Купер Ривер Көпір Жүгіруінің Тарихы

Кіріспе

Купер өзені көпірінің жүгіруі – Артур Равенел-младший көпірі арқылы Маунт-Плезант және Чарльстон қалаларында, Оңтүстік Каролина штатында сәуір айының бірінші сенбісі күні өткізілетін бір бағытты жол жүгіру шарасы (1978 жылы сәуір айының бірінші жексенбісінде, 1979 жылдан бастап 2019 жылғы соңғы жүгіруге дейін сәуір айының бірінші сенбісінде, егер сол сенбі күні Ұлы апта болмаса). Көпір жүгіруі – АҚШ-тың жарыс және жарыс федерациясы (USA Track and Field) тарапынан элиталық шара ретінде санкцияланған Оңтүстік Каролинадағы жалғыз жарыс. Жарысты аяқтағандардың саны бойынша бұл шара АҚШ-тағы үшінші ірі 10 км және бесінші ірі жол жүгіруі болып табылады. 2019 жылдың сәуірінде өткен 42-ші жылдық Көпір жүгіруі – жыл сайынғы соңғы жарыс болды. Екі Көпір жүгіруі бір-бірінен алты ай ішінде өтті: 43-і 2021 жылдың 25 қыркүйегінде, ал 44-і 2022 жылдың 2 сәуірінде. 2020 жылы жарыс өткізілмеді, себебі логистикалық мәселелер жазғы жарыс өткізуге мүмкіндік бермеді, бірақ маусым айында штат бойынша жол жүгірулері қайта басталды.

Тарих

1970 жылдардың ортасында Оңтүстік Каролина медицина университетінің қызметкері доктор Маркус Ньюберри Огайодағы туған қаласына сапар шегіп, Бон Белл кеңселерінің айналасында дене шынықтыруды ынталандыру үшін жүгіру жолы салғандығын көрді. Доктор Ньюберри Чарльстон аймағында дене шынықтыруды қолдаудың жолын іздеді және Купер өзенін кесіп өтетін көпірлер арқылы жарыс ұйымдастырудың ең тиімді жолы деп ойлады. Шараны ұйымдастыруға Чарльстон жүгіру клубы, «Цитадель» университеті, Оңтүстік Каролина медицина университеті және Чарльстон колледжінің өкілдері қатысты. Оңтүстік Каролина штатының сенаторы Дьюи Уайз үш қатарлы Сайлас Пирман көпіріндегі қайтымды қатарда жарыс өткізуге рұқсат беретін заң жобасын ұсынды. 1978 жылдың 2 сәуірінде алғашқы жарыс Маунт-Плезанттағы «Патриотс-Пойнттан» Чарльстонның «Батери» аймағындағы «Уайт-Пойнт-Гарденс» саябағына басталды. Полиция жарыстың басталысы берілгеннен кейін 9 850 метрге дейін қысқартты. Ұйымдастырушылар шараға 500 жүгіруші қатысады деп күткен (340-ы алдын ала тіркелген), бірақ жарыс күні тағы 600-700 адам тіркелді. 766 жүгіруші финиш сызығын кесті. Көптеген қатысушылар жарыстан бас тартты, ал кейбіреулері ыстықтан зардап шегіп ауруханаға түсті, себебі жол бойында су ішуге арналған жерлер болған жоқ. Тарихи Чарльстонның Азамат соғысы және Революциялық соғыс мұрасын сақтау дәстүрі бойынша, жарысты бастау үшін зеңбірек оғы атылды. 1978 жылы алғаш рет жарысқа қатысқан кениялық жүгірушілер Баптист колледжінің екі студенті болды. 1993 жылдан бері осы елдің спортшылары жарыста жеміс алып келеді. Жылудан шаршау және жергілікті шіркеулерден келген шағымдардан кейін (Чарльстон округінде еврей қауымына құрмет көрсетумен байланысты кейбір «көк заңдардан» бас тартқанмен, шіркеулер жарыс діни қызметтер өтетін уақытта өткізілуіне наразылық білдірді), 1979 жылғы жарыс наурыз айының соңғы сенбісіне ауыстырылды және 1985 жылға дейін сол күні өткізілді. Көпірдің соңына бір су ішу орны қосылды. (2005 жылғы жарыс жолында төрт су ішу орны болды). Финиш сызығы Чарльстон колледжінің кампусына көшірілді. 1350-ден астам адам тіркелді, ал 1000-нан астам адам жарысты аяқтады. 1979 жылғы жарыс, алғаш рет 10 000 метр қашықтықта өткен, Оңтүстік Каролинада 1000-нан астам қатысушысы бар алғашқы жүгіру шарасы болды. 1980 жылғы жарыс тең түсті. Екі жыл қатарына (1986 және 1987) жарысқа заңсыз қатысушылар жол берді. 1986 жылы 300-ден 500-ге дейін жүгірушілер стартқа келмеді, ол Пирман көпірінде (стартқа жалғыз кіру жолы) екі шаттл автобусы мен жеңіл автокөліктің соқтығысуына байланысты 30 минутқа кешіктірілді. Олар Пирман көпірінен төмен, екі көпір арасындағы тік жолмен өтіп, жарыстың ортасында, «Грейс» көпірінде бастады. 1987 жылы суық ауа райы болды (старт беру кезінде температура 39 градус Фаренгейт (4°C) болды, желдің жылдамдығы 20-35 миль/сағ (32-55 км/сағ) шамасында болды), сондықтан жүгірушілер өздерінің жеңіл киімдерін сақтап, нөмірлерін көрсетпеді. Ұйымдастырушылар финиш сызығынан өткен 7000-ге жуық жүгірушінің шамамен 10 пайызы заңсыз, «бандит» жүгірушілер екенін бағалады. Бандиттер финиш сызығынан өтуге рұқсат алды, себебі ұйымдастырушылар кімнің заңды, кімнің заңсыз екенін анықтай алмады. 1989 жылы элиталық жүгірушілер SC 703 тас жолында старт сызығына дейін жылынып жатқанда зеңбірек оғы атылды. Грет Вайцтің рекордтық уақыты есепке алынбады, бірақ ол жеңіске ие болды, себебі оны старт сызығынан бұрын ұстап алды. 1995 жылғы жарысқа алғаш рет 10 000-нан астам жүгіруші қатысты, ал әйелдер жүгірушілердің 3000-нан астам бөлігін құрады, бұл Солтүстік немесе Оңтүстік Каролинадағы жүгіру шарасында 3000-нан астам әйелдің финиш сызығын кесуінің алғашқы жағдайы болды. 1997 жылы транспондерлік уақыт есептеу жүйесі енгізілді. 2005-2008 жылдардағы жарыстарда жүгірушілер сақтап ала алатын тұрақты транспондер пайдаланылды. 2009-2010 жылдары D Tag уақыт есептеу жүйесі қолданылды, ал 2011 жылдан бастап транспондерлік белгілер қатысушылардың нөмірлеріне бекітілді. 2004 жылғы көпір жарысы мен серуендеуге барлығы 29 930 адам қатысты. Финиш сызығын кескендердің 45,1 пайызы әйелдер болды. 2012 жылы логистикалық мәселелер (тек бір шаттл автобусының кіру нүктесі) 10 000-нан астам жүгірушінің Рейвенел көпірінің солтүстікке қарай жүретін жолақтарында (жарыс пайдаланатын) шаттл автобустарында тұрып қалуына әкелді, сондықтан лауазымды тұлғалар көпірді жоспарланған стартқа дейін 15 минут бұрын, яғни сағат 7:45-ке дейін жаба алмады. Нәтижесінде, жарыс дөңгелек арбалар үшін сағат 8:19-ға, ал элиталық жүгірушілер үшін сағат 8:59-ға ауыстырылды. 2005 жылы Пирман көпірінде өткен соңғы жарысқа 42 000 жүгіруші мен серуендеуші қатысуға рұқсат берілді (25 000 жүгіруші, 17 000 серуендеуші), бірақ нашар ауа райының салдарынан көптеген адамдар қатыспады. Қазіргі лимит – 44 000 адам. 2012 жылғы жарыста 36 652 адам финиш сызығын кесті, әйелдер басымдық танытты, олардың үлесі 59,45% (21 789 әйел, 14 917 еркек) құрады.

In the mid 1970s, Medical University of South Carolina employee Dr. Marcus Newberry had visited his Ohio hometown and noticed Bonne Bell had built a running track around their offices to encourage employees' physical fitness. Dr. Newberry wanted a way to encourage fitness in the Charleston Metropolitan region, and believed the best way was to feature an event running through the bridges crossing the Cooper River. The event organisers featured officials from the Charleston Running Club, The Citadel, the Medical University of South Carolina, and the College of Charleston. South Carolina state senator Dewey Wise introduced legislation to permit the event to be held over the reversible lane on the three lane Silas Pearman Bridge. On April 2, 1978, the initial race began from Patriots Point in Mount Pleasant to the White Point Gardens in Charleston's Battery region. Police shortened the initial event to 9,850 meters after the gun had sounded to start the initial Bridge Run. Officials expected 500 runners for the event (with 340 pre registered), but on race day an additional 600 to 700 runners registered. 766 runners finished. Many dropped out of the race and some were hospitalized for effects from the heat, as there were no water stops on the course. In the tradition of historic Charleston's Civil War and Revolutionary War heritage, a cannon is fired to start the event. The first Kenyan runners to participate were a pair of Baptist College teammates in 1978. Runners from that country have dominated the run since 1993. Following complaints from heat exhaustion and also from area churches (While Charleston County has some Blue Laws exceptions in Charleston County in deference to the Jewish community, churches on the course complained about the Bridge Run taking place while church services took place), the 1979 event was moved to the last Saturday in March, where it would be held until 1985. One water stop at the terminus of the bridge was added. (Four water stops were on the 2005 course.) The finish line moved to the campus of the College of Charleston. Over 1,350 were entered, with over 1,000 finishing. The 1979 event, the first at 10,000 meters, was the first South Carolina running event with over 1,000 participants. The 1980 finish ended in a tie. Two consecutive Bridge Runs (1986 and 1987) were marred by illegal runners. In 1986, between 300 and 500 runners did not make the start, which had been delayed 30 minutes because of a vehicular collision on the Pearman Bridge (the only access to the start line) between two shuttle buses carrying runners to the start and an automobile 70 minutes before the scheduled start. They ran down the Pearman, through the cut between the two bridges, and started their run midway through the course, on the Grace. In 1987, with unusually cold temperatures (start temperature was 39 degrees Fahrenheit (4c) with wind gusts from 20 35 MPH (32–55 km/h), runners kept their warmups instead of displaying their bibs. Officials estimated about 10% of the nearly 7,000 runners who crossed the finish lines were illegal, or "bandit", runners. The bandits were allowed to cross the finish line because officials could not distinguish who was legitimate and who was not. In 1989, elite runners were warming up ahead of the start line on SC 703 when the cannon fired. Grete Waitz's record time was disallowed, but she was allowed to keep the win, when she was caught ahead of the start line at the cannon. The 1995 event was the first time over 10,000 runners participated, and women made up over 3,000 of the runners, the first time in North or South Carolina where over 3,000 women finished in a running event. Transponder timing was instituted in 1997. The 2005 2008 races featured a permanent transponder which the runner could keep was implemented. A D Tag timing system was used from 2009–10, and from 2011, transponder tags were affixed to competitors' bibs. The total Bridge Run and Walk participants in 2004 was 29,930. Females accounted for 45.1% of finishers. In 2012, logistical problems (only one shuttle bus entry point) led to over 10,000 runners being stuck on the shuttle buses on the Ravenel's northbound lanes (which the course uses) where officials could not close the bridge until 7:45 AM, 15 minutes before the scheduled start. The race was delayed to an 8:19 start time for the wheelchair division and an 8:59 start for the elite runners as result. The last run on the Pearman in 2005 had a 42,000 runner and walker cap (25,000 runners, 17,000 walkers) for 2005, but many did not appear because of inclement weather which marred the start. The current limit is 44,000. The 2012 race featured 36,652 finishers, women dominated with 59.45% (21,789 F vs 14,917 M) of runners.

Курс пен оқиғаның өзгеруі

Жоспарланған басталу уақыты 1978 жылы сағат 10:00-де, 1979 жылдан 1982 жылға дейін сағат 9:00-де, 1983 жылдан 1986 жылға дейін сағат 8:30-да және 2019 жылға дейін сағат 8:00-де болды. 1984 жылғы жарысқа бастау уақыты таңғы сағат 9:00-ге ауыстырылды. Джон П. Грейс ескерткіш көпірі 1979 жылы он тоннадан ауыр жүк көліктері үшін қауіпсіз емес деп жарияланды, ал Оңтүстік Каролина көлік департаменті Силас Н. Пирман көпіріндегі Bridge Run бағытына қолданылатын қайтарылатын қатарды жойды, себебі АҚШ 17-ші магистраліндегі жүк көліктері енді Грейс көпірін пайдаланудың орнына сол қатарды пайдалануға міндетті болды. Мемлекеттік сенатор Уайз Грейс көпірін Bridge Run үшін пайдалануға заң шығаруды қолдады, SC Заңы 56 5 3880. 1983 жылы Грейс көпірінен өтетін жарысқа Грейс көпірін АҚШ 17-ші магистралімен және 26-шы мемлекетаралық тас жолымен байланыстыратын Crosstown эстакадасында екінші көтерілу қосылды, ал жарыс Меитинг-стриттегі Марион алаңындағы АҚШ Федералды ғимаратының алдында аяқталды. 1984 жылы бастау Patriots Point-тен SC 703 (Coleman Boulevard) шоссесіне, Шейм-Крикке ауыстырылды. Бұл жарыс жолы алғаш рет Атлетика конгресімен бекітілді. Чарльстонның Маркет-стрит маңындағы жол құрылысы 1986 жылы жарыс бағытын сәл өзгертуге мәжбүр етті, және егер Пасха сона демалыс күніне түспесе, жарыс сәуір айына көшірілді. 1995 жылы Грейс көпіріндегі салмақ шектеулері қатаңдатылды, соның салдарынан жарыс Пирман көпіріне қайтарылды, барлық үш қатар пайдаланылды, себебі Чарльстонға бағытталған қозғалыс 1992 жылы ашылған 526-шы мемлекетаралық тас жолындағы Дэниел аралы маңындағы Дон Н. Холт көпіріне ауыстырылды. Live Oak Street маңындағы SC 703 жаңа бастау сызығында жүгірушілер Coming, Line, King, Market және Meeting көшелері арқылы Марион алаңына өтеді. Жұлыну мәселесіне байланысты, бір жылдан кейін аяқтау сызығы Марион алаңындағы Meeting және Calhoun көшелерінің бұрышына көшірілді, нәтижесінде SC 703 жолындағы бастау сызығы да артқа жылдырылды. 2000 жылы Bridge Run жолы толық жаңартылды, бастау SC 703 сауда орталығының жанында орналасты, жүгірушілер SC 703 жолында 3000 метр жүгірді, содан кейін Пирман көпірінің алғашқы бөлігінің түбіндегі жүргіншілерге қосылды, Crosstown эстакадасы, King Street, Calhoun Street арқылы өтіп, Александр көшесінде аяқтады. Бұл жол Meeting Street-ті пайдалануды тоқтатты, ол бұрын негізгі көше ретінде қолданылған. Бұл жол 2005 жылға дейін қолданылды, содан кейін Пирман және Грейс көпірлері жабылды. 2003 жылы мерекелік шараларды кеңейту үшін Хэмптон паркінде жұма күні жастар іс-шарасы өткізілді. 2006 жылы жарыс жолына үлкен өзгерістер енгізілуі керек болды, себебі АҚШ Track and Field Артур Равенел, Jr. көпірінің ашылуын және Ансонборо Филдс кешеніндегі құрылысты ескере отырып, жаңа жол өлшеді, нәтижесінде 2000 жылдан бері орналасқан Александр көшесіндегі аяқтау сызығы алыстырылды және Чарльстондағы Торонто Доминион Аренасының қарама-қарсы жағында Джордж және Meeting көшелерінде жаңа аяқтау сызығы құрылды. Жеңіс тойы Марион алаңында өтті, ол аяқтау сызығынан салқындағаннан кейін жүгірушілерге жақын жерде орналасқан. Бастау сызығы сәл жылжытылды, бірақ сауда орталығына жақын қалды және SC 703 бойынша 3000 метрге дейін, SC 703 солтүстікке қарай шығатын шығыс пандусына жақындағанға дейін (оңтүстікке қарай, Чарльстонға қарай, қалыпты көлік қозғалысының қарама-қарсы бағыты), жүгірушілер Артур Равенел, Jr. көпірінен солтүстікке қарай төрт қатармен (көпірдегі төрт оңтүстікке қарайтын қатарлар пайдаланылмайды; сонымен қатар, велосипед және жаяу жүргіншілер жолағы (солтүстікке қарайтын қатарлармен сәйкес келеді, бірақ Шығыс Бей көшесіне жақын және жолдың бөлігі емес) шұғыл жағдайлардағы қызметкерлер үшін резервтелген) 3200 метр бойы көпірден шығып, екі қатарлы Meeting Street кіру пандусын пайдаланып (жүгірушілер қалыпты көлік қозғалысының қарама-қарсы бағытында жүреді), Meeting көшесінде 2000 метрге солға бұрылып, содан кейін Джон көшесіндегі келушілер орталығында оңға бұрылып, Уэнтворт көшесінде жылдам солға бұрылып, аяқтау сызығына дейін Meeting көшесімен қайтадан жүгіреді. Аяқтау сызығына жақын алаяқтықтың екі түрі Кинг-стриттегі Марион алаңындағы қоршауды қолдану арқылы және Meeting және John қиылысында трактор тіркемесін тоқтатқан демеушілердің көмегімен болдырды, бұл жүгірушілерді Кингке бұрылуға мәжбүрледі. Сонымен қатар, аяқтау фестивалінде ойнайтын тікелей эфирдегі топтар екі рет естіледі, өйткені жүгірушілер бірінші рет Кинг-стриттегі Марион алаңынан өтеді, ал аяқтау сызығынан өтіп, салқындағаннан кейін. Патриоттар нүктесінде (алғашқы бастау сызығы) Кольман бульварының 3000 метрлік белгісінде көпірге кірген жүргіншілердің бөтелкеден өтуіне байланысты алаңдаушылықтар және WCBD студиялары 7000 метрлік жүрісті жойды, және жүргіншілер 2006 жылдан бастап 10000 метрлік жарыстың барлық қашықтығын жүруге міндетті болды. Алайда, бұл ереже осылай күшті болған жоқ. Кейбір жүргіншілер (және төменгі рейтингідегі жүгірушілер де) Шейм-Крик пен студия арасындағы SC 703 тротуарларында тұрып алды, бұл көпірден шығу пандусының түбінде орналасқан, бастау сызығындағы барлық жүгірушілердің артында тұрудың орнына, 2006 жылғы жарысқа қатысушыларға берілген нұсқауларға сәйкес. 2006 жылы тағы бір ереже өзгерісі жүгірушілерді уақыт бойынша бөлуді талап етті; элиталық және шақырылған жүгірушілер алдында, содан кейін 40 минуттан кем жүгіретін жүгірушілер, содан кейін 40-50, 50-60, сағаттан астам және жүргіншілер. Басты мақсат – бөтелкеден өтуді болдырмау болды, бірақ бастау сызығында транспондерлік уақытты өлшеу жүйесіне байланысты бөтелкеден өту орын алды. 2006 жылғы жарыста мүгедектер коляскасымен жүретін жүгірушілер үшін жаңа категория енгізілді; он екі коляска және қолмен айналдырылатын коляскамен жүретін спортшылар сағат 7:30-да басталатын жарысқа қатысты. 2010 жылы Meeting-тен King-ке бұрылыс Джон көшесінен Уолф көшесіне өзгертілді, сондай-ақ барлар музыкалық топтарды қоюға мүмкіндік берді. 2011 жылғы жарыстан бастап, Mount Pleasant-тағы жұлынуды жақсарту үшін кезеңдік бастау жүйесі қолданылады.

The scheduled start time was 10 AM in 1978, 9 AM from 1979 until 1982, 8:30 AM in 1983 until 1986, and 8 AM until 2019. Two unusual start delays caused by the unfamiliar course moved the 1984 start to 9 AM. The John P. Grace Memorial Bridge had been declared unsafe for heavy trucks over ten tons in 1979, and the South Carolina Department of Transportation eliminated the reversible lane on the Silas N. Pearman Bridge which had been used for the Bridge Run course, as trucks on US Highway 17 South were now required to use that lane, instead of using the Grace. State Senator Wise was able to push for legislation to use the Grace bridge for the Bridge Run, SC Statue 56 5 3880. In 1983, the Grace Bridge run added a second uphill climb on the Crosstown Overpass connecting the Grace Bridge to US Highway 17 and Interstate 26, and the race finished in front of the United States Federal Building in Marion Square at Meeting Street. With the number of entrants exceeding 2,000, the start moved from Patriots Point in 1984 to SC Highway 703 (Coleman Boulevard) at Shem Creek. This course became the first Bridge Run course to be certified by The Athletics Congress. Road construction near Market Street in Charleston forced a slight rerouting in 1986, when the Bridge Run was moved to its present date in April unless Easter fell on that weekend. With entrants exceeding 8,500 and a new 7,000 meter walk added, totaling over 10,000 participants, and tighter restrictions on weight on the Grace Bridge, in 1995 officials returned the Bridge Run to the Pearman bridge, with all three lanes being used, as traffic to Charleston could now be diverted to the Don N. Holt Bridge near Daniel Island on Interstate 526, which had opened in 1992. A new start line on SC 703 near Live Oak Street was positioned with runners passing Coming, Line, King, Market, and Meeting at Marion Square. With congestion becoming a concern, a year later officials moved back the finish to the corner of Meeting and Calhoun in Marion Square, resulting in a corresponding move back of the start on SC 703. In 2000, the Bridge Run course went through a complete overhaul with the start further back on SC 703 near the shopping center, giving runners a 3,000 meter run on SC 703 before joining the walkers at the foot of the first span of the Pearman, then crossing the Crosstown Overpass, King Street, Calhoun Street, and finishing at Alexander. The course eliminated the use of Meeting Street, which had been used as the primary street in the past. This course would be used until 2005, when the Pearman and Grace bridges closed. In 2003, a youth event was held on the Friday at Hampton Park to expand the festivities. Major alterations to the course were necessary for 2006 as USA Track and Field had to measure a new course to reflect the opening of the Arthur Ravenel, Jr. Bridge and construction on the Ansonborough Fields complex resulted in the moving of the finish line away from Alexander Street, where it had been set since 2000, and a new finish line at George Street and Meeting Street, across from the Toronto Dominion Arena in Charleston, was established. The finish festival was held at Marion Square, which is located a short walk as runners made the cooldown from the finish line. The start line was slightly moved but remains near the shopping center, and proceeds on SC 703 for 3,000 meters before approaching the northbound exit ramp to SC 703 (run southbound, towards Charleston, the opposite direction of normal vehicular traffic), with the runners proceeding on the Arthur Ravenel, Jr. Bridge southbound on the four northbound lanes (the four southbound lanes on the bridge are not used; furthermore, the bike pedestrian lane (which is aligned with the northbound lanes, but just off to East Bay Street and is not part of the course) is reserved for use by emergency staff) for 3,200 meters before exiting the bridge using the two lane Meeting Street entrance ramp (runners are running the opposite direction of normal vehicular traffic), turning left on Meeting for 2,000 meters before, making a right at the Visitor's Center at John Street, then a quick left at King Street, before turning left at Wentworth Street, before a final run up Meeting Street the other direction before the finish line. Two potential forms of cheating near the finish were dealt with using fencing at Marion Square at King Street (the finish festival site), and a sponsor parking a tractor trailer at the intersection of Meeting and John to force runners to make the turn back to King. Furthermore, the live bands which play at the finish festival will be heard twice, as runners pass through Marion Square the first time on King Street, and after crossing the finish line and cooling down. Concerns over bottlenecking by walkers on course who entered the bridge walk at the 3,000 meter mark on Coleman Boulevard at Patriots Point (the original start line) and the WCBD studios eliminated the 7,000 meter walk, and required walkers to proceed through the entire 10,000 meter run starting in 2006. However, the rule was not as enforced as some had thought. Some walkers (and lower seeded runners too) lined up on the sidewalks on SC 703 from Shem Creek to that studio, which is at the foot of the exit ramp from the bridge, instead of lining behind all runners at the start line, which was the instruction given to participants in the 2006 event in order to prevent incidents. Another rule change in 2006 required runners to be seeded by time; elite and invited runners were ahead, then runners in the under 40 minute category, then 40 50, 50 60, past one hour, and walkers. The main goal was to prevent certain bottlenecking, although some bottlenecking did take place at the start line because of the transponder timing system. The 2006 event also debuted the wheelchair category as a competitive event; twelve wheelchair and crankchair athletes competed in the event, which started at 7:30 AM. For 2010 the turn from Meeting to King was changed from John Street to Wolfe Street, and to allow the bars to have bands perform. Starting with the 2011 event, a wave start system is utilized to better handle crowding in the Mount Pleasant.

Бәсекелестер

Бастапқыда жарысқа ұлттық деңгейдегі жүгірушілер қатысты. 1980 жылы президент Джимми Картер Олимпиада құрамасына қатысу мүмкіндігінен айырған Бенджи Дурден алғашқы жарысты жеңіп алды. Фрэнк Шортер мен Рут Вайсоцки 1980-ші жылдардың басында, ал Олимпиада чемпиондары Марк Коновер мен Янис Клеккер 1990-шы жылдардың басында қатысты. Жарысқа жоғары деңгейдегі халықаралық спортшылар, оның ішінде Олимпиада жүлдегерлері Грете Уэйтц, Кэтрин Ндереба және Элана Мейер қатысты. Кәсіби спортшылардан бөлек, жарысқа басқа да мәдени салалардағы белгілі тұлғалар да қатысқан. Телевизионды тұлға Опра Уинфри 1994 жылы жасырын есіммен жарысты аяқтады (3839-шы орында, 55:48 минут). Актер Билл Мюррей 1997 жылғы «Бридж-Ран» үшін старттық зеңбіректі атқызып, өзі де қатысты. 2011 жылы NASCAR Nationwide Series жүргізушісі Арик Альмирола, оның әйелі Дженис және 2011 жылғы маусымдағы JR Motorsports #88 командасының екі мүшесі, сондай-ақ бұрынғы штат губернаторы Марк Санфорд пен оның екі баласы да қатысты. Чарльстон колледжінде жұмыс істегеннен кейін зейнеткерлікке шыққан ирландтық Олимпиада жүгірушісі Шон Доллман 2002 жылы «Бридж-Рунде» қайтадан қатысып, Чарльстон агломерациясының (Чарльстон, Беркли, Дорчестер округтері) ең үздік жүгірушісі үшін доктор Маркус Ньюберри сыйлығын жеңіп алды. 2012 жылы Уилл Кингтің түсірген суретінен кейін Зидди Литтл «өте фотогенді жігіт» деген интернет-мемге айналды.