1913 жылы ағылшын әдебиеті кафедрасы үшін сәтті бәсекеге түсті. Ол Уильям Шекспир мен Джеффри Чосердің маманы болды. Оның 1911 жылы Парижде жарық көрген диссертациясы Шосердің сын алдында және 1929 жылы Лондонда Шосердің 500 жыл сын мен аллюзиясы туралы болды. Оның ең танымал шығармасы - Шекспирдің бейнелері және оның бізге айтқандары (1935) - бұл әдістемелік жағынан жаңашыл жинақ және поэтикалық бейнелерді талдау. 1936 жылы ол Аризона штатының Тусон қаласында қоныстанды, ол жерде 73 жасқа толғанда церебральдық артериосклероздан қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін оның "жақын досы" Вирджиния Гилдерслив оның денесі өзінің ұзақ уақыт бойы серігі Лилиан Мэри Клэпхаммен (1871 21 желтоқсан 1935) бірге Ұлыбританияның Алкистон қаласындағы Алкистон шіркеуінде жерленген.
Caroline Spurgeon was educated at Cheltenham Ladies' College, Dresden and at King's College London and University College London. She is known as the first female university professor in London, the second in England. She was the first female professor of English Literature (Edith Morley was given the inaccurate title "Professor of English Language"). From May 1900, she lectured on English Literature in London. She became a member of the staff of Bedford College, London, in 1901, and successfully competed for the newly created chair for English literature in 1913. She was an expert on William Shakespeare and Geoffrey Chaucer. Her thesis, published in 1911 in Paris, was on Chaucer devant la critique, and in 1929 in London on 500 years of Chaucer criticism and allusion. Her most famous work, Shakespeare's Imagery and What it Tells Us (1935) is a methodologically innovative compendium and analysis of poetic images. In 1936, she settled in Tucson, Arizona, where she died, on her 73rd birthday from cerebral arteriosclerosis. After World War II, her "intimate friend" Virginia Gildersleeve moved her body to be buried alongside her longtime companion Lilian Mary Clapham (1871 – 21 December 1935) at Alciston Parish Church, Alciston, United Kingdom.
Ағылшын тілінен білім алу
Британдық университет әйелдері федерациясындағы және Америка Құрама Штаттарындағы прогрессивті әйелдермен ақылды байланыс оған Ұлыбританиядағы ағылшын тіл білімінің қайта құрылуында (мысалы, ағылшын қауымдастығы) және Лондон университетінде ағылшын әдебиеті оқу бағдарламасын іске қосуда жетекші орынға ие болуға көмектесті. Өзінің жеке бөліміндегі түрлі кәсіби қызметі арқылы ол 1920-шы жылдар мен 1930-шы жылдардың басында академиялық әдеби сынның қайта өрлеуіне қатысты. Сондай-ақ, ол әйелдердің академиялық дәрежеге қол жеткізуіне белсенді белсенді болды. Ол британ университеттерінде шетелдік әйелдерге көбірек мүмкіндік беруді талап етті. Оның профессорлық кафедраға тағайындалуы әйелдердің жоғары білім беру тарихында үлкен өзгеріс болды.
Smart networking in the British Federation of University Women and with female counterparts in the more progressive United States helped her gain leadership positions in the restructuring of English studies in Britain (e. g., the English Association) as well as in the launching of the English literature curriculum at the University of London. Through her various professional activities inside her own department, she participated in the academic literary critical renaissance of the 1920s and early 1930s. She was also an active militant in favour of women's eligibility to academic degrees. She advocated for more opportunities for foreign women in British universities. Her own appointment to a professorial chair marked a turning point in the history of women's higher education.
Шосердің қабылдауы
Сперджонның 1911 жылы Париждегі докторлық диссертациясы, Chaucer devant la critique en Angleterre et en France depuis son temps jusqu' nos jours, ол 1929 жылы ағылшын тілінде үш томда жарияланды, Chaucer сын және аллюзияның бес жүз жылдығы, 13571900, орта ағылшын авторы туралы стипендия тарихында оған тұрақты орын берді. Зерттеу оның әріптестеріне ағылшын поэзиясының әкесі қабылдауының бай кебелектерін ұсынды.
Spurgeon's 1911 Paris doctoral dissertation, Chaucer devant la critique en Angleterre et en France depuis son temps jusqu' nos jours, which she published in three volumes in English in 1929, Five Hundred Years of Chaucer Criticism and Allusion, 1357–1900, secured her a lasting place in the history of scholarship on the Middle English author. The study made available to her colleagues the rich tapestry of the reception of the father of English poetry.