Жараңдаулы протозоалар тобы: Оксимонадтар және олардың ерекшеліктері
Oxymonad
Оксимонадтар – жәндіктердің (көбінесе қоңырқайлардың) ішегінде тіршілік ететін, целлюлозаны ыдыратуға көмектесетін бактериялармен симбиозға түсетін протозоалар тобы. Митохондрия жоқ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Билеуші протозоялар тобы
Group of flagellated protozoa
Оксимонадтар (немесе Оксимонадтар) – жануарлардың ішегінде, көбінесе термиттер мен басқа да ағаш жейтін жәндіктерде ғана кездесетін билеуші протозоттар тобы. Парабазалидтік флагелляттармен бірге, олар целлюлозаны ыдырататын симбиоздық бактерияларды қамтиды. Оксимонадтарда митохондрияның болуына ешқандай дәлел жоқ (гидрогеносомалар немесе митосомалар сияқты органельдерге ұқсас, тіпті анаэробты митохондриялар да болмайды) және 3 түрдің митохондрияның молекулалық белгілері жоқ екені анықталды. Мысалы, Диненимфа, Пирсонимфа, Оксимонас, Стребломастикс, Моноцеркомоноидтар және Блаттамонас түрлері осы топқа жатады.
The Oxymonads (or Oxymonadida) are a group of flagellated protists found exclusively in the intestines of animals, mostly termites and other wood eating insects. Along with the similar parabasalid flagellates, they harbor the symbiotic bacteria that are responsible for breaking down cellulose. There is no evidence for presence of mitochondria (not even anaerobic mitochondrion like organelles like hydrogenosomes or mitosomes) in oxymonads and 3 species have been shown to completely lack any molecular markers of mitochondria. It includes e. g. Dinenympha, Pyrsonympha, Oxymonas, Streblomastix, Monocercomonoides, and Blattamonas.
Сипаттамалары
Көптеген оксимонадтардың мөлшері шамамен 50 мкм-ге жетеді және төрт флагеллуммен байланысты бір ядросы болады. Олардың базальды денелері бірнеше ұзын микротубуладан тұратын жаймаларды құрайды, бұл жаймалар аксостиль деп аталатын органелланы қалыптастырады, бірақ парабазалидтердің аксостильдерінен құрылымымен ерекшеленеді. Жасуша аксостильді қозғалу үшін пайдалана алады, себебі жаймалар бір-бірінің басынан өтіп, толқындануға себеп болады. Флагеллумдарды екі жұпқа бөлетін преаксостиль деп аталатын талшық осыған қоса байланысқан. Кейбір оксимонадтарда бірнеше ядро, флагеллум және аксостильдер кездеседі.
Most Oxymonads are around 50 μm in size and have a single nucleus, associated with four flagella. Their basal bodies give rise to several long sheets of microtubules, which form an organelle called an axostyle, but different in structure from the axostyles of parabasalids. The cell may use the axostyle to swim, as the sheets slide past one another and cause it to undulate. An associated fiber called the preaxostyle separates the flagella into two pairs. A few oxymonads have multiple nuclei, flagella, and axostyles.
Trimastix және Paratrimastix- тің өзара байланысы
Еркін тіршілік ететін флагелляттар Trimastix және Paratrimastix оксимонадтармен тығыз байланысты. Оларда аэробты митохондриялар жоқ және преаксостильмен бөлінген төрт жалаушасы бар, бірақ оксимонадтардан айырмашылығы, оларда тамақтану ойығы бар. Осы ерекшелік Оксимонадтарды, Trimastix және Paratrimastix-ті Excavata тобына жатқызады, және олар әсіресе метамонадтарға жатуы мүмкін. Молекулалық филогенетикалық зерттеулер шындығында Преаксостилдарды (оксимонадтар, Trimastix және Paratrimastix) Metamonada тобына орналастырады.
The free living flagellates Trimastix and Paratrimastix are closely related to the oxymonads. They lack aerobic mitochondria and have four flagella separated by a preaxostyle, but unlike the oxymonads have a feeding groove. This character places the Oxymonads, Trimastix, and Paratrimastix among the Excavata, and in particular they may belong to the metamonads. Molecular phylogenetic studies indeed place Preaxostyla (oxymonads, Trimastix, and Paratrimastix) in Metamonada.