Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роджер Минот Шерман (22 мамыр 1773 – 30 желтоқсан 1844) – Коннектикут штатының Фэрфилд округынан шыққан заңгер және саясаткер.
Roger Minott Sherman (May 22, 1773 – December 30, 1844) was a lawyer and politician from Fairfield County, Connecticut.
Балалық шағы, отбасы, білім
Роджер Минотт Шерман 1773 жылдың 22 мамырында дүниеге келді. Ол атақты Роджер Шерманның інісі, пастор Жосия Шерманның алты баласының ең кішісі болды. Оның анасы Марта Минот, Джеймс пен Елизавета (Меррик) Миноттардың қызы, Массачусетс штатының Конкорд қаласынан шыққан. Роджер Минотт Шерманның үлкен әпкесі Элизабет Шерман Джон Митчеллге үйленді, олар АҚШ өкілі Генри Митчеллдің (Нью-Йорк саясаткері) ата-анасы болды. Оның тағы бір әпкесі Марта Шерман пастор Джюст Митчеллге тұрмысқа шықты, олар АҚШ сенаторы Чонси Депьюдің бес атасы болды. Осылайша, ол тек есімімен ғана байланысты болған ағасының көмегінен басқа, өзінің күшімен өмір сүруге мәжбүр болды. Оқудың екінші курсына дейін ол ағасының үйінде тұрды, ал Йель колледжінде оқыған жылдары Нью-Хейвенде (Коннектикут штаты) сабақ беріп, өзін-өзі асырады. Бітіргеннен кейін ол Виндзорда Оливер Эллсворттың жетекшілігімен құқық тануды оқуға кірісті, сонымен қатар академияда сабақ берді. Шамамен екі жылдан кейін ол Личфилд құқық мектебіне көшті, онда ол Тэппинг Ривпен оқуын жалғастырды, сонымен бірге қарапайым мектепте сабақ берді. 1795 жылдың ақпан айында ол Йель колледжінде оқытушы болып сайланды, ал 12 наурызда 1791 жылғы түлек Джеймс Гулдты екінші курс (2-жылдық) студенттерін оқытуда алмастырды, сонымен бірге Роджер Шерманның күйеу баласы Симеон Болдуинмен (Йель 1781) құқық тануды оқуын жалғастырды. 1796 жылдың 1 мамырында ол Йель колледжінде дінін білдіру арқылы шіркеуге қосылды және содан бері дін мүдделерін ілгерілетуді басты мақсаты етіп қойды.
Roger Minott Sherman, born May 22, 1773, was the youngest of six children of Rev. Josiah Sherman who was a brother of the distinguished Roger Sherman. His mother was Martha Minott, the daughter of James and Elizabeth (Merrick) Minott of Concord, Massachusetts. Roger Minott Sherman's eldest sister Elizabeth Sherman married John Mitchell, they were the parents of U. S. Representative Henry Mitchell (New York politician). His other sister Martha Sherman married the Rev. Justus Mitchell, and they were the great grandparents of US Senator Chauncey Depew. By this even the son was thrown upon his own resources, except so far as his uncle, for whom he was named, assisted him. Through his sophomore year he boarded at his uncle's house and for the later years of his Yale College course he supported himself by teaching in New Haven, Connecticut. After graduation he began the study of law in Windsor, under the direction of Oliver Ellsworth, and at the same time taught an academy. After about two years he removed to the Litchfield Law School, where he continued his studies with Tapping Reeve, while teaching a common school. In February, 1795, he was elected a tutor at Yale College, and on March 12 began his duties succeeding James Gould, of the Class of 1791, in the instruction of the sophomore (2nd year) class, and at the same time continuing the study of law with the Roger Sherman's son in law, Simeon Baldwin (Yale 1781). He united with the church in Yale College by profession of his faith on May 1, 1796, and ever after made the advancement of the interests of religion a prime object.
Мансап
1796 жылы Роджер Минотт Шерман Нью-Хейвен адвокатурасына қабылданды. Сол жылдың мамыр айында ол ұстаздық қызметтен бас тартып, Коннектикут штатының Норвок қаласында қоныстанды. Шерман 1798 жылғы екі сессияда Коннектикут штатының Бас Ассамблеясында Норвок өкілі ретінде қызмет етті. 1807 жылы ол сол кездегі бас соттар орналасқан Фэрфилдке көшіп, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Ол 43 жыл бойы адвокаттық қызметпен айналысты, және Коннектикут штатында 19 ғасырдың бірінші жартысында жұмыс істеген басқа заңгерлерге қарағанда одан көп істерді қараған деп есептеледі. Ол кеңсе жұмыстарымен салыстырмалы түрде аз айналысты, бірақ уақытын сотта істерді қарауға арнады, сонымен қатар, 25 жылдан астам уақыт бойы мемлекеттік заң шығарушы органның алдындағы істерде адвокат ретінде қатысты. Ол заңмен белгіленген әділдікті қамтамасыз етуге қатты қызығушылық танытты, және оның өміріндегі муниципалдық құқық саласындағы мемлекеттік көптеген заңдары оның қатысуымен жасалып, қабылдануына көмектесті. 1814 жылы ол Коннектикут губернаторының кеңесіне сайланды, онда 1818 жылы жаңа штат конституциясы қабылданғанға дейін қызмет етті. Осы кезеңде ол АҚШ Конгресіне үміткерліктен бас тартты. 1814 жылы ол Хартфорд конвенциясына делегат ретінде тағайындалды және оның жұмысына белсенді қатысты. Ол конвенцияны шақыруға дайындық жұмыстарына да белсенді түрде қатысты және делегаттарды тағайындауды ұсынған комитеттің Коннектикут заң шығарушы органына ұсынған есебінің авторы болды. 1817 жылы Йель колледжінің президенті Тимоти Дуайт қайтыс болғаннан кейін, оны кейбіреулер Йельдің президенті лауазымына үміткер деп қарады. 1829 жылы Йель колледжінің корпорациясы оған заң ғылымдарының докторы атағын берді. Ол 1825 және 1838 жылдары Коннектикут штатының Бас Ассамблеясында Фэрфилдтің өкілі болды. Бір жыл өткен соң, 1839 жылдың мамыр айында ол Коннектикут штатының Жоғарғы сотқа тағайындалды және жоғары соттың судьясы лауазымын иеленді. Оның заң білімі, ұқыптылығы мен тәуелсіздігі, сондай-ақ адалдығы оның осы лауазымда табысты жұмыс істеуіне септігін тигізді.
In 1796, Roger Minott Sherman was admitted to the New Haven bar. In May of that year, he resigned his tutorship and settled in Norwalk, Connecticut. Sherman would serve as the representative of Norwalk, where he also practiced law, in the Connecticut General Assembly in the two sessions of 1798. In 1807, he moved to Fairfield where the principal courts were at that time held, and where he resided until the time of his death. He continued at the bar for forty three years, and his business as an advocate was very extensive. It is believed that he argued more causes than any other lawyer who practiced in Connecticut during the first half of the nineteenth century. He did comparatively little office business, but devoted his time to the trial of causes in court, and he also for more than twenty five years attended the state legislature as an advocate in cases pending before that body. He was deeply interested in the administration of justice as provided for by legislative enactment, and many of the statutes of the state in the realm of municipal law during his active life were drawn up and their passage procured by him. In 1814, he was elected to the Connecticut Governor's Council where he served until the enactment of the new state constitution in 1818. During this time he declined a nomination to the United States Congress. In 1814, he was appointed a delegate to the Hartford Convention, in the proceedings of which he took an active part. He had been actively interested also in the steps preliminary to the call of the Convention, and was the author of the Report to the Connecticut Legislature, of the Committee which had recommended the appointment of delegates. After the death of Yale College President Timothy Dwight in 1817, he was considered by some as a candidate for the presidency of Yale. In 1829, the honorary degree of Doctor of Laws was conferred on him by the Corporation of Yale College. He was a representative of Fairfield in the Connecticut General Assembly in 1825 and 1838. A year later, in May 1839, he was appointed to the Supreme Court of Errors of Connecticut and granted a judicial seat in a superior court. His legal knowledge, his thoroughness and independence, and his inflexible integrity contributed to make his tenure of this office highly successful.
Денсаулықтың нашарлауы және өлім
Денсаулығының нашарлауына байланысты Шерман 1842 жылдың мамыр айында бар болған сот қызметтерінен қанағаттанды. Өмірінің соңғы жылдарында ол ауыр сырқатқа шалдығып, зейнеткерлікке шықты, бірақ оның зиялы қабілеттері сақталды. 1844 жылдың желтоқсан айында оны ауыр ауру шағып, 30 желтоқсанда Фэрфилдте қайтыс болғанға дейін жағдайы тез нашарлады. Оның пасторы Лайман Хотчкисс Атвотердің оның қосылу рәсімінде айтқан сөзі кейін жарияланды. Шерман 1810 жылы Фэрфилд шіркеуінде дьякон болып сайланды, бірақ қайтыс болғанға дейін қызметтен бас тартты.
Due to ill health, Sherman resigned in May 1842 from his extant judicial positions. During the last years of his life he suffered from acute disease, and consequently lived in retirement, though his intellectual capacities were unimpaired. In December, 1844, he was seized with more severe illness, and declined rapidly until his death, in Fairfield, on December 30. The discourse preached at his funeral by his pastor, Lyman Hotchkiss Atwater, was afterwards published. Sherman had been elected deacon in the church in Fairfield in 1810, but resigned before his death.
Жеке өмір
1796 жылы 13 желтоқсанда ол Элизабет (немесе Бетси) Гулдқа үйленді. Ол Фэрфилд қаласында, ұзақ жылдар бойы денсаулығының нашарлауынан кейін, 1848 жылы 3 тамызда 75 жасында қайтыс болды. Өсиеті бойынша, күйеуінің өсиетіне сәйкес, олардың үйі мен Фэрфилдтің бірінші діни қоғамына арналған игілік қор мұраға қалдырылды. Басқа да қоғамдық мұралардың арасында Йель колледжіне 4000 доллар бөлді. Ол кездегі жалпы мүліктің құны 71 000 доллардан асты. Олардың жалғыз балалары – ерте жасында денсаулығы нашарлаған егіз ұлдары болды.
On December 13, 1796, he married Elizabeth (or Betsy) Gould. She died in Fairfield, after years of feeble health, on August 3, 1848, in her 75th year. Her will, made in pursuance of her husband's, bequeathed their homestead, with an endowment fund to the First Ecclesiastical Society of Fairfield. Among other public bequests was one of $4,000 to Yale College. The value of the entire estate was over $71,000 at the time. Their only children were twin sons whose health failed early.