Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Литвалық инженер және саясаткер (1879–1964)
Lithuanian engineer and politician (1879–1964)
Степонас Кайрис (1879 жылы Укмергеге жақын Ужневежиде дүниеге келген – 16 желтоқсан 1964 жылы Бруклинде қайтыс болған) – литвалық инженер, ұлтшыл және социал-демократ. 1918 жылғы 16 ақпанда Литваның тәуелсіздік жариялау актісіне қол қойған 20 адамның бірі болды.
Steponas Kairys (; 1879 in Užnevėžiai near Ukmergė – 16 December 1964 in Brooklyn) was a Lithuanian engineer, nationalist, and social democrat. He was among the 20 men to sign the Act of Independence of Lithuania on 16 February 1918.
Инженерлік мансап
Анькшита ауданында, сол кездегі Ресей империясында туған Кайрис Санкт-Петербургтегі Технология институтын бітірген. Студенттік клубтарға қатысуы және наразылық демонстрацияларына қатысқандығына байланысты академиялық басшылықпен туындаған келіспеушіліктер оның оқуын үнемі тоқтата тұруға әкелді. Бітіргеннен кейін бірнеше жыл бойы Ресейдің Самара және Курск облыстарында теміржол құрылысында жұмыс істеді. 1912 жылы Литваға оралып, Вильнюсте қалалық санитария және сумен жабдықтау жүйелерінде жұмыс істеді. Польша қаланы басып алғаннан кейін Литваның уақытша астанасы Каунасқа көшті. 1923 жылдан бастап Каунастағы Литва университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Кеңес Литваның тәуелсіздігін жариялау және бекіту үшін конференцияда құрылды. Алайда, елде неміс Вермахтының болуына байланысты бұл міндет өте қиын болды. Германия кеңес Германиямен берік және тұрақты федерация құруға келіссе, мемлекетті тануға уәде берді. Кеңес осыған байланысты 1917 жылдың 11 желтоқсанында мәлімдеме жасады. Бірақ Германия уәдесін орындамады және мемлекетті мойындамады. Кеңес тарап, Каирис және тағы үш социалист 1918 жылдың 26 қаңтарында одан шығып кетті. Алайда, 1918 жылдың 16 ақпанында олар Литваның тәуелсіздік актісіне қол қою үшін қайтып келді. Актіде Германиямен қарым-қатынас туралы ешқандай нақты мәліметтер келтірілмеген. Кеңес Германиямен келіссөздер жүргізді, ол 16 ақпандағы шешімді жоюды және 11 желтоқсандағы мәлімдемеге негізделген мемлекетті мойындауды талап етті. 1918 жылдың 13 шілдесінде кеңес, Хогенцоллерн әулетімен жеке одақ құрудан қашыну үшін Миндаугас II-ні Литва королі етіп сайлады. Бұл Каирис үшін қабылдауға келмейтін нәрсе болды, ол кеңестен шығып кетті, бұл жолы мұңғыл. Алайда ол саясатта белсенді болып қала берді: ол 1926 жылғы төңкеріске дейін Құрылтай жиналысына және барлық үш Сеймге сайланды.
Born in the Anykščiai district, then in Imperial Russia, Kairys graduated from the Institute of Technology in Saint Petersburg. Due to conflicts with the academic administration concerning his participation in student clubs and dissident demonstrations, his studies were intermittently interrupted. Following graduation he worked for several years in railroad construction in the Samara and Kursk regions of Russia. He returned to Lithuania in 1912 and worked on city sanitation and water supply systems in Vilnius, and following the Polish occupation of the city left to the temporary capital of Lithuania, Kaunas. After 1923, he taught at the University of Lithuania in Kaunas, The council was formed by the conference to declare and establish independence of Lithuania. The task, however, was extremely tough because of the German Wehrmacht presence in the state. The Germans promised to recognize the state if the council agreed to form a firm and permanent federation with Germany. The council issued a declaration to that effect on 11 December 1917. However, Germany did not keep its word and did not recognize the state. The council was torn apart and Kairys with the three others socialists withdrew on 26 January 1918. However, on 16 February 1918 they returned to sign the Act of Independence of Lithuania. The act did not mention anything in specific about relations to Germany. The council proceeded to negotiate with Germany, which now demanded to void the 16 February decision and recognized the state based on the 11 December declaration. On 13 July 1918, the council, in hopes to avoid being incorporated into a personal union with the Hohenzollern dynasty, elected Mindaugas II as King of Lithuania. This was unacceptable for Kairys and he left the council, this time permanently. However, he remained active in the politics: he was elected to the Constituent Assembly and all three Seimas before the coup d'état of 1926.