Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші Ричард Дин Таттл (12 шілде 1941 жылы туған) – американдық постминималист суретші, кішкентай, қарапайым, нәзік және жеке туындыларымен танымал. Оның өнері масштаб пен сызықты қолданады. Оның туындылары мүсін, сурет, кескін, гравюра, суретшінің кітаптарынан бастап, инсталляция және жиһаз сияқты түрлі форматтарды қамтиды. Ол Нью-Йорк қаласында, Нью-Мексико штатындағы Абикиуде және Мэн штатындағы Маунт-Дезертте тұрады және жұмыс істейді.
American artist
Richard Dean Tuttle (born July 12, 1941) is an American postminimalist artist known for his small, casual, subtle, intimate works. His art makes use of scale and line. His works span a range of formats, from sculpture, painting, drawing, printmaking, and artist’s books to installation and furniture. He lives and works in New York City, Abiquiú, New Mexico, and Mount Desert, Maine.
Өмірбаян
Таттл Нью-Джерси штатының Рауэй қаласында дүниеге келіп, жақын маңдағы Розельде өсті. 1959-1963 жылдары Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Тринити колледжінде өнер, философия және әдебиетті оқыды. Одан кейін, геометриялық абстракцияның өзгеше түрі сияқты көрінетін кесілген суреттері бар алақанға сыятын қағаз кубтары мен пішінделген ағаш рельефтерін жасады. 1960 жылдардың ортасынан бастап, эксцентрикалық пішінді боялған ағаш рельефтерін, содан кейін гальвандалданған қалайыдан жасалған идеограммаларды және ерекше түстермен боялған, созылмаған пішінді кенептерді жасауға кірісті. 1975 жылы Таттл Уитни Америка өнер музейінде жеке көрме ұйымдастырды. Көрме дау тудырды, және шоу кураторы Марсия Такер, Хилтон Крамердің қатал сыннан кейін жұмысынан босатылды. «Нью-Йорк Таймс» газетінің өнер сыншысы Хилтон Крамер Людвиг Мис ван дер Роэнің «Азырақ – көбірек» деген қағидасына сілтеме жасай отырып: «Мырза Таттлдың жұмысында азырақ – нақты азырақ. Көркем өнер туралы айтқанда, мұндай азырақ бұрын болған емес» деп жазды. «Лос-Анджелес Таймс» газетінің өнер сыншысы Кристофер Найттің айтуынша, суретшінің 1971 және 1972 жылдары жасаған «Сым» туындылары «сурет тарихындағы ең ерекше үлесі» саналады. 1983 жылы Таттл «Қараңғы бөлмеде маймылдың қалпына келуі (Көкқұмырсқа)» атты қабырға рельефін жасады, ол Ян ван Эйктің «Христос айқышқа шегеленуі және соңғы сот» диптихымен формальды түрде байланысты. Гонолулу өнер музейінің коллекциясындағы 1980-1982 жылдарға арналған «5 Loose Leaf Notebook Drawings» жинағының иллюстрациясы, осы жинақтардың көрермендерді жоғары өнер мен қоқыс арасындағы шекараны ойлауға қалай шақыратынын көрсетеді. 1990 жылдардағы оның жұмыстары көбінесе кішкентай форматтағы туындылардан, содан кейін сурет салу, мүсін және кескіндемені біріктіретін төмен рельефті қабырғалық жұмыстардан тұрды. Шарон Батлер «Күн, Музалар және Жұлдыздар» атты еңбегінде («Екі қабат бояу») жазғандай, Таттл әрқашан «өткен өмір мен тәжірибелерге сілтеме жасайтын табылған немесе ескірген элементтер емес, жаңалыққа басымдық берді». «Оның эстетикалық ізденісінің ерекшелігі – оның қазіргі заманға деген құрметі. Оның заттары, уаби-сабидің нәзіктігін білдірсе де, жасау процесінің жақын тәжірибесін көрсететін таза материалдардан жасалған». Таттлдың жұмысы оның бастамасымен қалыптасқан беймәлімдікке бойұсынған жас буынға зор әсер етті.
Tuttle was born in Rahway, New Jersey and raised in nearby Roselle. He studied art, philosophy and literature at Trinity College in Hartford, Connecticut from 1959 to 1963. were followed by making palm size paper cubes with cut out designs and shaped wood reliefs that seemed like a twist on geometric abstraction. Beginning in the mid 1960s, he began to create eccentrically shaped painted wood reliefs, followed by ideograms made of galvanized tin, and unstretched, shaped canvases dyed in offbeat colors. Tuttle had a survey exhibition in 1975 at the Whitney Museum of American Art. The exhibit was controversial and the show's curator Marcia Tucker lost her job as a result, after a scathing review by Hilton Kramer. Kramer, then art critic for The New York Times, wrote, referring to Ludwig Mies van der Rohe's dictum "less is more", "in Mr. Tuttle's work, less is unmistakably less One is tempted to say, where art is concerned, less has never been as less than this". According to art critic Christopher Knight of the Los Angeles Times, Tuttle's Wire pieces, which the artist made in 1971 and 1972, "collectively rank as his most distinctive contribution to art history". In 1983, Tuttle made Monkey's Recovery for a Darkened Room (Bluebird), a wall relief of branches, wire, cloth, string and wood scraps, which he says formally relates to Jan van Eyck's Crucifixion and Last Judgement diptych. The illustration from the suite 5 Loose Leaf Notebook Drawings from 1980 to 1982, in the collection of the Honolulu Museum of Art, demonstrates how the suites challenge viewers to contemplate the distinction between fine art and trash. His works in the 1990s consisted mostly of smaller sized work, followed by bodies of low relief wall bound pieces that integrate painting, sculpture, and drawing. Tuttle has always "privileged newness, not found or weathered elements that refer to past lives and experiences," Sharon Butler wrote in a Two Coats of Paint review of "Days, Muses and Stars," his 2019 expansive multiple gallery exhibition at Pace. "The distinctive feature of his aesthetic endeavor is his reverence for the present. His objects, though they may convey a sense of wabi sabi precariousness, are invariably made of pristine materials that reflect the proximate experience of making." Tuttle's work has been extremely influential on a younger generation that has embraced the casualism that he pioneered.
Тоқыма өндірісі
1978 жылы The Fabric Workshop and Museum-де болған резиденция кезінде Таттл жібек экранды басып шығару процесін және мата идеясын қабылдап, 1978 жылы көйлектер мен 1979 жылы шалбарлар сериясын жасады. 2014 жылы Tate Modern-де көрсетілген «Мен білмеймін, немесе Тоқыма тілінің өрілісі» шығармасы мұражайдың турбина залы үшін жасалған және Таттлдың жасаған ең ірі туындысы болып табылады, оның ұзындығы шамамен 40 футқа жетеді. Ол өзі жобалаған және тіккен маталарды көрсетеді, бұл туынды залдағы өнеркәсіптік архитектураға қарама-қарсы, төбеден ілінген. Сонымен қатар, ол үш рет Уитни биенналесіне (1977, 1987, 2000) қатысты. 2012 жылы Ұлттық академияға сайланды, ал 2013 жылы Америка өнер және әдебиет академиясының мүшесі болуға шақырылды. 2009 жылдың сәуірінде Чикаго өнер институтының мектебіндегі Қонақ суретшілер бағдарламасы аясында әйелі, ақын Мей Мей Берсенбрюггемен бірлесіп лекция оқыды.
During a residency at The Fabric Workshop and Museum in 1978, Tuttle embraced the silkscreen printing process and the idea of fabric to make a series of clothing — Shirts in 1978 and Pants in 1979. I Don't Know, Or The Weave of Textile Language, on view at the Tate Modern in 2014, was made for the museum's turbine hall and is Tuttle's largest to date spanning nearly 40 feet in length. Featuring the textiles he designed and fabricated, the work is suspended from the ceiling in contrast to the hall’s industrial architecture. and three Whitney Biennial exhibitions (1977, 1987, 2000). In 2012, he was elected to the National Academy and in 2013 he was invited to become a member of the American Academy of Arts and Letters. He presented a lecture in collaboration with his poet wife, Mei Mei Berssenbrugge, through the Visiting Artists Program at the School of the Art Institute of Chicago in April 2009.
Өнер нарығы
Таттл Нью-Йорктегі Пас галереясы, Дюссельдорфтағы Шмела галереясы, Брюсселдегі Грета Мерт галереясы және Цюрихтегі Аннемари Верна галереясымен өкілдік етеді. 2002 жылы "Хаттар" ("The 26 Series") (1966) атты қалайыдан жасалған қабырға туындысы аукционда 1 миллион долларға сатылды.
Tuttle is represented by the Pace Gallery in New York, Galerie Schmela in Düsseldorf, Galerie Greta Meert in Brussels, and by the Annemarie Verna Galerie in Zürich. In 2002, a tin wall piece called Letters (The 26 Series) (1966) sold at auction for $1 million.
Жеке өмір
Таттл ақын Мей Мей Берсенбрюггеге үйленген. Жаңа Мексика штатындағы Абикиу жерінде олар 2001-2005 жылдар аралығында салынған 1,300 шаршы фут көлемді қонақ үйін архитектурашы Стивен Холлға жобалауды тапсырды.
Tuttle is married to the poet Mei mei Berssenbrugge. For their residence in Abiquiú, New Mexico, they commissioned architect Steven Holl to design a 1,300 square foot guest cottage, built between 2001 and 2005.