Кіріспе

Флагельді протестер эугленозоалар типіне жатады.

Кинэтопластидалар (немесе Кинэтопластеялар) – эугленозоалар типіне жататын, флагельді протестер тобы. Олардың ерекшелігі – кинетопласт деп аталатын органелланың болуы (аты осы органелладан шыққан), ол ДНК-ның үлкен массасын қамтитын гранула. Бұл топқа адамдар мен басқа жануарлардағы ауыр аурулардың себепшісі болатын паразиттік организмдердің көптеген түрлері, сондай-ақ топырақ және су ортасында кездесетін түрлі формалар кіреді. Бұл организмдерді көбінесе "кинетопластидтер" немесе "кинетопластар" деп атайды. Бронислав М. Хонигберг 1963 жылы кинетопластидтерді алғаш рет флагельді протозоялардың құрамына жатқызды. "Kinetoplastida" термині көбінесе рет деңгейін белгілеу үшін қолданылады, бірақ сынып ретінде де қолданылуы мүмкін. Линн Маргулис 1974 жылы кинетопластидтерді рет ретінде қабылдаса, кейін оны сыныпқа жатқызды. "Kinetoplastida" терминін рет ретінде қолдану шатасу тудыруы мүмкін, себебі бұрыннан белгілі, 1880 жылы Кент жариялаған Trypanosomatida атауы бар, және кинетопластидтер көбінесе осы топқа жатқызылады.

Морфология

Кинетопластидтер – эукариоттар және қалыпты эукариоттық органеллаларға ие, мысалы, ядро, митохондрия, Гольджи аппараты және жұтылғыш. Бұл әмбебап құрылымдармен қатар, кинетопластидтерде кинетопласт, жақтау асты микротубулалар жиынтығы және жұтылғыш таяқшасы сияқты ерекше морфологиялық ерекшеліктері бар.

Митохондриялар мен кинетопластардың ДНК-сы

Кинетопласт, осы класс атауымен байланысты, жасушаның жалғыз митохондриясындағы тығыз ДНК-ны қамтитын гранула болып табылады, және митохондриялық геномның көптеген көшірмелерін қамтиды. Бұл құрылым біріктірілген дөңгелек ДНК молекулаларының желісінен, олармен байланысты құрылымдық ақуыздардан, сондай-ақ ДНК және РНК полимеразаларынан тұрады. Кинетопласт жасушаның қамшысының (флагелла) табанында орналасқан және цитоскелеттік құрылым арқылы қамшының базалық денесімен байланысты.

Цитоскелет

Кинетопластидтердің цитоскелеті негізінен микротүтіктерден тұрады. Олар жасушаның ұзын осі бойымен, жасуша бетінің астында параллель орналасқан, өте реттелген құрылым – субпелликулярлық массивті құрайды. Тамыршық микротүтіктер сияқты, арнайы функцияларды атқаратын басқа микротүтіктер де кездеседі. Кинетопластидтер актин микрофиламенттерін қалыптастыра алады, бірақ цитоскелеттегі олардың қызметі толыққанды түсініксіз. Басқа цитоскелеттік құрылымдарға флагеллум мен кинетопласт арасындағы арнайы байланыс жатады.

Жапырақша

Барлық кинетопластидтерде кем дегенде бір жарақша болады; trypanosomatida тобында біреу, ал bodonida тобында екеуі болады. Екі жарақшасы бар кинетопластидтердің көптеген түрлерінде жетекші және соңғы жарақшалар кездеседі, соңғысы жасуша қабырғасының бүйіріне бекітілуі мүмкін. Жарақшалар қозғалыс және беткейлерге жабысу үшін қолданылады. Жарақшалардың табандары цитостом орналасқан арнайы қалта тәрізді құрылымда табылады.

Өмірлік цикл

Кинетопластидтер еркін тіршілік ете немесе паразиттік болуы мүмкін. Трипанозоматидалар отряды ерекше, себебі оған тек паразиттік тіршілік ететін көптеген туыстар кіреді. Трипанозоматидтердің бір қожайында қарапайым немесе екі қожайында бірнеше дифференциация сатыларынан өтетін күрделі өмірлік циклдары болуы мүмкін. Өмірлік цикл сатылары арасында айқын морфологиялық өзгерістер болуы мүмкін. Трипанозоматидалар отрядының өкілдері тудыратын ауруларға ұйқы ауруы және Трипанозома түрлерінен туындайтын Шагастың ауруы, сондай-ақ Лейшмания түрлерінен туындайтын лейшманиоз жатады. Трипанозома брусеи жыныстық циклдың мүмкін бөлігі ретінде мейозға түсуі мүмкін. Лейшмания майор да жыныстық циклдың бір бөлігі болып саналатын мейотикалық процеске қабілетті.