Лехи мен Маханой темір жолының тарихы

Кіріспе

Лехай және Маханой темір жолы, бастапқыда Куакейк темір жолы (ауызды келісім бойынша "квейк-эйк") деп аталған, шығыс Пенсильванияның Лехай аңғары аймағындағы Блэк Крик тоғысын Куакейк, Делано және Маунт Кармелмен байланыстырған темір жол желісі болды. 1858 жылы Блэк Крик тоғысынан Куакейкке, ал 1860 жылы Маунт Кармелге дейін ашылған бұл темір жол, желі бойындағы және көпірлер арқылы тасымалданған антрацит көмірін шығысқа, Нью-Йорк қаласына тасымалдауға мүмкіндік берді. 1866 жылдан кейін ол Лехай аңғары темір жолына біріктіріліп, Маханой тармағы деп аталды.

Тарих

Quakake темір жолы 1857 жылдың 25 сәуірінде Beaver Meadow темір жолымен, кейін Lehigh Valley темір жолының Hazleton бөлімшесімен байланыс орнату үшін шартталды, Black Creek торабында, Quakake Creek пен Black Creek өзендерінің қосылған жерінде және Pennsylvania штатының Rush қалашығындағы екі тау аралық туннельде, Catawissa, Williamsport және Erie темір жолы арасында, Lofty Tunnel және Ryan’s Tunnel. CW&E-нің алдындағы Little Schuylkill and Susquehanna темір жолы бұл бағытты өзінің Quakake немесе Lehigh тармағы ретінде жоспарлап, 1840 жылы оның көп бөлігін қозғалысқа ашты. Бұл LS&S-тің жұмыс істеген жалғыз бөлігі болды, бірақ 1841 жылдың қаңтарында Beaver Meadow темір жолын су тасқыны қиратқаннан кейін тоқтатылды. Quakake темір жолының жарғысы CW&E-нің келісімімен бұл жолдың негізін пайдалануға рұқсат берді. Quakake темір жолының құрылысын CW&E, Beaver Meadow және Lehigh Valley темір жолдары қолдады. Оның аяқталуы көмірді CW&E-ден соңғы екі теміржол арқылы Нью-Йорк қаласына тасымалдауға мүмкіндік берді. Алғашқы LS&S жолы екі туннельдің арасындағы тау беткейіндегі CW&E негізгі желісін төменгі аңғардағы Quakake тармағымен байланыстыру үшін көлбеу жазықтықты пайдаланды. Алайда, бұл жоспар мен көлбеу жазықтық Quakake темір жолы аяқталғанға дейін тоқтатылды, ал түйіспе оңтүстікке, Tamanend маңындағы Quakake түйіспесіне көшірілді. Толық желі 1858 жылдың 25 тамызында Black Creek торабынан Beaver Meadow темір жолының батысынан басталып, CW&E-дегі Quakake түйіспесіне дейін ашылды және бастапқыда сол теміржолмен басқарылды. 1859 жылдың 22 наурызында жарық көрген жарғылық толықтыру Quakake темір жолына Mahanoy Creek өзенінің бастауына дейін және өзен бойымен немесе оның салаларына дейін "қажет болғанша" желісін кеңейтуге, сондай-ақ көмір шахталарына дейін 10 мильге дейінгі тармақтар салуға рұқсат берді. Осы құқықтармен Quakake 1860 жылы Delano арқылы Mount Carmel-ге дейін кеңейтілді, онда ол Northern Central Railway-дің Shamokin Valley and Pottsville темір жолымен байланысты. 1860 жылдың 21 наурызындағы тағы бір жарғылық толықтыру оған CW&E-ден жол төсемін сатып алуға мүмкіндік берді, ол сол кезде жабылып, Catawissa темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды. Quakake темір жолы 1862 жылдың 30 қыркүйегінде ипотекаға берілді және 11 қазанда Lehigh and Mahanoy темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды. 1865 жылы Park Place-тен Mahanoy City-ге дейін тармақ салынды. 1866 жылдың 30 маусымында компания Lehigh Valley темір жолымен біріктірілді. Lehigh & Mahanoy бойынша Raven Run мен Centralia арасындағы желі 1865 жылы аяқталды. 1866 жылы ол Mount Carmel-ге дейін салынды және Northern Central Railway-ге тиесілі Shamokin Valley and Pottsville темір жолымен байланысты. 1884 жылы аңғардың төменгі бөлігінде орналасқан желі Lehigh Valley-мен тау беткейінде қайта салынды. Бұл Mine Run су тасқынынан сақтады. Centralia-дан шығысқа қарай LV-дің Continental Colliery кеніне дейін тармақ салынды. Кен жабылғаннан кейін 1954 жылы ол тоқтатылды. 1877 жылы Kohinoor торабынан Girardville арқылы Ashland-ке дейін тармақ салынды. 1939 жылы Centralia-дан батысқа қарай Logan торабынан Germantown кеніне дейін екі мильдік серпілмелі жол салынды. Ол 1960 жылға дейін пайдаланылды, содан кейін операция тоқтатылды. Тағы екі желі салынды. 1890 жылы Mt. Carmel-дің шығысындағы Morris Ridge торабынан Midvalley No. 1 кеніне дейін бір мильдік желі салынды. 1892 жылы Centralia-ның шығысындағы Montana торабынан Midvalley No. 2 кеніне дейін үш мильдік желі салынды. Бұл желілер 1965 жылы Midvalley-дегі жақсы көмір зауыты жабылғаннан кейін тоқтатылды. Көмір өндірісінің төмендеуі осы желілердің біртіндеп тоқтатылуына әкелді. Ashland тармағы 1951 жылы Girardville-ге, ал 1953 жылы Girardville-ден Weston кеніне дейін қысқартылды. Mahanoy City тармағының бір милі 1957 жылы, ал Delano-дан Pennsylvania штатындағы Gerhards-қа дейінгі желі 1963 жылы тоқтатылды. Mt. Carmel желісі 1965 жылы Aristes торабына дейін, ал одан 1971 жылы Raven Run-ға дейін қысқартылды. 1976 жылға дейін қалған барлық жолдар тоқтатылды.

The Quakake Railroad was chartered on April 25, 1857 to build a connection between the Beaver Meadow Railroad, later the Lehigh Valley Railroad's Hazleton Branch, at Black Creek Junction, where Quakake Creek empties into Black Creek and the Catawissa, Williamsport and Erie Railroad between its two summit tunnels in Rush Township, Pennsylvania at Lofty Tunnel and Ryan's Tunnel. The CW&E's predecessor, the Little Schuylkill and Susquehanna Railroad, graded this route as its Quakake or Lehigh Branch and opened most of it for traffic in 1840. It was the only part of the LS&S to operate, but was abandoned it after a flood devastated the Beaver Meadow Railroad in January 1841. The Quakake Railroad's charter allowed it to occupy that grade with the consent of the CW&E. Quakake Railroad's construction was supported by the CW&E, the Beaver Meadow, and the Lehigh Valley Railroads. Its completion allowed coal to be transported from the CW&E to travel over the latter two railroads to New York City. The original LS&S grading used an inclined plane to connect the later CW&E main line, on the mountainside between the two tunnels, with the Quakake Branch in the valley below. However, that plan and the inclined plane were abandoned prior to completion of the Quakake Railroad, and instead the junction was moved to the south to Quakake Junction, near Tamanend. The full line opened on August 25, 1858 from Black Creek Junction on the Beaver Meadow Railroad west to Quakake Junction on the CW&E, and was at first operated by that railroad. A charter supplement issued on March 22, 1859 allowed the Quakake Railroad to extend its line westerly into the headwaters of Mahanoy Creek and down the stream or up its branches "as far as may be expedient", and build branches of up to 10 miles to coal mines. Under this authority, the Quakake built an extension in 1860 via Delano to Mount Carmel, where it connected to the Northern Central Railway's Shamokin Valley and Pottsville Railroad. Another charter supplement on March 21, 1860 allowed it to buy its roadbed from the CW&E, which was then being foreclosed and reorganized as the Catawissa Railroad. The Quakake Railroad went into foreclosure on September 30, 1862, and was reorganized as the Lehigh and Mahanoy Railroad on October 11. In 1865, a branch was built from Park Place to Mahanoy City. On June 30, 1866 the company was merged into the Lehigh Valley Railroad. Under the Lehigh & Mahanoy, the line between Raven Run and Centralia was completed in 1865. In 1866 it was built to Mount Carmel and connected to the Shamokin Valley and Pottsville Railroad owned by the Northern Central Railway. In 1884 the line, which lay low in the valley, was rebuilt higher up on the mountainside by the Lehigh Valley. This avoided flooding from Mine Run. A branch extended from Centralia eastward to the LV's Continental Colliery. It was abandoned when the colliery closed in 1954. A branch was built in 1877 from Kohinoor Junction through Girardville to Ashland. A two mile switchback was built in 1939 from Logan Junction, west of Centralia to the Germantown Colliery. It as used until 1960 when that operation was closed. Two other extensions were built. In 1890, a one mile line was constructed from Morris Ridge Junction, east of Mt. Carmel to the Midvalley No. 1 Colliery. In 1892, a three mile line was built from Montana junction, east of Centralia, to Midvalley Colliery No. 2. These lines were abandoned by 1965 when the fine coal plant at Midvalley closed. The decline of coal mining brought about the piecemeal abandonment of these lines. The Ashland Branch was cut back to Girardville in 1951, and in 1953, from Girardville to Weston Colliery. One mile of the Mahanoy City Branch was abandoned in 1957, and the line from Delano to Gerhards, Pennsylvania in 1963. The line to Mt. Carmel was cut back to Aristes Junction in 1965, and from there to Raven Run in 1971. The remaining trackage was all abandoned by 1976.