Кіріспе

Генри Брэдшоу (1450-1513) - Честер қаласында туған ағылшын ақыны. Бала кезінде ол Сент-Вербургтің бенедиктиндік монастырына қабылданды, ал Оксфордтағы Глостер колледжінде өз ордені басқа бастамашыларымен оқығаннан кейін Честердегі монастырына оралды.

Өмірбаян

Брэдшоу латын тілінде De antiquitate et magnificentia Urbis Cestricie трактатын жазды, ол жоғалып кетті, және оның монастырының қамқоршысы қасиетті өмірін ағылшын тілінде жеті саппен жазды. Бұл шығарма автордың қайтыс болған жылы, 1513 жылы, аяқталды. Екінші баллада оны "Харри Брэддеша, Честер аббатшылығының монахы" деп атайды. Брэдшоу түпнұсқалық құндылығын жоққа шығарады және ол аударған беделді адамдарды келтіреді: Беде, Малмесберидің Уильям, Жиральдус Камбренсис, Беверлидің Альфред, Хантингдонның Генри, Ранулф Хигден және әсіресе "Жалынды" немесе монастырда сақталған әулие өмір. Сондықтан, редакторы доктор Карл Хорстман "әдеби эпос" деп атаған поэма аудармадан гөрі жинақталған. Онда әулиенің өмірінен басқа да тарых бар. Сент-Вербург Мерсия патшасы Вулфхердің қызы болды, Брэдшоу Мерсия патшалығын оның патшалық үйінің толық сипаттамасымен сипаттады. Ол Ерменилда мен Сексбургтің тарихын баяндап береді. Ол әңгіменің керемет элементтерін назардан тыс қалдырмайды, бірақ аңыздан гөрі тарихи фактпен қызығады, ал екінші кітапта 875 жылғы даниялық шабуыл туралы баяндалады, сондай-ақ Честердің тарихы мен көнеліктері, оның негізін қалағаннан бастап, аңыздағы алып Леон Гаур, одан ол британдық Caerleon атауын алады, 1180 жылы қаланы қиратып жіберген үлкен өртке дейін, бірақ кенеттен сөндірілді. Киелі Lyfe және тарихы Werburge өте жемісті барлық христиан адамдар үшін rede (басылған Ричард Пинсон, 1521) өте әртүрлі бағаланды. Брэдшоумен ұзақ уақыт айналысқан Томас Уортон өлеңнің ең керемет үзіндісі ретінде Вербургтің діни өмірге кіруінен бұрын өткен мейрамның сипаттамасын келтіреді. Ол Брэдшоудың өлеңін "Лидгейттің ең нашар әдетінен шексіз төмен" деп санады. Доктор Хорстманн болса, өлеңде "әдеби шеберлік, шынайы эпикалық реңк, кейде оқырманды Гомерді еске түсіретін сезімнің қарапайымдылығы" бар деп санайды. Оқырманның көбісі осы екі жағынан да қарайды. Брэдшоу өзінің қабілеттері туралы кішіпейіл пікір білдіреді, және оның ырғақты тыңдайтын құлағы жоқ екені анық. Оның шыншылдығы айқын көрінеді, оның дінін тіпті Джон Бэйл де монах жазушыларға қарсы болған. В. Герберт Пинсон баспасында басылған "Сайнт Радегунде" атты кітаптың бір нұсқасы Брэдшоудың басылғаны сөзсіз деп ойлады. Оның жалғыз данасы Бритуэлл кітапханасында сақталған. Пинсонның "Изгі өмір" басылымы өте сирек кездеседі, тек бес данасы ғана белгілі. 1848 жылы Эдвард Хокинс мырза Четам қоғамы үшін, ал 1887 жылы доктор Карл Хортсманн Ерте ағылшын мәтіні қоғамы үшін түпнұсқаның көшірмесін қайта басып шығарды.