Атланта мотортрегіндегі NASCAR жарысының тарихы

Кіріспе

NASCAR Кубогының жарысы Атланта моторлы жарыс трассасында

Ambetter Health 400 – Грузия штатының Хэмптон қаласындағы Атланта моторлы жарыс трассасында өткізілетін NASCAR Кубогының автокөлік жарысы. Даниэль Суарес – бұл жарыстың қазіргі жеңімпазы. Бұл жарыс бастапқыда Атланта маусымының екінші жарысы ретінде өткізілді және тарихының көп бөлігінде маусым соңындағы шара ретінде ұйымдастырылды. 1987 жылдан 2001 жылға дейін жарыс қараша айында NASCAR маусымының соңғы жарысы ретінде өткізілді. 2002 жылдан 2008 жылға дейін жарыс күні қазан айына ауыстырылды, себебі соңғы жарыс аптасы Хомстед-Майами спидвейіне берілді және 2004 жылы NASCAR Чемпиондық күресінің (Chase for the Championship) бөлігіне айналды. 2009 жылы Атланта Авто Клуб спидвейімен күндерін алмастырып, жарыс Еңбек күні демалысына ауыстырылды. 2011 жылдан 2020 жылға дейін бұл Атлантаның Кубок сериясындағы жалғыз жарыс күні болды, себебі көктемгі жарысы Кентукки спидвейіне көшіріліп, жыл соңында өткізілді. 2015 жылы жарыс Кубок сериясының Еңбек күні демалысындағы жарыс ретіндегі орнын жоғалтып, маусымның екінші жарысы болды (маусымды ашатын Дейтона 500 жарысынан кейін). 2020 жылы жарыс маусымның екінші жарысынан батыс аймағындағы жарыстардан (Лас-Вегас, Феникс және Фонтана) кейінгі бірінші жарысқа ауыстырылды, нәтижесінде Кубок сериясы маусымының бесінші жарысы болды. Дегенмен, COVID-19 пандемиясының салдарынан жарыс сол жылы маусым айында өткізілді (және пандемияға байланысты кейінге қалдырылған Кубок сериясының алғашқы жарысы болды). 2021 жылы жарыс жоспарланғандай наурыз айында, маусымның бесінші жарысы ретінде өткізілді.

Тарих

1987 жылдан 2001 жылға дейін жарыс NASCAR маусымының соңғы жарысы ретінде жоспарланды, демек, чемпиондықты анықтайтын шара болып саналды. Алайда, бірнеше рет жарысқа дейін чемпиондық шешілген, бұл жарысты антиклимактикалық етіп берді. Кейбір жағдайларда, көшбасшы жарысқа жасыл жалауды алғанда-ақ чемпиондыққа қол жеткізді – ең кемінде аяқтау арқылы жеткілікті ұпай жинап, тиімді түрде чемпиондықты жеңіп алды. Басқа жағдайларда, чемпиондық жарыстың басында немесе ортасында, тіпті таңбалы желек көтерілмес бұрын шешілді. Мысалы, 1993 жылғы жарыста Дейл Эрнхардт математикалық тұрғыдан чемпиондыққа ие болу үшін 34-ші немесе одан да жақсы орынға ие болуы керек еді. 328 айналымның 117-сінде сегіз көлік жарыстан шықты (оның ішінде командаласы Нил Боннетт мақсатты старт алып, тоқтады). Бұл Эрнхардт жарысты 34-ші орыннан төмен аяқтамай, жарыстың жартысына дейін чемпиондықты жеңіп алды дегенді білдірді. 1992 жылғы жарыс Ричард Петти үшін соңғы жарыс болды, ал Джефф Гордон үшін дебюттік жарысқа айналды. Алты жүргізуші Winston Cup Чемпионатына қатыса алатындықтан, бұл жарыс NASCAR тарихындағы ең ұлы жарыстардың бірі саналады. Жарысты екінші орынға ие болған Алан Кульвики жеңімпаз Билл Эллиоттан бір айналым артық жүргізіп жеңіске жетті. Кульвики NASCAR Winston Cup титулын сол кездегі рекордтық 10 ұпаймен жеңіп алды. 1998 жылғы жарыс ұзақ жаңбырдан кейін көбінесе түнде өтті; жарысқа жаңадан орнатылған шамдарға тәжірибесіздігіне қарамастан, NASCAR және командалар жарысты түнде аяқтауға келісті. Жарыс 221 айналымға дейін қысқартылды, өйткені ол EST бойынша сағат 23:00-ден кейін басталды және NASCAR «жанкүйерлерді лайықты уақытта шығарып жібергісі келді». 1999 жылғы Cracker Barrel 500 жарысы да түнде аяқталды. Бұл тректің тұрақты жарықтандыру жүйесін пайдаланып, кешіккен жарыстарды түнде аяқтауға серпін берді. 2001 жылы жарыс маусымның финалы ретінде жоспарланған, бірақ ол соңғы жарыстың екіншісі болды. New Hampshire 300 жарысы 9 қыркүйектен Алғыс айту күнінен кейінгі жұмаға дейін 11 қыркүйек оқиғасына байланысты кейінге қалдырылды. 2002 жылдан бастап жарыс қазан айының ортасына ауыстырылды, себебі NASCAR соңғы жарысты Атлантаның орнына Homestead Miami Speedway-де өткізуді шешті. 2003 жылғы жарыс Атлантада түнгі біліктілік дәстүрін қалыптастырды, ол көктемгі жарысқа да көшті. 2006 жылы жарыстың басталу уақыты EDT бойынша сағат 12:40-тан сағат 14:55-ке өзгертілді, жарысты түнде аяқтау үшін. Жүргізушілер тректің қиын жағдайына байланысты наразылық білдірді, онда күн 1-ші бұрылыста жүргізушінің көзіне түсіп, сол аймақта күн батқан кезде Джефф Гордон мен Джейми МакМюррей арасындағы апатқа әкелді, нәтижесінде жарыстан кейін сағат 15:00-де бастау тоқтатылды. Атлантадағы жарыстың екіншісі ретінде, соңғы жылдары жарыс жойылған немесе ауыстырылған деген қауесет тарады. 2008 жылдың 29 ақпанында трассаның иесі Speedway Motorsports президенті Брутон Смит International Speedway Corporation (көптеген басқа NASCAR трассаларының иесі) 2009 жылға арналған жарыстың күнін ауыстыру туралы келіссөздер жүргізіп жатқаны хабарланды. Ол көктемгі Атланта жарысы мен Auto Club Speedway-де өткен Еңбек күнінің демалыс күніндегі Pepsi 500 жарысын қамтитын қадамды ұсынды. Бұл Fontana, Калифорния трассасына Чемпионат үшін жарысқа қатысуға мүмкіндік береді, сондай-ақ Chase басталуына дейін өтетін үш жарысты географиялық жағынан жақындатады. Қайта құруға дейін командалар Еңбек күніне бір апта қалғанда Бристолдегі Sharpie 500 жарысына қатысып, содан кейін Pepsi 500 үшін Калифорнияға барады, содан кейін келесі сенбіде Ричмондтегі Chevy Rock & Roll 400 жарысын өткізу үшін елге оралады. Смит Атлантаны Еңбек күніне арналған жарысқа өткізу туралы ұсынысын NASCAR 2008 жылдың 19 тамызында ресми түрде қабылдады. Алайда, Auto Club Speedway-дегі жарысты (бұрынғы Еңбек күні демалыс күндері) Атлантаның қазан айының соңындағы орынына ауыстырудың орнына, Talladega Superspeedway-дегі AMP Energy 500 жарысы осы орынға ауыстырылды, ал Pepsi 500 Talladega-ның бұрынғы орынына, қазан айының басына көшті. 2015 жылы Атлантаның жалғыз жарысы наурыздың басында маусымның екінші аптасына ауыстырылды, Дарлингтон Raceway-дегі Bojangles' Southern 500 өзінің дәстүрлі Еңбек күні демалыс күніне оралды. Атланта жарысы жексенбі күні түстен кейін өтеді. Бұл жарыс бұрын Oral B USA 500 деп аталатын және бұл жарыс 6 жыл бойы ESPN телеарнасында Бристоль моторлы жүріс жолындағы Irwin Tools Night Race және Ричмонд халықаралық жарыс жолындағы Federated Auto Parts 400 жарыстарынан бұрын көрсетіліп келді. 2022 жылдың 10 шілдесінде трасса 2023 жылдан бастап жарыстың титулды демеушісі Ambetter болатынын жариялады. Centene Corporation компаниясына тиесілі бұл компания 2021 жылы New Hampshire трассасындағы (Speedway Motorsports компаниясына тиесілі тағы бір трасса) Xfinity Series жарысының және 2022 жылы New Hampshire трассасындағы Cup Series жарысының титулды демеушісі болды. 2015 жылдан бері жарыстың екі титулды демеушісінің бірі болған QuikTrip 2022 жылғы жарыстан бұрын 2023 жылғы титулды демеушілікке қатыспайтынын хабарлады. Жарыстың екінші титулды демеушісі Folds of Honor да 2023 жылы титулды демеушілікке қатыспады, өйткені олардың демеушілігі QuikTrip компаниясымен серіктестікке байланысты болды.

From 1987 until 2001, the race was scheduled as the final race of the NASCAR season, and thus was typically the event in which the champion was decided. Several times, however, the championship had already been clinched prior to this race, rendering the race anticlimactic. In some cases, the championship would be decided the moment the points leader took the green flag to start the race – effectively clinching enough championship points by finishing last or better. Other times the championship might be decided early or mid race, well before the checkered flag. For instance, in the 1993 race, Dale Earnhardt needed to finish 34th or better to mathematically clinch the championship. On lap 117 of 328, eight cars had dropped out of the race (including teammate Neil Bonnett in an intentional start and park). That meant Earnhardt could finish no worse than 34th and had effectively clinched the title before the race had reached the halfway point. The 1992 race marked the final race for Richard Petty, and coincidentally, the debut for Jeff Gordon. With six drivers eligible for the Winston Cup Championship, the race is widely regarded as one of the greatest NASCAR races of all time. Alan Kulwicki, who finished second in the race, edged out Bill Elliott, the race winner, by leading one more lap in the race. Kulwicki won the NASCAR Winston Cup title by a then record margin of only 10 points. The 1998 race was run mostly at night after a long rain delay; despite the inexperience with the lights, newly installed for an Indy Racing League race, NASCAR and the teams agreed to attempt finishing the race at night. It was shortened to 221 laps because it was after 11:00 p. m. EST and NASCAR wanted to "get the fans out at a decent hour". The 1999 Cracker Barrel 500 also ended at night. This would mark a springboard of sorts at finishing delayed races at night by utilizing a track's permanent lighting system. In 2001, the race was scheduled as the season finale, however, it ended up being the second to last race. The New Hampshire 300 was postponed from September 16 to the Friday after Thanksgiving, due to 9/11. Beginning in 2002 the race was moved to mid October as NASCAR elected to hold its final race at Homestead Miami Speedway instead of Atlanta. The 2003 race started a tradition of night qualifying at Atlanta, which has carried over to the spring race as well. In 2006, the race start time was changed from 12:40 pm. EDT to 2:55 pm. EDT to finish the race at night. Driver complaints erupted because of the track's troublesome situation where the sun can get into the driver's eyes in Turn 1, including leading to a crash during the time the sun sets in that area of the track between Jeff Gordon and Jamie McMurray, led to the abandonment of the 3 pm start after this race. During the race's history as the second in Atlanta, it had been rumored to be either eliminated or moved several times in recent years. On February 29, 2008, it was reported that Bruton Smith, the president of the track's owner, Speedway Motorsports, was talking with International Speedway Corporation (the owner of numerous other NASCAR tracks) about a possible date switch for 2009 with one of its tracks. He proposed a move that involved the fall Atlanta race and the Pepsi 500, the Labor Day weekend race held at Auto Club Speedway. Doing so would give the Fontana, California track a race in the Chase for the Championship and also make the three races that precede the beginning of the Chase closer to each other geographically. Prior to the realignment, the teams raced in the Sharpie 500 at Bristol the week before Labor Day, then traveled cross country to California for the Pepsi 500, and then came back across the country to run the Chevy Rock & Roll 400 at Richmond the following Saturday. Smith's offer to have Atlanta as the Labor Day weekend race was accepted and was officially announced by NASCAR on August 19, 2008. However, instead of moving the race at Auto Club Speedway (previously on Labor Day weekend) to Atlanta's spot on the schedule at the end of October, the AMP Energy 500 at Talladega Superspeedway was moved to that spot after previously being at the beginning of October, and the aforementioned Pepsi 500 was moved to the beginning of October in Talladega's old spot. In 2015, Atlanta's lone race date moved to the second week of the season in early March, with the Bojangles' Southern 500 at Darlington Raceway returning to its traditional Labor Day weekend date. Atlanta will be run on a Sunday afternoon. This event used to be called the Oral B USA 500, and this event used to be aired on ESPN for 6 years preceding the Irwin Tools Night Race at Bristol Motor Speedway and the Federated Auto Parts 400 at Richmond International Raceway

On July 10, 2022, the track announced that Ambetter would be the title sponsor of the race starting in 2023. The company, owned by Centene Corporation, was the title sponsor of the Xfinity Series race at New Hampshire (another Speedway Motorsports owned track) in 2021 and the Cup Series race at New Hampshire in 2022. QuikTrip, one of the two title sponsors of the race since 2015, announced prior to the 2022 race that it would be their last year as title sponsor. Folds of Honor, the other title sponsor of the race, also did not return in 2023 as their title sponsorship was as a result of a partnership they have with QuikTrip.

Жолдың ұзындығы туралы ескертулер

1960–1969: 2,4 километрлік қашықтық
1970–1996: 2,44 километрлік қашықтық
1997–қазіргі уақыт: 2,48 километрлік қашықтық

Бірнеше жеңімпаз (айдоочулар)

Жоқ. Жеңістер Жүргізуші Жеңген жылдар 4 Ричард Петти 1966, 1970–1971, 1974 Дейл Эрнхардт 1984, 1986, 1989, 1995 Бобби Лабонте 1996–1997, 1999, 2001 Джимми Джонсон 2004, 2007, 2015–2016 3 Нил Боннетт 1979, 1981, 1983 Билл Эллиотт 1985, 1987, 1992 Джефф Гордон 1998, 2003, 2011 2 Ли Рой Ярбро 1968–1969 Дэвид Пирсон 1961, 1973 Бобби Эллисон 1972, 1982 Расти Уоллес 1988, 1993 Марк Мартин 1991, 1994 Карл Эдвардс 2005, 2008 Тони Стюарт 2006, 2010 Кэйси Кан 2009, 2014 Брэд Кеселовски 2017, 2019 Кевин Харвик 2018, 2020

Бірнеше жеңімпаздар (командалар)

Жоқ. Жеңістер Команда Жылдар Жеңіс 10 Hendrick Motorsports 1998, 2000, 2003–2004, 2007, 2011, 2014–2016, 2022 7 Joe Gibbs Racing 1996–1997, 1999, 2001, 2006, 2012–2013 5 Roush Fenway Racing 1991, 1994, 2002, 2005, 2008 Team Penske 1993, 2017, 2019, 2021, 2023 4 Wood Brothers Racing 1965, 1973, 1979, 1981 Petty Enterprises 1966, 1970–1971, 1974 Junior Johnson & Associates 1968–1969, 1980, 1992 Richard Childress Racing 1984, 1986, 1989, 1995 3 Stewart Haas Racing 2010, 2018, 2020 2 Bondy Long 1964, 1967 DiGard Motorsports 1977, 1982 Melling Racing 1985, 1987

Өндіруші жеңіп алды

Жоқ. Жеңістер Өндіруші Жылдар Жеңіс 25 Chevrolet 1962–1963, 1972, 1977–1978, 1980, 1983–1984, 1986, 1989, 1995–1996, 1998, 2000, 2003–2004, 2006–2007, 2010–2011, 2014–2016, 2022, 2024 22 Ford 1964–1965, 1967–1969, 1975, 1981, 1985, 1987, 1990–1992, 1994, 2002, 2005, 2008, 2017–2021, 2023 7 Pontiac 1960–1961, 1988, 1993, 1997, 1999, 2001 3 Plymouth 1966, 1970–1971 Dodge 1974, 1976, 2009 2 Mercury 1973, 1979 Toyota 2012–2013 1 Buick 1982

Белгілі жарыстар

1966 жылы Ричард Петти 90 айналымға көшбасшылық етіп, Атлантадағы алғашқы жеңісі үшін Бадди Бейкерді жеңді, бірақ жарыстың басты оқиғасы поул-ситтер Кертис Тернер мен үшінші орында бастаған Фред Лорензенге қатысты. Фордтың қозғалтқыш ережелеріне байланысты даудан кейін қатысуы тоқтатылып, маусым Chrysler жарыс машиналарынң үстемдігімен өтті. Тернер NASCAR ережелеріне сәйкес келмейтін және радикалды түрде өзгертілген Smokey Yunick Chevrolet-ке кірді; Лорензен Junior Johnson’s Ford-ты жүргізді, оның денесі көрінетін өзгерістерге ұшырағандықтан «Сары банан» деп аталды; екі машина да басқаларынан өзгеше NASCAR инспекциясынан өтті. Тернер 60 айналымға көшбасшылық етіп, дистрибьютордың істен шығуынан кейін 24-ші орынды алды, ал Лорензен 24 айналымға көшбасшылық етіп, апатқа ұшырап, 23-ші орынды алды. 1971 жылы Ричард Петти Боби Эллисонмен болған жарыстан кейін мансабында 1 миллион долларлық табысқа жеткен алғашқы жарыс жүргізушісі болды. 1976 жылы Дейв Марсис суперспидвейдегі соңғы жеңісін тойлады. Гарри Хайдтың әйгілі №71 Dodge көлігін жүргізіп, Марсис алғашқы 64 айналымның көп бөлігінде Бадди Бейкер, Кейл Ярборо және Дэвид Пирсонмен тікелей бәсекелестікке түсті. Жарым штатты жарысқа қатысқан Дейл Эрнхардт Дик Брукс үшінші бұрышта қабырғаға соғылып, Эрнхардттың жолына құлағанда, жарыс аяқталуға 60 айналым қалғанда үлкен апаттан құтылды; Эрнхардт төртінші бұрылысқа құлап түсті. 1977: Жарыс жаңбыр мен қараңғылық салдарынан қысқартылды. Даррел Уолтрип Джеймс Хилтонның машинасын пайдаланып, соңғы айналымда Дони Эллисонды озуға мүмкіндік алды; Эллисон белдеуге жақындағанда Кейл Ярборомен соқтығысты. 1978: Есептеу қатесі жеңімпаздың ұятты түрде өзгеруіне әкелді. Қолмен есептеу бойынша Ричард Петти Дейв Марсисті жолақта жеңіп шықты, бірақ бірнеше сағаттан кейін қайта тексеру Дони Эллисонның Петти мен Марсистен екі ұзындыққа озып аяқтағанын көрсетті. 1979: Нил Боннетт жарыстың соңғы 20 айналымында Дейл Эрнхардт, Ярборо және Бобби Эллисонмен қызу бәсекелестікке түсті. Жарыс аяқталғаннан кейін Даррел Уолтрип Ричард Петтиден екі ұпайға басымдықпен Онтариодағы маусымдық финалға жол тартты. 1980: Алғашқы 20 айналымда бірнеше көлік соқтығысы Эллисон ағайындарын және басқа да талапкерлерді жарыстан шығарды, Кейл Ярборо жеңіске жету үшін бәсекесіз қалды; жеңіс оған жетекші Дейл Эрнхардттан 29 ұпайға жақындауға көмектесті. 1981: ESPN жарысты тікелей эфирде көрсетті, бұл үшінші жылдық кабельдік желі үшін алғашқы тікелей трансляция болды. Жарыс Нил Боннетт пен Ричард Петтидің Даррел Уолтрип, Джо Раттман және Гарри Ганттың ұсыныстары арасында көшбасшылық үшін күрескенінен қызығушылық тудырды. Соңғы екі айналым Боннеттің Уолтрип пен Кейл Ярбороны жеңіп алуымен аяқталды. 1982: Жарыста 14 жүргізуші арасында 45 көшбасшылық алмасу рекорды орнатылды. Жарықтанған дөңгелектер Ричард Петтидің жеңіске жету мүмкіндігін жойды, ал Бобби Эллисон Даррел Уолтрип пен Гарри Ганттан басымдықпен жеңіске жетті. Бұл сол жылдың желтоқсан айында қайтыс болған кантри әншісі Марти Роббинстің соңғы жарысы болды. 1984: Тери Шуновер жарыста екінші бұрылыста кедергіге соқтығысып, қаза тапты. 1986: Дейл Эрнхардт Дикси 500-де толық үстемдік етіп, мансабындағы екінші титулын жеңіп алды. Алдыңғы беске NASCAR-дың атақты өкілдері – Ричард Петти, Билл Эллиотт, Тим Ричмонд және Бадди Бейкер кірді. 1987: Бұл жарыс NASCAR маусымының соңғы жарысы ретінде алғаш рет жоспарланды. 1989: Бұл жарыста тәуелсіз жүргізуші Грант Адкокс апат салдарынан қаза тапты. 1990: Жарыстың соңғы аялдамаларында сары түстегі (NASCAR ережесіне сәйкес сары түске шыққанда жолды жабу, сары түске дейін машиналарды бортқа жіберудің орнына) көліктер тығыз жиналған кезде Билл Эллиоттың экипаж мүшелерінің бірі Рикки Радд қызмет көрсету үшін бортқа кіргенде бақылауын жойып, қаза тапты. Бұл NASCAR-ға экипаж мүшелерінің қауіпсіздігі үшін pit road-та жылдамдықты шектеуді енгізуге әкелді. 1992: NASCAR-дың ең драматикалық жарыстарының бірі деп есептеледі. 1992 жылғы Hooters 500-ге қараңыз. 1993: Жарыс жеңімпазы Расти Уоллес және Уинстон кубогының чемпионы Дейл Эрнхардт Польшаның Жеңіс айналымында жолды айналды, No. 7 және No. 28 жалауларын Алан Кульвики мен Дейви Эллисонның құрметіне көтерді. Екеуі де осы маусымда авиациялық апаттарда қаза тапты. Кульвики де, Эллисон да бір жыл бұрынғы классикалық 1992 жылғы жарыста маңызды рөл атқарды. 1995: Джефф Гордон өзінің алғашқы сериялық титулын жеңіп алды, ал Дейл Эрнхардт жарыс уақыты 3 сағат, 3 минут, 3 секундқа созылған жарыста жеңіске жетті. 1996: Бобби Лабонте жеңіске жетті, бұл Джо Гиббс Ресинг өзінің қозғалтқыштарын құрастырғаннан кейінгі алғашқы жеңіс болды, ал бұрынғы төрт маусымды Рик Хендрик қозғалтқыштарымен өткізді. Терри Лабонте Хендрик Моторспортс үшін жүргізіп 1996 жылғы Уинстон кубогын жеңіп алды. Екеуі де жеңіс тұғырында бірге айналып, жеңіс алаңында тойлады. 1997: 325 айналым / 500.5 миль, жаңа конфигурациямен. Бобби Лабонте JGR-дің Pontiac-пен алғашқы жеңісін жеңіп алды; Pontiac көліктері финалдағы топ ондықта үстемдік етті. 1998: Жарыс жаңбыр мен қараңғылық салдарынан қысқартылды. Күндізгі жаңбыр кешіккенінен жарыс түнгі сағатқа дейін созылды, ал трасса шенеуніктері жанкүйерлердің лайықты уақытта үйлеріне қайтуын қалады. Бірінші түнгі Кубок жарысы. 2000: Жарыс жаңбыр салдарынан жексенбіден дүйсенбіге дейін кейінге жылдырылды. Даррел Уолтриптың мансабындағы соңғы жарысы. Бұл оқиға NASCAR маусымының соңғы жарысы болатын соңғы жарыс болды. 2001: 2001 жылғы маусымның соңғы жарысы болуға жоспарланған, бірақ Лаудон 9/11 оқиғасынан кейін келесі демалыс күніне жылдырылды. Бұл жарыс маусымның соңғы жарысы емес, соңғы жарыстан бұрынғы жарыс болды. 2002: Жарыс жаңбыр салдарынан қысқартылды. Қарашадан қазанға жылдырылды, нәтижесінде жарыс енді NASCAR маусымының соңғы жарысы болмайды. 2009: Жарыс қазаннан Еңбек күні демалысына жылдырылды, бұл Атланта трассасындағы NASCAR Кубок сериясының алғашқы ресми түнгі жарысы болды. Кейси Кан жеңіске жетті, Ричард Петти Моторспортс қолдауымен енген команда үшін жылдың екінші жеңісі. 2011: Жарыс жаңбыр салдарынан жексенбі күні кештен сейсенбі күні түске дейін кейінге жылдырылды. Джефф Гордон тозық дөңгелектерде әріптесі Джимми Джонсонмен болған қызу бәсекеде 85-ші мансаптық жеңісін жеңіп алды, бұл оған барлық уақыттағы жеңістер тізімінде үшінші орынды берді және NASCAR қазіргі дәуірінде (1972-қазіргі уақыт) жүргізушілер арасындағы ең көп жеңіске ие болды. Бұл NASCAR қазіргі дәуірінде жарыс сейсенбіге дейін кейінге жылдырылған екінші рет болды, ал басқа рет 2007 жылдың тамызында Мичиганда (де жаңбыр салдарынан) болды. Гордон NASCAR президенті Майк Хелтонмен өткен жеңістерінен жасалған фотосуреттерден құралған №85 пішініндегі суретпен марапатталды. 2015: Жарыстың басталуы жаңбыр салдарынан шамамен бір сағатқа кешіктірілді. Жарыс басталғаннан кейін екі апат болды, біреуі 69 айналым қалғанда екі көлік қатысқан, екіншісі 21 айналым қалғанда болды. Екінші оқиғада алты көлік қатысты, нәтижесінде трассада тазалау жұмыстарын жүргізу үшін тоғыз минут, бір секундтік қызыл ту көрсетілді. Джимми Джонсон маусымдағы алғашқы жеңісін жеңіп алды. 2016: Джонсон жарыс жеңімпазы болды және 76 мансаптық Кубок жеңісімен Дейл Эрнхардтпен теңесті. Мэтт Кенсет пит-стоп кезінде экипаж мүшесі көліктің артқы бөлігіне бұрышты кілт қалдырғаннан кейін және басқа экипаж мүшесі оны пайдалану үшін алғаннан кейін жасыл ту көрсетілгенде қара ту көрсетілді; байланыс бұзылуынан Кенсет бес айналым бойы трассада қалды және бір айналымда есептелмеді. 2017: 2500-ші Monster Energy NASCAR Cup Series жарысы. Кевин Харвик 325 айналымның 292-сінде көшбасшылық етіп, Атлантадағы екінші жеңісіне бара жатқандай болды, бірақ Остин Диллонның тоқтап қалған көлігіне байланысты сақтандыру шықты. Олар сақтандыру астында пит-жолға келгенде Харвик питтен шығарда жылдамдықтан асып кетіп, көшбасшылықтан шығып кетті. Кайл Ларсон жеңіске жететіндей болды, бірақ жеті айналым қалғанда есікті ашық қалдырды, нәтижесінде Брэд Кеселоуски оны озуға мүмкіндік берді. Бұл Атланта трассасындағы этапты жарыс форматының алғашқы рет қолданылуы болды, онда 1-ші және 2-ші этаптардың әрқайсысы 85 айналымнан тұрды, ал 3-ші этап оқиғаның соңғы 155 айналымын құрады. Трасса қайта құрылған кезде төселген түпнұсқа асфальттағы соңғы жарыс.

1966: Richard Petty led 90 laps and beat Buddy Baker for his first Atlanta win, but the story of the race centered on pole sitter Curtis Turner and third starting Fred Lorenzen. With Ford's participation stopped in a dispute over engine rules, the season had been dominated by Chrysler race cars. Turner entered a Smokey Yunick Chevrolet rumored to be radically altered and not in compliance with the NASCAR rulebook; Lorenzen drove Junior Johnson's Ford, a car nicknamed "The Yellow Banana" because the body had been visibly altered; both cars passed NASCAR inspection where others did not. Turner led 60 laps and finished 24th with distributor failure while Lorenzen led 24 laps and was eliminated in a crash, finishing 23rd. 1971: Richard Petty became the first stock car driver to reach $1 million in career earnings after a race long duel with Bobby Allison. 1976: Dave Marcis took his final superspeedway win. Driving Harry Hyde's famous No. 71 Dodge, Marcis engaged in a nose to nose battle for most of the first 64 laps with Buddy Baker, Cale Yarborough, and David Pearson. Part time racer Dale Earnhardt survived a huge crash with some 60 to go when Dick Brooks hit the wall in Three and slid into Earnhardt's path; Earnhardt tumbled to the fourth turn. 1977: The race shortened due to rain/darkness. Darrell Waltrip took advantage of the lapped car of James Hylton to storm past Donnie Allison on the last lap; Allison crashed with Cale Yarborough coming to the stripe. 1978: A scoring breakdown led to an embarrassing change of the declared winner. Manual scoring ruled that Richard Petty had edged Dave Marcis at the stripe, but a recheck hours later proved that Donnie Allison, who finished two lengths ahead of Petty and Marcis, had indeed won. 1979: Neil Bonnett edged Dale Earnhardt, Yarborough, and Bobby Allison in a hot four car battle over the race's final 20 laps. Following the race, Darrell Waltrip took a two point lead over Richard Petty entering the season finale in Ontario. 1980: A multi car wreck in the first 20 laps eliminated the Allison brothers and other contenders, leaving Cale Yarborough to breeze all but uncontested to the win; the win helped him close to within 29 points of leader Dale Earnhardt with one race left in the 1980 title chase. 1981: ESPN televised the race live, the first such telecast for the third year cable network. The race turned into a spirited affair as Neil Bonnett and Richard Petty fought back and forth for the lead amid bids by Darrell Waltrip, Joe Ruttman, and Harry Gant. The final two laps were a fierce duel won by Bonnett over Waltrip and Cale Yarborough. 1982: The race set a track record for lead changes at 45, among 14 drivers. Blistered tires ruined a victory bid by Richard Petty as Bobby Allison outdueled Darrell Waltrip and Harry Gant for the win. This would be the final start for Country music singer Marty Robbins, who would die in December of that year. 1984: Driver Terry Schoonover was killed in the race after crashing into the barrier in turn two. 1986: Dale Earnhardt wrapped up his second career title by completely dominating the Dixie 500. The rest of the top five was a list of NASCAR luminaries – Richard Petty, Bill Elliott, Tim Richmond, and Buddy Baker. 1987: For the first time, this race was scheduled as the final race of the NASCAR season. 1989: In this race, independent driver Grant Adcox was killed in a crash. 1990: With cars packed tightly together for late race pit stops under yellow (the result of NASCAR's rule closing pit road when the yellow comes out instead of letting cars pit before taking the yellow), one of Bill Elliott's crew members was killed when Ricky Rudd was coming into the pits for service and lost control of his car. This led to NASCAR mandating a speed limit on pit road for crew member's safety. 1992: Widely considered one of the most dramatic NASCAR races of all time. See 1992 Hooters 500
1993: Race winner Rusty Wallace and Winston Cup champion Dale Earnhardt circled the track in a Polish Victory Lap, carrying No. 7 and No. 28 flags to honor Alan Kulwicki and Davey Allison who were both killed in aviation accidents during the season. Both Kulwicki and Allison were key fixtures exactly one year earlier at the classic 1992 race. 1995: Jeff Gordon wrapped up his first series title as Dale Earnhardt drove his No. 3 to victory at the race time of 3 hours, 3 minutes, and 3 seconds. 1996: Bobby Labonte took the win, the first for Joe Gibbs Racing building its own engines after four seasons running Rick Hendrick engines. Terry Labonte clinched the 1996 Winston Cup Championship driving for Hendrick Motorsports. The two made a victory lap together and celebrated together in victory lane. 1997: 325 laps / 500.5 miles with new configuration. Bobby Labonte won in JGR's first win with Pontiac; Pontiacs dominated the top ten at the finish
1998: Race shortened due to rain and darkness. Rain delays throughout the day made the race go into midnight, and track officials wanted the fans to get home at a decent hour. First night Cup race. 2000: Race postponed from Sunday to Monday due to rain. Final career start's for Darrell Waltrip. It would be the final time the event would be the last race of the NASCAR season. 2001: Was scheduled to be the final race of the 2001 season, but Loudon was moved to the weekend after due to 9/11. That instead made this the second to last race of the season. 2002: Race shortened due to rain. Moved from November to October, such that the race will no longer be the final race of the NASCAR season. 2009: Race moved from October to Labor Day weekend, marking the first regularly scheduled NASCAR Cup Series race at Atlanta to start at night. Kasey Kahne took the win, the second of the year for the team now under the aegis of Richard Petty Motorsports. 2011: Race postponed from Sunday night to Tuesday afternoon due to rain. Jeff Gordon scored his 85th career win after a fierce duel with teammate Jimmie Johnson over the final ten laps on worn tires, giving him sole possession of third on the all time wins list and the most wins by a driver in NASCAR Modern Era (1972–present). This was only the second time in NASCAR's Modern Era that a race was postponed to a Tuesday, the other time coming in August 2007 at Michigan (also for rain). Gordon was honored by NASCAR president Mike Helton with a framed portrait of photos from past victories by Jeff made into the shape of the No. 85 to commemorate the milestone victory. 2015: The start of the race was delayed nearly an hour due to rain. Once the race began there were two wrecks, one with 69 laps to go where two cars were involved, and another wreck with 21 laps to go. Six cars were involved in the second incident, which brought a nine minute, one second red flag to facilitate cleanup on the track. Jimmie Johnson scored his first win of the season. 2016: Johnson repeated as race winner and tied Dale Earnhardt with 76 career Cup wins. Matt Kenseth was black flagged on a green flag stop when a crewman left a wedge wrench on the rear deck and another crewman picked it up for use on the car; a communication breakdown meant Kenseth stayed on the racetrack for five laps and was not scored for one of those laps. 2017: 2500th Monster Energy NASCAR Cup Series race. Kevin Harvick led 292 of the 325 laps and looked to be on his way to his second win at Atlanta until a caution came out for Austin Dillon's stalled car. When they came down pit road under caution, Harvick got caught speeding exiting sending him to the rear of the field. Kyle Larson found himself on his way to the win, until with seven laps to go left the door open as if he were oblivious, allowing Brad Keselowski to pass him and ultimately win. It was also the first time the stage racing format was used at Atlanta, where stages 1 and 2 were 85 laps long each, and stage 3 comprising the final 155 laps of the event. Last race on the original pavement laid down when the track was reconfigured in 1997, but voices from fans and drivers are calling for them not to repave the surface, even though several drivers saw tires fail during the race. 2022: The 2022 race marked the first event to be held on the track after it was repaved and reprofiled with steeper turns and a narrower racing surface, with a new rules package to emulate superspeedway racing like that seen at Daytona and Talladega. The event set a then track record for lead changes, with 46 lead changes among 20 leaders. William Byron took his third career Cup victory after dominating the closing portion of the race. 2024: Daniel Suárez scored his 2nd career NCS victory in a three wide photo finish with Ryan Blaney and Kyle Busch. The margin of victory was 0.003 seconds between Suárez and Blaney, and 0.007 seconds between Suárez and Busch. This was the third closest finish in NASCAR Cup Series history, behind the 2003 Carolina Dodge Dealers 400 at Darlington and the 2011 Aaron's 499 at Talladega (both races were won by 0.002 seconds). The race broke the 2022 race's of lead changes, with 48 lead changes among 14 drivers.