Шикоку (1999) фильмі – жапондық қорқыныш. Хинако туған жеріне оралып, қайтыс болған достасының құпиясын ашады. Паранормальды құбылыстар, рухтар және Шинто діні.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шикоку (死国) — 1999 жылы түсірілген, режиссері Шуничи Нагасаки, сценарийін Кюними Манда мен Такенори Сенто жазған жапондық мистикалық триллер фильмі.
Shikoku (死国) is a 1999 Japanese supernatural thriller film directed by Shunichi Nagasaki and written by Kunimi Manda and Takenori Sento.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Хинако ата-анасымен бірге Токиоға көшіп келгеннен кейін бірнеше жыл өткен соң, Шикокудағы ауылға, туған қаласына оралады. Көп ұзамай ол өзінің балалық шағындағы досы Саёридің бірнеше жыл бұрын қайтыс болғанын және Саёридің анасы, синтоист діни қызметкері (болжамды), бұрын сеанстар мен дұхиларды қуумен айналысқан, қайғыдан ақыл-есінен айырылғандай болады. Түнде Саёридің юрейін бірнеше рет көріп, Хинако паранормальдық құбылыстар туралы жергілікті сарапшылармен кеңеседі және Саёридің анасы қызы үшін бірдеңе жоспарлап отырғанын біледі.
Years after moving to Tokyo with her parents, Hinako returns to her hometown in rural Shikoku. She soon learns that her childhood friend, Sayori, died several years ago and that Sayori's mother, a Shinto priestess(?) who used to perform séances and exorcisms, has gone almost insane with grief. After seeing Sayori's yūrei several times during the night, Hinako consults with some local experts on the paranormal and discovers that Sayori's mother has something planned for her daughter.
Шығару
Shikoku 1999 жылы 23 қаңтарда Жапонияда шықты, оны Toho таратты. Ол "Ринг 2" фильмімен бірге көрсетілді. Кейіннен Шикоку Ванкувер халықаралық кинофестивалінде қазіргі заманғы жапондық қорқыныш фильмдері бағдарламасының бөлігі ретінде көрсетілді, оған "Ринг", "Ринг 2", "Audition" және "Gemini" фильмдері де кірді. Фильм 2004 жылғы 26 қазанда АҚШ-та Adness компаниясы арқылы тікелей бейнежазбаға шығарылды.
Shikoku was released in Japan on January 23, 1999 where it was distributed by Toho. It was released as a double feature with Ring 2. Shikoku was later shown at the Vancouver International Film Festival as part of a program of modern Japanese horror films at the festival, including Ring, Ring 2, Audition and Gemini. The film was released directly to video in the United States on October 26, 2004 by Adness.
Қабылдау
Жаспер Sharp Midnight Eye журналында жариялаған мақаласында фильмді "1990-шы жылдардың аяғындағы қорқыныш фильмінің қарқынды өсуіне қарапайым қосымша" деп сипаттады. Ол сондай-ақ "Хидео Накатаның "Сақина" фильмі 1990-шы жылдардың аяғындағы экономикалық төмендеу кезеңіндегі Жапонияда табиғаттан тыс құбылыстардың табысқа жеткізе алатынын анық көрсетті" деп жазды. "Сақина" фильмінің түпкілікті продюсерлерінің бірі Такенори Сентомен бірлесіп жазылған, "Сақина 2" фильмімен бірге көрсетілген "Сикоку" фильмі Бандоның немесе Нагасакидің тақырыптық қызығушылықтарын көрсетпейді, бұл қорқынышқа деген қызығушылықты жоғалтпастан пайдалануға жасалған әрекет. Сондықтан, ол стилі мен формуласы жағынан өзінің алдағы үлгісінен көп өзгешеленбеді. Джон Кеннет Мьюр "1990-шы жылдардағы қорқыныш фильмдері" атты кітабында фильмге бестен үш жарым жұлдыз берді, оны "керемет түсірілген және көрнекі тұрғыдан толыққанды" деп бағалап, фильмде "ұзын шашы бар қорқынышты өлген қыздардан гөрі тереңірек мәселелер бар" екенін айтты.
Jasper Sharp writing for Midnight Eye referred to the film as a "pedestrian addition to the late 1990s horror boom. ", finding it "Hideo Nakata's high concept popcorn movie Ring had proven pretty convincingly that the supernatural could be a lucrative cash cow in late 1990s recessional Japan. A contract job, co written by one of Ring's original producers, Takenori Sento, and circulating on the lower half of a double bill with Ring 2, Shikoku is less an indication of either Bando or Nagasaki's thematic interests than an obvious attempt to milk the current interest in horror before it dried up. As such, it doesn't deviate too far from the path forged by its model in either style or formula. John Kenneth Muir in his book Horror Films of the 1990s gave the film a three and a half star rating out of five, finding the film "Beautifully shot and visually realized" and that the film had "more on its mind than scary dead girls with long hair"